ພັນລາວ.ຄອມ
ຊອກຫາ:
ຊອກຫາແບບລະອຽດ
ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 26, 2010 | ມີ 1 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)

ມີປື້ມດີໆ ແຕ່ບໍ່ອ່ານ, ມີໄວ້ເຮັດຫຍັງ?
ມີເງິນຫລາຍ, ແຕ່ໃຊ້ບໍ່ເປັນປະໂຫຍດ, ມີໄວ້ເຮັດຫຍັງ?
ມີຕາດີ ແຕ່ບໍ່ເລືອກເບິ່ງໃນສິ່ງທີ່ດີ, ມີໄວ້ເຮັດຫຍັງ?
ມີຫູດີ ແຕ່ບໍ່ເລືອກຟັງໃນສິ່ງທີ່ດີ, ມີໄວ້ເຮັດຫຍັງ?
ມີປາກດີ ແຕ່ບໍ່ເລືອກເວົ້າໃນສິ່ງທີ່ດີ, ມີໄວ້ເຮັດຫຍັງ?
ມີຜົວມີເມຍ ແຕ່ບໍ່ຮັກສານ້ຳໃຈກັນ, ມີໄວ້ເຮັດຫຍັງ?
ມີຊີວິດ ແຕ່ບໍ່ຮັກຊີວິດຕົນເອງ, ມີໄວ້ເຮັດຫຍັງ?
ມີໂອກາດເກີດມາເປັນມະນຸດ ແຕ່ບໍ່ມັກສ້າງຄວາມດີ, ຢູ່ໄປເພື່ອເຮັດຫຍັງ?

ໃຜມີຫຍັງມາວ່າຕໍ່...ວ່າໄປໂລດ.

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 26, 2010 | ມີ 8 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ທັມມະ

ສິນຫ້າພາກພາສາອັງກິດ ແລະປາລີແບບອັກສອນໂຣມັນ

ສິນຫ້ານີ້ ບາງທີ ອາດຈະຍາກສຳລັບບາງຄົນ ແມ່ນແຕ່ຈະຈື່ຈຳເປັນພາສາລາວກໍຍັງຍາກແລ້ວ ແລະເມື່ອຈື່ແລ້ວ ສິ່ງທີ່ຍາກໄປກວ່ານັ້ນ ກໍຄືການປະຕິບັດ. ສິ່ງທີ່ຈື່ຍາກອີກຕື່ມກໍຄືເປັນພາສາປາລີ ແລະມີພາສາໜຶ່ງຕື່ມເຂົ້າມາອີກ ທີ່ຊາວພຸດຄວນຮູ້ ນັ້ນຄື ພາສາອັງກິດ ຍ້ອນມັນມີຄວາມຈຳເປັນ ເວລາທີ່ເຮົາເດີນທາງໄປຕ່າງປະເທດ ຖ້າມີຄົນຖາມວ່າ ທ່ານນັບຖືສາສະໜາໃດ ຄຳຕອບຂອງພວກເຮົາສ່ວນໃຫຍ່ແມ່ນ ສາສະໜາພຸດ ແລ້ວຖ້າເຂົາຖາມວ່າ ຊາວພຸດທຳມະດາທົ່ວໄປ ມີຂໍ້ປະຕິບັດແນວໃດ ? ມີສິນຈັກຂໍ້ ແລ້ວເຮົາຊິຕອບເຂົາເຈົ້າວ່າແນວໃດ​ ນີ້ເປັນສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້ໄວ້.


The following are the five precepts (pañca-sikkhāpada)[3] or five virtues (pañca-sīla) rendered in English and Pali: ຕໍ່ໄປນີ້ແມ່ນສິນຫ້າ (ປັນຈະ ສິກຂາປະທາ) ຫລື້ ຂໍ້ປະຕິບັດທີ່ດີງາມຫ້າຢ່າງ(ປັນຈະສີລ) ແປເປັນພາສາອັງກິດ ແລະພາສາປາລີ.

1. I undertake the training rule to abstain from taking life. Pāṇātipātā veramaṇī sikkhāpadaṃ samādiyāmi.
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະມາທານເອົາຂໍ້ປະຕິບັດ ເພື່ອງົດເວັ້ນຈາກການທຳລາຍຊີວິດ. ປານາຕິປາຕາ ເວຣະມະນີ ສິກຂາປະທັງ ສະມາທິຢາມິ.

2. I undertake the training rule to abstain from taking what is not given. Adinnādānā veramaṇī sikkhāpadaṃ samādiyāmi.
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະມາທານເອົາຂໍ້ປະຕິບັດ ເພື່ອງົດເວັ້ນຈາກການບໍ່ເອົາສິ່ງຂອງທີ່ເຂົາບໍ່ໃຫ້. ອະທິນນາທານາ ເວຣະມະນີ ສິກຂາປະທັງ ສະມາທິຢາມິ.

3. I undertake the training rule to abstain from sexual misconduct. Kāmesu micchācāra veramaṇī sikkhāpadaṃ samādiyāmi.
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະມາທານເອົາຂໍ້ປະຕິບັດ ເພື່ອງົດເວັ້ນຈາກການບໍ່ປະພຶດຜິດໃນກາມ. ກາເມສຸ ມິດສາຈາຣາ ເວຣະມະນີ ສິກຂາປະທັງ ສະມາທິຢາມິ.

4. I undertake the training rule to abstain from false speech. Musāvāda veramaṇī sikkhāpadaṃ samādiyāmi.
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະມາທານເອົາຂໍ້ປະຕິບັດ ເພື່ອງົດເວັ້ນຈາກການເວົ້າຕົວະ. ມຸສາວາທາ ເວຣະມະນີ ສິກຂາປະທັງ ສະມາທິຢາມິ.

5. I undertake the training rule to abstain from fermented drink that causes heedlessness. Surā-meraya-majja-pamādaṭṭhānā veramaṇī sikkhāpadaṃ samādiyāmi.
ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສະມາທານເອົາຂໍ້ປະຕິບັດ ເພື່ອງົດເວັ້ນຈາກການດື່ມສິ່ງມຶນເມົາອັນກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຜະໝາດ. ສຸຣາເມຣະຍະ ມັຊຊະ ປະມາທັດຖານາ ເວຣະມະນີ ສິກຂາປະທັງ ສະມາທິຢາມິ.


ຄຳສັບທີ່ຄວນຮູ້:

1. to undertake : to observe : ສະມາທານເອົາ, ປະຕິບັດ
2. to abstain(from) : ເວັ້ນຈາກ. ຄຳສັບນີ້ ມັກມີ from ຕາມຫລັງ ແລະກິລິຍາອື່ນທີ່ຕາມມາກໍຈະເປັນຮູບ ing ສະເໝີ.
3. training rule : ຂໍ້ປະຕິບັດ. training ເປັນກິລິຍາຕື່ມ ing ເຂົ້າມາໃສ່ ການເປັນ gerund ມາເຮັດໜ້າທີ່ເປັນຄຳຄຸນນາມ ຂະຫຍາຍຄຳນາມ rule ກາຍມາເປັນຄຳນາມປະສົມ(compound noun)
4. sexual misconduct: : ການປະພຶດຜິດໃນກາມ (ມີການຜິດລູກ, ຜິດເມັຍ ຂອງຄົນອື່ນ). sexual misconduct ມາຈາກຄຳວ່າ mis+conduct ໃນນີ້ mis ເປັນຄຳອຸປະສັກ(prefix)ເມື່ອວາງຢູ່ໜ້າຄຳສັບອື່ນ ຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມໝາຍປ່ຽນໄປ ຈາກ conduct ເຊິ່ງມີຄວາມໝາຍວ່າ ການປະພຶດ, ການປະຕິບັດ, ການກະທຳ ຈິ່ງກາຍມາເປັນ misconduct ການກະທຳຜິດ.
5. false speech : ເວົ້າບໍ່ຈິງ, ເວົ້າຕົວະ
6. fermented (adjective) part participle : ມາຈາກ ກິລິຍາ ferment (v) ໝັກ, ດອງ ເມື່ອຕື່ມເປັນກິິລິຍາຊ່ອງທີ 3 ສາມາດມາໝູນໃຊ້ໃຫ້ເປັນຄຳຄຸນນາມໄດ້ ມາຂະຫຍາຍຄຳວ່າ drink ກາຍເປັນ fermented drink ກໍຄືເຄື່ອງມຶນເມົາຕ່າງໆ ອັນລວມເຖິງສິ່ງເສບຕິດ ທຸກຊະນິດ.

heedlessness : heed+less+ness :

heed : (v) pay attention ເອົາໃຈໃສ່, ຕັ້ງໃຈ. (n) careful attention ຄວາມເອົາໃຈໃສ່, ຄວາມຕັ້ງໃຈ
less ເປັນຄຳ ປັດໄຈ (suffix)(ຄຳທີ່ຕື່ມທ້າຍຄຳສັບ) ເມື່ອຕື່ມແລ້ວຈະມີຄວາມໝາຍເດີມປ່ຽນໄປ ທາງປະຕິເສດ ສ່ວນໃຫຍ່ຈະກາຍເປັນຄຳຄຸນນາມ ເຊັ່ນ : heedless ບໍ່ເອົາໃຈໃສ່, ຜະໝາດ(ປະໝາດ)
ness : ເປັນ ຄຳປັດໄຈ (suffix)(ຄຳທີ່ຕື່ມທ້າຍຄຳສັບ) ເມື່ອຕື່ມໃສຂ້າງຫລັງຄຳສັບໃດ ຈະມີຄວາມໝາຍບອກເຖິງ ຄວາມ, ການ ຫລື ກາຍເປັນຄຳນາມໄປໃນໂຕ.

ເຊັ່ນ : Thai+ness: Thainess ຄວາມເປັນໄທ
Laoness ຄວາມເປັນລາວ
happiness ຄວາມສຸກ
deathlessness : ຄວາມບໍ່ຕາຍ, ຄວາມເປັນອະມະຕະ
carefulness : ຄວາມບໍ່ຜະໝາດ
heedlessness : ຄວາມຜະໝາດ
satisfactoriness :ຄວາມສຸກ, ຄວາມເພິ່ງພໍໃຈ
unsatisfactoriness :ຄວາມທຸກ, ຄວາມບໍ່ເພິ່ງພໍໃຈ, ຄວາມບໍ່ເພິ່ງປາດຖະໜາ.

ໄວຍະກອນ

what is not given : ສິ່ງທີ່ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ ເປັນ Noun clause ຄຳນາມອະນຸປະໂຫຍກ ແລະຄຳນາມທີ່ເປັນອະນຸປະໂຫຍກນີ້ ສາມາດນຳໃຊ້ເປັນ ຕົວປະທານ, ຕົວກຳ ຫລື ພາກສ່ວນຂະຫຍາຍໃນປະໂຫຍກໄດ້.

ຖ້າເປັນປະທານໃນປະໂຫຍກຈະມີລັກສະນະດັ່ງນີ້:

What I want to do now is to learn English. ສິ່ງທີ່ຂ້ອຍຢາກເຮັດຕອນນີ້ ຄື ຮຽນພາສາອັງກິດ.

..............

ເພື່ອອ່ານຕື່ມ ທັມມະເປັນພາສາອັງກິດ ກົດເບິ່ງນີ້:

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 24, 2010 | ມີ 10 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ທັມມະ

ພຶດຕິກຳທີ່ບໍ່ຄວນເຮັດກັບເພື່ອນ
໑ ເຫັນເພື່ອນຍ່າງມາ ແລ້ວຂັດຂາເພື່ອນໃຫ້ລົມຕໍ່ຫນ້າຫມູ່ເພື່ອນຫລາຍຄົນ ເຮັດ
ໃຫ້ເກີດຄວາມເຈັບປວດແລະອັບອາຍ ສິ່ງນີ້ບໍ່ຄວນທຳທີ່ສຸດ
໒. ບໍ່ຄວນເອົາຊື່ພໍ່ ຊື່ແມ່ຂອງເພືອນມາເວົ້າ ແລະລໍ້ລຽນໃນຫ້ອງຮຽນ ໃຫ້ເກີດຄວນ
ອັບອາຍ ຫລື ເອົາຊື່ຄົນທີ່ເພືອນຫລົງຮັກ ມາເວົ້າລໍ້ລຽນ ຊື່ງເພື່ອນກຳລັງແອບ
ຫລົງຮັກຄົນນັ້ນແລ້ວເກັບເປັນຄວາມລັບ ເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນທຳ
໓. ເອົາເບີໂທຂອງເພື່ອນໃຫ້ຜູ້ຊາຍ ຄົນອື່ນ ຫລືຄົນແປກຫນ້າ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸ
ຍາດ ຈະເຮັດໃຫ້ເພືອນງຸດຫງິດ ເກີດຄວາມລຳຄານ ເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນທຳ
໔. ເອົາສັດ ຫລືສິ່ງທີ່ເພືອນບໍ່ມັກ ຫລືຢ້ານ ເຊັ່ນ ບົ້ງກະເລນ. ຫລື ຫນູ ໂຍນໃສ່
ເພືອນເພືອນຄວາມສະຫນຸກ ມ່ວນຊື່ນຂອງຕົນແລ້ວເຮັດເພື່ອນ ຕົກໃຈ ຢ້ານກົວ
ເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນທຳເດັດຂາດ
໕. ຍິນທາ ໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີເພື່ອນ ໃຫ້ຄົນອື່ນກຽດຊັງ ແລະອິດສາເພືອນທີ່ດີກວ່າໂຕ
ເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນຄິດ ແລະບໍ່ຄວນທຳ
໖. ລໍ້ລຽນພົມດ້ອຍ ທີ່ເພື່ອນມີຢູ່ໃນຕົວ ແບບນີ້ເຂົາເອີ້ນວ່າເພື່ອນບໍ່ແທ້ ທີ່ນຳເອົາແຕ່
ເລື້ອງພົມດ້ອຍຂອງເພືອນມາລໍ້ລຽນ ເຫມືອນເປັນການຕອກຢ້ຳ ຄວາມບໍ່ດີໃນຕົວ
ເພືອນ ເຊັ່ນ: ເປັນຄົນຕຸ້ຍ ຫລື ເຕຍ ກໍ່ຈະນຳເອົາສິ່ງເຫລົ່ານີ້ມາລໍ້ລຽນເພື່ອນ
ທຸກເວລາໃນຍາມເຫັນຫນ້າ ຕໍ່ຄົນຫລາຍຄົນ ເພື່ອນອາດຈະເກີເຂີນຫລືອາຍ
ເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນທຳ
໗. ເບີ່ງດ້ວຍສາຍຕາ ທີ່ດູຖູກ ຄົນທີ່ເບີ່ງເພືອນດ້ວຍສາຍຕາທີ່ດູຖູກ ດູແຄນເປັນຄົນ
ທີ່ໃຊ້ບໍ່ໄດ້ ເພາະຕາມທຳມະດາຄົນທີ່ເປັນເພື່ອນດີ ເຂົາຕ້ອງຮັກແລະໃຫ້ກຽດກັນ
໘. ມັກເວົ້າຈາກ ໃຫ້ເພືອນເສຍຫນ້າຕາຫນ້າສາທາລະນະຊົນ ດ້ວຍຄຳເວົ້າ ທີ່ຈິງ ຫລື ບໍ່ຈິງ ສິ່ງເຫລົ່ານີ້ຄວນ ພິຈາລະນາກ່ອນຈະເວົ້າ
. ຖ້າບໍ່ຢາກໃຫ້ເພື່ອນກຽດຊັງ ແລະຄົບກັນເປັນເພື່ອນໄດ້ດົນ ໆ ກໍ່ຢ່າກະທຳ
ພຶດຕິກຳເຫລົ່ານີ້

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 16, 2010 | ມີ 7 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ທັມມະ

ຫາກຍັງມີວັນຕໍ່ໄປໃຫ້ກ້າວຕໍ່ ຈົງຢ່າທໍ້ກ້າວໄປໃຫ້ເຖິງຝັນ
ທາງຂາງຫນ້າຍັງຖ້າເຈົ້າໃຫ້ຝ່າຝັນ ໄປໃຫ້ເຖິງວັນນັ້ນທີ່ລໍຄອຍ

ຢ່າຍອມແພ້
ໃນຊີວິດເຄາະມີທັງດີຮ້າຍ ກວ່າຈະຕາຍສະລັບກັນຕັ້ງຫລາຍຫົນ
ດີແລ້ວດຽວຮ້າຍແລ້ວດີມີແລ້ວຈົນ ແລ້ວບາງຄົນທຸກຍາກຢ່າງຫລວງຫລາຍ ກັດຟັດສູ້ດ້ວຍໃຈບໍຖອຍ
ບໍຍ່ອມແພ້ເຄາະຊົ່ວງາຍງ ເອົາຊະນະດ້ວຍກຳລັງທັງໃຈກາຍ ເຄາະທີ່ຮ້າຍກໍຈະຫນີດີມາເອງ

ບໍ່ທໍ້ຖອຍ
ຫມົດແຮງລົ້ມລົງກໍຈະຄານ ບົນເສັ້ນທາງຍາວນານຈະສານຝັນ
ແມ່ນເຫນື່ອຍຍາກຍາ່ງໃດບໍມີຫວັນ ຈະມຸ່ງຫນ້າທຳຝັນໃຫ້ເປັນຈິງ

ຝ່າຟັນ
ຟ້າສັກແສນຟ້າຈະຝ່າຟ້າ ຝົນຈັກແສນຫ່າຈະຝ່າຝົນ
ຊົນແມ່ນກ້ວາງຫນັກຫນ່າຈະຝ່າຊົນ ໄຟລຸກລົນຈະຝ່າໄປ
ເຂົາຂາມເຂດຄາມຈະຂາມເຂົາ ຄວາມດີເຮົາຈະຝັນໃຝ່
ໃຈແມ່ນບິດເບື່ອນຈະເຕື່ອນໃຈ ລົມແມ່ນແຮງປານໃດ ຈະຕ້ານລົມ

ຄ່າຂອງຄົນ
ຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ຄຸນຄ່າແກ່ຊີວິດ ນົກຕົວນິດໃຫ້ຄ່າສຽງເພງໃນໂລກຫລ້າ
ດອກໄມ້ຫອມໃຫ້ຄວາມງາມຜ່ານສາຍຕາ ແມ່ນຕົ້ນຫຍ້າຍັງໃຫ້ຄ່າອອກຊິເຈນ
ເຮົາເກີດມາເປັນຄົນໃນວັນນີ້ ທຳສິ່ງດີອັນໃດໃຫ້ໂລກເຫັນ
ກິນ ນອນ ຫລິ່ນ ເທ່ານັ້ນຫລືທີ່ທຳເປັນ ບໍ່ດີເດັ່ນກວ່າບັນດາຕົ້ນຫຍ້າເລີຍ

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 6, 2010 | ມີ 7 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ທັມມະ

ດັ້ງທີ່ໄດ້ຂຶ້ນຫົວຂໍ້ໄວ້ໃນເບື້ອງຕົ້ນວ່າສີນຫ້າແກ້ປັນຫາສັງຄົມໄດ້ນັ້ນແລ້ວເຮົາມາວິເຄາະນຳກັນວ່າສີນຫ້າ
ແກ້ປັນຫາສັງຄົມໄດ້ແນວໃດ໋ເຮົາຈະສັງເກດເຫັນວ່າເປັນຫຍັງພຣະພຸທະເຈົ້າຂອງເຮົາຈິ່ງໄດ້ໃຫ້ເຮົານັບຖື
ສີນຫ້າສະແດງວ່າສີນຫ້ານັ້ນແກ້ປັນຫາສັງຄົມໄດ້ຈິງເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເປັນການເສີຍເວລາເຮົາມາຮູ້ຈັກກັບສີນທັງຫ້າຂໍ້
1.ເພີ່ນວ່າບໍ່ໃຫ້ຂ້າສັດເຮົາມາວິເຄາະເບິ່ງນຳກັນວ່າການທີ່ບໍ່ໃຫ້ຂ້າສັດນັ້ນຫມາຍເອົາມະນຸດນຳແລະອີກ
ຢ່າງບໍ່ໄດ້ຫມາຍຄວາມວ່າຂ້າໃຫ້ຕາຍຢ່າງດຽວການບຽດບຽນກໍ່ຖືວ່າເປັນການຂ້າຄືກັນເຊັ່ນວ່າການທີ່ເຮັດ
ໃຫ້ຄົນອົກຫັກກະເປັນການບຽດບຽນຄືກັນເພາະວ່າເຮັດໃຫ້ເຂົາຜູ້ນັ້ນຕາຍໃຈຫລືເຮັດໃຫ້ເຈັບໃຈແຄ້ນໃຈຖືວ່າເປັນການບຽດບຽນແລະການທີ່ເຮົາໄປດ່າເຂົາຫລືເຮັດໃຫ້ເຂົາບໍ່ພໍໃຈນັ້ນກະຖືວ່າເປັນການຂ້າເຂົາແລະນີ້ແຫລະຖືວ່າເປັນສີນຂໍ້ທີ່ຫນຶ່ງຖ້າວ່າເຮົາຫ້າມໃຈເຮົາໄດ້ຕາມທີ່ໄດ້ເວົ້າມາມັນກະຊິບໍ່ເກີ ດປັນຫາຂຶ້ນນີ້ກະສະແດງໃຫ້ເຮົາໄດ້ເຫັນວ່າສີນຂໍ້ທີຫນຶ່ງແກ້ປັນຫາໄດ້ບໍ
2.ໃຫ້ເວັ້ນຈາກການລັກຂອງຜູ້ອື່ນມາເປັນຂອງຕົນເຮົາມາສັງເກດເບິ່ງເວລາພວກທີ່ໄປລັກຂອງເຂົາສ່ວນ
ຫລາຍມັນມັກຊິໄປຕອນກາງຄືນທັງປິດຫນ້າປິດຕາໄດ້ມາແລ້ວກະໃຊ້ແບບຫຼົບໆຊ້ອນຢ້ານແຕ່ເຈົ້າຂອງ
ເຂົາຮູ້ເວົ້າງ່າຍໆວ່າເຖິງແມ່ນວ່າເຂົາຈະໄດ້ສິ່ງນັ້ນໄປຕາມທີ່ໃຈເຂົາຕ້ອງການແຕ່ເຂົາກໍ່ບໍ່ມີຄວາມສຸກເລີຍ ຖ້າວ່າເຮົາເວັ້ນຈາກການລັກໄດ້ປັນຫາສັງຄົມກໍ່ຈະບໍ່ເກີດແລະກໍ່ຈະເຮັດໃຫ້ສັງຄົມເຮົາມີຄວາມສຸກຂຶ້ນຢູ່ນຳກັນໂດຍທີ່ບໍ່ມີຄວາມວາດລະແວງສົງໄສ
3.ເວັ້ນຈາກການຫຼິ້ນຊູ້(ບໍ່ໃຫ້ນອກໃຈຜົວເມຍຕົນເວົ້າໃຫ້ເຂົ້າໃຈງ່າຍໆກະຄືບໍ່ໃຫ້ໄປຫຼິ້ນຜົວເຂົາເມຍເພີ່ນ
ບາງຄົນເຫັນເມຍຜູ້ອື່ນຄືງາມກວ່າເມຍເຮົາແທ້ນໍເອົາຈັກບາດບໍຖ້າເຮົາຄິດແນວນີ້ປັນຫາເກີດແນ່ນອນຕາມຄຳສອນທາງສາສນາເພີ່ນພະຍາຍາມສອນໃຫ້ເຮົາໄດ້ມີຄວາມຮັກແບບຮັກດຽວໃຈດຽວບໍ່ກ່ຽວກັບໃຜຂໍ
ເຕືອນໄວ້ເດີສຳຫຼັບຜູ້ທີ່ເຈົ້າຊູ້ນັ້ນລະວັງໄວ້ວ່າມັນມີກຳທີ່ຈະຕາມມາທີຫລັງ ຖ້າເຮົາຮູ້ຫ້າມໃຈບໍ່ໃຫ້ຫຼົງໄຫລນຳກາມເກີນໄປປັນກະບໍ່ເກີດຖ້າຫ້າມໃຈບໍ່ໄດ້ປັນສັງສົມກໍ່ຈະຕາມມາອີກ
ປັນຫາປາກສຽງເກີດຜິດຖຽງກັນອີກ
4.ເວັ້ນຈາກການຕົວະ ເຮົາເຄີຍຄິດບໍວ່າເປັນຫຍັງຈຶ່ງບໍ່ໃຫ້ຕົວະເພາະວ່າການຕົວະນັ້ນເຮັດໃຫ້ຄວາມເຊື່ອຖືຂອງໝູ່ເພື່ອລົດນ້ອຍລົງຍົກຕົວຢ່າງເດັກລ້ຽງແກະທີ່ໄປຕົວະຊາວນາວ່າຫມາປ່າມາກິນແກະຂອງເຂົາຕອນທຳອິດເຂົາກະເຊື່ອຢູ່ແຕ່ບໍ່ເປັນຄວາມຈິງແຕ່ຫລາຍຄັ້ງເຂົາກໍ່ເລີຍບໍ່ເຊື່ອສຸດທ້າຍຫມາປ່າມາອີຫລີເຂົາກະບອກຊາວ ນາວ່າຫມາປ່າມາກິນແກະຂອງເຂົາສຸດທ້າຍກະບໍ່ມີຜູ້ໄປຊ່ອຍເລີຍເພາະຊາວນັ້ນຄິດວ່າເຂົາຕົວະກະເລີຍບໍ່ໄປຊ່ອຍຈາກຕົວຢ່າງຂ້າງເທິງນັ້ນສະທ້ອນໃຫ້ເຮົາໄດ້ເຫັນວ່າການທີ່ເຮົາຂີ້ຕົວະນັ້ນມັນບໍ່ເຮັດໃຫ້ເກີດຜົນດີເລີຍປັນຫາກະເກີດຄວາມເຊື່ອຖືກະບໍ່ມີແມ່ນວ່າຈະເວົ້າຄວາມຈິງ
5.ເວັ້ນຈາກການດື່ນນ້ຳເມົາແລະຈຳພວກຢາເສບຕິດອື່ນໆເພາະເຮັດໃຫ້ສະຕິແລະປັນຍາຂອງ
ເຮົາເສື່ອມໄປຈາກເດີມແລະສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ສາມາດເຮັດໃຫ້ເຮົາໄປຂ້າໃຜກະໄດ້ ລັກຂອງເຂົາກະໄດ້ ໄປຜິດລູກເມຍເຂົາອີກແລະຫາທາງຕົວະໄປວັນໆມັນລວມຢູ່ຂໍ້ນີ້ເບິດຖ້າຫ້າມໃຈໄດ້ປະເສີດຍິ່ງປັນຫາບໍ່
ເກີດຮ້ອຍເປີເຊັນບ້ານເມືອງຂອງເຮົາກະຈະມີແຕ່ຄວາມສຸກຢູ່ນຳກັນດ້ວຍສັນຕິສຸກ

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 6, 2010 | ມີ 3 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)


ການແຂງຄ່າຂອງເງິນກີບຈະມີຜົນດີຕໍ່ປະເທດເຮົາ

     ນັບແຕ່ຕົ້ນປີ 2010 ເປັນ ຕົ້ນມາເງິນກີບໄດ້ມີການແຂງຄ່າ ຂຶ້ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງເມື່ອທຽບກັບເງິນ ໂດລາສະຫະລັດ ເຊິ່ງສາເຫດຕົ້ນ ຕໍທີ່ເຮັດໃຫ້ເງິນກີບແຂງຄ່ານັ້ນ ແມ່ນມາຈາກປັດໄຈການລົງທຶນ ຂອງຕ່າງປະເທດໃນລາວຂອງ ພວກເຮົາທີ່ນັບມື້ເພີ່ມຂຶ້ນບວກກັບ ບັນຫາການອ່ອນຄ່າຂອງເງິນໂດ ລາເຮັດໃຫ້ຫລາຍຄົນມີຄວາມເປັນ ຫວ່ງວ່າຈະສົ່ງຜົນກະທົບຕໍ່ພາກທຸ  ລະກິດສົ່ງອອກ.

     ເຖິງຢ່າງໃດກໍ່ດີທາງສະຖາ    ບັນຄົ້ນຄວ້າເສດຖະກິດແຫ່ງຊາດ, ກະຊວງແຜນການ ແລະ ການລົງ ທຶນກໍ່ໄດ້ໃຫ້ທັດສະນະວ່າ: ການ ແຂງຄ່າຂອງເງິນກີບບໍ່ແມ່ນຈະມີ ແຕ່ຜົນກະທົບພຽງຢ່າງດຽວໃນ ພາກຄວາມເປັນຈິງແມ່ນຍັງມີຜົນ ດີຢູ່. ສຳລັບປະເທດນຳເຂົ້າຄືປະ ເທດລາວຂອງພວກເຮົາເພາະໃນ  ເວລາເງິນໂດລາອ່ອນຄ່າລົງຈະ ເຮັດໃຫ້ການຊື້ສິນຄ້າທີ່ຄິດໄດ້ລາ ຄາທີ່ຖືກລົງຖືວ່າດີຕໍ່ລາວເພາະ ການນຳເຂົ້າຂອງລາວມີຫຼາຍກ່ວາ ການສົ່ງອອກ. ໃນທາງກົງກັນຂ້າມ ການທີ່ເງິນກີບແຂງຄ່າຈະກະທົບ ໂດຍກົງຕໍ່ຜູ້ສົ່ງອອກເພາະຕ້ອງ ໃຊ້ເງິນກີບເພື່ອເບີກຈ່າຍເງິນເດືອນ ຂອງພະນັກງານແລະບໍລິຫານ ພາຍໃນ.

     ເຖິງວ່າເງິນກີບຈະແຂງຄ່າເມື່ອ ທຽບໃສ່ເງິນໂດລາແຕ່ຖ້າທຽບກັບ ເງິນບາດໄທເຊິ່ງເປັນປະເທດຄູ່ຄ້າ ລາຍໃຫຍ່ຂອງລາວເຫັນວ່າເງິນ ກີບຍັງອ່ອນຄ່າຢູ່. ສະນັ້ນການ ອ່ອນຄ່າເງິນກີບທຽບກັບເງິນບາດ  ດ້ານດີເງິນກີບສາມາດແຂ່ງຂັນໄດ້ ດີຂຶ້ນເພາະການສົ່ງອອກມີລາຍ ຮັບເປັນເງິນບາດມາແຕກເປັນເງິນ ກີບຈະໄດ້ຫລາຍກ່ວາເກົ່າດີສຳລັບ ຜູູ້ສົ່ງອອກເອີ້ນວ່າເຮົາຍັງມີຈຸດໄດ້ ປຽບຢູ່ທີ່ເງິນກີບສາມາດແຂ່ງຂັນ ກັບເງິນບາດຂອງໄທໄດ້. ແນວໃດ ກໍ່ດີໂດຍລວມແລ້ວການແຂງຄ່າ  ຫລືອ່ອນຄ່າຂອງຄ່າເງິນຈະຢູ່ໃນ  ເກນທີ່ທະນາຄານກາງໄດ້ກຳນົດ ໄວ້ຄືບໍ່ຫລຸດຫລືເກີນ 5% ເວົ້າໄດ້ ວ່າການແຂງຄ່າຂອງເງິນກີບຍັງຢູ່ ໃນຈັງຫວະທີ່ສາມາດຄວບຄຸມໄດ້ ບໍ່ກະທົບຮ້າຍແຮງຕໍ່ລາຄາສິນຄ້າ ໃນທ້ອງຕະຫລາດຫລວງຫລາຍຄື ໄລຍະປີ 1997-1998 ທີ່ມີການ ປ່ຽນແປງຫລາຍ.

     ທັງດ້ານທະນາຄານພັດທະນາ ອາຊີກໍ່ໄດ້ມອງວ່າບັນຫາທີ່ທ້າ ທາຍໃນໄລຍະອັນໃກ້ຂອງເສດຖະ ກິດ ສປປ ລາວ ລວມການຮັກສາ ຄ່າເງິນເຟີ້ໃຫ້ຢູ່ຕໍ່າ, ຮັກສາສະຖຽນ ລະພາບຂອງອັດຕາແລກປ່ຽນ ແລະ ການສະສົມເງິນຕາຕ່າງປະ ເທດໃຫ້ພຽງພໍ. ສ່ວນໄລຍະກາງ. ສປປ ລາວ ຈຳເປັນຕ້ອງໄດ້ຂະ ຫຍາຍຖານເສດຖະກິດຂອງຕົນ ແລະ ເພີ່ມການສ້າງວຽກເຮັດງານ ທຳ ເພື່ີອຕອບ ສະຫນອງຄວາມ ຕ້ອງການແຮງງານເພີ່ມຂຶ້ນອາດ ຈະເພີ່ມຄວາມພະຍາຍາມເຂົ້າໃນ ການປັບປຸງສະພາບແວດລ້ອມທີ່ ເອື້ອອຳນວຍໃຫ້ແກ່ການດຳເນີນ ທຸລະກິດຂອງພາກເອກະຊົນ. ຢ່າງ ໃດກໍ່ຕາມທະນາຄານພັດທະນາ ອາຊີ ແລະ ທະນາຄານໂລກກໍ່ມີ ຄວາມເຊື່ອຫມັ້ນວ່າເສດຖະກິດ ຂອງລາວຈະຂະຫຍາຍຕົວຂຶ້ນຢ່າງຫນັກແຫນ້ນໃນປີນີ້.

    ສຳລັບທະນາຄານກາງແຫ່ງ ສປປ ລາວ ກໍ່ໄດ້ກ່າວຢືນຢັນເມື່ອ ບໍ່ດົນມານີ້ວ່າ: ເງິນກີບຈະບໍ່ແຂງ ຄ່າເຖິງ 8.000 ກີບຕໍ່ໂດລາສະຫະ ລັດຕາມຫລາຍຝ່າຍກັງວົນແນ່ ນອນ, ຂະນະທີ່ອັດຕາເງິນເຟີ້ປີນີ້ ກໍ່ຈະບໍ່ເຖິງ 5% ສຳລັບອັດຕາ ແລກປ່ຽນຂອງທະນາຄານການຄ້າ ຕ່າງປະເທດລາວ ໃນວັນທີ 24 ພຶດສະພາ 2010 ຜ່ານມາຢູ່ໃນ  ລະ ດັບ 8.274 ກີບຕໍ່ໂດລາ ເຊິ່ງ ອ່ອນຄ່າລົງເລັກຫນ້ອຍ, ຂະນະ ທີ່ເວບໄຊຂອງທະນາຄານແຫ່ງ ສປປ ລາວ ໃຫ້ຮູ້ວ່າອັດຕາເງິນ ເຟີ້ໄດ້ຫລຸດລົງຈາກລະດັບ 4,89% ໃນເດືອນມີນາມາຢູ່ໃນລະດັບ 4,84% ໃນເດືອນເມສາ.

 

 

 


 

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 6, 2010 | ມີ 2 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)


ກົດຫມາຍ

ວ່າດ້ວຍນາຍທະຫານກອງທັບປະຊາຊົນລາວ

 

ຫມວດທີ I  ບົດບັນຍັດທົ່ວໄປ

ມາດຕາ 1. ຈຸດປະສົງ

            ກົດຫມາຍວ່າດ້ວຍນາຍທະຫານກອງທັບປະຊາຊົນລາວກຳນົດທີ່ຕັ້ງ, ພາລະບົດບາດ, ສິດຫນ້າທີ່, ຄວາມຮັບຜິດຊອບ, ພັນທະ, ການພົວພັນຮ່ວມມີສາກົນ, ມາດຕະຖານ, ຂັ້ນ, ຊັ້ນ ແລະ ຕຳແຫນ່ງຂອງນາຍທະຫານ, ກຳນົດການຄຸ້ມຄອງຂອງລັດ, ນະໂຍບາຍ, ຂໍ້ຫ້າມ, ການ  ຍ້ອງຍໍ ແລະ ການປະຕິບັດວິໄນ ຕໍ່ນາຍທະຫານໃນກອງທັບປະຊາຊົນລາວ, ເຮັດໃຫ້ຫນາຍທະ ຫານມີຄວາມຫນັກແຫນ້ນທາງດ້ານການເມືອງ, ແນວຄິດ, ເຂັ້ມແຂງດ້ານການຈັດຕັ້ງ, ລະບຽບ  ວິໄນເຂັ້ມງວດ, ມີແບບແຜນທັນສະໄໝ ແລະ ເຮັດສຳເລັດຫນ້າທີ່ອັນມີກຽດສະຫງ່າຂອງຕົນ.

ມາດຕາ 2. ນາຍທະຫານກອງທັບປະຊາຊົນລາວ

            ນາຍທະຫານກອງທັບປະຊາຊົນລາວແມ່ນພະນັກງານຂອງພັກ ແລະ ລັດແຫ່ງສາທາລະ ນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ທີ່ມີຊັ້ນ ແຕ່ລະຊັ້ນຮ້ອຍຕີ ເຖິງຊັ້ນພົນເອກ ເຊິ່ງມີເຄື່ອງ ຫມາຍຊັ້ນ, ທຽບຊັ້ນ, ເຄື່ອງຫມາຍເຫລົ່າຮົບ, ເຫລົ່າທັບ ແລະ ເຄື່ອງແບບສະເພາະ ໂດຍແມ່ນ ລັດຖະບານເປັນຜູ້ກຳນົດ.

ມາດຕາ 3. ທີ່ຕັ້ງ, ພາລະບົດບາດຂອງນາຍທະຫານ

            ນາຍທະຫານເປັນກຳລັງຫລັກແຫລ່ງຂອງກອງທັບປະຊາຊົນລາວ.

            ນາຍທະຫານມີພາລະບົດບາດຊີ້ນຳ, ນຳພາ, ບັນຊາ ແລະ ກໍ່ສ້າງກຳລັງ, ສຶກສາອົບຮົມ ເຝິກແອບຮ່ຳຮຽນ, ກຽມພ້ອມສູ້ຮົບ, ຄຸ້ມຄອງ, ລ້ຽງດູທັບ ແລະ ປະຕິບັດຫນ້າທີ່ອື່ນໆ ເພື່ອປົກ ປັກຮັກສາຄວາມເປັນເອກະລາດ, ອຳນາດອະທິປະໄຕ , ຜືນແຜນດິນອັນຄົບຖ້ວນ ແລະ ສ້າງສາ ພັດທະນາປະເທດຊາດ.

ມາດຕາ 4.  ສິດ ແລະ ຫນ້າທີ່ຂອງນານທະຫານ

            ສິດ ແລະ ຫນ້າທີ່ຂອງນາຍທະຫານມີດັ່ງນີ້:

            1. ກຽມພ້ອມສູ້ຮົບ ແລະ ສູ້ຮົບພິລະອາດຫານ ເພື່ອປົກປັກຮັກສາປະເທດ, ຮັບປະກັ  ັນສະພາບ ແລະ ຄວາມຫມັ້ນຄົງຂອງລະບອບປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນ. ປົກປັກຮັກສາຊັບສົມ ບັດຂອງລັດ, ສິດຜົນປະໂຫຍດອັນຊອບທຳຂອງລວມຫມູ່ ແລະ ຂອງປະຊາຊົນ.

            2. ຕັ້ງຫນ້າປັບປຸງ ແລະ ກໍ່ສ້າງກຳລັງໃຫ້ຫນັກແຫນ້ນທາງດ້ານການເມືອງ, ແນວຄິດ, ເຂັ້ມທາງດ້ານການຈັດຕັ້ງ, ມີຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ປະເທດຊາດ, ມີທາດປະຕິວັດ, ມີລະບຽບວິ ໄນເຂັ້ມງວດ ແລະ ມີແບບແຜນທັນສະໄຫມ, ມີລະດັບວິທະຍາສາດ, ເຕັກນິກ, ສີລະປະຢຸດຸດທະວິທີໃນການສູ້ຮົບ ແລະ ມີຄວາມສາມາດປະຕິບັດສຳເລັດຫນ້າທີ່.

            3. ປະຕິບັດແນວຄິດ, ນະໂຍບາຍຂອງພັກົດຫມາຍຂອງລັດ, ຂໍ້ກຳນົດ, ກົດລະບຽບ ຂອງກອງທັບ, ຮັກສາຄວາມລັບຂອງລັດ, ຂອງກອງທັບຢ່າງເດັດຂາດ, ປະຕິບັດຄຳສັ່ງຂອງຜູ້ນຳ ພາ, ບັນຊາ ແລະ ການຈັດຕັ້ງຂັ້ນເທິງຂອງຕົນຢ່າງເຂັ້ມງວດ.

            4. ກໍ່ສ້າງຮາກຖານການເມືອງ, ເຂົ້າຮ່ວມການພັດທະນາທາງດ້ານເສດຖະກິດ, ວັດທະ ນະທຳ, ສັງຄົມ ແລະ ຊ່ວຍເຫລືອປະຊາຊົນ.

            5. ຄຸ້ມຄອງຊີວິດການເປັນຢູ່ທາງດ້ານວັດຖຸ ແລະ ຈິດໃຈຂອງນາຍ ແລະ ພົນທະຫານ ບົນພື້ນຖານຍົກສູງຈິດໃຈເພິ່ງຕົນເອງ, ກຸ້ມຕົນເອງ ແລະ ສ້າງຄວາມເຂັ້ມແຂງດ້ວຍຕົນເອງ, ອອກແຮງສ້າງພະລາທິການກັບທີ່ເພື່ອຮັບປະກັນການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ຂອງຕົນ.

            6. ປະຕິບັດຫລັກການລວມສູນປະຊາທິປະໄຕ, ມີຄວາມສາມັກຄີເປັນເອກະພາບພາຍ ໃນກອງທັບ, ຕຳນິຕິຊົມ, ຊ່ວຍເຫລືອເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນຢູ່ພາຍໃນກົມກອງ ແລະ ລະຫວ່າງຂັ້ນ ລຸ່ມກັບຂັ້ນເທິງ ເພື່ອພ້ອມກັນກ້າວຫນ້າ.
ມາດຕາ 5. ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງນາຍທະຫານ

          ນາຍທະຫານມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຊີ້ນຳ, ນຳພາ, ບັນຊາ, ຄຸ້ມຄອງກົມກອງຂອງຕົນ, ປະຕິບັດແນວທາງ, ນະໂຍບາຍຂອງພັກ, ລະບຽບກົດຫມາຍຂອງລັດ, ມະຕິ, ຄຳສັ່ງຂັ້ນເທິງຢ່າງເຂັ້ມງວດ ແລະ ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ຄຳສັ່ງຂອງຕົນ.

ມາດຕາ 6. ພັນທະຂອງນາຍທະຫານ
           
ນາຍທະຫານມີພັນທະດັ່ງລຸ່ມນີ້:

<!--[if !supportLists]-->1.       <!--[endif]-->ກຽມພ້ອມສູ້ຮົບ, ສູ້ຮົບພິລະອາດຫານ, ຍອມເສຍສະລະຊີວິດ ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງປະເທດຊາດ ແລະ ຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ.

<!--[if !supportLists]-->2.       <!--[endif]-->ປົກປັກຮັກສາພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ ແລະ ລັດແຫ່ງ ສາທາລະນະລັດ ປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ, ເຂົ້າຮ່ວມໃນການສ້າງສາພັດທະນາປະເທດຊາດ.

<!--[if !supportLists]-->3.       <!--[endif]-->ຝຶກຝົນ, ຫລໍ່ຫລອມຄຸນສົມບັດສິນທຳປະຕິວັດ, ເປັນແບບຢ່າງໃນທຸກວຽກງານ, ຝຶກແອບຮຳ່ຮຽນ, ຍົກສູງຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດທາງດ້ານການເມືອງ, ການທະຫານ, ເສດຖະກິດ, ວັດທະນະທຳ -ສັງຄົມ ແລະ ວິຊາສະເພາະອື່ນໆ ເພື່ອເຮັດສຳເລັດຫນ້າທີ່ທີ່ໄດ້ຮັບມອບຫມາຍ.

<!--[if !supportLists]-->4.       <!--[endif]-->ມີສະຕິຕໍ່ການຈັດຕັ້ງ, ມີລະບຽບວິໄນ, ປະຕິບັດຄຳສັ່ງຂອງຜູ້ບັນຊາຢ່າງເຂັ້ມງວດ ແລະ ເດັດຂາດ.

<!--[if !supportLists]-->5.       <!--[endif]-->ເຄົາລົບນັບຖືຮີດຄອງປະເພນີ ອັນດີງາມຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ ນອກຈານີ້ແລ້ວ ນາຍທະຫານກໍ່ຍັງມີພັນທະຄືກັນກັບພົນລະເມືອງລາວ ຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນລັດຖະທຳມະນູນ ແລະ ກົດຫມາຍແຫ່ງສປປລາວ.

ມາດຕາ 7. ການພົວພັນ ແລະ ຮ່ວມມືສາກົນຂອງນາຍທະຫານ.

            ນາຍທະຫານກອງທັບປະຊາຊົນລາວ ພົວພັນຮ່ວມມືກັບບັນດາກອງທັບປະເທດເພື່ອນມິດ ແລະ ປະເທດອື່ນໆຕາມລະບຽບການ ບົນພື້ນຖານຫລັກການຢູ່ຮ່ວມກັນໂດຍສັນຕິ, ເຄົາລົບເອກະລາດ, ອະທິປະໄຕ, ຜືນແຜ່ນດິນອັນຄົບຖ້ວນຂອງກັນ, ບໍ່ແຊກແຊງເຂົ້າວຽກງານພາຍໃນຂອງກັນ, ສະເຫມີພາບ ແລະ ຕ່າງຝ່າຍຕ່າງໄດ້ຮັບຜົນປະໂຫຍດ.

ຫມວດທີ II  ປະເພດ, ແຫລ່ງທີ່ມາ, ມາດຕາຖານການນຳພາ, ບັນຊາ ແລະ ກໍ່ສ້າງນາຍທະຫານ

ມາດຕາ 8. ປະເພດນາຍທະຫານ

            ນາຍທະຫານກອງທັບປະຊາຊົນລາວ ປະກອບມີປະເພດດັ່ງນີ້:

            1. ນາຍທະຫານເສນາທິການເຮັດຫນ້າທີ່ບັນຊາ, ສູ້ຮົບ ແລະ ກໍ່ສ້າງກຳລັງທາງດ້ານ ການທະຫານ.

            2. ນາຍທະຫານການເມືອງ ເຮັດຫນ້າທີ່ວຽກງານການເມືອງ, ແນວຄິດ, ວຽກງານຈັດຕັ້ງ ພັກ, ພະນັກງານ, ວຽກງານນະໂຍບາຍ ແລະ ວຽກງານອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ.

            3. ນາຍທະຫານພະລາທິການ ເຮັດຫນ້າທີ່ຮັບປະກັນດ້ານພະລາທິການ ແລະ ການລ້ຽງ ດູທັບ.

            4. ນາຍທະຫານ ເຕັກນິກ, ວິຊາການ ແລະ ວິຊາສະເພາະອື່ນໆ ເຮັດຫນ້າທີ່ຂະແຫນງ ການ ແລະ ວິຊາສະເພາະໃດຫນຶ່ງ.

ມາດຕາ 9. ແຫລ່ງທີ່ມາຂອງນາຍທະຫານ

            ແຫລ່ງທີ່ມາຂອງນາຍທະຫານມີດັ່ງນີ້:

            1. ນາຍສິບທີ່ຮຽນຈົບຈາກບັນດາໂຮງຮຽນຊັ້ນກາງຂຶ້ນໄປຢູ່ໃນ ແລະ ນອກກອງທັບ, ທັງ ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ.

            2. ນາຍສິບ ຈາກກົມກອງຕ່າງເຊິ່ງເປັນຜູ້ສູ້ຮົບພິລະອາດຫານ, ຫ້າວຫັນ ແລະ ມີຜົນ ງານດີເດັ່ຮໃນການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ວຽກງານຕ່າງໆ.

            3. ພະນັກງານ, ລັດຖະກອນ ແລະ ນັກສຶກສາກອງທັບທີ່ຮຽນຈົບຊັ້ນກາງຂຶ້ນໄປທັງພາຍ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ທີ່ເຂົ້າເຮັດຫນ້າທີ່ຮັບໃຊ້ກອງທັບ, ເຊິ່ງຕ້ອງໄດ້ຮັບການບຳລຸງຫລືກໍ່ສ້າງວິຊາ ການທະຫານ.

ມາດຕາ 10. ມາດຕະຖານຂອງນາຍທະຫານ

            ມາດຕາຖານຂອງນາຍທະຫານມີດັ່ງນີ້:

1. ຕ້ອງແມ່ນຄົນລາວທີ່ເປັນສັນຊາດລາວ, ມີອາຍຸ 21 ປີຂຶ້ນໄປ, ມີຊີວະປະຫວ  ລະ ບໍ່ຖືກສານຕັດສິນລົງໂທດຕັດອິດສະຫລະພາບມາກ່ອນ.

            2. ມີທັດສະນະຫລັກຫມັັ້ນການເມືອງຫນັກແຫນ້ນ, ຈຳແນກມິດ-ສັດຕູຈະແຈ້ງ, ມີອຸດົມ ການສັງຄົມນິຍົມ, ມີຄຸນສົມບັດສິນທຳປະຕິວັດ, ມີນ້ຳໃຈຮັກຊາດ, ຮັກລະບອບປະຊາທິປະໄຕ    ປະຊາຊົນລາວ, ມີຄວາມຈົງຮັກພັກດີຕໍ່ພັກ ແລະ ປະຊາຊົນ, ມີນ້ຳໃຈຕໍ່ສູ້ເດັດດ່ຽວພິລະອາດ ຫານ, ມີຄວາມເສຍສະຫະສູງ ແລະ ທົນທານຫນຽວແຫນ້ນ.

            3. ມີຄວາມຮູ້ພື້ນຖານທິດສະດີມາກ-ເລນິນ, ມີຄວາມສາມາດກຳແຫນ້ນ ແລະ ຈັດຕັ້ງ ປະຕິບັດແນວທາງ, ແຜນນະໂຍບາຍຂອງພັກ ແລະ ລະບຽບກົດຫມາຍຂອງລັດ.

            4. ມີຄວາມຮູ້ເປັນລະບົບກ່ຽວກັບວິຊາການທະຫານ, ວິຊາສະເພາະເຕັກນິກ, ໄດ້ຜ່ານ ການທົດສອບໃນວຽກງານຕົວຈິງ.

            5. ມີສະຕິຕໍ່ການຈັດຕັ້ງ, ປະຕິບັດກົດຫມາຍຂອງລັດ ແລະ ກົດລະບຽບຂອງກອງທັ  ່າງເຂັ້ມງວດ.

            6. ມີສຸຂະພາບສົມບູນ ແລະ ແຂງແຮງດີ.

      ສຳລັບນາຍທະຫານບັນຊາແຕ່ລະຂັ້ນຕ້ອງມີເງື່ອນໄຂຕື່ມດັ່ງນີ້:

- ຂັ້ນໝວດ,ກອງຮ້ອຍແລະທຽບເທົ່າຕ້ອງຈົບໂຮງຮຽນນາຍທະຫານຫຼືທຽບເທົ່າຂຶ້ນໄປ.

- ຂັ້ນກອງພັນນ້ອຍ, ກອງພັນໃຫຍ່ ແລະ ທຽບເທົ່າ ຕ້ອງຈົບວິທະຍາຄານການທະຫານ ການເມືອງ ແລະ ພະລາທິການຫລືທຽບເທົ່າຂຶ້ນໄປ. 

ຂັ້ນເຂດທະຫານ, ກອງພົນ ແລະ ທຽບເທົ່າຂຶ້ນໄປຕ້ອງຈົບວິທະຍາຄານປ້ອງກັນຊາດ ໄກສອນ ພົມວິຫານ ຫລືທຽບເທົ່າຂຶ້ນໄປ.

ມາດຕາ 11. ການນຳພາ, ບັນຊານາຍທະຫານ

            ນາຍທະຫານກອງທັບປະຊາຊົນລາວ ຢູ່ພາຍໃຕ້ການນຳພາໂດຍກົງ, ລວມສູນເປັນ ເອກະກະພາບ ແລະ ຮອບດ້ານຂອງພັກປະຊາຊົນປະຕິວັດລາວ.

            ປະທານປະເທດເປັນຜູ້ບັນຊາສູງສຸດຂອງນາຍທະຫານກອງທັບປະຊາຊົນລາວ.

            ນາຍົກລັດຖະມົນຕີເປັນຜູ້ຈັດຕັ້ງ ແລະ ກວດກາເຄື່ອນໄຫວຂອງນາຍທະຫານກອງທັບ ປະຊາຊົນລາວ.

             ລັດດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດເປັນຜູ້ຊີ້ນຳ, ນຳພາ, ບັນຊາ ແລະ ຄຸ້ມ ຄອງໂດຍກົງນາຍທະຫານກອງທັບປະຊາຊົນລາວ.

ມາດຕາ 12. ການກໍ່ສ້າງນາຍທະຫານ

            ການກໍ່ສ້າງນາຍທະຫານແມ່ນຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງພາກສ່ວນຕ່າງໆດັ່ງນີ້:

            - ຄະນະພັກ, ຄະນະບັນຊາຂັ້ນຕ່າງໆຢູ່ໃນກອງທັບມີຄວາມຮັບຜິດຊອບກໍ່ສ້າງນາຍທະ ຫານທີ່ຂຶ້ນກັບຕົນໃຫ້ເຕີບໃຫຍ່ເຂັ້ມແຂງ ແລະ ມີແບບແຜນທັນສະໄໝກ້າວຂຶ້ນຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ.

            - ອົງການຈັດຕັ້ງຂອງພັກ, ລັດ, ແນວລາວຮັກຊາດ, ອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ, ອົງກາ  ັດຕັ້ງສັງຄົມ ແລະ ພົນລະເມືອງລາວທຸກຄົນມີພັນທະປະກອບສ່ວນກໍ່ສ້າງ, ບຳລຸງ ແລະ ສຶກສາ ອົບຮົມນາຍທະຫານກອງທັບປະຊາຊົນລາວ.

ໝວດທີ III  ລະບົບຂັ້ນ ແລະ ຊັ້ນຂອງນາຍທະຫານ

ມາດຕາ 13. ຂັ້ນ ແລະ ຊັ້ນຂອງນາຍທະຫານກອງທັບປະຊາຊົນລາວ

            ນາຍທະຫານກອງທັບປະຊາຊົນລາວປະກອບມີສາມຂັ້ນ ແລະ ສິບຊັ້ນດັ່ງນີ້:

            ຂັ້ນນາຍຮ້ອຍ, ຂັ້ນນາຍພັນ ແລະ ຂັ້ນນາຍພົນ.

            ຂັ້ນນາຍຮ້ອຍມີສາມຊັ້ນ

                        ຊັ້ນຮ້ອຍຕີ,

                        ຊັ້ນຮ້ອຍໂທ

                        ຊັ້ນຮ້ອຍເອກ

            ຂັ້ນນາຍພັນມີສາມຊັ້ນ

                        ຊັ້ນພັນຕີ.

                        ຊັ້ນພັນໂທ

                        ຊັ້ນພັນເອກ

            ຂັ້ນນາຍພົນມີ  ສີ່ ຊັ້ນ

                        ຊັ້ນພົນຈັດຕະວາ

                        ຊັ້ນພົນຕີ

                        ຊັ້ນພົນໂທ

                        ຊັ້ນພົນເອກ

ມາດຕາ 14. ອາຍຸກະສຽນຂອງນາຍທະຫານແຕ່ລະຂັ້ນ

            ອາຍຸກະສຽນສູງສຸດໃນການປະດັບຊັ້ນ, ເລື່ອນຊັ້ນ, ຕໍ່ນາຍທະຫານປະຈຳການ ແລະ ບຳນານແຕ່ລະຂັ້ນດັ່ງນີ້:

            1. ອາຍຸກະສຽນປະດັບຊັ້ນ ແລະ ເລື່ອນຊັ້ນ.         

                        ຂັ້ນນາຍຮ້ອຍບໍ່ໃຫ້ເກີນ 40 ປີ.

                        ຂັ້ນນາຍພັນບໍ່ໃຫ້ເກີນ   50 ປີ.

                        ຂັ້ນນາຍພົນບໍ່ໃຫ້ເກີນ   60 ປີ.

            2. ອາຍຸກະສຽນຂອງນາຍທະຫານທີ່ປະຈຳການຢູ່ກົມກອງສູ້ຮົບສູງສຸດບໍ່ໃຫ້ເກີນ 55 ປີ.

ນາຍທະຫານທີ່ບໍ່ປະຈຳການຢູ່ສຳນັກງານ, ອົງການ, ສູງສຸດບໍ່ໃຫ້ເກີນ 65 ປີ.

3. ອາຍຸກະສຽນຮັບບຳນານຂອງນາຍທະຫານເພດຊາຍແມ່ນ 60 ປີ ແລະ ໃນກໍລະນີພິ ເສດທີ່ມີຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການບໍ່ໃຫ້ເກີນ 65 ປີ. ສຳລັບຜູ້ທີ່ເຮັດວຽກກັບທາດເບື່ອ, ທາດເຄມີ ຫລືເຮັດວຽກຢູ່ເຂດຫຍຸ້ງຍາກທຸລະກັນດານ 15 ປີຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງມີສິດຮັບເບັ້ຍບຳນານກ່ອນກຳນົດ.

ມາດຕາ 15. ການປະດັບຊັ້ນນາຍທະຫານ

            ເງື່ອນໄຂປະດັບຊັ້ນນາຍທະຫານມີດັ່ງນີ້:

            1. ນາຍສິບທີ່ຮຽນຈົບຊັ້ນກາງໃນຫລືນອກກອງທັບທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດຈະໄດ້ ຮັບການປະດັບຊັ້ນຮ້ອຍຕີ.

            2. ນາຍສິບທີ່ຮຽນຈົບຊັ້ນສູງຫລືປະລິນຍາຕີໃນຫລືກນອກກອງທັບທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດຈະໄດ້ຮັບການປະດັບຊັ້ນຮ້ອຍໂທ.

            3. ນາຍສິບທີ່ມີຜົນງານດີເດັ່ນໃນການສູ້ຮົບຫລືໃນການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ວຽກງານອື່ນໆ ຈະໄດ້ຮັບການປະດັບຊັ້ນຮ້ອຍຕີຫລືຮ້ອຍໂທຕາມຄວາມເຫມາະສົມ.

            4. ພະນັກງານ, ລັດຖະກອນ, ນັກສຶກສານອກກອງທັບທີ່ເປັນນັກວິຊາການ, ຮຽນຈົບຊັ້  ຶ້ນໄປທັງພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດເຊິ່ງເຂົ້າມາເຮັດຫນ້າທີ່ຮັບໃຊ້ໃນກອງທັບຈະໄດ້ຮັບການ ປະດັບຊັ້ນຮ້ອຍຕີຂຶ້ນໄປ, ແຕ່ຕ້ອງໄດ້ຜ່ານການບຳລຸງຫລືກໍ່ສ້າງວິຊາການທະຫານຕື່ມອີກ.

ມາດຕາ 16. ສິດຕົກລົງກ່ຽວກັບຊັ້ນນາຍທະຫານ

            ສິດຕົກລົງປະດັບຊັັ້ນ, ເລື່ອນຊັ້ນ, ທຽບຊັ້ນ, ປົດຊັ້ນນາຍທະຫານມີດັ່ງນີ້:

            1. ປະທານປະເທດເປັນຜູ້ຕົກລົງປະດັບຊັ້ນ, ເລື່ອນຊັ້ນ, ທຽບຊັ້ນ ແລະ ປົດຊັ້ນຂັ້ນນາຍ ພົນ, ຕາມການສະເຫນີຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີ.

             2. ນາຍົກລັດຖະມົນຕີເປັນຜູ້ປະດັບຊັ້ນ, ທຽບຊັ້ນ ແລະ ປົດຊັ້ນພັນເອກ, ຕາມການ ສະເຫນີຂອງລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ.

            3.  ລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດເປັນຜູ້ຕົກລົງປະດັບຊັ້ນ, ເລື່ອນຊັ້ນຽບຊັ້ນ, ປົດຊັ້ນຮ້ອຍເອກ, ພັນຕີ ແລະ ພັນໂທ ຕາມການສະເຫນີຂອງຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ການ ເມືອງກອງທັບ.

            4. ຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ການເມືອງກອງທັບເປັນຜິກລົງປະດັບຊັ້ນ, ເລື່ອນຊັນ, ທຽບຊັ້ນ, ປົດຊັ້ນຮ້ອຍຕີ ແລະ ຮ້ອຍໂທ ຕາມການສະເຫນີຂອງກົມກອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

ມາດຕາ 17. ເງື່ອນໄຂເລື່ອນຊັ້ນນາຍທະຫານ

            ການເລື່ອນຊັ້ນນາຍທະຫານຕ້ອງມີເງື່ອນໄຂຄົບຖ້ວນດັ່ງນີ້:

            1. ເຖິງກຳນົດເວລາພິຈາລະນາການເລື່ອນຊັ້ນຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວໃນມາດຕາ 18 ຂອງ ກົດຫມາຍສະບັບນີ້.

            2. ມີຜົນສຳເລັດໃນການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ວຽກງານທີ່ໄດ້ຮັບມອບຫມາຍຫລືມີຄວາມຮຽກ ຮ້ອງຕ້ອງການຂອງຫນ້າທີ່ວຽກງານ.

            3. ມີເງື່ອນໄຂ ແລະ ມາດຕະຖານຄົບຖ້ວນຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕາ 5, 10 ,14 ແລະ 20 ຂອງກົດຫມາຍສະບັບນີ້:

ມາດຕາ 18. ກຳນົດເວລາການເລື່ອນຊັ້ນໃຫ້ນາຍທະຫານ.

            ການພິຈາລະນາການເລື່ອນຊັ້ນນາຍທະຫານໃຫ້ປະຕິບັດກຳນົດເວລາດັ່ງນີ້:

                        ຊັ້ນຮ້ອຍຕີ ຂຶ້ນຮ້ອຍໂທ                      ກຳນົດ               3          ປີ

                        ຊັ້ນຮ້ອຍໂທ ຂຶ້ນຮ້ອຍເອກ                  ກຳນົດ                3          ປີ

                        ຊັ້ນຮ້ອຍເອກ ຂຶ້ນ ພັນຕີ                     ກຳນົດ                4          ປີ

                        ຊັ້ນພັນຕີ ຂຶ້ນ ພັນໂທ                        ກຳນົດ                4          ປີ

                        ຊັ້ນພັນໂທ ຂຶ້ນພັນເອກ                     ກຳນົດ                4          ປີ

            ສ່ວນການເລື່ອນຊັ້ນພັນເອກ ຂຶ້ນຊັ້ນນາຍພົນ, ນາຍພົນຂຶ້ນນາຍພົນຊັ້ນສູງກ່ວານັ້ນບໍ່ມີ ກຳນົດເວລາແມ່ນອີງໃສ່ຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງຫນ້າທີ່ການເມືອງ.

            ໄລຍະເວລາທີ່ນາຍທະຫານສຶກສາຢູ່ໂຮງຮຽນຕ່າງໆ ກໍ່ໃຫ້ຄິດໄລ່ໃສ່ກຳນົດເວລາການ ເລື່ອນຊັ້ນ.

            ນາຍທະຫານທີ່ມີຜົນງານດີເດັ່ນໃນການສູ້ຮົບ, ໃນການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ຢູ່ເຂດຫຍຸ້ງຍາກ  ທຸລະກັນດານຫລືຫນ້າທີ່ພິເສດ ອາດຈະໄດ້ເລື່ອນຂ້າມຊັ້ນຫລືເລື່ອນຊັ້ນກ່ອນກຳນົດເວລາທີ່ໄດ້ ກຳນົດໄວ້.

            ໃນກໍລະນີທີ່ຮອດກຳນົດເວລາການເລື່ອນຊັ້ນແລ້ວແຕ່ບໍ່ມີມາດຕະຖານ, ເງື່ອນໄຂຄົບ ຖ້ວນຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕາ 17 ຂອງກົດຫມາຍສະບັບນີ້ ຈະບໍ່ໄດ້ເລື່ອນຊັ້ນ, ແຕ່ຈະມີ ການພິຈາລະນາໄປແຕ່ລະປີ ໂດຍບໍ່ໃຫ້ເກີນຫນຶ່ງຮອບຂອງກຳນົດເວລາການເລື່ອນຊັ້ນຂອງແຕ່ ລະຊັ້ນ, ຖ້າຫາກບໍ່ໄດ້ເລື່ອນຊັ້ນແລ້ວຈະໄດ້ຍົກຂັ້ນເງິນເດືອນຂຶ້ນຫນຶ່ງຂັ້ນ ແລະ ອາດຈະຍົກ  ຍ້າຍຜູ້ກ່ຽວໄປເຮັດຫນ້າທີ່ໃຫມ່ຕາມຄວາມສາມາດ ຫລືໃຫ້ຮັບເບ້ຍບຳນານຫລືເງິນອຸດຫນູນ ຕາມລະບຽບການ.

            ນາຍທະຫານທີ່ຍົກຍ້າຍໄປເຮັດຫນ້າທີ່ຢູ່ຝ່າຍພົນລະເຮືອນເມື່ອກັບຄືນກອງທັບຈະໄດ້ ພິຈາລະນາເລື່ອນຊັ້ນຕື່ມຫນຶ່ງຊັ້ນຫລືຂ້າມຊັ້ນຕາມຄວາມເຫມາະສົມ ແຕ່ຕ້ອງມີເງື່ອນໄຂ, ມາດຕະຖານຄົບຖ້ວນຕາມກຳນົດທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕາ 17 ຂອງກົດຫມາຍສະບັບນີ້.

ຫມວດທີ IV ຕຳແຫນ່ງນາຍທະຫານໃນກອງທັບປະຊາຊົນລາວ

ມາດຕາ 19. ຕຳແຫນ່ງຂອງນາຍທະຫານ

            ຕຳແຫນ່ງຂອງນາຍທະຫານກອງທັບປະຊາຊົນລາວມີດັ່ງນີ້:

            1. ລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ;

            2. ຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ເສນາທິການກອງທັບ, ຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ການເມືອງກອງັທບ, ຫົວ ຫນ້າກົມໃຫຍ່ພະລາທິການກອງທັບ ແລະ ຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ເຕັກນິກກອງທັບ.

            3. ຫົວຫນ້າກອງບັນຊາການເຂດທະຫານ.

            4. ຫົວຫນ້າກົມ, ຫົວຫນ້າກອງພົນ, ຫົວຫນ້າກອງບັນຊາການທະຫານນະຄອນຫລວງ ວຽງຈັນ, ຫົວຫນ້າກອງບັນຊາການທະຫານນະຄອນຫລວງ, ຫົວຫນ້າກອງບັນຊາການທະຫານ ແຂວງ.

            5. ຫົວຫນ້າກອງພັນໃຫຍ່, ຫົວຫນ້າກອງບັນຊາການທະຫານເມືອງ.

            6. ຫົວຫນ້າກອງພັນນ້ອຍ.

            7. ຫົວຫນ້າກອງຮ້ອຍ

            8. ຫົວຫນ້າຫມວດ

            ຕຳແໜ່ງຕ່າງໆທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງນີ້ ມີຕຳແໜ່ງທຽບເທົ່າ ແລະ ຕຳແໜ່ງຮອງຫົວຫນ້າ.

ມາດຕາ 20. ການກຳນົດຊັ້ນນາຍທະຫານໃສ່ແຕ່ລະຕຳແຫນ່ງ

            ແຕ່ລະຕຳແຫນ່ງໄດ້ກຳນົດຊັ້ນນາຍທະຫານໃສ່ດັ່ງນີ້:

            1. ລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ, ຊັ້ນພົນໂທ ຫລືພົນເອກ.

            2. ຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ເສນາທິການກອງທັບ, ຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ການເມືອງກອງທັບ, ຊັ້ນ ພົນຕີຫລືພົນໂທ.

            3. ຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ພະລາທິການກອງທັບ, ຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ເຕັກນິກກອງທັບ, ຊັ້ນພົນ ຈັດຕະວາ ຫລືພົນຕີ.

            4. ຫົວຫນ້າຫ້ອງການກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ, ຫົວຫນ້າເຂດທະຫານ, ຫົວຫນ້າວິທະ ຍາຄານປ້ອງກັນຊາດໄກສອນພົມວິຫານ, ຫົວຫນ້າວິທະຍາຄານການທະຫານ, ການເມືອງ, ພະ ລາທິການ ແລະ ຫົວຫນ້າຂອງອົງການກົມກອງທຽບເທົ່າຊັ້ນພົນຈັດຕະວາຫລືພົນຕີ.

            5. ຫົວຫນ້າກົມ, ຫົວຫນ້າໂຮງຮຽນນາຍທະຫານບົກ, ຫົວຫນາກອງພົນດ ຫົວຫນ້າກອງ ບັນຊາການທະຫານນະຄອນຫລວງວຽງຈັນ, ຫົວຫນ້າກອງບັນຊາການທະຫານນະຄອນຫລວງ  ລະ ຫົວຫນ້າຂອງອົງການກົມກອງທຽບເທົ່າ. ຊັ້ນພັນເອກ ຫລື ພົນຈັດຕະວາ.

            6. ຫົວຫນ້າກອງບັນຊາການທະຫານແຂວງ: ຊັ້ນພັນເອກ.

            7. ຫົວຫນ້າທູດທະຫານ: ຊັ້ນພັນເອກ.

            8. ຫົວຫນ້າກອງພັນໃຫຍ່ ແລະ ທຽບເທົ່າ: ຊັ້ນພັນໂທ ຫລື ພັນເອກ.

            9. ຫົວຫນ້າພະແນກຂອງອົງການຈັດຕັ້ງຕ່າງໆ. ຫົວຫນ້າກອງບັນຊາການທະຫານເມືອງ ຊັ້ນພັນຕີ ຫລື ພັນໂທ.

            10. ຫົວຫນ້າກອງພັນນ້ອຍ ແລະ ທຽບເທົ່າ: ຊັ້ນຮ້ອຍເອກ ຫລື ພັນຕີ.

            11. ຫົວຫນ້າກອງຮ້ອຍ ແລະ ທຽບເທົ່າ: ຊັ້ນຮ້ອຍໂທ ຫລື ຮ້ອຍເອກ.

            12. ຫົວຫນ້າຫມວດ ແລະ ທຽບເທົ່າຊັ້ນຮ້ອຍຕີ ຫລື ຮ້ອຍໂທ.

ຊັ້ນຂອງບັນດາຮອງຫົວຫນ້າຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕານີ້ ຈະເທົ່າກັບຊັ້ນຂອງຫົວຫນ້າກໍໄດ້ ຊັ້ນຂອງນາຍທະຫານທີ່ເຮັດວຽກງານພິເສດ, ຢູ່ເຂດຫຍຸ້ງຍາກທຸລະກັນດານ, ກົມກອງເຫລົ່າຮົບ ເອກະລາດ ແລະ ດ້ານຮົບຕ່າງໆ ຈະສູງກ່ວາຕຳແຫນ່ງທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ເທິງນີ້ກໍ່ໄດ້ ແຕ່ບໍ່ໃຫ້ກາຍ  ຫນຶ່ງຊັ້ນ.

ມາດຕາ 21. ການແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ແລະ ປົດຕຳແຫນ່ງນາຍທະຫານ.

            ຜູ້ມີສິດຕົກລົງແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ແລະ ປົດຕຳແຫນ່ງນາຍທະຫານມີດັ່ງນີ້:

            1. ປະທານປະເທດເປັນຜູ້ແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ແລະ ປົດຕຳແຫນ່ງລັດຖະມົນຕີວ່າການ ກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ ຕາມການສະເຫນີຂອງນາຍົກລັດຖະມົນຕີພາຍຫລັງທີ່ສະພາແຫ່ງຊາດ ຮັບຮອງເອົາ.

            2. ນາຍົກລັດຖະມົນຕີເປັນຜູ້ແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ແລະ ປົດຕຳແຫນ່ງລັດຖະມົນຕີຊ່ວຍວ່າ ການກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ, ຫົວຫນ້າ ແລະ ຮອງຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່, ຫົວຫນ້າຫ້ອງການກະ ຊວງ, ຫົວຫນ້າ ແລະ ຮອງຫົວຫນ້າເຂດທະຫານ, ຫົວຫນ້າວິທະຍາຄານປ້ອງກັນຊາດໄກສອນ ພົມວິຫານ, ຫົວຫນ້າກອງພົນ, ຫົວຫນ້າກອງບັນຊາການທະຫານນະຄອນຫລວງ, ຫົວຫນ້າ ກອງບັນຊາການທະຫານແຂວງ, ຫົວຫນ້າກົມກອງທຽບເທົ່າຕາມການສະເຫນີຂອງລັດຖະມົນຕີ ວ່າການກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ.

            3. ລັດຖະມົນຕີວ່າການກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດເປັນຜູ້ແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ແລະ ປົດຕຳ ແຫນ່ງຫົວຫນ້າ ແລະ ຮອງຫົວຫນ້າກົມ, ຫົວຫນ້າທູດທະຫານ, ຮອງຫົວຫນ້າຫ້ອງການ ແລະ ຮອງຫົວຫນ້າວິທະຍາຄານການທະຫານ, ການເມືອງ, ພະລາທິການ, ຫົວຫນ້າ ແລະ ຮອງຫົວ ຫນ້າໂຮງຮຽນນາຍທະຫານບົກ, ຮອງຫົວຫນ້າກອງພົນ, ຮອງຫົວຫນ້າກອງບັນຊາການທະຫານ ນະຄອນຫລວງວຽງຈັນ, ຮອງຫົວຫນ້າກອງບັນຊາການທະຫານນະຄອນ, ຮອງຫົວຫນ້າກອງບັນ ຊາການທະຫານແຂວງ, ຫົວຫນ້າ ແລະ ຮອງຫົວຫນ້າກອງພັນໃຫຍ່, ຫົວຫນ້າ ແລະ ຮອງຫົວ ຫນ້າກອງບັນຊການທະຫານເມືອງ, ຫົວຫນ້າ ແລະ ຮອງຫົວຫນ້າກົມກອງທຽບເທົ່າຕາມການ ສະເຫນີຂອງຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ການເມືອງກອງທັບ.

            4. ຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ການເມືອງກອງທັບເປັນຜູ້ແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ແລະ ປົດຕຳແຫນ່ງ ຫົວຫນ້າ ແລະ ຮອງຫົວຫນ້າພະແນກຂອງບັນດາອົງການຂັ້ນຕ່າງໆ, ຫົວຫນ້າ ແລະ ຮອງຫົວ ຫນ້າພະແຮກກອງພັນນ້ອຍ, ຫົວຫນ້າ ແລະ ຮອງຫົວຫນ້າຂະແຫນງຂອງກອງພັນໃຫຍ່ເອກະ ລາດ, ຫົວຫນ້າ ແລະ ຮອງຫົວຫນ້າກົມກອງທຽບເທົ່າ ຕາມການສະເຫນີຂອງກົມກອງທີ່ກ່ຽວ ຂ້ອງ.

            5. ຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ເສນາທິການ, ຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ພະລາທິການ, ຫົວຫນ້າກົມໃຫຍ່ ເຕັກນິກ, ຫົວຫນ້າຫ້ອງການກະຊວງ ແລະ ຫົວຫນ້າກົມກອງທຽບເທົ່າເປັນຜູ້ແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ແລະ ປົດຕຳແຫນ່ງຂັ້ນກອງຮ້ອຍ ແລະ ຂັ້ນຂະແຫນງທີ່ຂຶ້ນກັບຕົນຕາມການສະເຫນີຂອງກົມ ກອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

            6. ຫົວຫນ້າເຂດການທະຫານ, ຫົວຫນ້າວິທະຍາຄານປ້ອງກັນຊາດໄກສອນ ພົມວິຫານ, ຫົວຫນ້າວິທະຍາຄານການທະຫານ, ການເມືອງ, ພະລາທິການ, ຫົວຫນ້າໂຮງຮຽນນາຍທະຫານ ບົກ, ຫົວຫນ້າກອງພົນ, ຫົວຫນ້າກອງບັນຊາການທະຫານນະຄອນຫລວງວຽງຈັນ, ຫົວຫນ້າກອງ ບັນຊາການທະຫານນະຄອນຫລວງ, ຫົວຫນ້າກອງບັນຊາການທະຫານແຂວງ ແລະ ຫົວຫນ້າ ກົມກອງທຽບເທົ່າເປັນຜູ້ແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ຫລື ປົດຕຳແຫນ່ງຂັ້ນຂະແຫນງ, ກອງຮ້ອຍ, ຫມວດຫມູ່ທີ່ຂຶ້ນກັບຕົນຕາມກມນສະເຫນີຂອງກົມກອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

            7. ຫົວຫນ້າກອງພັນໃຫຍ່ເອກະລາດເປັນຜູ້ແຕ່ງຕັ້ງ, ຍົກຍ້າຍ ແລະ ປົດຕຳແຫນ່ງຂັ້ນ ກອງຮ້ອຍ, ຫມວດ ແລະ ຫມູ່ທີ່ຂຶ້ນກັບຕົນຕາມການສະເຫນີຂອງກົມກອງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

ມາດຕາ 22.  ການປົດ ແລະ ແຕ່ງຕັ້ງນາຍທະຫານໃຫ້ດຳລົງຕຳແຫນ່ງຊົ່ວຄາວ.

            ໃນກໍລະນີຮີບດ່ວນ ນາຍທະຫານທີ່ມີຕຳແຫນ່ງແຕ່ຂັ້ນຫົວຫນ້າກອງຮ້ອຍເອກະລາດ, ຫົວຫນ້າກອງພັນນ້ອຍເອກະລາດ, ຫົວຫນ້າກອງພັນໃຫຍ່ຫລືທຽບເທົ່າຂຶ້ນໄປມີສິດປົດຕຳແໜ່ງ ຊົ່ວຄາວຂອງນາຍທະຫານທີ່ຂຶ້ນກັບຕົນທີ່ບໍ່ປະຕິບັດຄຳສັ່ງ ເຊິ່ງຈະກໍ່ຄວາມເສຍຫາຍໃຫ້ແກ່ກົມ ກອງ ແລະ ຜົນປະໂຫຍດຂອງຊາດແລ້ວແຕ່ງຕັ້ງຜູ້ໃໝ່ຂຶ້ນຮັບຜິດຊອບແທນ, ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ ຕ້ອງລາຍງານໃຫ້ຂັ້ນເທິງຖັດຕົນຊາບ ແລະ ສະເຫນີຂັ້ນເທິງແຕ່ງຕັ້ງເປັນທາງການຢ່າງຮີບດ່ວນ.

ມາດຕາ 23. ການງົດຕຳແຫນ່ງ ແລະ ການມອບຕຳແຫນ່ງຕ່ຳກ່ວາຊັ້ນນາຍທະຫານ.

            ການງົດຕຳແຫນ່ງຂອງນາຍທະຫານຈະປະຕິບັດໄດ້ໃນກໍລະນີລຸ່ມນີ້.

            1,. ກົງຈັກການຈັດຕັ້ງມີການປ່ຽນແປງເຊິ່ງບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງມີຕຳແຫນ່ງທີ່ກ່ຽວຂ້ອງນັ້ນອີກ.

            2. ນາຍທະຫານບໍ່ຄົບເງື່ອນໄຂທີ່ຈະຮັບຜິດຊອບຕຳແຫນ່ງນັ້ນ.

            3. ນາຍທະຫານທີ່ເຖິງອາຍຸກະສຽນຮັບເບ້ຍບຳນານ.

ນາຍທະຫານອາດຈະຖືກມອບຕຳແຫນ່ງຕ່ຳກ່ວາຊັ້ນໃນກໍລະນີ:

            1. ມີການເພີ່ມທະວີການບັນຊາໃນການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ພິເສດ.

            2. ມີການປ່ຽນແປງການຈັດຕັ້ງຂອງກົມກອງ.

            3. ມີການສັບຊ້ອນໃສ່ຕຳແຫນ່ງໃໝ່ທີ່ແທດເຫມາະກັບຄວາມສາມາດ ແລະ ສຸຂະພາບ ຂອງນາຍທະຫານ.

ຫມວດທີ  V. ການຄຸ້ມຄອງຂອງລັດຕໍ່ນາຍທະຫານ.

ມາດຕາ 24. ການຄຸ້ມຄອງຂອງລັດຖະບານຕໍ່ນາຍທະຫານ.

            ລັດຖະບານຄຸ້ມຄອງນາຍທະຫານດັ່ງນີ້:

            1. ປະຕິບັດຫລັກການລວມສູນເປັນເອກະພາບໃນການກໍ່ສ້າງ ແລະ ຄຸ້ມຄອງຖັນແຖວ ນາຍທະຫານ.

            2. ສະເຫນີກົດຫມາຍ ແລະ ອອກນິຕິກຳກ່ຽວກັບນາຍທະຫານ.

            3. ຊີ້ນຳ, ກວດກາການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດກົດຫມາຍ ແລະ ນິຕິກຳຕ່າງໆກ່ຽວກັບນາຍທະ ຫານ.

            4.  ສະຫນອງງົບປະມານ, ປະກອບວັດຖຸ, ອຸປະກອນ, ພາຫະນະເຕັກນິກການທະຫານ.

            5. ຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ນຳໃຊ້ບັນດານະໂຍບາຍຕ່າງໆຕໍ່ຖັນແຖວທະຫານ.

ມາດຕາ 25. ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດ.

            ກະຊວງປ້ອງກັນປະເທດມີຄວາມຮັບຜິດຊອບຕໍ່ລັດຖະບານກ່ຽວກັບການຄຸ້ມຄອງ, ບັນ ຊານາຍທະຫານດັ່ງນີ້:

ຄຸ້ມຄອງໂດຍກົງຢ່າງຮອບດ້ານ ຕໍ່ນາຍທະຫານ, ເປັນເຈົົ້າການປະສານສົມທົບກັບ

ບັນດາກະຊວງ, ອົງການທຽບເທົ່າກະຊວງ, ແນວລາວສ້າງຊາດ, ອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາຊົນ, ອົງ ການຈັດຕັ້ງສັງຄົມ, ນະຄອນຫລວງວຽງຈັນ, ນະຄອນ, ແຂວງ, ເມືອງ ແລະ ເທດສະບານເພື່ອ ຄຸ້ມຄອງນາຍທະຫານຕາມພາລະບົດບາດຂອງຕົນ.

            2. ກຳນົດ, ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດການກໍ່ສ້າງ ແລະ ບຳລຸງນາຍທະຫານໃຫ້ເປັນລະບົບຄົບຊຸດ, ຮັບປະກັນດ້ານປະລິມານ ແລະ ຄຸນນະພາບ.

            3. ຊີ້ນຳ, ຕິດຕາມ, ກວດກາ ແລະ ຊຸກຍູ້ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດຫນ້າທີ່ວຽກງານ ແລະ ນິຕິ ກຳຂອງນາຍທະຫານ.

            4.  ຈັດຕັ້ງ, ນຳໃຊ້, ຄຸ້ມຄອງ, ປະຕິບັດນະໂຍບາຍ, ຍ້ອງຍໍ ແລະ ປະຕິບັດວິໄນຕໍ່ນາຍ ທະຫານ.

            5. ສ້າງແຜນງົບປະມານ ແລະ ນຳໃຊ້ງົບປະມານ, ວັດຖຸ, ອຸປະກອນ, ພາຫະນະເຕັກນິກ ການທະຫານ.

            6. ຊີ້ນຳ ນຳພາ ແລ  ັນຊານາຍທະຫານທັງສາມປະເພດກຳລັງ ກຳລັງຫລວງ, ກຳ ລັງທ້ອງຖິ່ນ, ກອງຫລອນ ແລະ ກອງປ້ອງກັນຕົວ;

            7. ພິຈາລະນາແກ້ໄຂຄຳສະເຫນີ, ຄຳຮ້ອງທຸກ ແລະ ຄຳຮ້ອງຟ້ອງຂອງນາຍທະຫານ.

            8. ປະຕິບັດສິດ ແລະ ຫນ້າທີ່ອື່ນໆຕາມທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນລະບຽບກົດຫມາຍ.

ມາດຕາ 26. ພັນທະຂອງບັນດາກະຊວງ ແລະ ອົງການຈັດຕັ້ງຕ່າງໆ.

            ບັນດາກະຊວງ, ອົງການທຽບເທົ່າກະຊວງ, ແນວລາວສ້າງຊາດ, ອົງການຈັດຕັ້ງມະຫາ ຊົນ, ອົງການຈັດຕັ້ງສັງຄົມ, ສະຖາບັນການສຶກສາຂັ້ນຕ່າງໆມີພັນທະປະກອບສ່ວນດັ່ງນີ້:

ສຶກສາອົບຮົມ, ກໍ່ສ້າງ, ບຳລຸງ ແລະ ສະຫນອງພະນັກງານວິຊາການໃຫ້ແກ່ກອງທັບ ສ້າເງື່ອນໄຂອຳນວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ນາຍທະຫານເຮັດສຳເລັດຫນ້າທີ່ຂອງຕົນ.

2.ຄົ້ນຄວ້າ, ສັບຊ້ອນນາຍທະຫານທີ່ຍົກຍ້າຍຈາກກອງທັບມາເຮັດຫນ້າທີ່ຢູ່ຝ່າຍພົນ ລະເຮືອນຢ່າງເຫມາະສົມ.

3. ຊ່ວຍເຫລືອເບິ່ງແຍງທາງດ້ານວັດຖຸຈິດໃຈ ແລະ ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງນາຍທະຫານ ແລະ ຄອບຄົວເປັນຕົ້ນຄອບຄົວນາຍທະຫານຜູ້ເສຍສະຫລະຊີວິດ, ຜູ້ເສຍອົງຄະ, ພະນັກງານ ບຳນານ, ວິລະຊົນແຫ່ງຊາດ, ນັກຮົບແຂ່ງຂັນ ແລະ ຄອບຄົວນາຍທະຫານທີ່ພວມປະຕິບັດຫນ້າ ທີ່ພໍ່ເສດ, ຢູ່ເຂດທຸລະກັນດານ, ຫ່າງໄກສອກຫລີ.

ມາດຕາ 27. ພັນທະຂອງອົງການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ.

            ອົງການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນແຕ່ລະຂັ້ນມີພັນທະປະກອບສ່ວນດັ່ງນີ້:

            1. ກໍ່ສ້າງ, ບຳລຸງຍົກລະດັບດ້ານການສຶກສາ ແລະ ວິຊາການອື່ນໆ, ສ້າງເງື່ອນໄຂອຳ ນວຍຄວາມສະດວກໃຫ້ນາຍທະຫານເຮັດສຳເລັດຫນ້າທີ່.

            2. ຄົ້ນຄວ້າ, ສັບຊ້ອນນາຍທະຫານທີ່ຍົກຍ້າຍຈາກກອງທັບ ມາເຮັດຫນ້າທີ່ຢູ່ຝ່າຍພົນ ລະເຮືອນຢ່າງເຫມາະສົມ.

            3. ຊ່ວຍເຫລືອເບິ່ງແຍງທາງດ້ານວັດຖຸຈິດໃຈ ແລະ ຊີວິດການເປັນຢູ່ຂອງນາຍທະຫານ ແລະ ຄອບຄົວເປັນຕົ້ນຄອບຄົວນາຍທະຫານຜູ້ເສຍສະຫລະຊີວິດ, ຜູ້ເສຍອົງຄະ, ພະນັກງານ ບຳນານ, ວິລະຊົນແຫ່ງຊາດ, ນັກຮົບແຂ່ງຂັນ ແລະ ຄອບຄົວນາຍທະຫານທີ່ພວມປະຕິບັດຫນ້າ ທີ່ພິເສດ, ຢູ່ເຂດທຸລະກັນດານ, ຫ່າງໄກສອກຫລີກ.

            4. ອົງການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນຂັ້ນຕ່າງໆ ພ້ອມກັບປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າສຶກສາອົບຮົມ, ປະກອບຄວາມຄິດຄວາມເຫັນ, ຕຳນິຕິຊົມ, ຊ່ວຍເຫລືອນາຍທະຫານໃນການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ຢູ  ້ອງຖິ່ນຂອງຕົນ.

ຫມວດທີ VI. ການປະຕິບັດນະໂຍບາຍ, ຂໍ້ຫ້າມການຍ້ອງຍໍ ແລະ ການປະຕິບັດວິໄນຕໍ່ນາຍທະຫານ.

ມາດຕາ 28. ການປະຕິບັດນະໂຍບາຍ.

            ການປະຕິບັດນະໂຍບາຍຕໍ່ນາຍທະຫານມີດັ່ງນີ້:

1. ນາຍທະຫານປະຈຳການໄດ້ຮັບເງິນເດືອນ, ເງິນອຸດຫນູນ, ເຄື່ອງອຸປະໂພກ ແລະ      ບໍລິໂພກຕາມທີ່ລັດໄດ້ກຳນົດໄວ້. ສ່ວນນາຍທະຫານທີ່ເຊົາປະຈຳການແມ່ນຈະໄດ້ຮັບເງິນອຸດ ຫນູນເທື່ອດຽວຕາມລະບຽບການຍົກເວັ້ນກໍລະນີທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນຂໍ້ 2 ແລະ ຂໍ້ 3 ມາດຕາ 31  ຂອງກົດຫມາຍສະບັບນີ້:

            2. ນາຍທະຫານທີ່ໄດ້ຮັບຫລາຍຕຳແຫນ່ງຈະໄດ້ຮັບນະໂຍບາຍຕາມຕຳແຫນ່ງສູງສຸດ.

            3. ນາຍທະຫານທີ່ຖືກຍົກຍ້າຍໄປເຮັດວຽກຢູ່ກົມກອງໃຫມ່ແມ່ນຈະໄດ້ຮັບນະໂຍບາຍ ຕາມຕຳແຫນ່ງໃຫມ່.

            4. ນາຍທະຫານທີ່ປະຈຳການຈະໄດ້ພັກຜ່ອນປະຈຳປີສິບຫ້າວັນຕາລະບຽບກົດຫມາຍ ຍົກເວັ້ນກໍລະນີທີ່ມີພາວະສຸກເສີນຫລືມີສົງຄາມກໍໃຫ້ກັບຄືນມາກົມກອງດ່ວນ.

            5. ນາຍທະຫານປະຈຳການ, ພະນັກງານບຳນານ, ວິລະຊົນແຫ່ງຊາດ, ນັກຮົບແຂ່ງຂັນ ແລະ ນາຍທະຫານເສຍອົງຄະຈະໄດ້ຮັບການເບິ່ງແຍງທາງດ້ານສຸຂະພາບ, ຖ້າມີການເຈັບເປັນ ຈະໄດ້ຮັບການປິ່ນປົວຕາມນະໂຍບາຍທີ່ພັກ-ລັດໄດ້ກຳນົດໄວ້. ສຳລັບນາຍທະຫານທີ່ມີການ ເຈັບເປັນ, ຖືກບາດເຈັບ ຫລື ເສຍອົງຄະໃນເວລາປະຕິບັດຫນ້າທີ່ຢູ່ສະຫນາມຮົບຫລືຢູ່ເຂດຫຍຸ້ງ ຍາກທຸລະກັນດານຈະໄດ້ມີການປິ່ນປົວໂດຍບໍ່ເສຍຄ່າ.

            6. ນາຍທະຫານ ເຊິ່ງເຮັດຫນ້າທີ່ສູ້ຮົບ ແລະ ຮັບໃຊ້ຢູ່ສະຫນາມຮົບຢ່າງພິລະອາດຫານ ຫລື ຖືກເສຍສະຫລະຊີວິດຈະໄດ້ຮັບການເລື່ອນຊັ້ນໃຫ້ຕື່ມຫນຶ່ງຊັ້ນຫລືຂ້າມຊັ້ນ ຕາມການ ຄວາມເຫມາະສົມ, ຖ້າຖືກເສຍຊີວິດໃນເວລາຮັບໃຊ້ຢູ່ສະຫນາມຮົບຈະໄດ້ເລື່ອນຊັ້ນຕື່ມຫນຶ່ງ ຊັ້ນ.

            7. ນາຍທະຫານແຕ່ລະຊັ້ນພັນເອກລົງມາທີ່ຮັບເບ້ຍບຳນານຈະບໍ່ໄດ້ເລື່ອນຊັ້ນຕື່ມອີກ ແຕ່ຈະໄດ້ຍົກເງິນເດືອນຂຶ້ນຫນຶ່ງຊັ້ນ.

            8. ນາຍທະຫານບຳນານ, ວິລະຊົນແຫ່ງຊາດ, ນັກຮົບແຂ່ງຂັນຈະໄດ້ຮັບການເຊື່ອເຊີນ ເຂົ້າຮ່ວມໃນວັນບຸນສຳຄັນຕ່າງໆຂອງຊາດ ແລະ ມີສິດນຳໃຊ້ເຄື່ອງແບບນາຍທະຫານ, ເຄື່ອງ ຫມາຍຍົດ, ຫມາຍຊັ້ນຄືກັນກັບນາຍທະຫານປະຈຳການ.

            9. ນາຍທະຫານຈະໄດ້ຮັບນະໂຍບາຍໄປສຶກສາຍົກລະດັບຢູ່ພາຍ ແລະ ຕ່າງປະເທດ  ຳລັບນະໂຍບາຍລະອຽດຕໍ່ນາຍທະຫານປະຈຳການ, ພະນັກງານບຳນານ, ຜູ້ເສຍສະຫລະຊີ ວິດ, ຜູ້ເສຍຊີວິດ, ຜູ້ເສຍອົງຄະ, ວິລະຊົນແຫ່ງຊາດ, ນັກຮົບແຂ່ງຂັນ, ຄອບຄົວພໍ່ແມ່ຂອງນາຍ ທະຫານທີ່ເສຍສະຫລະຊີວິດ, ເສຍຊີວິດ ແລະ ນະໂຍບາຍອື່ນໆແມ່ນລັດຖະບານເປັນຜູ້ກຳນົດ.

ມາດຕາ 29. ຂໍ້ຫ້າມຕໍ່ນາຍທະຫານ

            ຂໍ້ຫ້າມຕົ້ນຕໍຕໍ່ນາຍທະຫານມີດັ່ງນີ້:

            1. ຫ້າມລະເມີດລະບຽບກົດຫມາຍຂອງລັດ, ກົດລະບຽບຂອງກອງທັບ ແລະ ຮີດຄອງ ປະເພນີອັນດີງາມຂອງປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ.

            2. ຫ້າມອອກຄຳສັ່ງ, ລະບຽບການ, ນະໂຍບາຍຕ່າງໆທີ່ຂັດກັບກົດຫມາຍ, ຄຳສັ່ງຫລື ກົດລະບຽບທີ່ການຈັດຕັ້ງຂັ້ນເທິງວາງອອກ.

            3. ຫ້າມປະລະຫນ້າທີ່, ບໍ່ປະຕິບັດຕາມມະຕິຕົກລົງຫລືຄຳສັ່ງຂອງຂັ້ນເທິງ.

            4. ຫ້າມໃຊ້ອຳນາດເກີນຂອບເຂດສິດ, ຫນ້າທີ່ ແລະ ຄວາມຮັບຜິດຊອບຂອງຕົນ.

            5. ຫ້າມສວຍໃຊ້ອຳນາດ, ຫນ້າທີ່ຕຳແຫນ່ງເພື່ອຫາຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ.

            6. ຫ້າມເອົາອາວຸດ, ລູກກະສູນ, ເຄື່ອງແບບທະຫານຫລືເອກະສານທາງການທະຫານ ໄປໃຫ້ຜູ້ອື່ນຢືມຫລືນຳໃຊ້ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບອະນຸຍາດຈາກການຈັດຕັ້ງ.

            ນອກຈາກນີ້ແລ້ວ ນາຍທະຫານຕ້ອງປະຕິບັດຕາມຂໍ້ຫ້າມອື່ນໆທີ່ພັກ ແລະ ລັດໄດ້ກຳ  ນົດໄວ້.

ມາດຕາ 30. ການຍ້ອງຍໍຕໍ່ນາຍທະຫານ

            ນາຍທະຫານທີ່ມີຜົນງານດີເດັ່ນໃນການສູ້ຮົບຫລືການປະຕິບັດຫນ້າທີ່ວຽກງານອື່ນໆຈະ ໄດ້ຮັບການຍ້ອງຍໍເຊັ່ນ: ນາມມະຍົດວິລະຊົນແຫ່ງຊາດ, ນັກຮົບແຂ່ງຂັນ, ຫລຽນກາ, ໃບຍ້ອງຍໍ ຂັ້ນຕ່າງໆ, ການເລື່ອນຊັ້ນ ແລະ ນະໂຍບາຍອື່ນໆຕາມຄວາມເຫມາະສົມ.

ມາດຕາ 31. ການປະຕິບັດວິໄນຕໍ່ນາຍທະຫານ.

            1. ນາຍທະຫານທີ່ໄດ້ລະເມີດກົດລະບຽບ, ວິໄນຂອງກອງທັບປະຊາຊົນລາວຈະຖືກປະ ຕິບັດວິໄນທາງບໍລິຫານ ຕາມສະຖານເບົາຫລືຫນັກເຊັ່ນ: ຕຳນິ, ກ່າວເຕືອນ, ງົດການເລື່ອນຊັ້ນ, ຍົກຍ້າຍຫນ້າທີ່, ປົດຕຳແຫນ່ງ, ປົດຊັ້ນແລ້ວໃຫ້ເງິນອຸດຫນູນຕາມຊັ້ນທີ່ຍັງເຫລືອຫລືໄລ່ອອກ ຈາກກອງທັບໂດຍບໍ່ໄດ້ຮັບນະໂຍບາຍໃດໆ.

            2. ນາຍທະຫານທີ່ໄດ້ກະທຳຜິດທາງອາຍາ, ກໍ່ຄວາມເສຍຫາຍແກ່ຜູ້ອື່ນຈະຖືກດຳເນີນ ຄະດີຕາມກົດຫມາຍ.

            3. ນາຍທະຫານທີ່ໄດ້ກທຳຜິດໂດຍເຈດຕະນາ ແລະ ຖືກສານຕັດສິນລົງໂທດອິດສະ ຫລະພາບທີ່ໃຊ້ໄດ້ຢ່າງເດັດຂາດ, ແຕ່ສິບແປດເດືອນຂຶ້ນໄປຈະຫມົດສິດການເປັນທະຫານ. ໃນ ກໍລະນີການກະທຳຜິດດ້ວຍຄວາມບໍ່ລະມັດລະວັງນັ້ນຈະພິຈາລະນາຊັ້ນຂອງນາຍທະຫານຕາມ ຄວາມເຫມາະສົມ.

ຫມວດທີ VII. ບົດບັນຍັດສຸດທ້າຍ

ມາດຕາ 32. ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດ

                 ລັດຖະບານແຫ່ງ ສປປລາວ ເປັນຜູ້ຈັດຕັ້ງປະຕິບັດກົດຫມາຍສະບັບນີ້.

ມາດຕາ 33. ຜົນສັກສິດ

                 ກົດຫມາຍສະບັບນີ້ມີຜົນສັກສິດນັບແຕວັນປະທານປະເທດ ແຫ່ງສາທາລະນະ ລັດປະຊາທິປະໄຕ ປະຊາຊົນລາວ ອອກລັດຖະດຳລັດປະກາດໃຊ້ເປັນຕົ້ນໄປ.

                 ທຸກຂໍ້ກຳນົດ, ບົດບັນຍັດທີ່ຂັດກັບກົດຫມາຍສະບັບນີ້ລ້ວນແຕ່ຖືກຍົກເລີກ.

 

                                                                                                                                                                                                                               ປະທານສະພາແຫ່ງຊາດ


ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 6, 2010 | ມີ 3 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)


ການສໍ້ລາດບັງຫລວງແມ່ນພະຍາດຫນຶ່ງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍຕໍ່ສັງຄົມ   
ຄຳວ່າສໍ້ລາດບັງຫລວງ ເປັນຄຳເວົ້າທີ່ສັ້ນໆແຕ່ມັນສາມາດສ້າງຄວາມເສຍຫາຍໃຫ້ແກ່ປະເທດຊາດຢ່າງມະຫາ ສານ ດັ່ງນັ້ນການຕໍ່ຕ້ານການສໍ້ລາດບັງຫລວງຕ້ອງໄດ້ເນັ້ນ ໃນການຍົກສູງຄຸນທາດການເມືອງ ໃຫ້ແກ່ສະມາຊິກພັກ, ພະນັກງານ-ນັກຮົບ ໃຫ້ມີຄວາມຫນັກແຫນ້ນ ເຂັ້ມແຂງແມ່ນວິທີສະກັດກັ້ນ ແລະ ຕ້ານການສ້ໍລາດບັງຫຼວງ.    
ໃນກົດຫມາຍວ່າດ້ວຍການ
ຕ້ານການສ້ໍລາດບັງຫລວງຢູ່ໃນ ມາດຕາ 2 ກໍ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ວ່າ: ແມ່ນພຶດຕິກຳຂອງພະ ນັກງານທີ່ສວຍໃຊ້ຖານະຕ່ຳແຫນ່ງ, ສິດອຳນາດ, ຫນ້າທີ່ຂອງຕົນເພື່ອຍັກຍອກ, ສ້ໍໂກງ, ຮັບສິນບົນ ແລະ ພຶດຕິກຳ ອື່ນໆທີ່ໄດ້ກຳນົດໄວ້ໃນມາດຕາ 10 ຂອງກົດຫມາຍວ່າດ້ວຍການຕ້ານການສ້ໍລາດບັງຫລວງ ເພື່ອຫາຜົນປະໂຫຍດ ໃຫ້ແກ່ຕົນເອງ, ຄອບຄົວ, ຍາດພີ່ນ້ອງຫມູ່ຄູ່, ພັກພວກ ເຊິ່ງກໍ່ຄວາມເສຍຫາຍ ດັ່ງນັ້ນພໍສະຫລຸບໄດ້ວ່າ ມັນແມ່ນ ພະນັກງານນຳພາຂັ້ນຕ່າງໆ, ພະນັກງານຄຸ້ມຄອງ, ພະນັກງານວິຊາການ, ພະນັກງານລັດວິສາຫະກິດ, ລັດຖະກອນ, ທະຫານ, ຕຳຫຼວດລວມທັງນາຍບ້ານ ແລະ ຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບມອບສິດຫນ້າທີ່ໃດຫນຶ່ງ ຈາກທາງການເປັນຜູ້ກະທຳການສ້ໍ ລາດບັງຫລວງຄືດັ່ງກ່າວ.
ການສ້ໍລາດບັງຫລວງ ແມ່ນ
ເປັນພະຍາດຫນຶ່ງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍທີ່ສຸດໃນສັງຄົມຂອງ ພວກເຮົາຢ່າງຫນັກຫນ່ວງ ໂດຍສະເພາະແມ່ນໄລຍະປະຕິບັດພາລະກິດປ່ຽນແປງໃຫມ່. ການສ້ໍລາດບັງຫລວງ ແມ່ນການປະພຶດການກະທຳ ຂອງຜູ້ທີ່ມີສິດ, ມີຫນ້າທີ່ຕ່ຳແຫນ່ງຄວາມຮັບຜິດຊອບທີ່ການຈັດຕັ້ງມອບຫມາຍແລ້ວ ສວຍໂອກາດເຮັດບໍ່ຖືກຕ້ອງ ຮັບຊື້ຈ້າງ, ຮັບສິນບົນ, ລະເມີດຝ່າຝືນກົດຫມາຍຍ້ອນຄວາມໂລບມາກໂລພາ ສ້າງຜົນເສຍຫາຍອັນຫນັກຫນ່ວງ, ພວກສ້ໍລາດບັງຫລວງມັນອາດບໍ່ແມ່ນປະຊາຊົນຄົນທຳມະດາ ແຕ່ມັນແມ່ນພະນັກງານນຳພາ, ພະນັກງານຄຸ້ມຄອງ, ພະນັກງານລັດຖະກອນ, ສະມາຊິກພັກທີ່ປ່ຽນທາດເສຍຄຸນ ນອນໃນອົງການຈັດຕັ້ງພັກ-ລັດຖະບານ ແລະ ອົງການ ຈັດຕັ້ງລວມຫມູ່ນັ້ນເອງ. ເຖິງວ່າກົດຫມາຍຈະກຳນົດໂທດໄວ້ຢ່າງຫນັກ ໃສ່ຜູ້ມີຄວາມຜິດກ່ຽວກັບການສ້ໍລາດບັງ ຫລວງ ແຕ່ປະກົດການດັ່ງກ່າວກໍ່ຍັງປະກົດມີໃຫ້ເຫັນ  ເຊິ່ງແຕ່ລະພາກສ່ວນ ຕ້ອງໄດ້ເພີ່ມຄວາມພະຍາຍາມ ໃນ ການປ້ອງກັນ ແລະ ປາບປາມຊ່ວຍກັນ.    ຕໍ່ຫນ້າກັບສະພາບການດັ່ງກ່າວມັນມີຄວາມຈຳເປັນ ແລະ ຮິບດ່ວນທີ່ສຸດ ໃນການນຳພາຂອງພັກ ເພື່ອສືບຕໍ່ຍົກສູງຄຸນທາດການເມືອງໃຫ້ແກ່ສະມາຊິກພັກ, ພະນັກງານ-ນັກຮົບທຸກຄົນ ຕ້ອງໄດ້ເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງຕັ້ງຫນ້າ ແລະ ຖືເປັນວຽກງານອັນຈຳເປັນພາວະວິໄສ ໃນການຍົກສູງຄຸນທາດການເມືອງ ຂອງຕົນໃຫ້ມີຄວາມຫນັກແຫນ້ນ ເຂັ້ມແຂງ ບໍ່ວ່າໃນສະພາບ ແລະ ເງື່ອນໄຂໃດກໍ່ຕາມ ການຍົກສູງຄຸນທາດ ການເມືອງ ແມ່ນມາດຖານແຖວຫນ້າ, ແມ່ນບັນຫາກົກເຄົ້າຂອງທຸກໆວຽກງານ ແລະ ທັງແມ່ນຄວາມຮຽກຮ້ອງ ຕ້ອງການອັນພື້ນຖານທີ່ຂາດບໍ່ໄດ້ ໃນການເຝິກຝົນຫລໍ່ຫລອມ ຄຸນສົມບັດສິນທຳປະຕິວັດ ແລະ ການກະທຳຕົວຈິງ ຂອງສະມາຊິກພັກ, ພະນັກງານ-ນັກຮົບໃຫ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກຊາດ, ຮັກລະບອບປະຊາທິປະໄຕປະຊາຊົນ ລາວ ແລະ ຮັກປະຊາຊົນບັນດາເຜົ່າ ບົນຈິດໃຈສັດຊື່ບໍລິສຸດ ແລະ ປອດໃສຂາວສະອາດ, ມີຄວາມຮູ້ຄວາມສາມາດ ໃນການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແນວທາງນະໂຍບາຍຂອງພັກ, ກົດຫມາຍຂອງລັດ ແລະ ມີນ້ຳໃຈສາມັກຄີຮັກ ແພງຊ່ວຍ ເຫລືອເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນຢ່າງຈິງໃຈ ເພື່ອພ້ອມກັນ ເປັນເຈົ້າການໃນການສະກັດກັ້ນ ແລະ ຕ້ານການສ້ໍລາດບັງ ຫລວງ ທີ່ເກີດຂຶ້ນຢູ່ໃນສັງຄົມ ເຊິ່ງເປັນອັນຕະລາຍຮ້າຍແຮງທີ່ສຸດ ຕໍ່ການຂະຫຍາຍຕົວຂອງເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ຂອງປະເທດຊາດ ໂດຍສະເພາະແມ່ນໄດ້ກົດຫນ່ວງຖ່ວງດຶງແຜນຍຸດທະສາດແຫ່ງ ການພັດທະນາເສດຖະກິດ-ສັງ ຄົມຂອງຊາດ ແລະ ເປັນຜົນກະທົບໃສ່ບົດບາດ, ອິດທິພົນໃນການນຳພາຂອງພັກ ແລະ ການຄຸ້ມຄອງລັດໃຫ້ນັບ ມື້ນັບຫລຸດຫນ້ອຍຖອຍລົງ.     ການສ້ໍລາດບັງຫລວງມັນບໍ່ແມ່ນຄວາມປາດຖະຫນາຂອງ ປະຊາຊົນລາວບັນດາເຜົ່າ ແຕ່ຢ່າງໃດ, ແຕ່ວ່າພຶດຕິກຳຕົວຈິງ ໃນຊຸມປີຜ່ານມາຍັງມີບາງສະຫາຍສະມາຊິກພັກ, ພະນັກງານ-ນັກຮົບ ຈຳນວນ ຫນຶ່ງ ຍັງມີການປະພຶດຕົນບໍ່ຖືກຕ້ອງ ມີການສ້ໍລາດບັງຫຼວງ, ຍັກຍອກສ້ໍໂກງ, ຮັບສິນບົນ, ຍັກຍອກເອົາສິ່ງຂອງ ສ່ວນລວມມາເປັນຂອງຕົນເອງ, ຄ້າຂາຍເຖືອນຜິດກົດໝາຍ ເກີດມີແນວຄິດອາດຍາສິດ ຫ່າງເຫີນຈາກມະຫາຊົນ, ຫ່າງຈາກອຸດົມຄະຕິປະຕິວັດ ແນວຄິດຄອນແຄນບໍ່ຫນັກແໜ້ນ, ບໍ່ນັບຖືການຈັດຕັ້ງ, ບໍ່ປະຕິບັດຄຳສັ່ງຂ້ໍກຳນົດ ກົດ ຫມາຍສວຍໃຊ້ຫນ້າທີ່ຕ່ຳແຫນ່ງເພື່ອເປັນບ່ອນອີງໃນການຫາຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ ບໍ່ຄຳນຶງເຖິງວຽກງານທີ່ພັກ -ລັດ ມອບໝາຍໃຫ້, ແລ່ນນຳແຕ່ເງິນຄຳເປັນບັນຫາໃຫຍ່ດຳລົງຊີວິດອັດຕະປະໂຫຍດຢູ່ໃນສັງຄົມ.


ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 2, 2010 | ມີ 4 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ວິທະຍາສາດ

ອຳນາດອະທິປະໄຕ ຄື ອຳນາດສູງສຸດໃນການປົກຄອງປະເທດ ມີ 3 ອຳນາດດ້ວຍກັນ
ອຳນາດນິຕິບັນຍັດນັ້ນໝາຍເຖິງ ອຳນາດ ໃນການ ບັນຍັດ (ແປວ່າ ກຳນົດ) ນິຕິ (ແປວ່າ ກົດໝາຍ) ຫຼື ເວົ້າງ່າຍໆ ກໍ່ໝາຍເຖິງ ອຳນາດ ໃນການອອກກົດໝາຍ. ໂດຍ ທົ່ວໄປ ມັນຈະໝາຍເຖິງ ສະພາ ໃນ ປະເທດໃດໜຶ່ງ ທີ່ ຈະເປັນຜູ້ ພິຈາລະນາ ຜ່ານ ບັນດາ ຮ່າງກົດໝາຍ ເພື່ອ ປະກາດໃຊ້ ເປັນກົດໝາຍ
ອຳນາດບໍລິຫານ ແມ່ນ ລັດຖະບານ ຂອງປະເທດ ທີ່ໂດຍ ທົ່ວໄປແລ້ວ ຈະມີ ນາຍົກລັດຖະມົນຕີເປັນຫົວໜ້າອົງກອນ ແລະ ປະກອບດ້ວຍ ອົງກອນຫຼັກຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ບັນດາ ກະຊວງ, ທະບວງ,ກົມ.ມັນ ແມ່ນໜຶ່ງ ໃນອຳນາດລັດ ທີ່ ປະກອບດ້ວຍ
ອຳນາດຕຸລາການ ແມ່ນອຳນາດສານ ໃນການຕັດສິນວ່າ ການກະທຳໃດໜຶ່ງຖືກຕ້ອງ ຕາມ ລະບຽບກົດໝາຍ ຫລື ບໍ່

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 2, 2010 | ມີ 4 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ທັມມະ

ພຸດທະສາດສະໜານິກາຍເຖຣວາດ ນັບເປ້ນແບບແຜນຫຼັກຂອງວັດທະນະທຳລາວ ຊື່ງປາກົດໃຫ້ເບີ່ງທັ່ວປະເທດ ທັ້ງໃນດ້ານພາສາ ແລະ ສິນລະປະ ວັນນະຄະດີ ສິນລະປະການສະແດງ ຯລຯ ສຳຫຼັບດົນຕີລາວນັ້ນ ຍັງຄົງມີອິດທິພົນຂອງແຄນ ຊຶ່ງເປ້ນເຄື່ອງດົນຕີປະຈຳຊາດ ວົງດົນຕີຂອງລາວແມ່ນວົງໝໍລຳ ມີ ໝໍລຳ ແລະ ໝໍແຄນ ທ່ວງທຳນອງການຂັບຈະແຕກຕ່າງກັນໄປຕາມທ້ອງຖິ່ນ ທາງພາກເໜືອເອິ້ນວ່າ ຂັບ ພາກໃຕ້ຈາກບໍລິຄຳໄຊລົງໄປເອິ້ນວ່າ ລຳ ເຊ່ນ ຂັບງຶມວຽງຈັນ ຂັບພວນຊຽງຂວາງ ລຳສາລະວັນຂອງແຂວງສະລະວັນ ລຳພູໄທ ລຳຕັງຫວາຍ ລຳຄອນສະຫວັນ ລຳບ້ານຊອກຂອງແຂວງສະຫວັນນະເຂດ ລໍາໂສມ ລຳສີພັນດອນຂອງແຂວງຈຳປາສັກ ລຳມະຫາໄຊຂອງແຂວງຄຳມ່ວນ ຂັບທຸ່ມຂອງແຂວງຫຼວງພະບາງ ຂັບລື້ຂອງຊາວລື້ ເປ້ນຕົ້ນ ການແຕ່ງກາຍທີ່ເປ້ນເອກະລັກອຍ່າງໜຶ່ງຂອງຊາວລາວແມ່ນ ຜູ້ຍິງຈະນຸ່ງຜ້າຊິ່ນ ຫຼື ຜ້າຖົງ ອາຫານຂອງຊາວລາວຈະກິນເຂົ້າໜຽວເປ້ນຫຼັກ ອາຫານທີ່ເປ້ນເອກະລັກແມ່ນ ແຈ່ວ ຕຳບັກຮຸ້ງ ປິ້ງໄກ່ ສົ້ມປາ ເປ້ນຕົ້ນ.

ອາລະຍະທຳເກົ່າແກ່ຂອງລາວນັ້ນ ມີປາກົດຈາກຫຼັກຖານດ້ານໂບລານຄະດີຍຸກຫິນ ຢູ່ ທົ່ງໄຫຫິນ ຢູ່ແຂວງຊຽງຂວາງ



LaoUpload.com au8ust.org LaoBB.com LaoJobs.net UploadDer.com Tamsang.com ULS 5tutor.net