ພັນລາວ.ຄອມ
ຊອກຫາ:
ຊອກຫາແບບລະອຽດ
ສະຖານະ
BaoThai_Huckjing ອຍາກມີຄົນຄິດຣອດ
ອັບເດດ: 9 ປີກ່ອນ
ສະຖິຕິ
ປະເພດ:ສະມາຊິກທົ່ວໄປ
ເຄືອຂ່າຍ:ຄົນນອກປະເທດລາວ
ຄົນຜູ້ນີ້ຄື:ພົນລະເມືອງພັນລາວ
ຄົນອ່ານ:2916 ຄັ້ງທີ່ມີຄົນອ່ານ
ໝູ່:109 ຄົນ
ອັບເດດ:9 ປີກ່ອນ
ເຂົ້າຮ່ວມເມື່ອ:ທ.ວ.. 3, 2009
ກຸ່ມ (1)
ສ້າງສັນສົ່ງເສີມສາລະ
ຊັບສົມບັດ
ອັນດັບ: 2142
ຖານະຂອງຂ້ອຍ: ຊົນຊັ້ນກາງ
ເງິນທີ່ຫາມາໄດ້: 2831 ພັນລາວ.
ໂປຣໄຟລ໌
ໝູ່
ຄຳເຫັນ
ອັລບັ້ມພາບ
ຄລິບ
ເວັບບອດ
 
ຂໍ້ມູນສ່ວນຕົວ
ຊື່:
ຊື່ຫຼິ້ນ:
mos
ວັນເດືອນປີເກີດ: (30 ປີ)
ເພດ:
ອີເມວ:
Baothai_hugjing@.com
ເບີໂທ:
0807534786
ບ້ານ:
ຂາມເຮີຍງ
ເມືອງ:
ແຂວງ:
ປະເທດ:
ສ່ວນສູງ:
ນ້ຳໜັກ:
ກຣຸບເລືອດ:
ແນະນຳຕົວເອງ:
ชื่อ มอส อายุ 21ปี
เรียนที่ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
คณะ วิทยาลัยการเมืองการปกครอง
สาขา นิติศาสตร์ ปี 3
ຂໍ້ມູນອື່ນ ໆ
ສະຖານະ:
ຄວາມສາມາດພິເສດ:
ร้องเพลง วาดรภาพ เล่นดนตรี
ທັກສະຄອມຯ:
ອາຊີບ:
ຮູ້ຈັກພັນລາວຈາກ?:
ອິນເຕອເນດ
ຄວາມສົນໃຈ
ຄະຕິປະຈຳໃຈ:
ผู้มีปัญญาพึงเป็นอยู่ได้ด้วยมหาชน

จงใช้สติและมีสติในการดำเนินชีวิตประจำวัน

และใช้ชีวิตโดยระมัดระวังเรื่อง ความประมาท
ສີທີ່ມັກ:
Hobby:
อ่านหนังสือ ร้องเพลง เฝ้าเดี่ยวพระเจ้า
ນັກຮ້ອງ:
เสก โลโซ
ເພງທີ່ມັກ:
ฟังได้ทุกเพลง
ทุกแนวเพลง
เพื่อชีวิต
สากล
ลูกทุ่ง



ນັກກິລາ:
ทุกคน
ອາຫານທີ່ມັກ:
กินได้หมดที่เป็น อาหารเจ
ອື່ນ ໆ:
เคยไหม...ที่คุณก้าวเดินไปข้างหน้า
แต่รู้สึกว่ามันเป็นการถอยหลังกลับ

เคยไหม...ที่ท้องฟ้าในโลกส่วนตัวของคุณ
กลับเปลี่ยนจากสีฟ้ามาเป็นเมฆครึ้มสีเทาหม่น
โดยไม่มีเค้าลางแห่งพายุร้าย

ทุกอย่างพัดพาคุณกลับไปสู่จุดเริ่มต้น
หรือไกลกว่านั้น...เปลี่ยนจากรอยยิ้มเป็นหยดน้ำตา
เปลี่ยนเสียงหัวเราะเป็นเสียงสะอื้นไห้
ความทุกข์เข้ามาทดแทน
วันเวลาแห่งความสุขของคุณจนหมดสิ้น

ความคาดหวังคือปัจจัยหลักของความทุกข์
ความฝันบางครั้งก็เป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดทุกข์
ชีวิตคนเรามีปัญหา เพิ่มมากขึ้นตามวันเวลาที่หมุนไป

ทุกๆ วันเหมือนกับต้องตื่นขึ้นมา
เพื่อเดินเข้าไปในสมรภูมิรบ ฟาดฟันกับปัญหา
หากคุณชนะคุณก็จะเดินจากมา พร้อมความสำเร็จอีกครั้งหนึ่ง
หากคุณแพ้คุณก็อาจล้มจมอยู่กับที่

แล้วจะมีใครสักกี่คนบนโลกใบนี้
ที่จะคอยยื่นมือให้ความช่วยเหลือเมื่อเราเจ็บปวด
เอาเข้าจริงในโลกใบนี้...เราจะมีใคร?
ใครที่เป็นของเราจริงๆ เกิดมาเพื่อเราจริงๆ

บทเรียนของการเดินถอยหลัง
ทำให้รู้ว่าความคาดหวัง มักมาพร้อมกับความผิดหวังเสมอ
เราคาดหวังว่าจะมีใครมาร่วมแบ่งปันความรู้สึก
คอยประคับประคองอยู่เคียงข้าง...คอยรับเมื่อเราล้ม
แล้วตั้งความหวังว่าเขาจะยืนอยู่เคียงข้างเราไปจนวันตาย
มีลมหายใจของกันและกันอย่างอบอุ่น

แต่ในโลกของความเป็นจริงก็คือ...เราต้องยืนด้วยตัวเองให้ได้
หายใจด้วยตัวเองให้ได้...ลุกด้วยตัวเองให้ได้
อ้อมแขนและลมหายใจของคนอื่น
เป็นเพียงส่วนประกอบ ที่ทำให้เราเต็มพร้อมสมบูรณ์

เราจำเป็นต้องก้าวเดินต่อไปให้ได้ แม้ไม่มีส่วนประกอบนั้นก็ตาม
ฉันได้เรียนรู้ว่า...ความฝันจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลง
เพื่อลดความเจ็บปวดในชีวิต

เช่นเดียวกับความรัก
สิ่งที่เรามอบไปอย่างทุ่มเท...โดยไม่เคยคิดถึงความผิดหวังที่จะ ตามมา
มักทำให้เราเจ็บปวดจนสุดจะทน

ความรัก...เปลี่ยนแปลงได้
รอยเท้าของเราเหยียบย่ำไปท่ามกลางความสับสน
บางครั้งเข็มนาฬิกาก็เดินเร็วขึ้น...บางครั้งกลับเดินช้าลง
ทุกอย่างไม่เป็นดั่งที่วาดหวังไว้เสียที
เพราะเราควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างไม่ได้

ความคิดของเขา...อาจทำให้เราเจ็บปวดจนสุดจะทน
แต่เราก็ยังจำเป็นต้องมีชีวิตอยู่...เพื่อรับรู้ถึงความเจ็บปวด นั้น
ดังนั้นเมื่อมีน้ำตาและตัดสินใจว่าจะต้องเปลี่ยนแปลง อย่าหันกลับไปทางเดิม
เพราะเรากำลังจะเดินจากมันมา...อาจไม่ใช่เขาหรือเราเป็นคนไม่ดี

แต่ในบางเรื่อง...ก็อาจมีเหตุผลมากกว่าหนึ่งอย่าง
อย่าพูดว่าเราทำเพื่อเขา...แต่กลับเอาตัวของเราเป็นที่ตั้ง
เพราะนั่นไม่ใช่รักที่แท้จริง

ถ้าบนทางเดินที่ผ่านมาเราก้าวเร็วเกินไป
มองย้อนกลับไปดูตัวเองใหม่...แล้วหัดเดินให้ช้าลง