ພັນລາວ.ຄອມ
ຊອກຫາ:
ຊອກຫາແບບລະອຽດ
ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 20, 2017 | ມີ 1 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)

http://punlao.com/sengsvang/albums/38729/316061

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມ.ສ.. 2, 2013 | ມີ 5 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)

ຮອດປັດຈຸບັນນີ້ ສື່ພິມ ແລະ ສື່ວິທະຍຸ-ໂທລະພາບ ຍັງບໍ່ທັນເຂົ້າໃຈກ່ຽວກັບການປ່ຽນປີໃໝ່ໃນປະຕິທິນ ພ.ສ ແລະ ຈ.ສ


ໃນປີນີ້ ບຸນປີໃໝ່ລາວ ( ສົງການ ) ປ່ຽນ ຈາກ ຈ.ສ. 1374 ຂຶ້ນເປັນ ຈ.ສ. 1375 ໃນ­ວັນ­ຈັນ ຂຶ້ນ 5 ຄໍ່າ ເດືອນ 5 ກົງ­ກັບ­ວັນ­ຈັນ ທີ 15 ເມ­ສາ 2013 . ແຕ່­ຄົນ­ທັງ­ ຫຼາຍໃນ­ສັງ­ຄົມ­ລາວ ພາກັນເຂົ້າໃຈວ່າ­ປ່ຽນ­ພຸດທະ­ສັກກ­ຣາດ (ພ.ສ.)ຈາກ 2555 ເປັນ 2556 ທັງໆ­ທີ່ ສົງກ­ຣານ ບໍ່ກ່ຽວກັບ­ພຸດທະ­ສາ­ສະ­ນາ ພໍນ້ອຍ.

ຄວາມ­ຈິງ­ນັ້ນ­ພຸດທະ­ສັກກ­ຣາດປ່ຽນ ຈາກ 2555 ເປັນ 2556 ເມື່ອເຖິງ­ວັນ ແຮມ 1 ຄໍ່າ ເດືອນ 6 (ປີ 2013 ນີ້ ແມ່ນ ວັນ­ທີ 25 ພຶດສະ­ພາ) ຫຼື ຫຼັງ­ຈາກ­ວັນ­ວິສາ ຂະ­ບູຊາ­ພຸ້ນ­ທັງ­ນີ້ຍ້ອນວ່າ: ພຸດທະ­ສັກກ­ຣາດ (ພ.ສ.) ແມ່ນການ­ນັບໄລຍະ­ເວລາໂດຍ­ ກໍານົດເອົາ­ຈາກເວລາ­ທີ່­ພາຍ­ຫຼັງ ພຣະ­ພຸດທະ­(ເຈົ້າ)ສະ­ເດັດ­ດັບ­ຂັນປະ­ຣິນິບ­ພານ(ສິ້ນ­ຊີວິດ)ໃນ­ວັນເພັງ ເດືອນ 6 ແລ້ວ. ໃນ­ລາວ-ໄທຍ ນັບເມື່ອພະ­ພຸດທະ­ເຈົ້າ­ສະ­ເດັດປະ­ຣິນິບ­ພານລ່ວງໄປແລ້ວ 1 ປີ ສ່ວນໃນ­ກໍາ­ປູເຈຍ ແລະ­ສີລັງ­ກາ ແມ່­ນນັບ ຕັ້ງ­ຕົ້ນເອົາ­ປີທີ່ພະ­ພຸດເຈົ້າ ປະ­ຣິນິບ­ພານ­ນັ້ນໂລດ ເຮັດໃຫ້­ປີ ພ.ສ. ຂອງ­ກໍາ­ປູເຈຍ ແລະ­ສີລັງ­ກາ­ລື່ນ ລາວ-ໄທ 1 ປີ.

ບັນດາສື່ຕ່າງໆ ກະລຸນາເຂົ້າໃຈຕາມນີ້ດ້ວຍ ( ຖ້າຍັງຂ້ອງຄາໃຈ ກະລຸນາໄປຮັບຟັງນຳອາຈານໃຫຍ່ຢູ່ວັດຕ່າງໆໄດ້

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ກ.ພ.. 19, 2013 | ມີ 10 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ປະຫວັດສາດ

Picture@Bailane.com
­ແຕ່ກ່ອນ­ດົນມາ­ແລ້ວ ມີ­ຊາວນາ­ຄົນ­ໜຶ່ງ ໄດ້­ລົງ­ໄປ­ກ່ຽວເອົາ­ຜື­ຢູ່­ທາມ ແລ້ວ­ນໍາມາຕາກ­ແດດ­ຈົນ­ແຫ້ງ
ຫຼັງ­ຈາກ­ນັ້ນ ກໍ່ເອົາມາ­ຕໍ່າເປັນ­ຜືນ ເຊິ່ງ­ຊາວ­ບ້ານເອີ້ນ­ວ່າ ສາດ­ຜື ນັ້ນເອງ
ນີ້­ແມ່ນ­ປະ­ຫວັດ ສາດ­ລາວ ໂດຍ­ຫຍໍ້
ຈົບ

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ກ.ພ.. 12, 2013 | ມີ 10 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກະວີ

ຮັກຕ່າງຍຸກສະໄໝ

ແຕ່ກ່ອນເຮົາ­ໜຸ່ມແໜ້ນ ຮັກ­ຮໍ່­ສາມັກ­ຄີ
ສ້າງ­ຄວາມ­ດີປະ­ສານໃຈ ຮ່ວມໂຮມແຮງສ້າງ
ສ້ອມແປງ­ທາງ­ທຽວດັ້ນ ໂຮມ­ກັນ­ປູກປ່າ
ສາມັກ­ຄີກ່ຽວເຂົ້າ ຢູ່ເຮືອນຢ້າວເຮັດ­ສວນ

ມັນ­ກໍ່ແສນມ່ວນແມ້ງ ສົດ­ຊື່ນໃນ­ອຸລາ
ຄໍ່າແລງ­ມາ­ຟ້ອນ­ລໍາວົງ ສົ່ງ­ສາວຄືນບ້ານ
ເຖິງເຮືອນ­ຊານ­ຫົນຫ້ອງ ເຄຫາ­ພໍ່ແມ່
ບໍ່ໄດ້ເຫັນແກ່ໄດ້ ຫວັງຊ້ອນກ່ອນ­ດອງ

ບໍ່ໃຫ້­ມີໝອງເສົ້າ ສິ້ນເສື່ອມ­ສັກ­ສີ
ສາມັກ­ຄີປອງ­ດອງ ຮັກແພງ­ກັນແທ້
ເບິ່ງແມ­ມາດຽວນີ້ ສະ­ຕີສາວນ້ອຍ­ໜຸ່ມ
ຈັບ­ກຸ່ມ­ກັບບ່າວນ້ອຍ ຊຸມເຫຼົ້າດື່ມເບຍ

ເຮັດໃຫ້ເສຍ­ຊື່­ຊັ້ນ ຊາວໜຸ່ມ­ຂອງ­ພັກ
ວັນຮ່ວມໂຮມແຮງ­ຮັກ ກໍ່­ບໍ່­ຄືຄາວກີ້
ດຽວນີ້ເຂົາໂຮມເຂົ້າ ບາ­ຣ໌­ເບຍແມ້ງມ່ວນ
ແລ້ວຊວນ­ກັນເຂົ້າ­ຫ້ອງ ສະ­ຫຼອງ­ມື້­ຮັກແຮມ ຄັກ­ບໍ?

 

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ກ.ພ.. 1, 2013 | ມີ 7 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ບ້ານ?

ຫຼາຍຄົນກໍ່ຖົກຖຽງກັນຫຼາຍຢ່າງກ່ຽວກັບຄຳວ່າບ້ານ.
ຂ້ານ້ອຍ ຂໍສະແດງຄວາມຄິດເຫັນດັ່ງນີ້:
1.ບ້ານ ໝາຍເຖິງ ກຸ່ມເຮືອນທີ່ມີຫຼາຍຫຼັງຢູ່ລວມກັນ ເອີ້ນວ່າ ບ້ານ, ເມືອງ.
2.ບ້ານ ໝາຍເຖິງ ເຮືອນໄທເຮົາເຈົ້າຂ້ອຍນັ້ນ ແມ່ນລວມມີ: ຮົ້ວອ້ອມ, ເຮືອນ, ຕະລ່າງ(ປັດຈຸບັນກໍ່ຈຳດິນແລ້ວ), ໜ້າບ້ານ(ເດີ່ນບ້ານກໍ່ວ່າ),ຫຼັງບ້ານ(ມີຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ຮົ່ມໃຫ້ໝາກ), ສວນຄົວ, ຄອກສັດ, ເລົ້າເຂົ້າ, ຄົກຕຳເຂົ້າ, ວິດຖ່າຍ(ປັດຈຸບັນຢູ່ໃນເຮືອນ), ນ້ຳສ້າງ(ນ້ຳປະປາສະດວກແລ້ວ) ຖ້າຄອບຄົວຂອງທ່ານ ບໍ່ມີສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຄົບຖ້ວນໃນບໍລິເວນດຽວກັນ ກໍ່ສາມາດເອີ້ນໄດ້ພຽງແຕ່ ເຮືອນຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນເອງ.
ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ກ.ຍ.. 14, 2012 | ມີ 3 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.5?

“ ​ເຈົ້າ​ບໍ່ຕ້ອງ​ຮີບ​ຮ້ອນ                ດອກ​ອຸ່ນ ສຸມາລີ

ຂ້ອຍ​ນີ້​ມີ​ຄວາມ​ຮັກ                        ​ໃຫ້​ພຽງ​ຕົວ​ເຈົ້າ “

“ ຢ່າ​ມາ​ຕິຖະ​ແຫຼ​ງ​ເວົ້າ               ​ເອົາ​ໃຈ​ໃຫ້​ໄດ້​ທ່າ

ຂ້ອຍ​ບໍ່​ໜ້າ​ຊິ​ເຊື່ອ​ເຈົ້າ                ​ໃນ​ຫຼາຍ​ຄັ້ງ​ທີ່​ຜ່ານ​ມາ

 

  ຄຳ​ວ່າ​ຮັກ​ຈາກ​ເຈົ້າ                 ຢ່າ​ໄດ້​ກ່າ​ລຳ​ເພັນ

​ເຈົ້າ​ຍັງ​ເຫັນ ມາລາ​ໃຈ               ​ໃຫ້​ຮັກ​ນາງ​ໝົດ​ສິ້ນ

​ໂດຍ​ບໍ່​ເຄີຍ​ຖະຫວິນ​ຂ້ອຍ ​      ​ໃນ​ຫົວ​ໃຈ​ຈັກ​ໜ່ອຍ

​ເຈົ້າ​ບໍ່​ຕ້ອງ​ຫຼອກ​ຂ້ອຍ                ທັງ​ໝົດ​ນີ້​ແມ່ນ​ເລື່ອງ​ຈິງ ຖືກ​ບໍ? “

 

  ບົວ​ສະບາ ຫຼິງ​ດູ​ໜ້າ         ທັງ​ຈາ​ຕໍ່ ສຸມາລີ

“ ​ເຈົ້າມີ​ຫຍັງ​ເປັນ​ຫຼັກ​ຖານ       ວ່າ​ຮຽມ​ບໍ່​ສົນ​ເຈົ້າ “

“ ຖ້າ​ບໍ່​ຈິງ​ກໍ່​ຮຽມ​ເວົ້າ                 ຫາ​ເອົາ​ເລື່ອງ​ໃສ່

ຮູ້​ແກ່​ໃຈ​ຢູ່​ແລ້ວ                     ຕົວ​ເຈົ້າ​ບໍ່​ໜ້າ​ຖາມ “

 

  “ ​ເຈົ້າ​ນັ້ນ​ຫຍາມ​ນໍ້າ​ໃຈ​ຂ້ອຍ    ​ເກີນ​ກວ່າ​ຄວາມ​ຈິງ    ​ເສຍ​ແລ້ວ

​ເຈົ້າ​ເປັນ​ຍິງ​ຄົນ​ດຽວ                 ທີ່​ຮຽມ​ໝາຍ​ມຸ້ງ “

ມັນ​ກໍ່​ຄຸງ​ເສຍ​ແລ້ວ                 ​ເມື່ອ​ຕົວ​ເຮົາ​ຮັບ​ຮູ້​ວ່າ

ບົວ​ສະບາ ຜູ້​ນີ້                     ມີ​ໃຈ​ໃຫ້​ທຸກໆ​ຍິງ

 

  ຂ້ອຍ​ນີ້​ຈິງ​ໃຈ​ໃຫ້                  ຮັກ​ຢ່າງ​ຈຽມຕົວ

ຂ້ອຍ​ຮັກ ບົວ​ສະບາ                 ​ເຈົ້າ​ໄດ້​ຍິນ​ບໍ​ນີ້?

​ເຈົ້າ​ເວົ້າ​ມີ​ໃຈ​ໃຫ້                    ​ເຮົາ​ຄົນ​ດຽວ​ແມ່ນ​ແທ້​ບໍ່

ສິ່ງ​ຂ້ອຍ​ເຫັນ​ສິ່ງ​ຂ້ອນ​ພໍ້               ​ໃນ​ວັນ​ນີ້​ແມ່ນ​ຫຍັງ

 

  ​ເຈົ້າ​ໄປ​ລົມ​ຕໍ່​ຕັ້ງ             ​ເອີ​ບອີ່ມ ມາລາ​ໃຈ

​ເຮັດ​ໃຫ້​ຄົນ​ທັງຫຼາຍ                 ​​ເບິ່ງ​ນາງ​ເປັນ​ແຟນ​ເຈົ້າ

ສ່ວນວ່າ​ຕົວ​ເຮົາ​ນີ້                   ບໍ່​ມີ​ຫຍັງ​ເພື່ອ​ບອກ​ວ່າ

​ເຈົ້າ​ຫ່ວງ​ຫາ​ຮັກ​ຂ້ອຍ                ​ເປັນ​ຄົນ​ໃກ້​ກວ່າ​ນາງ

 

  ​ເຈົ້າ​ມີ​ພຽງ​ກ່າວ​ອ້າງ          ບອກ​ວ່າ​ຮັກ​ໃນ​ໃຈ

​ເຈົ້າ​ກໍ່​ຄວງ​ເຮົາ​ໄປ                   ອິ່ນ​ອອຍ​ຄອຍ​ໃກ້

ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ຈິງ​ໃຫ້                ຄົນ​ເຂົາ​ຮັບ​ຮູ້​ແນ່

ບໍ່​ແມ່ນ​ເວົ້າ​ແຕ່​ຮັກ​ຂ້ອຍ               ກະທຳ​ນັ້ນ​ພັດ​ຕ່າງ​ກັນ

 

  ສິ່ງ​ທີ່​ເຈົ້າ​ເຮັດ​ນັ້ນ                  ຂ້ອຍ​ນີ້​ບໍ່ພໍ​ໃຈ

ຖ້າ​ຮັກ​ໃນ​ຕົວ​ເຮົາ                   ກໍ່​ຈົ່ງ​ເອົາ​ໃຈ​ຂ້ອຍ

ຢ່າ​ປ່ອຍ​ເຮົາ​ເຫງົາ​ເສົ້າ               ຄອຍ​ຫາ​ຢ່າງ​ບ້າ​ປ່ວງ

​ໂດຍ​ທີ່​ຄວງ​ຍິງ​ອື່ນ​ນັ້ນ                ​ເດີນ​ຮຽງ​ໜ້າ​ຜ່ານ​ຕາ ‘

ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.7?

 

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ກ.ພ.. 23, 2011 | ມີ 3 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຂາກ  ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.4?
 

ແຕ່ຮັກຂາດບໍ່ໄດ້                    ຄືຮັກຄູ່ຜົວເມຍ

ຕ້ອງຮັກດຽວໃຈດຽວ                       ຊື່ຕົງສະເໝີດ້າມ

ຮັກບ່າວສາວຄວນໃຫ້                      ຄວາມຈິງໃຈຕັ້ງຕໍ່

ຮັກແລ້ວໄປສູ່ຂໍ ເອົາພໍ່ແມ່ເຖົ້າແກ່ພ້ອມ ມາໝາຍໝັ້ນຕໍ່ກັນ

  ໃຫ້ຮັບຮູ້ທຸກຂັ້ນ                   ຄຸ້ມໜ່ວຍການນຳ

ທັງອົງການສະມາຄົມ                      ເພື່ອນຝູງຊາວບ້ານ

ໃຫ້ພາກັນມາຕ້ານ                         ອ່ວຍພອນໄຊເລີດຄ່າ

ຮັກຖືກຕາມປະເພນີ ຄືຮັກທີ່ຖືກຕ້ອງ ໝາຍໝັ້ນແລ້ວແຕ່ງດອງ

  ມາລາໃຈ ອົກຮໍ່າຮ້ອງ              ມອງເບິ່ງ ບົວສະບາ

ສາຍຕາເຂົາປະສານກັນ              ສົ່ງແສງແຮງກ້າ

ເຮັດໃຫ້ບົວສະບານັ້ນ                      ຫຼົບສາຍຕາບໍ່ກ້າຕໍ່

ມາລາໃຈ ກໍ່ຈິ່ງເວົ້າ                       ໃຫ້ເຂົານັ້ນບໍ່ຈົ່ງຈຽມ

  “ ຮຽມເຄີຍຄິດຢູ່ແລ້ວ              ວ່າຄົນຊື່ ບົວສະບາ

ຜູ້ໜ້າຕາຄົມຄາຍ                         ຮູບຫຼໍ່ງາມຄົນນີ້

ບໍ່ມີຄວາມຈິງໃຈແທ້                       ເຫັນຍິງພຽງທາງຜ່ານ

ຮູ້ແຕ່ວາງວາດເວົ້າ                              ແຕ່ຕົວເຈົ້າເຮັດຕ່າງກັນ

  ໃສເຈົ້າບອກຂ້ອຍນັ້ນ               ວ່າຮັກອຸ່ນຄົນດຽວ

ບໍ່ກ່ຽວພັນຍິງໃດ                          ນອກຈາກ ໃຈ ຄົນນີ້

ເກືອບຂ້ອຍເສຍທີໃຫ້                      ຄາລົມລວງເລ້ລ່ຽມ

ເຈົ້າຄົງກຽມເພື່ອໄວ້                       ທຳລາຍຂ້ອຍຢ່າງດຽວ  ແມ່ນບໍ​? “

  ບົວສະບາ ຫຼຽວເບິ່ງໜ້າ       ສຸດທີ່ອາໄລ

ນາງມາໄຂວາຈາ                         ຂຸ່ນເຄືອງສັນນີ້

ຄົງບໍ່ດີເສຍແລ້ວ                          ທີ່ຕົວເຮົາຜິດພາດ

ເຮົາບໍ່ອາດຊິສູ້ໜ້າ                        ກກບນາງໄດ້ດ້ວຍເຫດຜົນ

  “ ຂ້ອຍຂໍໂທດກໍ່ໄດ້                ໃນເລື່ອງການມາ

ເປັນການເສຍເວລາ                       ແຫ່ງໃຈຂອງເຈົ້າ

ແຕ່ວ່າຕົວເຮົານີ້                          ບໍ່ເຄີຍຫວັງທຳຮ້າຍອຸ່ນ

ເຈົ້າຢ່າໄດ້ຄິດວຸ້ນ                         ຫຍາມຂ້ອຍຊົ່ວເກີນ

  ຕົກກະເທີນໄດ້ມາເວົ້າ              ກໍ່ລົມມ່ວນນຳກັນ      ແນ່ແມ

ຢາກພົບເດຄວາມສຸກສັນ              ທີ່ໃຫ້ມາຈາກໃຈເຈົ້າ “

“ ເຊົາໆຢ່າມາເວົ້າ                              ຕົວເຮົາບໍ່ຢາກຕໍ່ “

ມາລາໃຈ ກໍ່ບໍ່ງໍ້                          ເດີນໜ້າຍ່າງໜີ

  ພໍດີລຳວົງເລີ້ມ                    ລິເລີ່ມສຽງເພງ

ມາລາໃຈ ກໍາລັງເຊັງ                      ໃຫ້ແກ່ບົວສະບາແທ້

ນາງຕ້ອງການໄປແກ້                       ຄວາມເຊັງໃຫ້ພົ້ນຜ່ານ

ນາງຈຶ່ງໄປກ່າວຕ້ານ                       ຊວນຊາຍຟ້ອນໃຫ້ສວ່າງໃຈ

  ບົວສະບາ ໄດ້ແຕ່ນິ້ງ               ແນມເບິ່ງຕາມຫຼັງ

ເຂົາຄ່ອຍ           ຍ່າງໄປຫາ ສຸມາລີ                            ທີ່ຢືນຢູ່ແຈນັ້ນ

ສຸມາລີ ຫັນໜ້າ                          ມາເຫັນເຂົາແລ້ວເວົ້າໃສ່

“ ຄົນຫຼາຍໃຈຢ່າງເຈົ້າ                     ຢ່າມາເວົ້າໃຫ້ເໝື່ອຍຄວາມ “

  “ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງຫ້າມ       ຄວາມຮັກຢູ່ໃນໃຈ

ຂ້ອຍມາໄຂຄວາມຈິງ                      ເຈົ້າຊິຟັງບໍນີ້ “

ສຸມາລີ ເມີນໜ້າ                          ທຳເປັນບໍ່ຮູ້ເລື່ອງ

ອົດເຊື່ອງຮັກບໍ່ໄດ້                         ກໍ່ເລີຍຍິ້ມໃສ່ເຂົາ

  “ ໃສເຈົ້າວ່າຊິເວົ້າ                       ບອກບົ່ງຄວາມຈິງ ? “

ບົວສະບາ ດູຫຼິງ                          ເບິ່ງນາງເອົາໄວ້

ເຂົາຕ້ອງການຈະໃຫ້                       ຄວາມຊົງຈຳທີ່ລ້ຳຄ່າ

ມາກກວ່ານາງຊິຮູ້                             ໃນຕອນນີ້ແນ່ນອນ


ອ່່ານຕໍ່  ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.6?
 

 

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ກ.ພ.. 22, 2011 | ມີ 11 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ  ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.3​?
 

ແຕ່ສິ່ງນາງພົບນັ້ນ                  ເຂົາຫຼົບຕໍ່ສາຍຕາ

ນາງຜິດຫວັງໃນອຸລາ                      ທີ່ຂາດຄວາມຫວານຊຶ້ງ

ເຂົາຄົງຫຶງເຮົາໄວ້                         ວາງຕົວອວດຄົນອື່ນ    ຕິບໍ

ຈຶ່ງບໍ່ຊົມຊື່ນດ້ວຍ                         ສາຍຕາຊຶ້ງແຫ່ງເຮົາ

  ດ້ວຍເຫດເຈົ້າບໍ່ຮັກຂ້ອຍ      ເປັນໜຶ່ງໃນໃຈ

ເຈົ້າຈຶ່ງໄປຄວງຍິງ                        ຍາກຍິ່ງດູໃນຕາຂ້ອຍ

ຊື່ນຊົມນາງດ້ວຍຄວາມຊ້ອຍ                 ສະແດງຕົນຮັກນາງຍິ່ງ

ໃຈຈິງເຈົ້າຝັນໄຝ່ເຝົ້າ                      ເປັນນາງພຸ້ນບໍ່ແມ່ນເຮົາ

  ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈິ່ງເວົ້າ               ບອກຮັກກັບເຮົາ

ຕົວເຈົ້າວາງວາຈາ                        ຢາກແຕ່ງດອງກັບເຮົານັ້ນ

ເຈົ້າປ່ອຍມັນອອກມາໄດ້              ຈາໄປດ້ວຍຄວາມງ່າຍ

ເສຍດາຍເດຫຼົງຮັກເຈົ້າ                     ໃຈຝັນເຝົ້າເພື່ອຮັກຈິງ

  ສຸມາລີ ຈິ່ງເວົ້າ                   ຄຳອ່ອນວອນຫາ

ສົ່ງສາຍຕາແນມເຂົາ                       ສຽດລະທົມທວງຮ້ອນ

“ ຕົວເຈົ້າ     ສຸກສັນນາງຈຶ່ງໄປຟ້ອນ                   ຄວງນາງຢ່າງໃກ້ມໍ່

ທັງອືນໍກ່າວເວົ້າ                          ຫົວຍິ້ມແກ່ກັນ

ແຕ່ກ່ອນ                  ຂ້ອຍຄິດພຽງເຈົ້ານັ້ນ               ຮັກອຸ່ນຢູ່ໃນອົກ

ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຕົກຫຼຸມຮັກ                      ຜູ້ໃດເໜືອເຈົ້າ

ທຸກຖ້ອຍຄຳຄວາມເວົ້າ                     ຫວານໃນອ້ອນອິ່ນ

ບອກວ່າຮັກຂ້ອຍບໍ່ສິ້ນ                      ໃນພື້ນແຜ່ນດິນ

  ແຕ່ແລ້ວເຈົ້າກໍ່ສິ້ນ                       ຄ່າຄວາມຮັກໃນອົກ

ເຈົ້າປົກປິດຄວາມຈິງ                       ແຫ່ງຫົວໃຈເຈົ້າ

ບອກຮັກເຮົາພຽງໃຫ້                       ຄາລົມລວງເລ້ຫຼ່ຽມ

ຂ້ອຍຮັກເຈົ້າປ່ຽມລົ້ນ                       ແຕ່ໃຈເຈົ້າຮັກບໍ່ຈິງ          ແມ່ນບໍ ? “

  ສຸມາລີ ຍິ່ງກ່າວຟ້ອງ               ຕໍ່ວ່າ ບົວສະບາ

ແຕ່ທ່າທາງເຂົາເສີຍ                       ຍິ່ງເຍົ້ານາງອາລົມຮ້ອນ

ຫົວໃຈນາງເໝືອນມີຄ້ອນ             ພັນໆດວງມາຕີຕໍ່

ເຫັນທ່າທາງບໍ່ເຂົ້າຂ້າງ                     ນາງໃຈຮ້າຍລຸກຍ່າງໜີ

  ເຫດການນີ້ມັນຂ້ອງ                ຄາທີ່ ບົວສະບາ      ເສຍແລ້ວ

ຈະກ່າວຈາແນວໃດດີ                      ເພື່ອໃຫ້ນາງເຂົ້າໃຈໄດ້

ເປັນຫຍັງເຂົາຈຶ່ງທຳໃຫ້                     ໃຈນາງຄຽດງ່າຍ

ຈິດມຸ່ງໝາຍຢາກຮ່ວມຫ້ອງ                  ໃຈເຈົ້າປ່ຽນໄປ ແລ້ວບໍ?

  ມາລາໃຈ ຫຼິງລໍ່າໄວ້               ສຸດທີ່ໃຈຫາຍ

ນາງຮັກເຂົາບໍ່ວາຍຄິດ                      ຮໍ່າຄະນິງແລງເຊົ້າ

ບົວສະບາ ເອີຍເຈົ້າ                       ຄົນຫຼາຍໃຈໄຮ້ຄ່າ

ໃສເຈົ້າວ່າຮັກແຕ່ຂ້ອຍ                     ຄວາມຈິງເຈົ້າຢູ່ໃສ

  ສິ່ງເຈົ້າບອກຂ້ອຍໄວ້               ໃນວັນກ່ອນເຄີຍຈາ

ໃນວັນອອກພັນສາ                              ກ່ອນຫຼັງສອງປີນັ້ນ

ເຈົ້າເວົ້າມັນອອກມາໄດ້                     ຈາໄປດ້ວຍຄວາມງ່າຍ  ຊັ້ນບໍ

ໃຈຂ້ອຍຍັງຈື່ໄດ້                          ໃນຄຳເວົ້ສເຈົ້າອ່ອນຫວານ

‘ “ ມື້ນີ້            ຕົວເຈົ້າອະທິຖານສ້າງ              ໝາຍມຸ່ງສັນໃດ

ຢາດນ້ຳໃສລົງໄປ                                ຢາກໄດ້ຫຍັງໃນໃຈເຈົ້າ

ສ່ວນໃນໃຈຂອງເຮົາເວົ້າ                ຄວນຄາງຄ່ອຍໆ

ວ່າມັນຄອຍຖ້າເຈົ້າ                                                ມາໄວ້ຄູ່ກັນ "

" ເຈົ້ານັ້ນມາຈາຫຼິ້ນ                            ໃຫ້ມັນເໝື່ອຍຫຍັງເດ

ດວງບຸບເພຄົນງາມ                                   ເຈົ້າມີມາກມາຍແລ້ວ
ຕິມາແຊວມາປຶ້ມ                                 ລວງເຮົາໃຫ້ຫຼົງທ່າ
ຂ້ອຍຢ້ານຍິງລໍຖ້າເຈົ້າ                                           ເຮົາຢ້ານນັບບໍ່ໄຫວ "

" ໃຫ້ສາບານກໍ່ໄດ້                        ຂ້ອຍຍັງບໍ່ມີແຟນ
ຍັງຂາດຍິງຫວງແຫນ                                      ຫ່ວງຄະນິງຕົວຂ້ອຍ
ໃຈຫວັງຄອຍພຽງເຈົ້າ                                ຍິງດຽວນີ້ລະອຸ່ນ
ຢ້ານແຕ່ບຸນຂ້ອຍສ້າງ                                ບໍ່ສົມເຈົ້າຜູ້ຮ່າງງາມ ນີ້ແລ້ວ "

" ຂ້ອຂໍຖາມຕົວເຈົ້າ                               ໄດ້ບໍ່ ບົວສະບາ
ຕ້ອງບອກມາຕາມຄວາມຈິງ                 ເຈົ້າຄິດຫຍັງກັບຂ້ອຍ ? "
"
ຂ້ອຍຫວັງຄອຍຢາກມີເຈົ້າ                       ເປັນແຟນເຮົາໄດ້ບໍ່
ຂ້ອຍພໍໃຈຕໍ່ເຈົ້າ                                  ໃຈຝັນເຝົ້າໄຝ່ຈິງ "

ວັນນີ້              ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງໄຮ້                ສັດຈະທັດໃນໃຈ

                  ເຈົ້າເຄື່ອນໄຫວຫຼາຍອົງການ                ເຮັດວຽກງານຫຼາຍດ້ານ

                  ຊ່ວຍວຽກງານທາງບ້ານ                   ທາງໂຮງຮຽນບໍ່ເຄີຍອ່ອນ

ທຸກວຽກງານເຈົ້າເຮັດຫຼ້ອນ            ຈິງຈັງແທ້ທຸກໆອັນ

  ມີສິ່ງດຽວເທົ່ານັ້ນ                        ທີ່ເຈົ້າບໍ່ເປັນການ

ສັດຈະທຳໃນຄວາມຮັກ                     ທີ່ທ່ຽງຈິງມີບໍເຈົ້າ

ໃສເຈົ້າໂຄສະນາເວົ້າ                      ວ່າລາວເຮົາລະບອບໃໝ່

ມີຈິດໜຶ່ງໃຈດຽວ ມີຮັກດຽວເທົ່ານັ້ນ      ບໍ່ຄືກີ້ເກົ່າຫຼັງ

  ສັງຄົມນິຍົມກໍ່ຕັ້ງ                        ລະບອບໃໝ່ສົດໃສ

ທຸກຄົນມີໃຈຮັກ                          ມາກມາຍຫຼາຍດ້ານ

ຕ້ອງຮັກຫອມເມືອງບ້ານ              ປະຊາລາວທຸກໆໝູ່

ຮັກແລະກະຕັນຍູ ຄູອາຈານພໍ່ແມ່ພ້ອມ ຄົນເຖົ້າທົ່ວແຜ່ນດິນ

  ຮັກໜຶ່ງອີກຮັກບໍ່ສິ້ນ                ຄືຮັກພັກນຳພາ

ຮັກປະຊາຊົນລາວ                        ທຸກເຜົ່າຄົນຊົນຊັ້ນ

ຮັກວັດທະນະທຳລາວພ້ອມ                  ສິລະປະກຳລາວຕົກແຕ່ງ

ຮັກການອອກແຮງງານ ຮັກການປົວແປງກໍ່ສ້າງ ຄືຄົນກ້າວຍຸກສະໄໝ
ອ່ານຕໍ່   ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.5?
 

 

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ກ.ພ.. 15, 2011 | ມີ 6 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ   ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.2​?

 

  ທິບພະວົງ ນັ້ນຍິ້ມ                       ຫົວຢ່າງອາລົມດີ

ແນມມາເຫັນ ສຸມາລີ                      ນັ່ງເຫງົາຊຶມເສົ້າ

ນາງຈຶ່ງມາຈາເວົ້າ                         ຊວນລົມໃຫ້ແມ້ງມ່ວນ

ພ້ອມຊວນໄປແອ່ນຟ້ອນ              ໃຫ້ນາງໄດ້ຊື່ນໃຈ

  ທັງສີ່ສາວນັ້ນໄດ້                        ຟ້ອນຍ່າງເດີນໄປ

ໂດຍທີ່ໃຈສອງສາວ                       ທຸກໃນຮົນຮ້ອນ

ທິດາພອນ ນາງເສົ້າ                       ສຸມາລີ ຍິ່ງເຫງົງກວ່າ

ສາວບົວວັນ ອອກທ່າຍິ້ມ             ສາວອ້ວນ ຍິ່ງມ່ວນໃຈ

  ອ້ວນສົດໃສແອະແອ່ນຟ້ອນ          ອອນຊອນມ່ວນຊວນສະໜຸກ

ໂດຍບໍ່ເຫັນຄວາມທຸກ                      ໝູ່ຄູ່ຕົນຄຽງໃກ້

ນາງສະບາຍໃຈແທ້                        ເພາະຍິງດຽວຟູ່ປ່ຽວ

ບໍ່ຄິດຫຼຽວຫ່ວງໜ້າ                              ຜະຫວາເຊີ້ຫ່ວງຫຼັງ

  ສຽງເພງຍັງຄຶກກ້ອງ                ມ່ວນຊື່ນກັນໄປ

ໃຜຜູ້ມີຄົນຮັກ                                  ຢູ່ຮຽງຄຽງໃກ້

ຍິ່ງມ່ວນໃຈສະໜຸກແມ້ງ                    ຖະແຫຼງຄຳຢ່າງຊ້ອຍຊື່ນ

ຮູ້ສຶກວ່າຄືນຄໍ່ານີ້                          ມີຍິ້ມຕະຫຼອດໄປ

  ບົວສະບາ ມານັ່ງໃກ້               ຂ້າງບ່ອນ ສຸມາລີ

ປ່ອຍວາທີກິນໃຈ                         ເພື່ອໃຫ້ນາງຄາຍເອົ້າ

“ ເຫດໃດຕົວຂອງເຈົ້າ                     ມາເຫງົາດຽວໂດດດ່ຽວ

ຊິບໍ່ຫຼຽວເບິ່ງຂ້ອຍ                         ຜູ້ຄອຍຟ້ອນສົ່ງພອນ   ແດ່ບໍ

  ຫຼືເຈົ້າຕິວ່າຂ້ອຍຟ້ອນ               ມືບໍ່ອ່ອນນວນຕາ      ຊັ້ນບໍ

ຫຼືວ່າຍັງຄາໃຈ                                 ເພາະຂ້ອຍບໍ່ຊວນໄປຟ້ອນ

ຢ່າທຳງອນຫຼາຍແມເຈົ້າ                    ຂີນເຮົາບໍ່ເຂົ້າທ່າ

ຫຼືວ່າຄຽດຂ້ອຍຍ້ອນ                       ບໍ່ຫວງເຈົ້າຕໍ່ໜ້າເຂົາ “

  ບົວສະບາ ກ່າວເວົ້າ               ມັນສຽບທັ່ງລົງໃຈ     ນາງແລ້ວ

ນາງຕ້ອງໄຂວາທີ                         ຕອບກັນທັນແກ້

“ ເບິ່ງແມທຳເປັນໂມ້                      ໂອຫັງບໍ່ເຂົ້າທ່າ

ຄິດວ່າຮູບຫຼໍ່ແລ້ວ                         ຄາລົມໂອ້ອວດເອົາ    ຊັ້ນບໍ

  ຢ່າຫວັງເລີຍຕົວເຈົ້າ               ຄິດເປົ່າໃຫ້ໜັກອົກ

ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຕົກໃຈ                         ບໍ່ຄິດກັງວົນຊ້ຳ

ເຈົ້ານັ້ນຕີແນມນຳຂ້ອຍ                     ຈົນສາຍຕາຊິເປັນເລືອດ

ຫົວໃຈເຈົ້າມັນເດືອດຮ້ອນ             ໄຟໄໝ້ກໍ່ບໍ່ປານ ແມ່ນບໍ? “

  ບົວສະບາ ຈຳຕ້ອງຕ້ານ       ຄຳອ່ອນອາລົມດີ

“ ເຈົ້ານີ້ອາລົມເສຍ                        ຈາກເຫດຜົນໃກແທ້

ຈຶ່ງເນັ່ງແນຄຳເວົ້າ                         ຫັກອາລົມໃຫ້ລົ້ົມປ່ວຍ

ຄົນງາມສວຍດັ່ງເຈົ້າ                       ຄຳເວົ້າໃຫ້ມ່ວນໃຈ          ແດ່ແມ “

  ນາງຈຶ່ງວາງຕົວໄວ້                       ສະຫງົບຕໍ່ອາລົມຈິດ

ຄຳເວົ້າຫວານຄືທານພິດ              ພິຊິດໃຈຈວນລົ້ມ

ເຮັດໃຫ້ນາງອາລົມເອົ້າ                     ເຫງົາໃຈນ້ອຍນໍ່າ

ບາງຄັ້ງນາງຄິດເບື່ອຊ້ຳ                     ຄຳເວົ້າຈາກປາກເຂົາ

  ດ້ວຍຫົວໃຈຮ້ອນເຮັ່ງເອົ້າ            ພວມຈະເປື່ອຍໃນອຸລາ

ນາງພິຈາລະນາຄິດ                        ໄຄ່ຄວນຄຳເຂົາເວົ້າ

ສິ່ງທີ່ເຂົາພວມໃຫ້                         ມັນກົງໃຈເຂົາຫຼືບໍ່

ຫຼືເຂົາເວົ້າເພື່ອກ່າວຂໍ້                      ຄຳອ້າງອິ່ນອອຍ

  ດັ່ງນັ້ນນາງຈຶ່ງປ່ອຍໃຫ້              ຄວາມອ່ອນໃນສາຍຕາ

ສົ່ງສະເໜຫາຮັກ                         ຢອກຢາມຖາມເລື້ອງ

ຕົນຈະເປືອງຄຳເວົ້າ                       ກັບຄາລົມທີ່ໄຮ້ຄ່າ           ເຂົາບໍ

ຫຼືວ່າຄຳປາກເວົ້າ                              ໃຈເຂົານັ້ນກໍ່ຕ່າງກັນ

 

ອ່ານຕໍ່  ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.4?

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມ.ກ.. 20, 2011 | ມີ 11 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ   ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.1 ?

 

ບົວສະບາ ກ່າວຕ້ານ                ລົມຕໍ່ ມາລາໃຈ
“ ເປັນແນວໃດ ຄືມາເຫງົາ                  ນັ່ງແນມແຕ່ເຂົາຟ້ອນ
ຂ້ອຍຊິພາໄປຢ້ອນ                        ສາລະວັນ ເຕ້ຍຕໍ່າໆ “
ບົວສະບາ ກ່າວຢ້ຳ                        ທັງດຶງເສື້ອລຸກຍ່າງໄປ
 ສຸມາລີ ນັ້ນໄດ້                    ແນມເບິ່ງຢ່າງເຢັນຊາ
ໃນອຸລາຂອງນາງ                         ແສບຊວງຈິງແທ້
ເບິ່ງແມເຂົາທຳໄດ້                        ໃນສາຍຕາເຮົາຈ້ອງເບິ່ງ
ເຈົ້າລື້ນເລິງຊື່ນຊ້ອຍ                       ໃຫ້ໃຈຂ້ອຍຫງ່ວມເຫງົາ
 ນ້ຳຕານາງອັ່ງເບົ້າ                       ບອກວ່າພວມເສຍໃຈ
ນາງລະກຳຊວງໃນ                              ຕໍ່ສິ່ງຕົນພວມພໍ້
ນີ້ບໍແຟນຂອງຂ້ອຍ                              ຫົວໃຈຮຽມສຸດຮັກຍິ່ງ
ຄວາມຈິງໃຈເຈົ້າໃຫ້ຂ້ອຍ             ໄປປະໄວ້ຢູ່ໃສ
 ທິດາພອນ ກໍ່ໄດ້                        ນັ່ງເຈົ່າເຫງົາຈິດ
ນາງນັ່ງເຫງົາມິດໆ                              ບໍ່ກ່າວຈາພໍນ້ອຍ
ໃຈນາງພວມຄອຍຖ້າ                      ຄະນິງຫາຊາຍໜຶ່ງ
ຊາຍຊຶ່ງນາງແອບຍ້ອງ                     ພໍໃຈໃຫ້ທຸກໆວັນ
 ແຕ່ວ່າຊາຍຄົນນັ້ນ                       ເຂົາບໍ່ຄ່ອຍມາລົມ
ພຽງລັກຊົມຕົວນາງ                        ຍາມຫວ່າງຮຽນໂມງຫຼິ້ນ
ເວລາໄປກິນເຂົ້າ                          ຫຼືພວມລົມກັບພວກໝູ່
ນາງຕ້ອງການຢາກຮູ້                       ຊາຍຄົນນັ້ນຄິດເຊັ່ນໃດ
 ນັບແຕ່ມື້ທີ່ໄດ້                          ລິເລີ່ມຮູ້ຈັກກັນ
ເຮົານັ້ນເໝືອນສັດຕູ                       ບໍ່ກ່າວລົມດີໄດ້
ແຕ່ວ່າໃຈຂອງຂ້ອຍ                       ຕົວຊາຍຮູ້ບໍວ່າ
ຂ້ອຍຫ່ວງຫາຮັກເຈົ້າ                      ຢາກຈາເວົ້າສິ່ງດີ
 ຢາກບອກວ່າຂ້ອຍນີ້                ພຽງແຕ່ຈາກວນ
ສ່ວນວ່າໃນຫົວໃຈ                        ບໍ່ໄດ້ເປັນຄືເວົ້າ
ບໍ່ວ່າຕົວຂອງເຈົ້າ                         ຈະຊັງເຮົາຍ້ອນເວົ້າວ່າ
ຄືນນີ້        ເຈົ້າໜ້າຈະສົ່ງຍິ້ມ                             ມາຫາຂ້ອຍແດ່ແມ
 ນາງນັ່ງແລລໍ່າຈ້ອງ                ມອງເບິ່ງຢ່າງຫວນຫາ
ສາຍຕານາງຕິດຕາມ                       ເພັດສຸວັນ ທີ່ພວມເວົ້າ
“ ພວກເຮົາມາລິນເຫຼົ້າ                     ຕົວເຮົາສະເໜີກ່ອນ “
ແລ້ວກໍ່ປ່ອນຈອກເຫຼົ້!                      ຍໍກ້ຽງລ່ອງຄໍ
 ແລ້ວກໍ່ຢາຍຕໍ່ໃຫ້                        ພວກໝູ່ໃນວົງ
ທິດາພອນ ກໍ່ປະສົງ                       ຢາກຮ່ວມວົງລິນເຫຼົ້າ
ຕົວນາງ        ຍິ້ມໃສ່ເຂົາເພື່ອຫວັງໃຫ້                   ເຊີນນາງເຂົ້າມານັ່ງ
ແຕ່ເຂົາ        ຍັງທຳທ່າບໍ່ຮູ້                                 ເມີນໜ້າບໍ່ຫ່ວງໄຍ
 ຍາມເມື່ອເຮົາຫວັງໃຫ້              ຢິບຍື່ນໄມຕຣີ
ທຳອວດດີເມີນເສີຍ                        ຄິດວ່າຕົວງາມໂກ້
ພຸດໂທເອີຍຄົນຄືເຈົ້າ                       ຝັນເອົາຊິໄດ້ເງື່ອນ
ສະເທືອນໃຈຂະໜາດນີ້                     ເຈົ້າທຳໄດ້ຈັ່ງໃດ
 ບົວວັນ ຍັບເຂົ້າໃກ້                      ລົມຕໍ່ ທິດາພອນ
“ ເຮົາພາກັນໄປຟ້ອນເທາະ                  ຊິນັ່ງເຫງົາເຮັດຫຍັງນີ້ “
ພ້ອມທັງມີຮອຍຍິ້ມ                              ຈິງໃຈບອກບົ່ງ
ທິດາພອນ ກໍ່ສົ່ງຍິ້ມ                       ຄືນໃຫ້ແກ່ນາງ
 ເພັດສຸວັນ ຝັນຊິຄ້າງ               ຫຼືວ່າ ທິດາພອນ
ສອງເຂົາພວມງອນກັນ                     ບໍ່ເຂົ້າໃຈກັນໄດ້
ແມ່ນໃຜຈະມາໃຫ້                        ເຂົາປົງໃຈຕັ້ງຕໍ່ ກັນນໍ

ໃຫ້ພວກເຂົາມາອ່ອນຂໍ້                    ຈາງໍ້ຕໍ່ກັນ

ອ່ານຕໍ່   ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.3 ?

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມ.ກ.. 17, 2011 | ມີ 3 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

 

ສຽງດົນຕຣີຄຶກຄື້ນ                   ມ່ວນຊື່ນງານລາຕຣີ
ພິທີການສະຫຼູບ                          ສົ່ງນັກຮຽນຈົບຊັ້ນ
ຄືນວັນທີຊາວຫ້າ                         ມິຖຸນາມີລ້ຽງສົ່ງ
ຈຸດປະສົງເພື່ອໃຫ້                         ນັກຮຽນໄດ້ສັ່ງຄູ
 ແປດຫົກແປດເຈັດບອກໃຫ້ຮູ້         ສົກຮຽນຜ່ານກາຍມາ
ພິທີກອນວາຈາ                           ເປີດພິທີງານລ້ຽງ
ສຽງຊົມເຊີຍດັງກ້ອງ                       ສະເໜີຄົນແຂກເຂົ້າຮ່ວມ
ພ້ອມນັກຮຽນທຸກຖ້ວນໜ້າ             ອາຈານພ້ອມພໍ່າກັນ
 ຕ່າງກໍ່ສຸກສັນຍິ້ມ                        ຊ້ອຍຊື່ນຍິນດີ
ຫຼາຍກຸ່ມມີສຽງຫົວ                        ເວົ້າຈາສະໜຸກແມ້ງ
ຕ່າງຖະແຫຼງຄຳເວົ້າ                       ວາຈາອັນມ່ວນ
ຕ່າງກໍ່ຊວນວ່າເວົ້າ                              ຫົວຍິ້ມຕໍ່ກັນ
 ສຽງວາທີສະນັ່ນກ້ອງ               ຄຳຄ່ອງສະໜອງສຸກ
ພິທີກອນປຸກລຸກ                          ໃຫ້ທຸກຄົນມາຢ້ອນ
ພວກເຂົາພາກັນຟ້ອນ                      ລຳວົງລາວກ້າວຄ່ອຍໆ
ກໍ່ສວຍງາມບໍ່ນ້ອຍໜ້າ                     ຕົກແຕ້ມຕໍ່າຊາດໃດ
 ມັນເປັນສິ່ງບົ່ງບອກໃຫ້              ເຖິງໃຈທີ່ຫອມຮັກ
ເອກະລັກຂອງລາວ                        ຊາດລາວເຮົາມີໄວ້
ປູ່ຍ່າເຮົາຫວັງໃຫ້                         ຫຼານລາວໄດ້ສືບຕໍ່
ເຊື້ອຊາດກໍກຸ່ມເຫງົ້າ                       ລາວເຄົ້າໄດ້ແຕ່ງມາ
 ສີ່ບາດຕີນໄປໜ້າ                        ກ້າວໜຶ່ງໂຢະຂາ
ຈັງຫວະເດີນຄົນຊາຍ                      ກ່ອນກັນຍາມຍ້າຍ
ທຳອິດຖົກຂາຊ້າຍ                        ຂວາຕາມ ຮອດກ້າວສີ່
ພໍຮອດກ້າວຫ້ານີ້                         ໂຢະຂາຊ້ານຢ່ອງຫຼັງ
 ສ່ວນວ່າຄົນຍິງນັ້ນ                       ກ້າວກ່ອນຕີນຂວາ
ສີ່ບາດຕີນຕາມມາ                         ແລ້ວເຖິງຂາຊ້າຍ
ບາດຫ້າຕີນຂວາຍ້າຍ                      ໂຢະຫຼັງກ້າວໜຶ່ງ
ແລ້ວຈຶ່ງເດີນເຊັ່ນນີ້                              ເປັນກ້າວຊ່ວງຕອນ
 ອີກຈັງຫະໜຶ່ງຟ້ອນ                ຊ້າຍກ່ອນຄົນຊາຍ
ຍ້າຍຕີນຂວາຄົນຍິງ                       ບາດຕີນທຳອິດນັ້ນ
ເດີນຕໍ່ກັນສາມກ້າວ                        ຊາຍຂາຂວາກ້າວສີ່
ບາດຕີນທີ່ສີ່ນີ້                                  ຖົກຂາຊ້າຍຝ່າຍຍິງ
 ຖົກໝູນຄີງຄ່ອຍຊ້າ                ໜ້າປິ່ນຫາກັນ
ຖົກຂາຂວາໂຢະຫຼັງ                       ບາດຕີນຜູ້ຊາຍຍ້າຍ
ສ່ວນຄົນຍິງໂຢະຂາຊ້າຍ              ລົງຫຼັງເໝືອນດັ່ງ      ກັນແລ້ວ
ຕໍ່ຈາກນັ້ນກໍ່ກ້າວ                          ເດີນຂາຊ້າຍຝ່າຍຊາຍ
 ສ່ວນວ່າຄົນຍິງຍ້າຍ                ຂວາຕໍ່ເດີນໄປ
ມີຄວາມສຸກໃນຫົວໃຈ                      ເມື່ອສົ່ງຕາຫວານຊຶ້ງ
ຢ້ານເຈົ້າຫຼົງໄຫຼຈຶ້ງ                              ຊຶງສະເໜຍ້ອນຄວາມຊ່ານ
ຄວາມມັນຫວານວານບອກໃຫ້          ໃຈຕຶງຊຶ້ງຊື່ນມະໂນ    ພຸ້ນແລ້ວ
 ນີ້ບໍ່ແມ່ນກ່າວໂມ້                        ຫຼືອວດອົ່ງລຳວົງລາວ   ດອກນາ
ວັດທະນະທຳລາວມີ                       ກໍ່ສົ່ງເສີມເອົາໄວ້
ບໍ່ແມ່ນຈະປະໃຫ້                         ຫຼົງລືມໄປເປັນອື່ນ
ຊົມຊື່ນຂອງຕ່າງດ້າວ                      ຂອງລາວລ້ວນຊິເສື່ອມເສຍ
 ທັງສຽງເຊຍສຽງຮ້ອງ               ມ່ວນຊື່ນສຸກສັນ
ຕ່າງກໍ່ພາກັນກິນ                          ດື່ມລິນນຳພ້ອມ
ພວກເຂົາພາກັນອ້ອມ                      ເປັນວົງເປັນກຸ່ມ

ນັ່ງຈຸ້ມຫັ້ນຈຸ້ມນີ້                         ມີແນວເວົ້າໝູ່ຄູ່ກັນ

 

ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 7.2 ?

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມ.ກ.. 17, 2011 | ມີ 4 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ  ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.13 ?

ສາວອ້ວນນັ້ນກໍ່ໄດ້            ຄ່ອຍເຢາະຢ່ອງມາຫາ

ສຸມາລີ ແນມເຫັນ                   ອ້ວນຢືນຄຽງໃກ້
ນາງຕົກໃຈນິດໜ້ອຍ                 ຍາມແນມເຫັນຄົນອື່ນ
ບົວສະບາ ກໍ່ຕື່ນແທ້                 ນາງມາໃກ້ແຕ່ເມື່ອໃດ
 “ ຂໍໂທດທີທີ່ໄດ້            ມາກວນໝູ່ລົມກັນ
ເຫັນພາບມັນກວນໃຈ                ຈຶ່ງຍ່າງເດີນມາດູໃກ້ “
ພ້ອມສະແດງໃບໜ້າ                 ອາລົມທີ່ລັບລ່ຽມ
ກັບທ່າທາງປ່ຽມລົ້ນ                  ກັບເລື້ອງທີ່ພົບເຫັນ
 ສຸມາລີ ໃຈຍິ່ງເຕັ້ນ                 ເມື່ອເຫັນທ່າບໍ່ເໝາະຕາ
“ ຕອນອ້ວນເດີນມາເຖິງ        ເຈົ້າໄດ້ເຫັນຫຍັງນີ້ ? “
ສຸມາລີ ຖາມຂຶ້ນ                    ທິບພະວົງ ກໍ່ຕອບຕໍ່
“ ຢາກຮູ້ບໍສິ່ງຂ້ອຍພໍ້ “               ແລ້ວອົມຍິ້ມຢ່າງລ່ຽມໃນ
 ສຸມາລີ ກໍ່ຍິ່ງໄດ້             ຮ້ອນເຮັ່ງໃນອຸລາ
“ ບອກມານະເຫັນຫຍັງ              ເມື່ອໂຕມາເຖິງນີ້ ? “
ສາວອ້ວນ ມີຮອຍຍິ້ມ                ທັງສົງໃສຈຶ່ງຖາມວ່າ
“ ມີຫຍັງຫວະໂຕຈຶ່ງຮ້ອນ       ເກີນເລື້ອງທີ່ພົບເຫັນ
 ຮູ້ສຶກວ່າໂຕຕື່ນເຕັ້ນ          ກັງວົນຢູ່ໃນໃຈ
ບົວສະບາ ໄຂຄວາມໃນ        ບອກຮັກໂຕຫຼືວັນນີ້ ? “
ພ້ອມທັງມີຮອຍຍິ້ມ                        ສາຍຕາຢາກຮູ້ຕໍ່
ສຸມາລີ ບໍ່ຕອບເວົ້າ                        ແຕ່ຖາມຂຶ້ນເພີ່ມເຕີມ
 “ ໂຕບໍ່ຕ້ອງກ່າວເພີ້ມ         ເລື່ອງອື່ນເລີຍໜາ
ຕອນໂຕມາເຫັນຫຍັງ                ຕອບມາດຽວນີ້ ? “
ສາວອ້ວນມີຮອຍຍິ້ມ                 ‘ ສຸມາລີ ເວົ້າຫຍັງນໍ່ ‘
“ ຂ້ອຍກໍ່ເຫັນພວກເຈົ້າ “       ແລ້ວນາງນັ້ນກໍ່ເຫຼົ່າຫົວ
 ສຸມາລີ ຍິ່ງກົວເລື້ອງ         ຈະລາມແຜ່ໄປໄກ
“ ບອກມາໄວ ທິບພະວົງ       ວ່າເຈົ້າເຫັນຫຍັງນີ້ ? “
“ ສຸມາລີ ເຈົ້າໃຈຮ້ອນ               ຈິງຈັງຢ່າງແປກທ່າ
ຫຼືວ່າ        ບົວສະບາ ຫອມແກ້ມເຈົ້າ           ເຮົານີ້ບໍ່ເຫັນ “
 “ ໂຕໂລດເວົ້າເຊັ່ນນີ້         ອາຍເຂົາແນ່ຍາມຈາ
ເບິ່ງແດ່ແມ ບົວສະບາ               ເຂົານັ່ງຟັງຢູ່ຄຽງໃກ້
ເທື່ອໜ້າໄຂຄຳເວົ້າ                        ຈາຫຍັງລະວັງແນ່
ຄົນອ້ອມຂ້າງເບິ່ງແດ່ເຈົ້າ        ຊິຈາເວົ້າເລື່ອງບໍ່ດີ “
 ສາວອ້ວນ ມີຮອຍຍິ້ມ        ແລ້ວແນມເບິ່ງ ບົວສະບາ
“ ລົມກັນຕາມສະບາຍນະ “            ແລ້ວນາງກໍ່ອົມຍິ້ມ
ນາງຄ່ອຍວາຈາຊິ້ມ                  “ ຕາມສະບາຍເຖີດໜາໝູ່
ອິດສາເດມີຄູ່ເວົ້າ                   ບາດເຮົານີ້ຂາດຄູ່ຈາ “
 ບົວສະບາ ອວ່າຍໜ້າ        ມາຍິ້ມຕໍ່ ສຸມາລີ
ພ້ອມທັງມີແວວຕາຫວານ       ຊັກຊວນເຂົ້າມາໃກ້
“ ເຮົາພາກັນໄປເດີນຫຼິ້ນ        ກິນລົມບ່ອນເດີ່ນຮົ່ມ    ພຸ້ນເນາະ “
ພວກເຂົາຍ່າງຊົມຝັ່ງນ້ຳ              ໄປຫາຫຍ້າບ່ອນເດີ່ນເນີນ.
 ເພັດສຸວັນ ປ່າວເອີ້ນ         “ ເຮົາລົງກ່ຽວກັນເທາະ
ກ່ຽວເລາະແຖວແດນນາ              ອີກໜ້ອຍດຽວຄົງແລ້ວ “
ຢືນເປັນແຖວກ່ຽວລຽນໜ້າ       “ ໃຜກ່ຽວເຖິງຄັນນາກ່ອນ
ກະລຸນາພັກຜ່ອນໄດ້                 ເຫຼືອຫັ້ນຂ້ອຍກ່ຽວເອງ “
 ພວກເຂົາຮີບເຮັ່ງຟ້າວ        ເກາະກ່ຽວໄວວາ
ຕາມໜ້ານາໃຜມັນ                        ກ່ຽວກັນໃຫ້ມັນແລ້ວ
ວາງເປັນແຖວຖັນເພີ້ມ                ລຽນລອນຫຼາຍພ່ອນ
ກ່ຽວມາຮອດບ່ອນທ້າຍ               ກໍ່ໂຮຂຶ້ນຢ່າງມ່ວນໃຈ.

ອ່ານຕໍ່ຕອນຕໍ່ໄປ.

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມ.ກ.. 17, 2011 | ມີ 3 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ  ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.12 ?

 

“ ​ເຮີ້ຍ​! ປານ​ວ່າ​ເພິ່ນ​ຮູ້         ພວກ​ໝູ່​ພາສາ​ປາ
​ເຈົ້າ​ກ່າວ​ຈາ​ຫວັງ​ລວຍ               ລັກ​ກໍ່າ​ໄລ​ຫຼື​ນີ້ “
ບົວ​ສະບາ ມີ​ຮອຍ​ຍິ້ມ                ສາຍຕາ​ຫວານ​ແລ້ວ​ເວົ້າ​ຕໍ່
“ ກໍ່​ມັນ​ຂໍ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ                   ຫອມ​ແກ້ມ​ເຈົ້າ​ນີ້​ນາ “
 “ ປາ​ໂຕ​ນັ້ນ​ຊ່າງ​ບ້າ          ຈາ​ແຕ່​ເລື່ອງ​ອັບປີ
ຄົນ​ດີໆ​ຍັງ​ພອຍ​ຫຼົງ                        ​ເຊື່ອ​ຟັງ​ມັນ​ໄດ້ “
“ ກໍ່​ປາ​ມັນ​ຫວັງ​ໃຫ້                        ຕົວ​ເຮົາ​ຫອມ​ນີ້​ນ່າ “
“ ຂ້ອຍ​ເວົ້າ​ເຈົ້າ​ນັ້ນ​ລະ​ບ້າ       ປາ​ນັ້ນ​ຊິ​ກ່າວ​ຫຍັງ “
 ພໍຖືກນາງດ່າເວົ້າ                  ເຂົາແນມເບິ່ງຢ່າງນັກຕາ
ເຂົາຄວາມືມາຫາ                   ແຕ່ຖືກນາງປັດໄວ້
“ ຢ່າມືໄວຫຼາຍແມເຈົ້າ               ຄົນເຂົາເຫັນຈະຫາວ່າ
ຂ້ອຍນີ້ໃຫ້ທ່າເຈົ້າ                   ຕົວເຮົານັ້ນຊິເສື່ອມເສຍ “
 ນາງວາຈາເກ້ຍກ່ອມໄວ້       ໃຫ້ນັ່ງຢູ່ເສີຍໆ
ບົວສະບາ ກໍ່ເລີຍຊຶມ                ນັ່ງຊົມໜອງນ້ຳ
ທ່າທາງເຂົາທຳໃຫ້                        ສຸມາລີ ຢອກຕໍ່
“ ເບິ່ງເຈົ້າກໍ່ສຸພາບນີ້                 ລັກບາຍຂ້ອຍເຮັດຫຍັງ “
 ຕົວເຂົາຍັງນັ່ງນິ້ງ                  ບໍ່ເອີ່ຍຄຳໃດ
“ ຂ້ອຍໄປກ່ອນເດີລະ                ນັ່ງຜູ້ດຽວເດີເຈົ້າ “
ເຂົາຈຶ່ງຫັນມາເວົ້າ                  ນຳນາງຢ່າງງ່າຍໆ
“ ຕາມສະບາຍໂລດເຈົ້າ        ຖ້າເຮົານີ້ຂາດຄ່າຄຸນ “
 ເຮັດໃຫ້ໃຈນາງວຸ້ນ                ຄິດຢູ່ນານນັກ
‘ ເປັນຫຍັງເຈົ້າທາຍທັກ        ອີ່ມລະອາແນວນີ້ ‘
ສຸມາລີ ມີສີໜ້າ                    ບໍ່ພໍໃຈຄຳເຂົາວ່າ
‘ ຖ້າເຈົ້າ           ບໍ່ມີຄ່າສຳລັບຂ້ອຍ                       ບໍ່ມາເວົ້ານັ່ງລົມ ດອກນາ ‘
 ນາງວິ່ງວິນເກືອບຊິລົ້ມ        ຮູ້ສຶກວ່າເສຍໃຈ
ກັບຄຳເຂົາຈາໄຂ                   ເວົ້າໃສ່ນາງຄຳນີ້
ເຮັດໃຫ້ນາງມີສີໜ້າ                 ອາລົມບໍ່ແມ້ງມ່ວນ
‘ ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງດ່ວນເວົ້າ           ໃຫ້ເຮົານັ້ນປ່ວຍໃຈ ‘
 ບົວສະບາ ນັ້ນໄດ້                 ແນມເບິ່ງ ສຸມາລີ
ເຫັນນາງມີອາລົມ                   ບໍ່ຊື່ນຊົມແນວນັ້ນ
ເຂົາຈຶ່ງຫັນມາເວົ້າ                  ນຳນາງຄຳມ່ວນ
“ ບໍ່ວ່າຊິດ່ວນຟ້າວ                        ປະຂ້ອຍນັ່ງຜູ້ດຽວ “
 ເຂົາວາຈາກ່ອມກ້ຽວ          ອ້ອນອິ່ນເອົາໃຈ
ເຮັດໃຫ້ ສຸມາລີ                    ນັ່ງລົງຄຽງຂ້າງ
ເຂົາຈຶ່ງວາງມືຢື້                     ຄວາໄປຈັບບ່າ
ແລ້ວເດ່ຫາຝ່າຍແກ້ມ                ທັງແນມໜ້າເບິ່ງນາງ
 ສຸມາລີ ວາງມືຍູ້             ຍັບຫ່າງຕົວເຂົາ
“ ເປັນຫຍັງ   ເຈົ້າຈຶ່ງເຫັນຕົວເຮົາ                ດັ່ງເຄື່ອງຂອງຈັບຫຼິ້ນ ? “
ບົວສະບາ ໄດ້ຍິນແລ້ວ               ແນມນາງຢ່າງລ້າລ່ອຍ
“ ຂໍອະໄພທີ່ຂ້ອຍ                   ທຳເລື້ອງລ່ວງເກີນ “
 ສຸມາລີ ເມີນໜ້າ                  ທຳທ່າບໍ່ພໍໃຈ
ທັງທີ່ໃນຄວາມເປັນຈິງ               ສ່າງຊື່ນຊຳໃຈແທ້
ແຕ່ນາງທຳເຮັດໃຈນ້ອຍ        ວາງຕົວເພື່ອເອົາທ່າ

ແລະບໍ່ຈາກ່າວເວົ້າ                      ເຂົານັ້ນຍິ່ງອ່ອນໃຈ

ອ່ານຕໍ່  ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.14 ?

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມ.ກ.. 11, 2011 | ມີ 6 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.11?

 

ສອນ​ນາລີ ​ໄຂ​ຍິ້ມ             ສົດ​ຊື່ນ​ໃນ​ອຸລາ
​ເພາະ​ຫຼາຍ​ຄົນ​ພາກັນ​ຈາ        ລາບ​ແຊບ​ຫຼາຍ​ໃນ​ວັນ​ນີ້
ກິນ​ຄຳ​ໃດ​ມີ​ຮອຍ​ຍິ້ມ                 ອາລົມ​ດີ​ຢ່າງ​ເຂົ້າທ່າ
​ໃຜ​ຜູ້​ມາ​ກິນ​ຮ່ວມ​ນີ້                  ຕ່າງ​ຈາ​ເວົ້າ​ລາບ​ແຊບ​ຫຼາຍ
 ສາວ​ອ້ວນ ບໍ່​ກ່າວ​ຮ້າຍ        ຫຼື​ຈົ່ມ​ວ່າ​ແນວ​ໃດ
ນາງ​ພໍ​ໃຈ​ສີມື​ນາງ                   ສ່າ​ງບໍ່​ມີ​ຄົນ​ຍ້ອງ
“ ​ແຊບ​ຖືກ​ໃຈ​ຂອງ​ຂ້ອຍ        ອາຫານ​ດີ​ຕຳ​ໝາກຫຸ່ງ “
​ເພັດ​ສຸວັນ ຄິດ​ສະດຸ້ງ                ກໍ່​ເລີຍ​ຍ້ອງ​ຍື່ນ​ຄຳ
 ບົວ​ສະບາ ກ່າວ​ຢ້ຳ          “ ​ແຊບ​ອະ​ລ່ອຍ​ອີ​ຫຼີ​ໃດ
ສີມື​ໃຜ​ຈະ​ທຽມ                     ທິບ​ພະ​ວົງ ຄົນ​ນີ້ “
ພ້ອມ​ທັງ​ມີ​ຄຳ​ເຂົ້າ                   ຢຸບ​ເອົາ​ຕຳ​ໝາກຫຸ່ງ
ຕຳ​ປົນ​ກັບ​ຂົ້ວ​ກຸ້ງ                    ກະປູ​ຂົ້ວ​ອະ​ລ່ອຍ​ດີ
 ມັນ​ກໍ່​ເປັນ​ຈັ່ງ​ຊີ້              ລະ​ຊີວິດ​ຄົນ​ລາວ
ດື່ມ​ເຫຼົ້າ​ຂາວ​ຈັກ​ນິດ                 ກັບ​ລາບ​ແກງ​ປາ​ປີ້ງ
ປານ​ວ່າ​ຫຼິງ​ເຫັນ​ດ້າວ                ​ເມືອງ​ແມນ​ເບື້ອງ​ລຸ່ມ
ກິນ​ຊຸມ​ກັນ​ແບບ​ນີ້ ກິນ​ຢູ່​ໃສ​ຊິ​ເທົ່າ​ໄດ້ ຫົນ​ຫ້ອງ​ແຫ່ງ​ລາວ ​ເຮົາ​ນາ
 ຫຼັງ​ຈາກ​ກິນ​ເຂົ້າ​ແລ້ວ         ກໍ່​ພັກຜ່ອນ​ໃຜລາວ
ພວກ​ສາວໆ​ພາກັນ                        ນັ່ງ​ຮ່ວມ​ວົງ​ກິນ​ສົ້ມ
ພາກັນ​ລົມ​ກັນ​ເວົ້າ                   ຈາ​ຂວັນ​ພວກ​ຜູ້​ບ່າວ    ນຳ​ບໍ
​ແລ​ເຫັນ​ສາວ​ອ້ວນ​ເວົ້າ               ​ແລ້ວ​ຫົວ​ຂຶ້ນ​ຢ່າງ​ຖືກ​ໃຈ
 ໝູ່​ຢູ່​ຂ້າງ​ກໍ່​ໄດ້                    ຫົວ​ສະ​ນັ່ນ​ເຮ​ຮາ
ລົມ​ເລື່ອງ​ຊາຍ​ຄົນ​ໃດ​ຫວະ       ຈຶ່ງ​ເຫຼືອດ​ຕາ​ໄປ​ທາງ​ນັ້ນ
ສາວ​ບົວ​ວັນ ຈາ​ເວົ້າ                 “ ​ເຊົາໆ​ຜູ້​ຊາຍ​ຍ່າງ    ມາ​ແລ້ວ “
ພວກ​ນາງ​ສາວ​ຕ່າງ​ກໍ່​ຍິ້ມ        ອາລົມ​ສົ້ມ​ສົ່ງ​ຕາ
 ສຸມາລີ​ຍ່າງ​ກ້າວ             ​ໄປສູ່​ແຄມ​ໜອງ
ບົວ​ສະບາ ຫຼຽວ​ມອງ                ​ແລ້ວ​ຍ່າງ​ຕາມ​ຊິດ​ໃກ້
“ ​ເຈົ້າ​ຊິ​ໄປ​ໃສ​ນີ້                    ຂໍ​ເດີນ​ເປັນ​ໝູ່        ​ໄດ້​ບໍ? “
ສຸມາລີ ດູ​ເບິ່ງ​ໜ້າ                   ​ໄຂ​ຍິ້ມ​ແລ້ວ​ຍ່າງ​ໄປ
 ສອງ​ຄົນ​ເຂົາ​ນັ້ນ​ໄດ້          ມາ​ນັ່ງ​ທີ່​ແຄມ​ໜອງ
ຕາ​ລໍ່າມອງ​ປາຊີວ                   ທີ່​ລ່ອງ​ລອຍ​ໃນ​ນ້ຳ
ບົວ​ສະບາ ​ໄຂ​ຄຳ​ເວົ້າ                ຫວານໆ​ເອົາ​ໄວ້​ວ່າ
“ ຟັງ​ແມ            ປາ​ມັນ​ມາ​ກ່າວ​ເວົ້າ                       ລົມ​ເຈົ້າ​ໃຫ້​ຮັກ​ເຮົາ “
 “ ປາ​ຢູ່​ໃສ​ຊິ​ເວົ້າ            ລົມ​ຕໍ່​ຄົນ​ເຮົາ
ປະສາດ​ເຈົ້າ​ຄົງ​ຫຼອນ                ຈຶ່ງ​ໄດ້​ຍິນ​ປາ​ເວົ້າ “
“ ​ເບິ່ງ​ແມ​​ມັນ​ລົມ​ເຈົ້າ                ຟັງ​ເອົາ​ເຂົ້າ​ໃຈ​ບໍ່

ມັນ​ກ່າວ​ຂໍ​ໃຫ້​ຂ້ອຍ                       ຫອມ​ແກ້ມ​ເຈົ້າ​ເບິ່ງດູ “ 

 
ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.13?

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມ.ກ.. 11, 2011 | ມີ 6 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ    ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.10 ?

 

 

ຕ່າງ​ຄົນ​ຕ່າງ​ກໍ່​ຟ້າວ            ໜ້າ​ທີ່​ໃຜລາວ
ສາວ​ບົວ​ລີ ສຸມ​ໄຟ                  ​ໃສ່​ໝໍ້​ແກງ​ໃຫ້​ມັນ​ຮ້ອນ
​ເພັດ​ສຸວັນ ຈ້ອນ​ຂາ​ສົ້ງ               ລົງ​ຢາມ​ມອງ​ຢູ່​ສະ​ໃຫຍ່
ຄຳ​ສະຫວ່າງ ​ໄຂ​ກວດ​ເຫຼົ້າ            ​ເອົາ​ມາ​ເຍັ້ນ​ດື່ມ​ນຳ
 ບົວ​ສະບາ ຫິ້ວ​ຄຸ​ນ້ຳ          ມາ​ລ້າງ​ໝູ່​ມວນ​ຜັກ
ທິບ​ພະ​ວົງ ກຳລັງ​ຟັກ                ໝາກຫຸ່ງ​ເຫຼືອງ​ທາງ​ກົ້ນ
ສຸມາລີ ນາງ​ຄົ້ນ                    ຊາມ​ຜັກ​ຊອກ​ຜັກ​ບົ່ວ
ສອນ​ນາລີ ມົວ​ແຕ່​ເວົ້າ               ຊອຍ​ຊີ້ນ​ເກືອບ​ບາດ​ມື
 ​ເບິ່ງ​ແລ້ວ​ຄື​ວ່າ​ຄຶກຄື້ນ         ມ່ວນ​ຊື່ນ​ປຸງ​ອາຫານ
ສາວ​ບົວ​ວັນ ຄົວ​ປາ                 ປີ້ງ​ໃສ່​ເຕົາ​ຂາງ​ໄວ້
​ເບິ່ງ​ຜູ້​ໃດ​ກໍ່​ຫົວ​ຍິ້ມ                   ລົມ​ກັນ​ແມ້ງມ່ວນ
​ແຕ່ລະຄົນ​ດ່ວນ​ຟ້າວ                 ຫາ​ຫ້າງ​ເຄື່ອງປຸງ
 ທິບ​ພະ​ວົງ ຍິບຂົ້ວ​ກຸ້ງ         ໝາກ​ເຜັດ​ປ່ອນ​ລົງ​ຄົກ
​ແລ້ວ​ກໍ່​ຈົກ​ຍິບ​ເກື​ອ                  ​ໃສ່​ລົງ​ໄປ​ພ້ອມ
ຕຳ​ເໝືອນ​ທຳນອງ​ເຕັ້ນ               ​ເບົາໆ​ບາດ​ຖີ່ໆ
​ໃສ່​ກະປິ​ເລັກ​ໜ້ອຍ                        ກະທຽມ​ນ້ອຍ​ໃສ່​ນຳ
 ພໍ​ເມື່ອ​ຕຳ​ລະອຽດ​ແລ້ວ        ຢຸບ​ໝາກຫຸ່ງ​ມາ​ລົງ
​ໃສ່​ແປ້ງ​ນົວ​ນ້ຳຕານ​ຜົງ               ບີບ​ໝາກ​ນາວ​ລົງ​ເພີ້​ມ
ໝາກ​ເລັ່ນ​ແດງ​ເສີມ​ໜ້າ               ຕຳ​ໄປມາ​ຈົນ​ເກືອ​ບທົ່ວ
ຕື່ມ​ນ້ຳປາ​ແດກ​ຂົ້ວ                  ຫອມ​ກຸ້ມ​ຂຶ້ນ​ໃສ່​ດັງ
 ​ແລະ​ອີກ​ຈຸ້ມ​ໜຶ່ງ​ນັ້ນ          ກໍ່​ພວມ​ແຕ່ງອາຫານ
ສອນ​ນາລີ ວາງ​ຊາມ                 ຖອກ​ຊີ້ນ​ຊອຍ​ລົງ​ຫັ້ນ
ບີບ​ໝາກ​ນາວ​ລົງ​ຄັ້ນ                 ຊີ້ນ​ຫັນ​ມັນ​ຂາວ​ຈູ່ນພູ່ນ
ນ້ຳ​ທີ່​ຄັ້ນ​ປົນ​ຝຸ່ນ​ຊີ້ນ                        ​ເອົາ​ໄປ​ຄ້າງ​ໃສ່​ໄຟ
 ພໍ​ເມື່ອ​​ເອາະ​ກະ​ໄດ້​ແລ້ວ       ກໍ່​ຖອກ​ໃສ່​ລົງ​ຊາມ
ນ້ຳປາ​ແດກ​ໃສໆ                    ​ໃສ່​ລົງ​ໄປ​ພ້ອມ
​ໃສ່​ເຄື່ອງ​ຫອມ​ຂອງ​ແຫ້ງ        ​ໂຮຍ​ລົງ​ເປັນ​ຝຸ່ນ
ປີວ​ກຸ່ນໆ​ເຂົ້າ​ຂົ້ວ                    ​ໂຮຍ​ໄວ້​ໃສ່​ຕາມ
 ​ເຊິ​ປີ​ຊອຍ​ທີ່​ແຊ່​ນ້ຳ                 ມາຄລົນ​ໃສ່​ນຳ​ກັນ
ຄລົນ​ໃຫ້​ມັນ​ພໍດີ                    ທົ່ວ​ກັນ​ສະ​ເໝີ​ໄວ້
​ໃສ່​ຂ່າ​ຂີງ​ລົງ​ເພີ້​ມ                   ຜັກ​ບົ່ວ​ຊອຍ​ເຕີມ​ໃສ່
ໝາກ​ເຜັດ​ຊອຍ​ຕື່ມ​​ໃຫ້               ຜັກຫອມ​ໄວ້​ໃສ່​ເທິງ
 ຄລົນ​ເບິ່ງ​ທົ່ວ​ແລ້ວ                 ກໍ່​ຕັກ​ໃສ່​ລົງ​ຈານ
ມີ​ໝາກ​ແຕງ​ເປັນ​ຝານ                ຜິ​ກ​ເຂືອ​ລຽນ​ໄວ້
ສຸມາລີ ​ໄຂ​ໝໍ້                            ບົວ​ວັນ ຍໍ​ຖ້ວຍ​ໃຫຍ່
ຕັກ​ຕົ້ມ​​ໄກ້​ໃສ່​ຖ້ວຍ                  ​ເອົາ​ໄປ​ຕັ້ງ​ຕໍ່​ລຽນ
 ຍັງ​ມີ​ສົ້ມ​ຜັກ​ສ້ຽນ            ລຽນ​ຫວ່າງ​ສະ​ລັບ​ໄປ
ປີ້ງ​ປາ​ນິນ​ປາ​ໄນ                    ກິ່ນ​ອາຍ​ຫອ​ມກຸ້ມ
ສົ້ນ​ນັ້ນ​ຍັງ​ຫົວ​ຈຸ້ມ                   ຊີງ​ກັນ​ຊີມ​ຕຳ​ໝາກ​ຫຸ່ງ
ປຸງ​ແຕ່ງ​ຕຳ​ຄັກ​ແນ່​ແລ້ວ               ນ້ຳລາຍ​ຍ້ອຍ​ຢາດ​ສູ່​ຄໍ   ພຸ້ນ​ແລ້ວ
 ຍັງ​ບໍ່ພໍ​ເທົ່າ​ນີ້                     ຍັງ​ອີກ​ໜຶ່ງ​ລາຍການ
ກິນ​ສົ້ມ​ຜັກ​ປະສານ                        ​ໃສ່​ກັນ​ກັບ​ປາ​ປີ້ງ
ຍິງ​ຄົນ​ໃດ​ລືມ​ໄດ້                    ຜົວ​ໜີ​ໄປ​ບໍ່​ຮູ້​ຕ່າວ     ​ໂລດ​ແລ້ວ

ຍັງ​ແຈ່ວ​ສົ້ມ​ໝາກ​ນາວ ​ເຂົ້າຂາ​ວໆ​ຄ່ອຍ​ຈ້ຳ ກັບ​ປາ​ປີ້ງ​ແຊບ​ຖືກ​ໃຈ ​ແທ້​ໃດ

 

ອ່ານຕໍ່    ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.12 ?

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມ.ກ.. 10, 2011 | ມີ 2 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ   ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.9 ?

 

 

​ເວົ້າ​​ແລ້ວ​ໃນ​ມື້​ນີ້              ມັນ​ກໍ່​ມ່ວນ​ຈິງ​ໃດ
ກ່ຽວ​ເຂົ້າ​ໄປ​ໂຮ​ໄປ                  ຊ່າງ​ມ່ວນ​ໃຈ​ຈິງ​ແທ້
​ເພັດ​ສຸວັນ ​ແລ​ຟ້າ                   ດວງ​ຕາ​ເວັນ​ເຖິງ ຍາມ​ສີ່
“ ​ເກືອບ​ທ່ຽງ​ວັນ​ແລ້ວ​ນີ້               ​ໄປໆ​ຂຶ້ນ​ແຕ່ງ​ງາຍ “
 ​ເພັດ​ສຸວັນ ຍ່າງຍ້າຍ         ຂຶ້ນ​ກ່ອນ​ນຳ​ທາງ
ບົວ​ສະບາ ວາງຄຳ                        ​ເອີ່ຍ​ລຳ​ນິດ​ໜ້ອຍ
“ ​ໂອລະນໍ ທ້ອງ​ຂ້ອຍ                ພໍ​ມາ​ເຖິງ​ຍາມ​ສີ່
ອາຫານ​ດີ​ຢູ່​ທ້ອງ                   ໝົດ​ກ້ຽງ​ແລ້ວ​ບໍ່​ໜໍ
 ສັງ​ຄື​ມາ​ຂໍ​ຮ້ອງ              ອ້ອນ​ແອ່ວ​ອວນ​ກິນ    ​ແລ້ວ​ນໍ
ບໍ່​ສິ້ນ​ຊີວາ​ດັບ                            ດອກ​ໜາ​ພຽງ​ນີ້
​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ມີ​ສຽງ​ໄຫ້                    ກວນ​ໃຈ​ເອີ້ນ​ແອ່ວ
ຍາມ​ສີ່ ມາ​ຮອດ​ແລ້ວ                ລໍຖ້າ​ຊິ​ໄດ້​ກິນ   ດອກ​ນາ “
 ບົວ​ວັນ ​ໄດ້​ຍິນ​ແລ້ວ          ຖາມ​ຕໍ່ ບົວ​ສະບາ
“ ມັນ​ແມ່ນ​ຍາມ​ຫຍັງ​ລະ        ທີ່​ໂຕ​ຈາ​ເວົ້າ
ຕົວ​ເຮົາ​ບໍ່​ເຫັນ​ຮູ້                    ​ເວລາ​ຫຍັງ​ຮຽກ​ ຍາມ​ສີ່ “
ບົວ​ສະບາ ມີ​ຍິ້ມ​ໃຫ້                 ​ແລ້ວ​ໄຂ​ເວົ້າ​ຕອບ​ຕໍ່​ໄປ
 “ ຕາມ​ທີ່​ຕົວ​ເຮົາ​ໄດ້          ຮູ້​ຮໍ່າຮຽນ​ມາ
​ເພິ່ນ​ແບ່ງ​ການ​ເວລາ                 ​ແຕ່​ລະ​ວັນ​ແນວ​ນີ້
​ເພິ່ນ​ແບ່ງ​ມີ ຍາມ​ເຊົ້າ                ຍາມ​ສວາຍ ຍາມ​ງາຍ​ແກ່
ຍາມ​ທ່ຽງ           ​ໃຫ້​ແລ​ດູ​ເບິ່ງ​ຟ້າ                  ຕາ​ເວັນ​ຕັ້ງ​ທ່ຽງ​ວັນ
 ຕໍ່​ຈາກ​ນັ້ນ                       ກໍ່ ຍາມ​ບ່າຍ ຍາມ​ແລງ
ຍາມ​ຄໍ່າ      ​ແມ່ນ​ຕາ​ເວັນ​ໃກ້​ມົວ​ແສງ       ລັບ​ລົງ​ລິບ​ຟ້າ
ຫຼື​ຊິ​ຈາ​ອີກ​ແນວ​ນັ້ນ                        ລົມ​ກັນ​ວ່າ ຍາມ​ໜຶ່ງ
ຍາມ​ສອງ     ຍາມ​ສາມ ຍາມ​ສີ່ ​ພ້ອມ ​            ແລະ​ຈາ​ເວົ້າ​ນັບ​ຕໍ່​ໄປ “
 ພໍ​ເມື່ອ​ພວກ​ໝູ່​ໄດ້                  ຮູ້​ສິ່ງ​ເຂົາ​ຈາ
ກໍ່​ພໍ​ໃຈ​ໃນ​ບັນຫາ                    ທີ່​ເຂົາ​ຂານ​ເວົ້າ
“ ຫອມ​ເດ​ຫອມ​ຮວງ​ເຂົ້າ       ສວຍ​ງາມ​ກົ້ມ​ກ່ອງ
ຫອມ​ເດ​ຫອມ​ຝ່າຍ​ແກ້ມ              ​ແດງ​ເຂັ້ມ​ດັ່ງ​ດອກ​ຝາງ “
 ຄຳ​ສະຫວ່າງ ​ເອີ່ຍ​ຮ້ອງ       ລຳ​ລ່ອງ​ຕາມ​ລົມ
​ເຂົາ​ເຊີຍ​ຊົມ​ທິວ​ທັດ                  ​ແຫ່ງ​ທົ່ງ​ນາ​ຍາມ​ນີ້
ພ້ອມ​ທັງ​ມີ​ຄຳ​ເວົ້າ                   ໝາຍ​ເຊີຍ​ຊ້ອນ​ເງື່ອນ
ພວກ​ເພື່ອນ​ສາວ​ແນມ​ເບິ່ງ​ໜ້າ    ​ເຂົາ​ແລ້ວ​ກໍ່​ເຫຼົ່າ​ຫົວ
 “ ພົ້ວ​ເອີຍ​ພົ້ວ​ດອກ​ຫວ້ານ​ຄ້າງ ບານ​ຈ່າງ​ກາງ​ສວນ
​ເຈົ້າ​ບໍ່​ຊວນ​ເຊີຍ​ດົມ                        ກິ່ນ​ຫອມ​ບໍ່​ຫວນ​ຮູ້
ສາວ​ບໍ່​ມອງ​ດູ​ໜ້າ                   ຕົວ​ຊາຍ​ໄຮ້​ຄ່າ
​ໄຮ້​ເງິນຕຣາດ​ອກນ້ອງ                ບໍ່​ເຄີຍ​ໄຮ້​ເລື່ອງ​ນ້ຳ​ໃຈ
​ ໃຜ​ຮຽກຮ້ອງ​ກໍ່​ຊ່ວຍ​ໄດ້        ຕາມ​ເຫື່ອ​ແຮງ​ມີ
ຕາມ​ວິຖີ​ຄວາມ​ຄິດ                  ທີ່​ເຮັດ​ນຳ​ທຳ​ໄດ້
ຫົວ​ໃຈ​ຊາຍ​ຍັງ​ວ້າງ                  ສາວ​ນາງ​ໃດ​ຢາກ​ຈັບ​ຈ່ອງ      ​ເຊີນ​ເຍີ
ສະມັກ​ແລ້ວ​ຢ່າ​ກີດ​ຮ້ອງ               ຫຍາມ​ອ້າຍ​ວ່າ​ທຸກ​ຈົນ
 ​ເມື່ອ​ໃດ​ອ້າຍ​ຫາກ​ພົ້ນ         ຈາກ​ຄວາມທຸກ​ເປັນ​ສຸກ
ອ້າຍ​ຈະ​ປຸກ​ເຮື​ອນຫໍ                 ​ແຕ່ງ​ເອົາ​ພະນາ​ງນ້ອງ
ອ້າຍ​ຈະ​ສຸກ​ສົມ​ປອງ​ສ້າງ        ພຽງ​ນາງ​ດຽວ​ບໍ່​ກ້ຽວ​ອື່ນ

ຂໍ​ນ້ອງ​ຍື່ນ ຄວາມ​ຮັກ​ໃຫ້      ຫົວ​ໃຈ​ອ້າຍ ​ເຖີດ​ອຸ່ນ​ສາວ ຂາວນວນໆ ຄົນ​ງາມ​ເອີ້​ຍ “   

 

ອ່ານຕໍ່   ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.11 ?

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມ.ກ.. 10, 2011 | ມີ 3 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ   ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.8 ?

 

 

ສຸມາລີ ນາງໄດ້              ແນມເບິ່ງຢ່າງເຢັນຊາ
‘ ເຈົ້າວາຈາວ່າໃຈຮັກ                ມັກຮຽມຫຼືນີ້
ເປັນຫຍັງມີຄຳເວົ້າ                        ລວງເຮົາບໍ່ເຂົ້າທ່າ
ເຈົ້າວ່າຂ້ອຍບໍ່ຮູ້                    ວ່າໃຈເຈົ້າຮັກໃຜ      ຊັ້ນບໍ
 ຂ້ອຍ​ນີ້​ຮັກ​ເຈົ້າ​ໄວ້                 ຢ່າງ​ລົ້ນ​ປ່ຽມ​ດວງ​ໃຈ
ຂ້ອຍ​ຈຶ່ງ​ຂັງ​ໃສ່​ຊວງ​ໃນ               ​ເພື່ອ​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ຄວາມ​ດີ​ຂ້ອຍ
ຂ້ອຍ​ບໍ່​ເປັນ​ຄົນ​ໃຈນ້ອຍ               ​ເໝືອນ​ກັບ​ຍິງ​ຄົນ​ອື່ນ
ຍິງ​ທີ່​ຊົມ​ຊື່ນ​ເຈົ້າ                    ​ໃຫ້​ເຮົາ​ເສົ້າ​ຄູ່​ສູ່​ວັນ ‘
ວັນ​ນີ້              ອາດ​ເປັນ​ນາງ​ເທົ່າ​ນັ້ນ        ທີ່​ຮູ້​ຢູ່​ເຕັມ​ໃຈ
ວ່າ​ມີ​ໃຜ ບົວ​ສະບາ                  ຊື່ນ​ຊົມ​ໃນ​ໃຈ​ນັ້ນ
ນາງ​ບໍ່​ມີ​ສິດ​ກັ້ນ                     ຕັນ​ຫົວ​ໃຈ​ໃຫ້​ເຂົາ​ຢູ່
​ເຂົາ​ຫຼົງ​ຮັກ​ຊູ້​ຕ່າງ​ບ້ານ                ຈຶ່ງ​ລືມ​ຫວ້ານ​ຢູ່​ຮ່ວມ​ສວນ
ຕົວ​ນາງ            ບໍ່​ຄໍ່າ​ຄວນ​ຮໍ່າ​ຮ້ອງ                 ​ເພາະ​ຢ້ານ​ເສື່ອ​ມ​ໄມຕຮີ
ກັບ​ຄວາມ​ຮູ້ສຶກ​ດີໆ                        ທີ່​ມີ​ຕໍ່​ເຂົາ​ນັ້ນ
​ເຖິງ​ຊິ​ເປັນ​ຝັນ​ແລ້ງ                        ​ແໜງ​ໃຈ​ກໍ່ຕາມ​ຢ່າ
​ເຖິງ​ນ້ຳ​ຕາຊິ​ຢາດ​ເປື້ອນ               ​ໃບ​ໜ້າ​ກໍ່​ຊ່າງ​ຕາມ
 ນາງ​ບໍ່​ມີ​ສິດ​ຫ້າມ                  ຕາມ​ແຕ່​​ເຂົາ​ຈະ​ໄປ
​ເມື່ອ​ໃດ​ເຂົາ​ພໍ​ໃຈ​ນາງ                ຫາກ​ຊິ​ມາ​ຫາ​ໄດ້
​ເຖິງ​ຊິ​ເສຍ​ໃຈ​ລົ້ນ                   ຂໍ​ທົນ​ເອົາ​ໄວ້​ກ່ອນ
ຫາກ​ມື້​ໃດ​ຮັກ​ເກີດ​ຮ້ອນ               ​ໃຈ​ຂ້ອນ​ຈຶ່ງ​ຊິ​ນຳ
 ​ເຖິງ​ຫົວອົກ​ຊິ​ຊ້ຳ            ຕາມ​ສ່າ​ງຍັງ​ໄວ​ເດັກ
ສິບ​ຫົກ​ປີ​ຍັງ​ເລັກ                    ຄ່າ​ຄວາມ​ຮຽນ​ຮູ້
ມີ​ຫຼາຍ​ອັນ​ນາງ​ຈະ​ສູ້                 ຫຼາຍ​ວິຊາ​ຈະ​ຮູ້​ຕື່ມ
​ເຖິງ​ຊິ​ລືມ​ຮັກ​ນີ້                     ​ເວລາ​ນັ້ນ​ກໍ່​ບໍ່​ສວາຍ
 ​ແລ້ວ​ຕົວ​ນາງ​ກໍ່​ອວ່າຍໜ້າ      ກ່ຽວ​ເຂົ້າ​ຕໍ່​ບໍ່​ສົນ​ໃຈ
ບົວ​ສະບາ ຈາ​ໄຂ                   “ ກ່ຽວ​ແຂ່ງ​ກັນ​ອີກ​ບໍ​ນີ້ ? “
ສຸ​ມາລີ ​ແນມ​ໜ້າ                   ​ໄຂ​ວາ​ຈາ​ຕອບ​ຕໍ່
“ ກ່ຽວ​ເທົ່າ​ໃດ​ກໍ່​ບໍ່​ແພ້                ຕົວ​ຂ້ອຍ​ດອກ​ໜາ
 ​ເພາະວ່າ​ໃຈ​ຂອງ​ເຈົ້າ         ຢາກ​ອ້ອນອິ່ນ​ອອຍ​ເຮົາ “
“ ​ເຈົ້າ​ເວົ້າ​ຈາ​ຫຍັງ​ລະ                ຂ້ອຍ​ຄື​ບໍ່​ເຄີຍ​ຮູ້ “
ສຸມາລີ ດູ​ໜ້າ                            “ ​ເຈົ້າ​ຈາ​ເອງ ສັງ​ລືມ​ງ່າຍ     ​ແທ້ນໍ
ວ່າ​ເປັນ​ຊາຍ​ທີ່​ຮັກ​ຂ້ອຍ               ຫຼື​ຈາ​ເວົ້າ​ຫຼອກ​ໃຈ     ຂ້ອຍ​ບໍ ? “
 ສາວ​ບົວ​ວັນ ກ່ຽວ​ຢູ່​ໃກ້        ລັກ​ຫົວ​ຢູ່​ອິກໆ
ສຸມາລີ ຢິກ​ແຂນ                    ​ເຮັດ​ໃຫ້​ ສາວ​ບົວ​ວັນ ຮ້ອງ
ພ້ອມ​ທັງ​ມອງ​ດູ​ໜ້າ                  ສົບ​ຕາ​ກັນ​ແລ້ວ​ຫົວ​ຕໍ່   ກັນ​ແລ້ວ
ສຸມາລີ ກໍ່​ບໍ່​ຮູ້                            ຈະ​ຈາ​ເວົ້າ​ວ່າ​ຈັ່ງ​ໃດ
 ບົວ​ສະບາ ກໍ່​ໄດ້            ​ແນມ​ເບິ່ງ ສຸມາລີ
ໝູ່ຄູ່​ມີ​ສາຍຕາ                           ສົ່ງ​ມາ​ທາງ​ນັ້ນ
​ເພັດ​ສຸວັນ ຈາ​ຂຶ້ນ                   “ ມີ​ຫຍັງ​ກັນ​ຢູ່​ພຸ້ນ​ນໍ່ “

​ແລ້ວ​ທຸກ​ຄົນ​ກໍ່​ເຮ້ວ                       ​ໂຮ​ຂຶ້ນ​ຢ່າ​ງມ່ວນ​ໃຈ

 

ອ່ານຕໍ່    ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.10 ?

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ທ.ວ.. 7, 2010 | ມີ 8 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ  ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.7?

 ຫຼັງ​ຈາກ​ນັ້ນ                      ກໍ່​ເກາະ​ກ່ຽວ​ກັນ​ໄປ
ຄິດ​ວ່າ​ໃຜ​ຈະ​ເຖິງ​ສິບ                 ກ່ອນ​ກັນ​ຄາວ​ນີ້
ສຸມາລີ ດູ​ໜ້າ                            ​ແນມ​ເຂົາ​ແລ້​ວ​ເວົ້າ​ຕໍ່
“ ຫາ​ກໍ່​ໄດ້​ເທົ່າ​ນີ້ !                        ຊັ້ນຕົວ​ຂ້ອຍ​ຖ້າ​ກ່ອນ​ເດີ “
 ພໍ​ເມື່ອ​ນາງສະ​ເໜີ​ຂຶ້ນ         ​ເຂົາ​ຍິ້ມ​ຕໍ່​ຫວານໆ
​ແລ້ວ​ນັບ​ດູ​ຜົນງານ                  ທີ່​ກ່ຽວ​ກອງລຽນ​ໄວ້
ຕົວ​ເຂົາ​ຫາຍ​ໃຈ​ເຂົ້າ                 ​ແນມ​ນາງ​ແລ້ວ​ຈາ​ຕໍ່
“ ຂ້ອຍ​ກໍ່​ໄດ້​ສໍ່າ​ເຈົ້າ                 ຢ່າ​ມາ​ເວົ້າ​ຂ້ອຍ​ອ່ອນ​ໄປ “
 ສຸມາລີ ກໍ່​ໄດ້                     ກ່ຽວ​ຕໍ່​ຢ່າງ​ໄວ​ວາ
ບົວ​ສະບາ ຢືນ​ນັບ                  ​ເຮັດ​ໃຫ້​ຕົວ​ເຂົາ​ຊ້າ
ສຸມາລີ ກໍ່ເລີຍໄດ້                   ໄປເຖິງສິບກ່ອນ
ຫຼັງຈາກວາງພ່ອນທ້າຍ               ນາງເລີຍເຍີ້ຍໃສ່ເຂົາ
 “ ຂ້ອຍກໍ່ບອກເຈົ້າແລ້ວ       ຂ້ອຍຊະນະ ເຫັນບໍ ! “
ບົວສະບາ ບໍ່ພໍໃຈ                   ເມື່ອຖືກນາງຈາເຍີ້ຍ
ເຂົາກໍ່ເລີຍຈາເວົ້າ                   ເຮົາມາແຂ່ງກັນໃໝ່
ຮອບນີ້       ຂ້ອຍເສຍໄຊໃຫ້ເຈົ້າ               ເຮົາຂໍແກ້ຮອບສອງ “
 ສຸມາລີ ຢືນມອງໜ້າ         ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ຫວານໆ
ນາງຄ່ອຍອຸທານສຽງ                 “ ຈັ່ງແມ່ນຫຼາຍໃຈນີ້ “
“ ເວົ້າດີໆໃດເຈົ້າ                   ເຮົາເສຍກໍ່ເພາະວ່າ
ເຈົ້າມາຈາຫຼອກຂ້ອຍ                ໃຫ້ເຮົາເຊີ້ແມ່ນບໍ “
 “ ຕົວຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ເລື້ອງ         ວ່າເຈົ້າກ່າວອັນໃດ
ເມື່ອເຈົ້າປລາໄຊ                    ກໍ່ຮັບຄວາມຈິງແມ້ “
ສາວອ້ວນແລດູໜ້າ                        ສົບຕາເຂົາແລ້ວເວົ້າໃສ່
“ ຈະແຂ່ງໃໝ່ກໍ່ໄດ້                  ຖ້າຕົວເຈົ້າບໍ່ລະອາຍ
 ຖ້າເຈົ້າເປັນຊາຍແທ້         ຕ້ອງຍອມຮັບຄວາມຈິງ
ເອົາປຽບຍິງເສຍສັດຈະ               ລູກຜູ້ຊາຍໃດເຈົ້າ “
ຫຼັງຈາກ ທິບພະວົງ ເວົ້າ       ບົວສະບາ ຈາຄ່ອຍໆ
“ ພວກເຈົ້າລຸມວ່າຂ້ອຍ               ແນວນີ້ສູ້ບໍ່ໄຫວ “
 ສຸດທ້າຍກໍ່ກ່າວໄດ້                 ເວົ້າວ່າອ່ອນຍອມເຮົາ
ເຈົ້າເກັ່ງຈິງໃນການເຮັດ              ວ່ອງໄວຈິງແທ້
ແຕ່ເຈົ້າຫຼົງກົນຂ້ອຍ                 ຢືນຄອຍເບິ່ງຂ້ອຍກ່ຽວ
ເມົາແຕ່ຫຼຽວນັບພ່ອນເຂົ້າ       ເຮົານັ້ນຈຶ່ງກ່ຽວກາຍ
 ສຸມາລີ ສາຍຕາຈ້ອງ         ມອງເບິ່ງຕົວເຂົາ
ຕົວເຈົ້າມີອາລົມເສຍ                 ບໍ່ໜ້າເລີຍຈະໃຈນ້ອຍ
ແມ່ນຢູ່       ຕົວເຈົ້າປລາໄຊຂ້ອຍ               ແຕ່ຕົວເຮົາກໍ່ຮູ້ວ່າ
ເຈົ້າກ່ຽວເກັ່ງກວ່າຂ້ອຍ         ຊິໃຈນ້ອຍເຮັດຫຍັງ
 ບົວສະບາ ກໍ່ຫວັງໃຫ້        ນາງຊະນະຢ່າງເຕັມໃຈ
ແຕ່ວ່າໃນສັກສີ                     ຕ້ອງເວົ້າກັນເອົາໄວ້
ໃຫ້ນາງດີໃຈລົ້ນ                    ເມື່ອເຂົາເປັນຄົນແພ້ຜ່າຍ

“ ຂ້ອຍເປັນຊາຍທີ່ຮັກເຈົ້າ           ຕົວເຮົານັ້ນຈິ່ງອ່ອນໃຈ “

ອ່ານຕໍ່  ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.9?

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ທ.ວ.. 4, 2010 | ມີ 5 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.6 ?

 

 

“ ​ເຈົ້າ​ກ່າວ​ໄວ້​ເຊັ່ນ​ນີ້           ໝາຍ​ຄວາມ​ວ່າ​ແນວ​ໃດ ? “
“ ຢ້ານ​ເຈົ້າ​ໄຂ​ວາຈາ                 ​ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ປລາ​ໄຊ​ແລ້ວ “
ນາງ​ສົ່ງ​ແວວ​ຕາ​ໃຫ້                  ບົວ​ສະບາ ຈິ່ງ​ເວົ້າ​ຖ່ອມ
“ ​ເຈົ້າ​ອອມ​ມື​ໃຫ້​ຂ້ອຍ                ຈັກ​ນ້ອຍ​ກໍ່​ອາດ​ດີ “
 “ ສະ​ແດງ​ວ່າ​ເຈົ້າ​ນີ້          ຮູ້​ຢູ່​ເຕັມ​ໃຈ
​ວ່າ​ເຈົ້າ​ຈະ​ປລາ​ໄຊ                        ຖ້າ​ແຂ່ງ​ກັນ​ໃນ​ວັນ​ນີ້ “
“ ຢ່າ​ອວດດີ​ຫຼາຍ​ແມ​ເຈົ້າ       ສີມື​ເຮົາ​ເຖິງ​ດ້ອຍ​ກວ່າ
​ແຕ່​ວ່າ​ພໍ​ສູ້​ໄດ້                            ຕົວ​ເຈົ້າ​ຊິ​ສໍ່າ​ໃດ “
 “ ​ເອົ໋າ ! ​ເຈົ້າ​ເລີ່​ມກ່ອນ​ໄດ້     ຮອດ​ສິບ​ພ່ອນພໍ​ເນາະ “
“ ຄົງ​ບໍ່​ເໝາະ​ຕິ​ບໍ                   ຊິ​ແຂ່ງ​ກັນ​ພຽງ​ນີ້ “
ສຸມາລີ ​ແນມ​ໜ້າ                   ສົບ​ຕາ​ແລ້ວ​ເວົ້າ​ຕໍ່
“ ກໍ່​ບໍ່​ຫຼາຍ​ບໍ່​ໜ້ອຍ                        ຕົວ​ເຈົ້າ​ຊິ​ແຂ່ງ​ບໍ ? “
 “ ​ເຈົ້າ​ກໍ່​ໃຫ້​ຂ້ອຍ​ຊ້ອມ        ອີກ​ຈັກ​ພ່ອນ​ໃຫ້​ຊິນ​ມື ກ່ອນ​ແມ “
“ ​ເຈົ້າ​ຢ່າ​ມາ​ຄື​ຫຼາຍ                 ກ່ຽວ​ຢາຍ​ທໍ່​ໃດ​ແລ້ວ
ລຽນ​ເປັນ​ແຖວ​ທາງ​ຫຼັງ​ເຈົ້າ      ຂອງ​ໃຜ​ປົງ​ໃສ່
ກະລຸນາ​ເລີ່​ມກ່ອນ​ໄດ້                ​ແລ້ວ​ຕົວ​ຂ້ອຍ​ຊິ​ເລີ່​ມນຳ “
 “ ຂ້ອຍ​ກໍ່​ກຳ​ໄລ​ເຈົ້າ          ຖ້າ​ກ່ຽວ​ກ່ອນ​ລົງມື “
“ ຂ້ອຍ​ບໍ່​ຖື​ຊາ​ຫຍັງ                  ຄິດ​ວ່າ​ໂມທະນາ​ເຈົ້າ “
“ ​ແຕ່​ວ່າ​ຕົວ​ເຮົາ​ນີ້                  ບໍ່​ນິຍົມ​ເອົາ​ປຽບ​ໝູ່
​ໃນ​ໃຈ​ຂ້ອຍ​ຍ່ອມ​ຮູ້                  ຜູ້ຍິງ​ນັ້ນ​ຍິ່ງ​ບໍ່​ຄວນ “
 “ ​ໃຫ້​ເຈົ້າ​ຄິດ​ຖີ່​ຖ້ວນ         ກ່ອນ​ຊິ​ກ່າວ​ລົງ​ໄປ
​ເມື່ອ​ຮູ້​ໃນ​ຜີ​ມື                            ຊິ​ກ່າວ​ຈາ​ຍອມ​ຂ້ອຍ
ຕົວ​ເຈົ້າ​ຖອຍໆ​ໄວ້                   ຍັງ​ດີ​ໃດ​ຢ່າ​ອວດ​ເກັ່ງ
ຂ້ອຍ​ບໍ່​ເສັງ​ດອກ​ມື້​ນີ້                 ​ເພາະ​ຕົວ​ເຈົ້າ​ກ່ຽວ​ຊ້າ​ຫຼາຍ
ຂ້ອຍ​ລະອາຍ​ຊິ​ແຂ່ງ​ເຈົ້າ     ກ່ຽວ​ປານ​ເຕົ່າ​ເດີນ​ຕົມ
ຢ່າ​ມາ​ລົມ​ໂອ​ຫານ                  ກ່ຽວ​ແຂ່ງ​ນຳ​ເຮົາ​ຖ້ອນ
ຂ້ອຍ​ຂໍ​ນອນ​ຫຼັບ​ນິ້ງ                  ຝັນ​ຫວານ​ແລ້ວ​ຕື່ນ
ຈຶ່ງ​ຄ່ອຍ​ຍື່ນ​ກ່ຽວ​ເຂົ້າ                 ​ເຮົາ​ນັ້ນ​ກໍ່​ຫາກ​ທັນ “ …
 “ ຂ້ອຍ​ວ່າ​ຕົວ​ເຈົ້າ​ນັ້ນ        ​ໂມ້​ແຕ່​ຄາລົມ
ຢ້ານບໍ່​ສົມ​ສີມື                            ຖ້າ​ແຂ່ງ​ເຮົາ​ວັນ​ນີ້
​ເອົາ​ດີໆ​ໃດ​ເຈົ້າ                     ຕົວ​ເຮົາ​ຊິ​ເລີ້ມ​ກ່ຽວ

​ເມົາ​​ແຕ່​ຫຼຽວ​ເບິ່ງ​ຂ້ອຍ              ຕົວ​ເຈົ້າ​ຊິ​ບໍ່​ທັນ ຂ້ອຍ​ໃດ “

 

ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.8 ?

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ທ.ວ.. 4, 2010 | ມີ 5 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

 

                                    ຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.5 ?

“ ບົວ​ສະບາ ​ໄປ​ໃສ​ແລ້ວ ມິດ​ອິ່ມ​ຊິ່ມ​ຢູ່​ໃສ​ນໍ ?
ຄື​ບໍ່​ຫັນ​ມາ​ລົມ                            ຜູ້​ລັກ​ຊົມ​ຢູ່​ຄຽງ​ໃກ້
ສຸມາລີ ນາງ​ໄດ້                    ຄອງ​ຄອຍ​ເຈົ້າ​ຢູ່ “
ພ້ອມ​ຫຼໍ່າດູ​ເບິ່ງ​ໜ້າ                        ສາຍຕາ​​ເຍີ້ຍ​ໃສ່​ເຂົາ
 ພໍ​ໄດ້​ຍິນ​ສຽງ​ເວົ້າ                  ອອກ​ຊື່ ສຸມາລີ
​ໃບ​ໜ້າ​ນາງ​ເລີ່​ມມີ​ສີ                 ​ເຮື່ອ​ແດງ​ດອມ​ຮ້ອນ
ບວກ​ຊອນ​ກັບ​ອາຍ​ເຂົ້າ               ລະ​ຄາຍ​ເຄືອງ​ເອົ້າ​ອຸ່ນ
​ເໝືອນ​ດັ່ງ​ໃສ່​ຝຸ່ນ​ຮ້ອນ                ​ໃຫ້​ໃບ​ໜ້າ​ເຮື່ອ​ແດງ
 ສາວ​ອ້ວນ​ກໍ່​ຈິ່ງ​ແກ້ງ          ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ທັນທີ
“ ​ໂອກາດ​ດີ​ເໝາະ​ສົມ                ​ແລ້ວ​ໃດ​ວັນ​ນີ້ “
ສຸມາລີ ຫັນ​ໜ້າ                    ມາ​ຫາ​ນາງ​ແລ້ວ​ເວົ້າ​ຕໍ່
“ ​ໂອກາດ​ເໝາະ​ທີ່​ເຈົ້າ​ເວົ້າ            ມັນ​ເປັນ​ເລື້ອງ​ອີ່​ຫຍັງ ? “
 ທິບ​ພະ​ວົງ ຟັງ​ແລ້ວ          ກໍ່​ແນມ​ເບິ່ງ ສຸມາ​ລີ
“ ຊ່າງ​ເໝາະ​ກັນ​ອີ່ຫຼີ                 ​ເບິ່ງ​ແມ​ສົມ​ກັນ​ບໍ້​ ? “
ສາວ​ອ້ວນ​ຂໍ​ຄຳ​ເວົ້າ                        ຄຳ​​ເຫັນ​ຈາກ​ພວກ​ໝູ່
“ ຂ້ອຍ​ຫຼຽວ​ດູ​ເບິ່ງ​ນີ້                 ສົມ​ກັນ​ແທ້​ລະ​ໜາ “
 ບົວ​ສະບາ ຈຶ່ງ​ຕ້ານ          ຕອບ​ຢ່າງ​ໃຈ​ເຢັນ
“ ກໍ່​ຂ້ອຍ​ເຫັນ​ນາງ​ເກາະ        ກ່ຽວ​ໄວ​ຢາ​ກຮຽງ​ດ້ວຍ
ຄົນ​ກໍ່​ສວຍ​ງາມ​ນີ້                    ​ແຖມ​ສື​ມື​ຍັງ​ເປັນ​ຕໍ່
ຢາກ​ລອງ​ມາ​ຕໍ່​ຂໍ້                    ຂໍ​ທ້າ​ກ່ຽວ​ແຂ່ງ​ນຳ “
 ສຸມາລີ ຫົວ​ຍ້າມໆ                 “ ກໍ່​ລອງ​ເບິ່ງ​ຕິ​ເນາະ
ລອງ​ມາ​ເກາະ​ເສັງ​ກັນ​ດູ               ຊິ​ກ່ຽວ​ໄວ​ສໍ່າ​ໃດ​ແທ້ “
ພ້ອມ​ທັງ​ແລ​ດູ​ໜ້າ                   ບົວ​ສະບາ ຈຶ່ງ​ຕອບ​ຕໍ່
“ ຊິ​ກ່ຽວ​ແຂ່ງ​ແທ້​ບໍ່​ນີ້                 ຍິນ​ດີ​ໃຫ້​ຊະນະ​ເລີຍ “
“ ​ເຮີ້ຍ !            ບໍ່​ທັນ​ໄດ້​ແຂ່ງ​ຊໍ້າ                  ຊິ​ຍອມ​ກ່ອນ​ຫຼື​ໃດ
ບໍ່​ວ່າ​ຄົນ​ຈິງ​ໃຈ                     ຊິ​ບໍ່​ຈິງ​ຈັງ​ແທ້
ມີ​ແຕ່​ຄຳ​ຈາ​ຫຼິ້ນ                     ລວງ​ຄາລົມ​ລໍ້​ລ່າຍ     ນີ້​ບໍ ?
ຫວານ​ນ້ຳລາຍ​ປາກ​ເວົ້າ              ​ແລ້ວ​ຕົວ​​ເຈົ້າ​ບໍ່​ເຮັດ​ຫຍັງ       ຊິ​ເປັນ​ບໍ ? “
 ບົວ​ສະບາ ຟັງ​ນາງ​ເວົ້າ       ​ເຂົາ​ແນມ​ເບິ່ງ​ຢ່າງ​ນັກ​ຕາ
“ ຢ່າ​ໄດ້​ຈາ​ວ່າ​ອອມ​ມື                ຖ້າວ່າ​ເຮົາ​ເປັນ​ຄົນ​ແພ້ “
“ ມີ​ແຕ່​ຈາ​ກັບ​ເວົ້າ                  ​ເອົ໋າໆ ​ເຊີນ​ເລີ່​ມກ່ອນ
ຫຼັງ​ຈາກ​ແລ້ວ​ພ່ອນນີ້                 ພວກ​ເຮົາ​ເລີ້ມ​ແຂ່ງ​ກັນ “
 “ ​ເອົາ​ຢ່າງ​ນັ້ນ​ກໍ່​ໄດ້          ກ່ຽວ​ເຕັມ​ພ່ອນ​ໄວໆ
ຈະ​ໄດ້​ເຫັນ​ສີມື​ໃຜ                   ຊິ​ກ່ຽວ​ໄວ​ກວ່າ​ກັນ​ນີ້ ? “
ສຸມາລີ ມີ​ຮອຍ​ຍິ້ມ                  ​ແນມ​ເຂົາ​ແລ້ວ​ຕອບ​ຕໍ່
“ ຫວັງ​ວ່າ    ​ເຈົ້າ​ຄົງ​ບໍ່​ກ່ຽວ​ຊ້າ                        ​ໃຫ້​ເຮົາ​ນີ້​ຊະນະ​ຕີ ? “
 
ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.7 ?
ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 30, 2010 | ມີ 8 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

 

 

ທຸກ​ຄົນ​ໄດ້​ຍິນ​ແລ້ວ                  ກໍ່​ຫົວ​ຢ່າງ​ມີ​ສຸກ
“ ບໍ່​ວ່າ       ໝົດ​ທຸກ​ຄົນ​ໃນ​ໂລກາ               ຊິ​ກຽດ​ຊັງ​ຕົວ​ເຈົ້າ
ຫຼື​ວ່າ​ຕົວ​ເຮົາ​ນີ້                           ບໍ່​ສົມ​ຄອງ​ຄຽງ​ຄູ່ ​ເຈົ້າ​ບໍ?
ຫຼື​ຕິ​ວ່າ​ຕຸ້ຍ​ດັ່ງ​ໝູ ຫຸ່ນ​ສໍ່າ​ພູ​ໜ່ວຍ​ນ້ອຍ ຕົວ​ເຈົ້າ​ຮັບ​ບໍ່​ໄຫວ ຊັ້ນ​ບໍ ? “
 ພໍ​ເມື່ອ​ສາວ​ອ້ວນ​ໃຊ້          ຄາລົມ​ລ່ວງ​ລອງ​ໃຈ
​ເບິ່ງ​ຜູ້​ໃດ​ກໍ່​ອົມ​ຫົວ                   ຍິ້ມ​ລະອາ​​ເຮວ​ຮ້ອງ
ຕ່າງ​ຄອງ​ຄອຍ​ຄຳ​ເວົ້າ                ​ເພັດ​ສຸວັນ​ ຈະ​ຕອບ​ຕໍ່
“ ບໍ່​ວ່າ       ເຈົ້າ​ຊິ​ຄິດ​ວ່າ​ຂ້ອຍ                       ​ໃຈນ້ອຍ​ບໍ່​ຮັກ​ໃຜ
 ຖ້າວ່າ​ເຈົ້າ​ຮັບ​ໄດ້                  ຂ້ອຍ​ກໍ່​ບໍ່​ຂັດຂີນ
ຂ້ອຍ​ກໍ່​ຍິນ​ດີດ​ອມ                   ຢູ່​ສະບາຍ​ຫາຍ​ຮ້ອນ
ຢ້ານ​ແຕ່​ບັງອອນ​ຫຼ້າ                 ທິບ​ພະ​ວົງ ຊິ​ຮ້ອງ​ຈົ່ມ
ກົ້ມ​ກ່ຽວ​ເຂົ້າ​ຢູ່​ຄູ່​ມື້                   ນ້ຳມັນ​ຍ້ອຍ​ຊິ​ຈ່ອຍ​​ໂຕ ຫັ້ນ​ແລ້ວ “
 ສຽງ​ໂຮ​ດັງ​ສະ​ນັ່ນກ້ອງ        ລອຍ​ລ່ອງ​ຕາມ​ລົມ
ທິບ​ພະ​ວົງ ອົມ​ຫົວ                        ​ເພາະ​ຖືກ​ໃຈ​ຈິງ​ແທ້
ສາຍຕາ​ນາງ​ແລ​ຢ້ຽມ                 ​ເພັດ​ສຸວັນ ໜ້ອຍ​ໜຶ່ງ
​ແລ້ວ​ຈຶ່ງ​ຂານ​ຕອບຖ້ອຍ               ​ໄຂ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ໄປ
 “ ບໍ່​ວ່າ​ໃຈ​ເຈົ້າ​ນັ້ນ                 ຊິ​ແຍກ​ແບ່ງ​ເປັນ​ສອງ
ທິດາ​ພອນ ຍັງ​ຄອຍ​ຄອງ        ຄິດ​ຄະນິງ​ເຖິງ​ເຈົ້າ “
“ ຢ່າ​ມາ​ຕິຖະ​ແຫຼ​ງ​ເວົ້າ               ກິນ​ຢາ​ຕາງ​ຄົນ​ປ່ວຍ
ຄົນ​ຊວຍໆ​ຢ່າງ​ຂ້ອຍ                 ນາງ​ນັ້ນ​ບໍ່​ລໍ່າ​ຫຼິງ ດອກ​ນາ “
 “ ​ເປັນຄວາມ​ຈິງ​ໃດ​ນີ້         ບໍ່​ໄດ້​ລ່າຍ​ພາງ​ຕົວະ “
“ ຂ້ອຍ​ນີ້​ກົວ​ຈິງໆ                   ປາກ​ຜູ້ຍິງ​ຄື​ເຈົ້າ
ມີ​ແຕ່​ຫາ​ຄຳ​ເວົ້າ                    ມາ​ຕົວະ​ເຮົາ​ບໍ່​ຮູ້​ເບື່ອ
ຂ້ອຍ​ບໍ່​ກ້າ​ເຊື່ອ​ເຈົ້າ                        ຢ່າ​ມາ​ເວົ້າ​ໃຫ້​ອຸ່ນ​ໃຈ “
 ສາວ​ອ້ວນ​ໄດ້​ທ່າ​ແລ້ວ        ສືບ​ຕໍ່​ເບີຍ​ອາ​ລົມ
“ ສາວ​ຜູ້​ຄີງ​ກົມ​ງາມ                 ຮູບ​ຮ່າງ​ບາງ​ຄົນ​ນີ້
ຍັງ​ຫວັງ​ດີ​ກັບ​ເຈົ້າ                   ຄົນ​ດຽວ​ບໍ່​ເຄີຍ​ໜ່າຍ
ຂ້ອຍ​ບໍ່​ໄດ້​ລ່າຍ​ເວົ້າ                  ລວງ​ຫຼິ້ນ​ຫຼອກ​ຕົວ     ​ເຈົ້າ​ໃດ “
 ​ເພັດ​ສຸວັນ ຫົວ​ຍິ້ມ                 ​ເລິກໆ​ໃນ​ໃຈ
ດວງ​ຕາ​ເຂົາ​ສົດ​ໃສ                        ລໍ່າມອງ​ສາວ​ອ້ວນ
​ເຈົ້າ​ຊ່າງຊວນ​ຈາ​ເວົ້າ                ​ເອົາ​ຄາລົມ​ມາ​ເຍີ້​ຍ​ໃສ່
ຢາກ​ຮູ້​ໃຈ​ເຈົ້າ​ເດ້                    ວ່າ​ຕົວ​ເຈົ້າ​ຮັກ​ໃຜ
 ຕົວ​ຂ້ອຍ​ຊິ​ໄດ້​ເຍີ້​ຍ                 ຕອບ​ຕໍ່​ວາຈາ
ລະວັງ​ນະ​ວັນ​ໃດ                    ຂ້ອຍ​ຮູ້​ໃຈ​ຂອງ​ເຈົ້າ
ຕົວ​ເຮົາ​ຈະ​ຈາ​ເວົ້າ                  ຄຳຫວາ​ນໆ​ເຍີ້​ຍວ່າ
‘ ອິດສາ​ເດ​ບ່າວ​ຜູ້​ນີ້                 ມີ​ແຟນອ້ວນ​ດັ່ງ​ໝູ ‘
 ຄາວ​ນັ້ນ​ລະ​ເຈົ້າ​ຊິ​ຮູ້                ຍາມ​ເຍີ້​ຍໝູ່​ເປັນ​ແນວ​ໃດ
ໝູ່​ເຍີ້​ຍ​ໃຈ​ຕົວ​ເອງ                   ຊິ​ຮູ້ສຶກ​ແນວ​ໃດ​ນັ້ນ
​ເພັດ​ສຸວັນ ຈຶ່ງ​ຈາ​ເຍີ້​ຍ                ​ບົວ​ສະບາ ຜູ້​ຮູບ​ຫຼໍ່

​ເວົ້າ​ເພື່ອ​ຫຼົບ​ຫຼີກ​ຂໍ້                       ສາວ​ອ້ວນ​ຊິ​ໃສ່​ຢາ

ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.6 ?

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 26, 2010 | ມີ 4 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

 

ບົວ​ສະບາ ຫຼຽວ​ມອງ​ນິ້ງ  ພ້ອມ​ທັງ​ຄິດ​ໃນ​​ໃຈ

‘ ນາງ​ກ່ຽວ​ເປັນ​ແຕ່​ຄາວ​ໃດ            ຈຶ່ງ​ກ່ຽວ​ໄວ​ປານ​ນີ້ ‘

ສາວ​ອ້ວນ​ມີ​ຮອຍ​ຍິ້ມ                 ​ແນມ​ເຂົາ​ແລ້ວ​ເວົ້າ​ຕໍ່

“ ກ່ຽວ​ແຂ່ງ​ກັນ​ບໍ່​ນີ້                        ລອງ​ຫຼິ້ນ​ເບິ່ງ​ນໍ

ຖ້າວ່າ​ຂ້ອຍ​ບໍ່​ແພ້                ຈະ​ເອີ້ນ​ວ່າ​ອາຈານ

ຖ້າ​ຫາກ​ຜົນງານ​ເຮົາ                 ກ່ຽວ​ໄດ້​ຫຼາຍ​ກວ່າ​ຂອງ​ເຈົ້າ

ພວກ​ເຮົາ​ກໍ່​ຈະ​ເອີ້ນ “                ​ເອົາ​ຄຳ​ໃດ​ດີ​ນໍ່

“ ຈະ​ເອີ້ນ​ວ່າ​ພໍ່​ຂີ້​ໂມ້                 ຄຳ​ນີ້​ມັກ​ບໍ ? “

  ບົວ​ສະບາ ບໍ່​ກ່າວ​ເວົ້າ        ພຽງ​ຍິ້ມ​ສົ່ງ​ກັບ​ສາຍຕາ

ພວກ​ເຂົາ​ພາກັນ​ຕັດ                  ກ່ຽວ​ກອງ​ລຽນ​ໄວ້

ຕາມ​ພາສາ​ໄທບ້ານ                  ວ່າ​ວາງ​ກັນ​ເປັນ ພ່ອນ

ວາງ​ລຽນ​ລອນ​ລະອຽດ​ໄວ້       ​ໃຫ້​ມັນ​ແຫ້ງ​ຈາກ​ແດດ​ເຜົາ

  ພວກ​ເຂົາ​ກົ້ມ​ກ່ຽວ​ເຂົ້າ         ຫຼາຍ​ຜ່ອນ​ປົງໄປ

ບົວ​ສະບາ ຈາ​ໄຂ                         ສຽດ​ໃນ​ມະ​​ໂນ​ເນື້ອ

“ ມັນ​ຄົງ​ເຫຼືອ​​ແຮງ​ເຈົ້າ               ​ເພັດ​ສຸວັນ ຄົນ​ໝັ່ນ ຕິ​ບໍ

ຄົນ​ບາກ​ບັ່ນ​ດັ່ງ​ເຈົ້າ                  ຫາ​ຄົນ​ຊວ້ານ​ຊ່ວຍ​ຊູ ​ແດ່​ແມ “

  “ ຮູ້​ບໍ່ ພວກ​ໝູ່​ພ້ອມ          ພຽງ​ພໍ່າ​ເປັນ​ໃຈ ​ແລ້ວ​ໃດ

ຍັງ​ມີ​ໃຜ​ບາງ​ຄົນ                    ຢາກ​ຊ່ວຍ​ທຳ​ນາກ​ວ້າງ

​ເຈົ້າ​ບໍ່​ປະສົງ​ສ້າງ                   ດອມ​ນາງ​ແນ່​ບໍ​ໝູ່

ຫຼື​ທຳທ່າ​ບໍ່​ຮູ້                             ສະ​ເໝີ​ດ້າມ​ດັ່ງ​ເດີມ “

  ຫຼັງ​ຈາກ ບົວ​ສະບາ ​ເລີ້ມ      ອ້ວນ​ຕໍ່​ເຕີມ​ສຽງ

​ເພັດ​ສຸວັນ ອຽງ​ອາຍ                 ​ເວົ້າ​ເພື່ອ​ຄາຍ​ຄວາມ​ເອົ້າ

“ ​ໃຜ​ເດ​ຈະ​ປະສົງ​ເຂົ້າ                ດອມ​ເຮົາ​ຊາຍ​ເນື້ອ​ກໍ່າ

ທັງ​ຖານະ​ກໍ່​ຕໍ່າ​ຕ້ອຍ                 ຢ້ານ​ເຫັນ​ຂ້ອຍ​ດັ່ງ​ເສດ​ດິນ “

  “ ທຸກໆ​ຄົນ​ກໍ່​ກິນ​ເຂົ້າ         ​ເໝືອນ​ດັ່ງ​ດຽວ​ກັນ     ​ແຫຼະ​ນາ “

“ ​ແຕ່​ຄົນ​ມີ​ວັນນະ                   ຕ່າງ​ກັນ​ຊົນ​ຊັ້ນ

ນາງ​ຄົງ​ເຫັນ​ເຮົາ​ນັ້ນ                 ​ເປັນ​ຕໍ​ກາງ​ໄຮ່

ຂີ້​ຖ່ານ​ໄຟ​ດັ່ງ​ຂ້ອຍ                  ຍິງ​ໃດ​ນັ້ນ​ຊິ​ລໍ່າ​ຫຼິງ

  ຈາ​ຮັກ​ໃຜ​ພໍ​ຢາກ​ສິ້ນ          ວາຍ​ວອດ​ສຳພັນ​ດັບ

ຍິງ​ໃດ​ເດ​ຈະ​ຍອມຮັບ                ​ເຄາະ​ກຳ​ນຳ​ຊວ້ານ

ຂ້ອຍ​ບໍ່​ຫານ​ຈາ​ຕ້ານ                 ຫວານ​ຄາລົມ​ຢ້ານ​ລົ້ມ​ປ່ວຍ

ຢ້ານ​ແພດ​ໝໍ​ຊ່ວຍ​ບໍ່​ໄດ້              ​ເພາະ​ຕົວ​ຂ້ອຍ​ປ່ວຍ​ໃຈ ຫັ້ນ​ນາ “

 

ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.5 ?

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 26, 2010 | ມີ 4 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

 

​ແຄມ​ທາງ​ເດີນ​ມີ​ຢາດ​ນ້ຳ ຂາວ​ຈ່ານ​ຟ່ານ​ເສາະ​ໃສ
ສະດຸດ​​ໃນ​ດວງ​ຕາ                   ​ເມື່ອ​ຖືກ​ແສງ​ຍາມ​ເຊົ້າ
ຕາມ​ທົ່ງ​ນາ​ມີ​ຮວງ​ເຂົ້າ                ສຸກ​ເຫຼືອງ​ກົ້ມ​ກ່ອງ
ສາລິກາ ຢ່ອງ​ແຢັ່ງ​ຍ້າຍ        ຕາມ​ຫຍ້າ​ລຽບ​ທົ່ງ​ນາ
 ປີ​ນີ້​ເລີ່​ມ​ແຕ່​ຫວ່າ​ນກ້າ         ຟ້າ​ສົ່ງ​ຝົນ​ດີ
​ເຂົ້ານາປີ​ພໍ​ຝົນ                     ຈຶ່ງ​ແຕກ​ລຳ​ກໍ​ກ້ານ
ຍາມ​ເຂົ້າ​ມານ​ຝົນ​ເທັ້ງ                ລິນ​ລົງ​ປານ​ຟ້າ​ຮົ່ວ
​ເຂົ້ານາ​ດົ້ວ​ພໍ​ຝຸ່ນ​ນ້ຳ                  ລຳ​ຕົ້ນ​ໃຫຍ່​ດີ
 ພໍ​ເມື່ອ​ມີ​ລຳ​ຕົ້ນ              ອວບ​ໃຫຍ່​ເປັນ​ຫຼັກ
ໝາກຜົນ​ການ​ປັກ​ດຳ                 ​ໄດ້​ດັ່ງ​ໃຈ​ໝາຍ​ໄວ້
​ເຂົາ​ຖອກ​ຮວງ​ມັນ​ໃຫ້                ຜົນ​ງາມ​ເມັດ​ໃຫຍ່
​ເບິ່ງ​ຮວງ​ໃດ​ກໍ່​ກ່ອງ​ກົ້ມ                ຍາວ​ດົ້ວ​ດັ່ງ​ເຮັດ​ເອົາ
 ​ເພັດ​ສຸວັນ ກົ້ມ​ກ່ຽວ​ເຂົ້າ       ຫຼາຍ​ພ່ອນປົງ​ມາ
​ແວວ​ຕາ​ເຂົາ​ມີ​ຄວາມສຸກ        ​ເບີກບານ​ໃນ​ເນື້ອ
ຕົວ​ຂອງ​ເຂົາ​ສຸບ​ເສື້ອ                 ສີ​ຄາມ​ກ້ຳ​ເກິ່ງ
ຖ້າ​ສັງ​ເກດ​ເບິ່ງ​ແລ້ວ                 ກໍ່​ສົມ​ເນື້ອ​ແຫ່ງ​ເຂົາ
ມື້ວານ             ບົວ​ສະບາ​ກ່າວ​ເວົ້າ                ຈະ​ຊວນ​ໝູ່​ມາດ​ອມ
ມາ​ຊ່ວຍ​ຫອມ​ເກສອນ                ທົ່ງ​ນາ​ຍາມ​ນີ້
ມາ​ເບິ່ງ​ສີ​ຮວງ​ເຂົ້າ                   ​ເຫຼືອງ​ງາມ​ເຕັມ​ທົ່ງ
ລົມ​ຄ່ອຍ​ໂຊ​ຍສົ່ງ​ໃຫ້                 ​ເປັນ​ຄື້ນງົດ​ງາມ
 ບົວ​ສະບາ ຫົວ​ຍ້າມໆ        ຍິ້ມ​ຢ່າງ​ອາລົມ​ດີ
“ ​ເບິ່ງ​ແນ​ຕີ​ໃຜ​ມາ                   ກ່ຽວ​ເຂົ້າ​ນຳ​ວັນ​ນີ້ “
​ເວົ້າ​ແລ້ວ​ເອົາ​ມື​ຊີ້                   ​ໄປ​ຫາ​ພວກ​ໝູ່
​ເພັດ​ສຸວັນ ດູ​ເບິ່ງ​ແລ້ວ                ​ເຂົາ​ຍິ້ມ​ເພື່ອ​ຂອບ​ໃຈ
 ບົວ​ສະບາ ຢື່ນກ່ຽວ​ໃຫ້        ພວກ​ໝູ່​ນາງ​ສາວ
​ເຂົາ​ກ່າວ​ຄຳ​ວາຈາ                  ຢອກ​ພວກ​ນາງ​ນິດ​ໜ້ອຍ
“ ຖ້າ​ໃຜ            ກ່ຽວ​ບໍ່​ເປັນ​ມາ​ຫາ​ຂ້ອຍ              ຊິ​ສອນ​ຟຮີ​ບໍ່​ຄິດ​ຄ່າ “
“ ​ເຈົ້າ​ຄິດ​ວ່າ​ພວກ​ຂ້ອຍ               ມື​ນຸ້ມກ່ຽວ​ບໍ່​ເປັນ ຊັ້ນ​ບໍ ? “
 “ ກໍ່​ຂ້ອຍ​ເຫັນ​ຊຸມ​ເຈົ້າ        ຫາ​ກໍ່​ລົງ​ນາ
ທິບ​ພະ​ວົງ ​ເຈົ້າ​ຫັ້ນ​ລະ               ຊິ​ກ່ຽວ​ເອົາ​ມື​ພ້ອມ
ຖ້າ​ຫາກ​ຍອມ ​ເຮົາ​ສອນ​ໃຫ້            ວິທີ​ໃດ​ຈະ​ກ່ຽວ​ງ່າຍ “

ທິບ​ພະ​ວົງ ຍ່າງ​ຍ້າຍ               ​ແລ້ວ​ເກາະ​ກົ້ມ​ກ່ຽວ​ກອງ

 

ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.4 ?

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 22, 2010 | ມີ 8 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.2 ?

 

ບາງ​ຄັ້ງ​ມີ​ເພື່ອນ​ຍູ້             ​ເສີມ​ສົ່ງສະ​ເໜີ​ມາ
​ເພາະວ່າ​ເຂົາ​ຈັບສາຍຕາ        ທ່າ​ທາງ​ຂອງ​ເຮົາ​ໄດ້
​ເຮັດ​ໃຫ້​ເຮົາ​ລະອາຍ​ແທ້              ​ເຂີນ​ໃຈ​ບໍ່​ຮູ້​ຢູ່
ໝູ່ຄູ່​ແຮງ​ເຍາະ​ເຍີ້​ຍ                  ຈົນ​​ໃບ​ໜ້າ​ເຮື່ອ​ແດງ
 ບາງ​ຄັ້ງ​ໝູ່​ກັ່ນ​ແກ້ງ                 ສະ​ແດງ​ທ່າ​ອາລົມ​ນັກ
ຝາກ​ຮັກ​ເຮົາ​ຫາ​ນາງ                 ຊ່າງ​ລະອາຍ​ໃຈ​ແທ້
“ ​ໄປ​ແມ​​ໄປ​ຈາ​ເວົ້າ                  ສາຍສຳພັນ​ໃຫ້​ຊຶ້ງຊ່າ
ປີ​ສຸດ​ທ້າຍ​ແລ້ວ​ນະ ຫາ​ໂອກາດ​ບໍ່​ໄດ້ ​ເມື່ອ​ໃດ​ແລ້ວ​ຊິ​ເຂົ້າ​ໃຈ ກັນ​ນາ “
 ບໍ່​ວ່າ​ເຈົ້າ​ຊິ​ໄຮ້                    ​ເມດ​ຕາ​ຮັກ​ໃນ​ອົກ
ຂ້ອຍ​ນີ້​ຕົກສະ​ເໜຫາ                 ບໍ່​ອາດ​ຖອນ​ໃຈ​ໄດ້
ຕົວ​ເຈົ້າ       ບໍ່​ໜ້າ​ປົງ​ໃຈ​​ໃຫ້                   ​ເປັນ​ຢາ​ງ້ວນ​ເບື່ອ
                  ​ໃສ່​ອາຫານ​ເພື່ອ​ຂ້າ                      ຊີວາ​ຂ້ອຍ​ໃຫ້​ຈຸ່ມ​ຈົມ
                        ​ເຖິງ​ຫົວອົກ​ຂ້ອຍ​ຫຼົ້ມ         ຕົມ​ຫຼົ່ມ​ສະໜົມ​ຮັກ
                  ຂ້ອຍ​ຍັງ​ປັກ​ໃຈ​ໝາຍ               ບໍ່​ອາດ​ຄາຍ​ຄື​ນ​ໄດ້
                  ວັນ​​ໃດ​ເດ​ໃຈ​ຂອງ​ເຈົ້າ               ຈະ​ຈິງຈັງກັບ​ຂ້ອຍ​ນໍ່
                  ຂ້ອຍ​ຍັງ​ລໍ​ຮັກ​ເຈົ້າ                       ກັບ​ຮອຍ​ຍິ້ມ​ທີ່​ຊື່ນ​ໃຈ
                        ທ້ອງຟ້າ​ໄດ້​ຮຸ່ງ​ແຈ້ງ          ທາງ​ທິດ​ບົວລະພາ
                  ສັກ​ກຸ​ນາ​ບັນ​ເລງ​ສຽງ                ອິ່ນ​ອອຍ​ຍາມ​ເຊົ້າ
                  ສຽງ​ນົກ​ເຂົາ​ຂັນ​ຄູ້                        ກາງ​ດົງ​ຮຽນ​ກຄູ່
                  ມັນ​ນັ້ນ​ກຸກ​ກູ່​ຮ້ອງ                        ສຽງກ້ອງ​ຈາກ​ປ່າ​ດົງ
                        ​ແນມ​ໄປ​ທົ່ວ​ທົ່ງ​ກວ້າງ         ຊ້ອຍ​ຊື່ນ​ໃນ​ຕາ
                  ​ເຫັນ​ແລ້ວ​ສຸກ​ໃນ​ອຸລາ               ຄິດ​ຢາກ​ມາ​ທຳ​ສ້າງ
                  ​ເພັດ​ສຸວັນ ຖົກ​ຂາ​ກວ້າງ       ​ເດີນ​ຕີນ​ບາດ​ຫ່າງໆ
                  ທ່າ​ທາງ​ເຂົາ​ຄື​ວ່າ​ຟ້າວ              ​ໃຈຮ້ອນ​ສູ່​ວຽກ​ງານ
                        ​ເຂົາ​ເປັນ​ຄົນ​ບໍ່​ກຽດຄ້ານ       ບາກ​ບັ່ນ​ຜະລິດຜົນ
                  ອົດທົນ​ທຳ​ສວນ​ຄົວ                      ​ໄຮ່ນາ​ຕາກ້າ
​ລູກ​ຊາວນາ​ຊາວບ້ານ                ຊານ​ເມືອງ​ໃກ້​ມໍ່
​ເປັນ​ກຳພ້າ​ພໍ່​ແຕ່​ນ້ອຍ                ຈຶ່ງ​ທຳ​ສູ້​ເພື່ອ​ຕົນ
 ດຸ​ໝັ່ນ​ເພື່ອ​ໃຫ້​ພົ້ນ                 ນະລົກ​ແຫ່ງ​ຄວາມ​ອັບ
​ເກີດ​ເປັນ​ຄົນ​ອາພັບ                  ບໍ່​ເພິ່ງ​ພາ​ໃຜ​ໄດ້
ພໍ່​ເພິ່ນ​ປະມູນ​​ໃຫ້                    ພຽງນາ​ທົ່ງ​ໜຶ່ງ

​                 ໃຫ້​ເຂົາ ​ແມ່ ​ແລະ ນ້ອງ            ພໍ​ໄດ້​ເຮັດ​ທຳ

 

                                        ( ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.3 ? )

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 22, 2010 | ມີ 10 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.1 ?

                             ໄດ້ສອງເດືອນກວ່າແລ້ວ ສົກຮຽນໃໝ່ດຳເນີນມາ
ເພັດສຸວັນຍັງຫາ                    ໂອກາດດີບໍ່ທັນໄດ້
ເພື່ອຈະ​ໄຂຄຳເວົ້າ                  ຈາກັນໃຫ້ເຂົ້າເລື່ອງ
ສາວຫົວເມືອງຜູ້ນັ້ນ                 ຍັງຄາຂ້ອງຢູ່ທີ່ໃຈ
ໃນທຸກຄ້ງທີ່ໄດ້                 ຜ່ານພົບກັບນາງ
ເຮົາຕ້ອງການວາງຄຳ                ທີ່ດີດອມໄວ້
ເປີດຫົວໃຈຈິງເວົ້າ                        ລົມກັນໃຫ້ກະຈ່າງ
ເປັນຫຍັງ     ຈຶ່ງວາງທ່າລັງກຽດຂ້ອຍ             ໃນຫຼາຍຄັ້ງທີ່ພົບກັນ
ເປັນຫຍັງຕົວເຈົ້ານັ້ນ       ຈຶ່ງເວົ້າແຕ່ປໍລະປັກ
ເຮົາໜ້າຈະຫອມຮັກ                 ຜ່ອນຜັນກັນໄດ້
ເປັນຫຍັງໃຈຂອງເຈົ້າ                ຈຶ່ງຊັງເຮົາເອົາແທ້ວ່າ
ຫຼືເຫັນໜ້າຂ້ອຍນີ້                   ເປັນໜ້າທີ່ໜ່າຍແໜງ
ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງກັ່ນແກ້ງ    ທຸກເທື່ອທີ່ເຫັນກັນ
ສາຍສຳພັນຂອງເຮົາ                 ໜ້າຊິດີກັນໄດ້
ຂ້ອຍຢາກເຫັນໃບໜ້າ                ແວວຕາເຈົ້າສົດຊື່ນ
ວັນຄືນໃດໄດ້ພົບເຈົ້າ                 ຢາກລົມເວົ້າສິ່ງດີ
ແຕ່ແນວຄິດເຫຼົ່ານີ້               ເໝືອນດັ່ງໃນຝັນ
ພໍເມື່ອເຮົາຈະຈາມັນ                 ໃຫ້ເປັນຄຳເວົ້າ
ເໝືອນມີຫຍັງມາເຂົ້າ                ຕັນຄໍບໍ່ຄາດເຄື່ອນ
ລີ້ນໄກ່ເໝືອນດັ່ງໃບ້                 ຈາເວົ້າບໍ່ອອກສຽງ
ຫົວໃຈບໍ່ທ່ຽງໝັ້ນ                ສະທ້ານສັ່ນນິດໆ
ໃນຈິດໃຈບໍ່ເໝືອນວັນ                ພົບກັນທຳອິດນັ້ນ
ວັນນີ້ໃຈປະສົງໝັ້ນ                        ຈິງຈັງຍັງບໍ່ທ່ຽງ
ຈິ່ງບໍ່ກ້າສ່ຽງສູ້                            ເພື່ອເຜີຍເວົ້າເລື່ອງຈິງ
ຫຼາຍວັນຄືນຍິ່ງເຂົ້າ        ຍິ່ງໄຫວຫວັ່ນໃນໃຈ
ບາງຄືນນອນຫຼັບໄປ                 ກໍ່ເຫຼົ່າຝັນວ່ານາງຮ້າຍ
ເຫັນສາຍຕານາງລ້າວ                ເປັນປະກາຍຈ້ອງໃສ່
ເຮົາຕົກໃຈສະທ້ານ                        ບໍ່ຫານກ້າຊິເຫຼືອດມອງ
ເຖິງຫົວໃຈຊິຮຽກຮ້ອງ            ຈ້າວເລັ່ງປະສົງຫາ
ພໍເວລາມາພົບ                     ພັດບໍ່ຫານຈາເວົ້າ
ເພາະນາງເຫັນເຮົາແລ້ວ        ທຳເມີນເສີຍບໍ່ຮູ້ເລື່ອງ
ຢ້ານແຕ່ເປືອງປາກເວົ້າ             ນໍ້າລາຍແຫ້ງບໍ່ອິ່ນດູ
( ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 6.2 ?​)
ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 11, 2010 | ມີ 12 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ " ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.6 ? "

 

ບົວສະບາ ຍັບເຂົ້າ                      ຈັບບ່າ ສຸມາລີ
ພ້ອມສະແດງກິລິຍາ                   ທີ່ຊື່ນໃຈຈິງແທ້
ສອງເຂົາແລດູໜ້າ                      ສົບຕາແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ ກັນແລ້ວ
ສາຍຕາຍໍຍົກໃຫ້                        ຄວາມໃນນັ້ນແກ່ກັນ

ມືຂອງເຂົາອີກກ້ຳນັ້ນ                  ຈັບລູບປາຍຜົມ
ເຂົານັ່ງແນມຊົມກັນ                    ດັ່ງຊິກືນກິນໄດ້
ບົວສະບາ ຍັບຕິດໃກ້                  ອີງນາງແນບໃສ່
ສຸມາລີ ຈິ່ງໄດ້                             ເອົາແຂນກັ້ນໃຫ້ຫ່າງເຂົາ

ອັນນີ້ນໍເພິ່ນວ່າເວົ້າ                     ຄວາມຮັກຂອງຄົນ
ບໍ່ສົນໃຜຈະແນມ                        ມິ່ນຫຍາມຕົວເຈົ້າ
ບໍ່ສົນໃຜຈະເວົ້າ                                     ນິນທາຫຼືຈົ່ມ
ນັ່ງລົມກັນກ່ອມໃກ້                      ໃຈເຈົ້າບໍ່ຫວັ່ນຫຍັງ

ສຸມາລີ! ເຈົ້າປ່ອຍເຂົາມານັ່ງໃກ້    ແນບຄູ່ໃຫ້ຄົນຫຼິງ ຫຍັງນໍ
ປະເພນີຍິງລາວ                         ຊິເສື່ອມເສຍຍ້ອນຕົວເຈົ້າ
ເຮົາເປັນຍິງລາວນີ້                      ປະເພນີຕ້ອງມາກ່ອນ
ບໍ່ແມ່ນຄິດຢາກເສບຊ້ອນ            ກັບໃຜແລ້ວກໍ່ປ່ອຍຕົວ

ສັງຄົມຈະວ່າເຈົ້າລົ້ວ                  ບໍ່ກົວບໍ່ຄົນຈາ
ພວກເຂົາຈະນິນທານາງ ໃຫ້ເສື່ອມເສຍສັກສີເຈົ້າ
ພວກເຂົາຈະປະນາມເວົ້າ            ນາງເປັນຄົນໃຈງ່າຍ
ປ່ອຍໃຫ້ຊາຍມານັ່ງໃກ້               ຈັບບາຍພ້ອມຍິ່ງບໍ່ຄວນ

" ເຈົ້າຢ່າກວນຕົວຂ້ອຍ               ຮູ້ບໍ່ ບໍ່ງາມຕາ
ນີ້ແມ່ນສາທາລະນະ                   ຜູ້ຄົນຫຼາຍລົ້ນ
ຢ່າໄດ້ເປັນຄົນໃບ້                       ຄະຕິທຳຊິສິ້ນຄ່າ
ຄົນທັງຫຼາຍຈະວ່າຂ້ອຍ              ເປັນຍິງລົ້ວຊົ່ວໃຈ

ມານັ່ງແນມຢູ່ໄດ້                         ກໍ່ຂ້ອຍວ່າຄວາມຈິງ
ຕົວຂ້ອຍເປັນຄົນຍິງ                    ຍ່ອມເສື່ອມເສຍກັບຄວາມເວົ້າ
ເທື່ອໜ້າ ຢ່າມືໄວອີກເດີເຈົ້າ        ທຳຫຍັງໃຫ້ຄິດແນ່
ບໍ່ແມ່ນເຫັນແກ່ໄດ້                      ກຳໄລແລ້ວກໍ່ຊື່ນໃຈ "

" ຂ້ອຍຂໍໂທດກໍ່ໄດ້                     ຍອມຮັບຄຳຕັດສິນ
ຕົວຂ້ອຍຍິນດີດອມ                     ໂທດທີ່ນາງວາງໃຫ້
ແລ້ວອະໄພໃຫ້ເຮົາດ້ວຍ             ການກະທຳທີ່ພົ້ນຜ່ານ "
" ຄົນ ອີ່ ຫຍັງ ສ່າງ ໜ້າ ດ້ານ       ມືເຈົ້າເບິ່ງແນ່ແມ "

ສາຍຕານາງແລນິ້ງ                     ແນມເບິ່ງມືເຂົາ
ບົວສະບາ ເອົາມືຄືນ                   ຍິ້ມໃຫ້ນາງນິດໜ້ອຍ
ເຂົາປ່ອຍສາຍຕານິ້ງ                   ແນມເຂົາຄັ້ງໃຫຍ່
ສຸມາລີ ອົດບໍ່ໄດ້              ເອົາມືຍູ້ບ່າເຂົາ

ທິບພະວົງ ຄ່ອຍເວົ້າ                   " ເຮົາກັບເທາະ ສຸມາລີ
ຕອນນີ້ມັນຈະເຖິງ                      ທ່ຽງຄືນແລ້ວໃດນີ້ "
ສຸມາລີ ມີຮອຍຍິ້ມ                       ແນມເຂົາແລ້ວເວົ້າຕໍ່
" ເຈົ້າຈະກັບບໍ່ນີ້                         ຊຸມຂ້ອຍຊິເມືອ ແລ້ວໃດ. "

ມາລາໃຈ ຢາດເຫື່ອຍ້ອຍ            ໄຫຼຜ່ານຫາງຕາ
ວັນນີ້ນາງຕັ້ງໃຈມາ                     ເພື່ອຊົມການຟ້ອນ
ເຊິ່ງແມ່ນງານໃນຕອນເຊົ້າ          ຂອງວັນແຂ່ງເຮືອຊ່ວງ
ບາງປີ ແຂ່ງເຮືອພວງເຮືອກາບພ້ອມ ໃນຕອນເຊົ້າເຊັ່ນກັນ

ຂະບວນເລີ່ມຕົ້ນນັ້ນ                   ເຂດໜຶ່ງ ໄຊຍະພູມ
ເປັນຈຸ້ມວົງຕີກອງ                       ລະນາດຊໍແຄນຄ້ອງ
ມີກອງຫາງກອງເຊີ້ງ                   ມະໂຫລີປີ່ຂຸ່ຍ
ມີສາວຈ່ອຍບ່າວຕຸ້ຍ                   ມາຟ້ອນແອ່ນກັນ

ຂະບວນສອງນັ້ນຟ້ອນ                ຊື່ວ່າຄອນສະຫວັນ
ຈັງຫວະລຳສຸກສັນ                     ແຫ່ງແຂວງສະຫວັນນີ້
ສະແດງສີສັນຟ້ອນ                     ສິລະປະໜ້າເບິ່ງ
ມີທັງລຳຟ້ອນເຊີ້ງ                       ຜະຫຍາເວົ້າໃສ່ກັນ

ຄອນສະຫວັນນີ້ຟ້ອນ                  ຈາກເຂດສີ່ໂພນສະຫວັນ
ຈາກນັ້ນຟ້ອນລຳຕັ່ງຫວາຍ         ເຂດສາມສະແດງໃຫ້
ໄຊຍະມຸງຄຸນໄດ້                         ສະແດງການຟ້ອນແອ່ນ
ຍົກແຂນຂວາແລະຊ້າຍ              ສະຫຼັບຟ້ອນອ່ອນໄຫວ

ລຳບ້ານຊອກກໍ່ໄດ້                      ຟ້ອນຕໍ່ຕາມມາ
ມັດທະຍົມສຸນັນທາ                     ເຂດສອງສະແດງຟ້ອນ
ຟັງຍິນກອນລຳຂຶ້ນ                     ສາວໂນລາສ່າງລຳມ່ວນ
ຊວນຜູ້ຊົມຢູ່ໃກ້                          ໃຫ້ມາຟ້ອນອ່ອນແຂນ

ຂະບວນຫ້າແມ່ນຟ້ອນ                ມືອ່ອນໆລຳຜູ້ໄທ
ໃສ່ຊຸດດຳປະສົມໃໝ                   ຜ້າແພຄຽນຫົວພ້ອມ
ມັດທະຍົມຈອມແກ້ວ                  ລີລາຍ້າຍຍ່າງ
ວາງບາດແຂນແອ່ນຟ້ອນ            ສະອອນໂອ້ເມື່ອເຫັນ

ຫຼັງຈາກຕາເວັນຄ້າຍ                  ຍາມບ່າຍມາເຖິງ
ກໍ່ເບິ່ງການພາຍເຮືອ                   ຊ່ວງຊີງໄຊກ້າ
ຜາບແພ້ມາໃຫ້ມັນໄດ້                 ມີໄຊອັນດັບໜຶ່ງ
ສຽງບາດກອງດັງຕຶ້ງໆ                ສຽງເຊຍຮ້ອງຄັບຝັ່ງຂອງ

ພໍເມື່ອແສງແດດຕ້ອງ                  ສາຍສ່ອງເປັນເງົາ
ເໝືອນມີຄຳເນົາໃນ                    ພື້ນນະທີສາຍນ້ຳ
ເປັນສີຄຳຍາມແລງຄ້າຍ ສຸລິຍາໃກ້ລັບລ່ວງ
ການຊ່ວງເຮືອກໍ່ຮຽບຮ້ອຍ           ກັບຄືນບ້ານຖິ່ນສະຖານ

ລະດູການກໍ່ຜ່ານພົ້ນ                   ຄັ້ງໜຶ່ງກາຍມາ
ອອກພັນສາປະວໍລະນາ               ໄດ້ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ
ຍັງແຕ່ດວງໃຈແກ້ວ                    ຊາວສະຫວັນຜູ້ຜຸດຜ່ອງ
ຮ່ວມປອງດອງສືບສ້າງ               ສະຫວັນກວ້າງໃຫ້ຮຸ່ງເຮືອງ ຊອບແລ້ວ.

ອ່ານຕໍ່ຕອນຕໍ່ໄປ

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ພ.ຈ.. 11, 2010 | ມີ 7 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕໍ່ຈາກ " ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.5 ? "

ຢູ່ຂ້າງເບື້ອງໃຕ້ນັ້ນ                    ຍັງມີກຸ່ມຍິງສາວ
ພວກຜີວຂາວກາຍງາມ              ຢອກກັນຫົວຍິ້ມ
ບາງຄົນຕາງຕິຊິ້ມ                      " ເຮືອໄຟໂຕລອຍລ່ອງດີນໍ
ອະທິຖານຮຽກຮ້ອງ                   ຊາຍໃດແລ້ວຢູ່ທີ່ໃຈ"

ອີກສາວໜຶ່ງນັ້ນໄດ້                    ຫົວຢູ່ອິກໆ
"
ໂຄຄິດຫຍັງມາລາໃຈ             ເບິ່ງເຮືອໄຟໂຕແມ້
ໄຫຼແວ່ມາທຽມເຂົ້າ                    ແຄມຂອງທຽບຝັ່ງ"
ມາລາໃຈຍັງຢາກຮູ້                   ຊາຍຄົນນັ້ນຊິຮັກນາງຢູ່ບໍ

ເມື່ອນາງວາງເຮືອໄຟລົງນ້ຳ      ພ້ອມພໍ່າອະທິຖານ
'
ຖ້າຕຳນານເປັນຈິງ                  ຈົ່ງສະແດງໃຫ້ເຫັນດ້ວຍ
ຈົ່ງຊ່ວຍແລທາງຊີ້                     ວິຖີທາງໃຫ້ດັ້ນດຸ່ງເບິ່ງດູ'
ອະທິຖານແລ້ວກໍ່ຍູ້                    ເຮືອໄຟນ້ອຍນັ້ນອອກໄປ

ຫຼັງຈາກນັ້ນນາງໄດ້                   ສືບຕໍ່ອະທິຖານ
'
ຂໍສົມຫວັງໃນຄວາມຮັກ           ໄດ້ຄູ່ບົວສະບາຖ້ອນ'
ເໝືອນເປັນລາງສັງຫອນໃຫ້      ເຮືອໄຟ​ໄຫຼມາຈອດຝັ່ງ
ເໝືອນດັ່ງມີສິ່ງເຕືອນບອກໃຫ້   ນາງນັ້ນຢ່າຮັກເຂົາ

ແລ້ວນາງຈິ່ງກ່າວເວົ້າ                ເຖິງ' ເລື່ອງການຮຽນ'
ເຮືອໄຟໄຫຼວົນວຽນ                   ສູ່ແປວກະແສນ້ຳ
ບາງຄັ້ງໄຫຼໄວຊ້ຳ                      ບາງຄາວໄຫຼຄ່ອຍໆ
ບາງເທື່ອວຽນເລັກໜ້ອຍ            ແລ້ວໄຫຼເລີ້ມຕໍ່ໄປ

'
ວຽກງານເດຈະເຮັດໃຫ້                        ນາງຢູ່ສະບາຍສຸກບໍ່ນໍ'
ເໝືອນມີແນວມາຊຸກ                 ສູ່ແປວກະແສນ້ຳ
ແລ້ວໄຫຼນຳໄປໃກ້                     ຮຽງແຄມເຮືອໄຟໃຫຍ່
ຂໍໃຫ້ນາງລຸລາບໄດ້                   ວຽກງານນ້ອຍໃຫຍ່ເດີ

ທິບພະວົງນັ່ງເກີ້                       ແນມເບິ່ງວາລີ
ເບິ່ງນະທີສາຍຂອງ                    ລ່ອງໄຫຼລົງໃຕ້
ເຫັນແສງໄຟທຽນນ້ອຍ              ໄຫຼນຳເຮືອໄຟລ່ອງ
ບາງເທື່ອນາງສ່ອງຫັ້ນນີ້            ເມື່ອມີເລື້ອງທີ່ແປກໃຈ

ບົວສະບານັ້ນໄດ້                      ນັ່ງຄຽງຄູ່ສຸມາລີ
ທ່າທາງເຂົາມີຄວາມສຸກ             ເພີດເພີນຈິງແທ້
ດົນໆແລເຫັນເຂົານັ້ນ                ຈັບມືກັນຈັກຄັ້ງໜຶ່ງ
ເຫັນແລ້ວມັນຊາບຊຶ້ງ                ໃຈລະຫ້ອຍຄິດຢາກມີ

ເບິ່ງໄປແລ້ວຄູ່ນີ້                        ມັນກໍ່ສົມກັນຢູ່ໃດ
ພວກເຂົາມີສຳພັນ                      ຕໍ່ກັນດົນແລ້ວ
ນາງມີແວວພໍໃຈໃຫ້                   ສົນໃຈເຂົາຢ່າງຕັ້ງຕໍ່
ພ້ອມທັງພໍ່ແມ່ນັ້ນ                      ກໍ່ຈາເຍີ້ຍໃສ່ກັນ

ແຕ່ວ່າບົວສະບານັ້ນ                ເໝືອນບໍ່ຄ່ອຍສົນໃຈ
ໃນເລື່ອງຄອຍຄວງແຂນ            ເລື່ອງແຟນຄຽງໃກ້
ເປັນເພາະເຂົາມີໃຈໃຫ້              ກັບຍິງຄົນອື່ນ
ເຂົາຈຶ່ງສົດຊື່ນໜ້ອຍ                  ໃນເລື້ອງຊິຮັກນາງ

ຄວາມຈືດຈາງເຫຼົ່ານີ້                 ມັນມີຢູ່ຄວາມຫຼັງ
ຮັກຮ່ວມຫວັງສຸມາລີ                 ເພື່ອນຮ່ວມຮຽນມີພຽງນີ້
ເພື່ອນຮ່ວມທາງວິຖີຫຼິ້ນ             ຖວິນກັນເພື່ອເປັນໝູ່
ວັນນີ້ເຂົາຄິດຢາກຮູ້                   ສຸມາລີນັ້ນຮັກເຂົາຢູ່ບໍ

ວັນນີ້ເຂົາຕ້ອງເວົ້າ                     ທຸກສິ່ງໃນໃຈມີ
ເຂົາຕ້ອງຄວງສຸມາລີ                 ເຮັດໃສ່ມາລາໃຈໄວ້
ເຂົາຈະຄວງມາໃຫ້                    ມາລາໃຈຮັບຮູ້ວ່າ
ວັນເວລາຕໍ່ຈາກນີ້                      ຕົວເຂົານັ້ນເລີ່ມປ່ຽນໄປ

ມາລາໃຈເຈົ້າຊິໄດ້                    ນອນນັ່ງເສຍໃຈ
ເມື່ອຂ້ອຍຄວງນາງໄປ               ເຮັດໃສ່ໃນສາຍຕາເຈົ້າ
ເຮັດໃສ່ໃຫ້ສົມໃຈເຮົາເສົ້າ         ກັບຄວາມເຫງົາເມື່ອເຊົ້າຜ່ານ
ກັບວາຈາເຈົ້າກ່າວຕ້ານ             ປະນາມຂ້ອຍໃຫ້ເສື່ອມຫວັງ

ຈະຄວງສຸມາລີມານັ່ງໃກ້          ເຮັດໃສ່ໃຫ້ສະສົມ
ເຮັດໃຫ້ນາງລະທົມໃຈ               ຢ່າງບໍ່ມີຫຍັງທຽມໄດ້
ໃຫ້ນາງນອນລະທົມໄຫ້             ເມື່ອເຫັນເຂົາມີຍິງໃໝ່
ຍິງທີ່ໃຈແຫ່ງເຈົ້າ                      ລະແວງຂ້ອຍເມື່ອຜ່ານມາ

ມື້ນີ້ຂ້ອຍອິດອ່ອນລ້າ                  ຖືກເຈົ້າດ່າຢ່າງສະສົມ
ຂ້ອຍລະທົມໃນໃຈ                     ເຈົ້າຮູ້ບໍໃນວັນນີ້
ເຈົ້າຄົງມີຮອຍຍິ້ມ                      ສຸກໃຈຢ່າງຊ້ອຍຊໍ່າ
ທີ່ເຈົ້າທຳໃຫ້ຂ້ອຍ                     ຄໍ່າຄວນຮ້ອງຫ່ວງຫາ

ຈົນນ້ຳຕາລິນໜ້າ                      ກັບຄຳວ່າຜິດຫວັງ
ຫົວໃຈພັງທະລາຍລົງ                ມຸ່ນມິນໝົດແລ້ວ
ຈຶ່ງເກີດຮອຍແຜແປ້ວ                ຫົວໃຈເຮົາມັນລ້າວຮ່ານ
ຂ້ອຍຈຶ່ງຕັດສິນໃຈມາກ່າວຕ້ານກັບຍິງຂ້ອຍບໍ່ໃສ່ໃຈ

ຢ່າງໜ້ອຍມັນກໍ່ທຳໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ ລົດຜ່ອນຄວາມອຸກໃຈ
ແຕ່ເມື່ອເຮົາໄຂຄຳຈາ                ວ່າລົມກັບນາງແລ້ວ
ນາງມີແວວຕາຊ້ອຍ                   ສຸກໃຈຢ່າງປຶ້ມປ່ຽມ
ເຮັດໃຫ້ຮຽມຄິດຄົ້ນ                   ຕົວຂ້ອຍຊິຮັກໃຜ

ເພາະວ່າຍິງທີ່ນັ່ງໃກ້                  ຄຽງຄູ່ປັດຈຸບັນ
ນາງນັ້ນເຕັມໃຈຮັບ                    ຮັກເຮົາໃນໃຈແທ້
ແຕ່ຂ້ອຍແລເຫັນເຈົ້າ                 ສົນໃຈເຮົາມາກກວ່າ
ຂ້ອຍຈຶ່ງໄປວ່າເວົ້າ                    ກັບເຈົ້າໃຫ້ຮັກເຮົາ

ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຄິດວ່າເຈົ້າ               ຈະເວົ້າວ່າບໍ່ສົນໃຈ
ປະຕິເສດໃນຄວາມຮັກ              ທີ່ມີໃນໃຈນັ້ນ
ໃຫ້ຂ້ອຍມາລຳພັນໄຫ້                ລະທົມໃຈຄັ້ງໜຶ່ງ
ກັບຄວາມຮັກທີ່ຂ້ອຍຊຶ້ງ             ຄຳນຶງໄວ້ທຸກຄໍ່າຄືນ

ຂ້ອຍຈຶ່ງຝືນໃຈເສົ້າ                   ມາເວົ້າຕໍ່ສຸມາລີ
ເຫັນນາງດີກັບເຮົາ                    ຂ້ອຍອ່ອນໃຈຈິງແທ້
ເພື່ອແຜ່ໃຈກັບຂ້ອຍ                   ຈິງໃຈບໍ່ເລ້ຫຼ່ຽມ
ຫົວໃຈຮຽມຈຶ່ງຊຶ້ງ                      ມີໃຈໃຫ້ຕໍ່ນາງ

ຄືນນີ້ຂ້ອຍຈຶ່ງມາເລີ່ມສ້າງ         ຄວາມຮັກໃໝ່ໃນໃຈ
ລຶບຄວາມຮັກໃນຄາວຫຼັງ           ທີ່ມຸ່ງຫວັງພຽງເຈົ້າ
ຈົ່ງອະໄພໃຫ້ເຮົາດ້ວຍ               ມາລາໃຈທີ່ຮັກເກົ່າ
ເມື່ອເຈົ້າປະຕິເສດບໍ່ຮັກຂ້ອຍ     ກໍ່ກຽມພ້ອມຊິກ່າວລາ

ສຸມາລີສ່ອງໜ້າ                        ແລ້ວແນມເບິ່ງຕາເຂົາ
"
ເຈົ້າກຳລັງເຫງົາຊຶມ                ຄິດເຖິງຫຍັງນີ້? "
ບົວສະບາມີຮອຍຍິ້ມ                 ທັງຕົກໃຈນິດໜ່ອຍ
"
ກະລຸນາບອກຂ້ອຍ                  ວ່າໃຈເຈົ້າຄິດຫຍັງ"

"
ຂ້ອຍກຳລັງຄິດຄົ້ນ                  ບອກເຈົ້າບໍ່ຄວາມໃນໃຈ"
"
ແຕ່ຢ່າຕົວະຂ້ອຍໃດ                ເວົ້າມາຂ້ອຍຟັງໄດ້"
"
ດຽວນີ້ຫົວໃຈຂ້ອຍ                  ພວມປະຄອງຄວາມເປັນໜຸ່ມ
ດ້ວຍຫົວອົກຮຸ່ມຮ້ອນ                 ຂ້ອຍຂໍເວົ້າສິ່ງທີ່ຄອງ

ຂ້ອຍນີ້ຂໍຮຽກຮ້ອງ                     ໃນເລື່ອງບາງອັນ
ເຮົາແຕ່ງດອງກັນເນາະ              ເມື່ອຮຽນຈົບແລ້ວ
ວ່າແນວໃດຕົວເຈົ້າ                    ຍິນດີຫຼືບໍ່
ເຈົ້າບໍ່ຕອບກໍ່ໄດ້                        ໃນວັນນີ້ບໍ່ວ່າຫຍັງ"

ສຸມາລີຟັງແລ້ວ                        ຍິ່ງປຶ້ມປ່ຽມຍິນດີ
ຫົວໃຈນາງມີຄວາມສຸກ              ຊື່ນຊຳແສນປຶ້ມ
ລືມໄປໝົດຄວາມເສົ້າ                ຄວາມເຫງົາໃນວັນເກົ່າ
ນາງບໍ່ຈາກ່າວເວົ້າ                     ພຽງນິ້ງເບິ່ງເຂົາ

ຍັງມີຕໍ່ 4.7

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ກ.ຍ.. 7, 2010 | ມີ 9 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

( ຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.4 ? )

ວັດນີ້ ຊາວສະຫວັນນິຍົມເຂົ້າ       ເພາະຕັ້ງຢູ່ໃຈເມືອງ
ຕາເວັນຕົກຕິດແຄມຂອງ             ໃກ້ທ່າເຮືອຂົນສິນຄ້າ
ຄົນມາວຽນທຽນແລ້ວ                  ໄຫຼເຮືອໄຟຮິມທ່າ
ບາງພ່ອງມາເພື່ອໄຫວ້                ຫໍເມືອງເຈົ້າປູ່ສະຫວັນ

ອອກພັນສາເປັນເຊັ່ນນັ້ນ             ນ້ອຍໜຸ່ມຊາວສະຫວັນ
ເຖົ້າແກ່ຍັງພາກັນ                       ເຂົ້ວັດວາຄືຄາວກີ້
ເຖິງວ່າໃນຕອນນີ້                       ສັງຄົມນິຍົມເວົ້າວ່າ
ເຂົ້າວັດວາໄຫວ້ພະເຈົ້າ              ເຮົານັ້ນຊິເສື່ອມໂຊມ

ຄົນຍັງໂຮມກັນເຂົ້າ                    ມາວັດຟັງທຳ
ເພື່ອຈຳສິນຫາພອນ                   ທີ່ເພິ່ງພາທາງໃຈໄດ້
ຄົນສະຫງົບໃຈແລ້ວ                   ສັງຄົມກໍ່ລຽບງ່າຍ
ບໍ່ມີໂຈນຜູ້ຮ້າຍ                          ໝາຍປຸ້ນລັກເຄື່ອງຂອງ

ສຸມາລີ ຫຼຽວມອງໜ້າ                  ທັງຍິ້ມຕໍ່ ບົວສະບາ
ແລ້ວຍ່າງມາແຄມສິມ                 ນັ່ງລົງຍໍມືໄຫວ້
ສາຍຕາແນມມາລາໄມ້                ອະທິຖານຄາວໜຶ່ງ
ແລ້ວຈຶ່ງປົງດອກໄມ້                    ຍໍມືໄຫວ້ອີກໜຶ່ງທີ

ບົວສະບາ ກໍ່ມີຍິ້ມ                       ໃຫ້ແກ່ ສຸມາລີ
ແລ້ວຈຶ່ງອະທິຖານ                      ຍົກມືປະນອມໄຫວ້
ຈັກວ່າໃຈເຂົານັ້ນ                       ອະທິຖານຫຍັງແດ່
ເຫັນແຕ່ເຂົານັ່ງຍິ້ມ                     ດ້ວຍຄວາມຊ້ອຍຊື່ນໃຈ

ສາວອ້ວນ ນັ້ນກໍ່ໄດ້                     ແນມເບິ່ງເຂົາສອງ
ຫຼັງຈາກຫຼຽວມອງເຂົາ                 ກໍ່ກ່າວຈາໄຂເວົ້າ
"
ໜ້າອິດສາເດສອງເຈົ້າ             ອະທິຖານຄຽງຄູ່
ຢາກຮູ້ເດພວກເຈົ້າ                     ວອນໄຫວ້ເລື່ອງຫຍັງ

ເບິ່ງພາກັນນັ່ງຍິ້ມ                       ເບີຍເບີກມະໂນໃນ
ອະທິຖານດີໆໃດ                        ໃສ່ໃຈໃນຄືນນີ້
ຢ່າໃຫ້ລາຄີເຂົ້າ                          ທຳລາຍໃຈໃສສະຫວ່າງ
ຈັ່ງແມ່ນເພິ່ນຢູ່ທ່າງຍິ້ມ               ຕົວຂ້ອຍລຸກກ່ອນເດີ "

ຫຼັງຈາກນາງສະເໜີເວົ້າ       ລຸກຍ່າງເດີນໄປ
ພວກເຂົາໄຂສຽງຫົວ                   ຍິ້ມໃຫ້ກັນນິດໜ້ອຍ
ທິບພະວົງ ຄອຍຖ້າ                    ສອງເຂົາຈິ່ງຍິ້ມໃສ່
ອະທິຖານໄຫວ້ແລ້ວ                   ພວກເຂົານັ້ນຈຶ່ງຍ່າງນຳ

ທັງສາມຍ່າງມາສູ່ກ້ຳ                  ເບື້ອງທ່າແຄມຂອງ
ສຽງເນືອງນອງຝູງຄົນ                 ອັ່ງໃນປະຕູຮົ້ວ
ຈົນກວ່າຈະຫວິດໄດ້                   ຫາຍໃຈຈົນຫອບເມື່ອຍ
ຈົນຢາດເຫື່ອເຍື່ອຍຍ້ອຍ             ລິນໜ້າຊຸ່ມກາຍ

ຈາກນັ້ນພວກເຂົາຍ້າຍ               ຍ່າງມາຕໍ່ທາງເໜືອ
ຢາດເຫື່ອຊຶມຕາມຕົວ                 ຜ່ອນຄາຍໃຫ້ເຢັນໄດ້
ຈາກນັ້ນເຂົາໄປໄຫວ້                  ຫໍເມືອງເຈົ້າປູ່
ຕາມສາຍທາງຄົນອັ່ງຍູ້               ໜາແໜ້ນເຄື່ອນໄປ

ຕໍ່ຈາກນັ້ນພວກເຂົາໄດ້               ລົງສູ່ແຄມຂອງ
ລ່ອງເຮືອໄຟຕາມວາລີ                ແມ່ນະທີສາຍນ້ຳ
ແຄມຝັ່ງຂອງສອງກ້ຳ                  ເຫັນແສງໄຟສາດສ່ອງ
ຕາມຄື້ນຟອງໜ້ານ້ຳ                   ເຮືອໄຟນ້ອຍລ່ອງໄຫຼ

ເຖົ້າແກ່ຕ່າງກໍ່ໄດ້                        ໄຫຼລ່ອງເຮືອໄຟ
ນ້ອຍໜຸ່ມພາກັນໄຫຼ                    ລ່ອງເຮືອໄຟນ້ອຍ
ຕ່າງຄ່ອນວອນວານເວົ້າ ອະທິຖານທີ່ແຕກຕ່າງ
ບາງຄູ່ວາງປ່ອຍແລ້ວ                  ໃຫ້ເຮົາໄດ້ຄູ່ກັນ

ບູຮານກ່າວໄວ້ນັ້ນ                      ໃຫ້ແນມເບິ່ງເຮືອໄຟໄຫຼ
ຈະເວີນໄປທາງເໜືອ                  ຫຼືລ່ອງລົງທາງໃຕ້
ຄັນເຮືອໄຟໃຜເວີນເຂົາ               ແຄມນະທີຈອດຝັ່ງ
ຄວາມຫວັງທີ່ນຶກໄວ້                   ມັນຄົງໄຮ້ຄ່າໝາຍ

ຄັນເຮືອໄຟໃຜຍ້າຍ                    ລອຍລ່ອງໄປດີ
ກໍ່ຈະມີຄວາມສຸກ                        ຊຸ່ມເຢັນຫາຍຮ້ອນ
ເຮືອໄຟໃຜຫຼອນຂວ້ຳ                  ງວຳລົງທາງລຸ່ມ
ຈະຖືກກຸ່ມຜູ້ຮ້າຍ                        ໝາຍມຸ້ງລັກເຄື່ອງຂອງ

ນັ້ນເປັນຄຳຮຽກຮ້ອງ                   ໃຫ້ຄົນເຊື່ອທາງໃຈ
ໃຜຈະເປັນຄົນໄຂ                       ຢັ້ງຢືນວ່າຈິງແທ້
ໃຜຈະເປັນຄົນແກ້           ປິດສະໜາຊ້ອນເງື່ອນ
ເວົ້າເຕືອນຄົນທົ່ງດ້າວ                ລາວເໜືອໃຕ້ໃຫ້ລໍ່າຫຼິງ

ຕົວະ ຫຼື ຈິງ ໃຫ້ພີ່ນ້ອງ                ຄິດຮໍ່າເອົາເອງ
ເຮືອໄຟໄຫຼຈະເປັນຈິງ                ບໍ່ໜ້າເປັນໄປໄດ້
ມັນເປັນປິດສະໜາໄຮ້                 ໃຜງົມງວາຍກໍ່ໝາຍມຸ່ງ
ຂໍໃຫ້ລູງຜູ້ຮູ້                               ສອນຫຼານຫຼ້າແນ່ເນີ

"
ໄປດີເດີເຮືອໄຟນ້ອຍ                ລອຍລ່ອງວາລີ
ຢ່າໄດ້ມີອຸບັດ                             ຄ່ອຍລ່ອງໄຫຼຕາມນ້ຳ
ໃຫ້ເຈົ້ານຳກຳຮ້າຍ                     ອຸບັດໄພໄກຫ່າງ
ຝູງພະຍາດຢ່າຄ້າງ                     ໃຫ້ໝົດສ້ຽງຈາກຮ່າງກາຍ "

"
ໃຈຂ້ອຍໝາຍມາໄຫຼເຈົ້າ          ເພື່ອສ່ຽງດວງວິຖີ
ຕາມຕຳນານມີມາ                       ແຕ່ເດີມດາເຄົ້າ
ສ່ຽງວ່າສອງເຮົານີ້                      ຈະສົມປອງເປັນຄູ່ ກັນບໍ
ຫຼືໄດ້ເປັນພຽງແຕ່ຊູ້                     ມີໃຈໃຫ້ແກ່ກັນ "

ຫຼັງຈາກນັ້ນ                               ພວກເຂົາປ່ອຍເຮືອໄຟໄຫຼ
ແສງໄຟຈາກດວງທຽນ                ສ່ອງເງົາຕາມລຳນ້ຳ
ສອງເຂົາກຳມືແໜ້ນ                   ສົບຕາແລ້ວຍິ້ມໃສ່ ກັນແລ້ວ
ທຽນທັງຄູ່ນັ້ນກໍ່ໄດ້                      ໄຫຼນ້ຳລ່ອງໄປ

ສຸມາລີ ໃຈຊື່ນຊ້ອຍ                     ພ້ອມພໍ່າ ບົວສະບາ
ໜ້າຕາເຂົາສຸກສັນ                      ເມື່ອນັ່ງແນມເຮືອໄຟຍ້າຍ
ມັນຄ່ອຍໄຫຼຕາມສາຍນ້ຳ            ກະແສແປວຢ່າງລຽບງ່າຍ
ຈຸດມຸ່ງໝາຍຄູ່ນີ້                                     ເມືອໜ້າຊິໄດ້ກັນ ຢູ່ບໍ

( ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.6 ? )

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ກ.ຍ.. 6, 2010 | ມີ 12 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

( ຕໍ່ຈາກ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.3 ? )

ໃນຕອນຄໍ່າມື້ນີ້ນັ້ນ                      ມີການລ່ອງເຮືອໄຟ
ຕາມນະທີສາຍຂອງ                    ແລະຢູ່ຕາມລຳນ້ຳ
ຕາມລຳຂອງສອງກ້ຳ                  ມີແສງໄຟເຮືອງຮຸ່ງ
ຝູງຄົນຍ່າງມຸ່ງໜ້າ                      ມາກ້ຳຝັ່ງແມ່ຂອງ

ບາງກຸ່ມກໍ່ອ້າຍເອື້ອຍນ້ອງ           ເປັນໝູ່ກັນໄປ
ບາງຄົນຖືມາໄລ                         ດອກບົວງາມເອ້
ບາງຄົນຖືບຸບເຜນ້ອຍ                  ມາລາຈູມຈໍ່
ບາງຄົນຫອບຫໍ່ດອກໄມ້              ມາວາງໄວ້ເພື່ອຂາຍ

ຝູງຄົນເດີນຍ່າງຍ້າຍ                  ນຸ່ງເຄື່ອງຫຼາຍສີ
ຜູ້ເຖົ້າມີທັງແພ                           ບ່ຽງສະໃບນຳພ້ອມ
ກິ່ນນ້ຳຫອມໆກຸ້ມ                       ຊຸມສາວຂຶ້ນໃໝ່
ບາງຄົນນັ້ນໃສ່ໂສ້ງ ບາງຄົນນັ້ນນຸ່ງສິ້ນ ຕາມເຂົານັ້ນສະດວກດີ

ສຸມາລີ ນຸ່ງສິ້ນ                            ລຽບງ່າຍສະບາຍຕົວ
ຫົ່ມເສື້ອບົວແຂນຍາວ                 ມັດຜົມໂບສີຟ້າ
ຍ່າງອອກມາຈາກເຮືອນກວ້າງ     ສີຂາວຫຼັງໃຫຍ່
ທາງໜ້າປູກດອກໄມ້                   ສອງຕົ້ນຄູ່ກັນ

ລົດຟົກຄັນໜຶ່ງນັ້ນ                      ຈອດຢູ່ແຄມເຮືອນ
ທາງເບື້ອງຫຼັງເປັນສວນ              ໂອບເຕັມດ້ວຍໃບໄມ້
ມີລຳໄຍທັງພ້າວ                         ສີດາທັງມ່ວງ
ພໍ່ເຈົ້າເຮືອນຫວງແທ້ໆ               ຄືສຸມໄມ້ໜໍ່ສ້າງໄພ

ສຸມາລີ ສ້ອມດອກໄມ້                  ທີ່ພວມຈໍ່ຈູມງາມ
ເປັນຊະນິດທີ່ມີໜາມ                  ທົ່ວກິ່ງໃບລຳກ້ານ
ດອກມັນມີສີແດງຊ້ຳ                   ແກມອິດໜ້ອຍໜຶ່ງ
ດອກໄມ້ເຊິ່ງທຸກເຊົ້າ                   ນາງນິ້ງນັ່ງເບິ່ງມັນ

ເປັນຂອງຂວັນໃຜນໍເຈົ້າ              ນາງຈຶ່ງຄ່ອຍພຽນຕັດ
ລະມັດລະວັງໃນການ                  ສ້ອມແຊມໃບກ້ານ
ຮອຍຍິ້ມນາງຫວານຊ້ອຍ            ແວວຕາສົດຊື່ນ
ໃນຄໍ່າຄືນເຊັ່ນນີ້                         ນາງຈະໃຫ້ແກ່ຜູ້ໃດ

ຫຼັງຈາກປົງດອກໄມ້                    ລົງໃສ່ໃນຊາມ
ເອົານ້ຳຫອມມາຊິດ                    ໃສ່ລົງໄປພ້ອມ
ພຽງແຕ່ຫອມດວງໄມ້                  ຍັງພໍໃຈແລ້ວລະໝູ່
ນ້ຳຫອມຊູຕື່ມເຂົ້າ                      ຊຸມເຈົ້າຊິສໍ່າໃດ

ມືນາງຈັບທູບໄມ້                        ສາມຄູ່ມາປົງ
ແລ້ວຈຶ່ງຍົງມາລາ                       ຂຶ້ນມາຈາກຊາມນ້ຳ
ມີທຽມໄຂສາມດ້າມ                    ນ້ຳໜັກມັນເຫຼັ້ມບາດໜຶ່ງ
ນາງຈຶ່ງຈັບດອກໄມ້ ເອົາທຽນມາແນບໄວ້ ສຸດທ້າຍໃສ່ທູບຫອມ

ແລ້ວຈຶ່ງເອົາຝ້າຍອ້ອມ               ມັດໃສ່ຕິດກັນ
ຈັບເອົາມັນມາປົງ                       ໃສ່ໃນຂັນໄວ້
ເອະມາໃຈເຢັນແທ້                     ບຸນເຂົາຊິເລີກກ່ອນ ເສຍແລ້ວ
ນາງແບ່ງພ່ອນດອກໄມ້               ສາມຈຸ້ມຊິໃຫ້ໃຜ

ຄິດນັກໃຈຢູ່ໄດ້                           ສ່ວນໜຶ່ງກໍ່ນາງເອງ
ສອງສ່ວນເຫຼືອເກງໃຈ                ປ່ອຍໃຫ້ນາງເປັນຄົນເວົ້າ
"
ເອື້ອຍອ້ວນມາຫາເຈົ້າ "           ນ້ອງຊາຍນາງຮ້ອງໃສ່
"
ເອີຊິໄປແລ້ວເຈົ້າ                     ລໍຖ້າໜ້ອຍໜຶ່ງເດີ. "

ບົວສະບາ ນຸ່ງເຄື່ອງເກີ້                ລໍຢູ່ດົນນານ
ປານໃດເດສາວຕາຫວານ           ຈຶ່ງຊິມາເຖິງບ້ານ
ຫວ່າງແລງເຂົາໄປຕ້ານ              ຈານາງຊິໄປສູ່
ນາງຊ້ຳພັດຂູ່ໄວ້                         ວ່ານາງຢ້ານແມ່ຂີນ

ເຂົາກໍ່ຍິນດີດ້ວຍ                         ຕາມແຕ່ນາງປະສົງ
ນາງຕົກລົງຈະມາຊວນ               ສູ່ເຂົາໄປພ້ອມ
ແລ້ວຈະພາໄປອ້ອມ                   ວຽນທຽນຢູ່ ວັດໃຫຍ່
ໄຊຍະພູມ ຕັ້ງຊື່ໃຫ້                     ໃຈກາງກວ້າງເຂດສະຫວັນ

ສຽງລົດຈັກດັງຈັ້ນໆ                    ມາຈອດທີ່ເຮືອນເຂົາ
ບົວສະບາ ເດົາໃນໃຈ                  ຕ້ອງແມ່ນນາງມາແລ້ວ
ສຽງແມ່ເຂົາແຊວຂຶ້ນ                   " ປັດຕິໂທຜູ້ບ່າວ
ມີຜູ້ສາວມາສູ່ເຈົ້າ                       ໄປຫຼິ້ນບໍ່ສ່າງຄວນ

ເຈົ້າໜ້າຈະໄປຊວນນ້ອງ             ນ້ຳພໍ່ແມ່ຂອງນາງ "
ແມ່ຂອງເຂົາວາງຄຳ                   ບອກເຕືອນເຂົາໄວ້
"
ລູກຂອບໃຈເດີແກ້ວ                 ມານດາທີ່ສອນສັ່ງ
ລູກກໍ່ຫວັງດັ່ງແມ່ເວົ້າ                  ແຕ່ນາງນັ້ນບໍ່ຍອມ "

"
ລູກກໍ່ຕ້ອງກ່າວອ້ອມ                 ທຸກຢ່າງໃຫ້ນາງເຫັນ
ເພາະລູກເປັນຄົນຊາຍ                ບໍ່ເສື່ອມເສຍສັກສີໄດ້
ພານ້ອງໄປເຖິງເຮືອນແລ້ວ          ວ່າຈາຄອບແມ່ ນາງເດີ
ຢ່າເຫັນແກ່ເລື່ອງນ້ອຍ                ຄວາມດີເຈົ້າຊິລົດລົງ "

ແມ່ຂອງເຂົາປະສົງໃຫ້                ເຂົາຮິ່ນຕອງຄິດ
ຊີວິດຄົນໃນສັງຄົມ                      ມາກມາຍຫຼາຍເລື້ອງ
ຢ້ານເຂົາເປືອງສະໝອງຄົ້ນ         ຄົນນິນທາເວົ້າກ່າວ
ຂ່າວອື້ສາວຊົ່ວຊ້າ                      ຊິເສຍໜ້າພໍ່ແມ່ຕົນ

ສຸມາລີ ຮອຍຍິ້ມພົ້ນ                    ຊ້ອຍຊື່ນໃນຕາ
"
ສະບາຍດີມານດາ "                  ພ້ອມຍົກມືປະນອມໄຫວ້
ສຸມາລີ ໄຂຮອຍຍິ້ມ                     ອາຍໆໃຫ້ແມ່
ເມື່ອເພິ່ນແລເບິ່ງແລ້ວ                 ກໍ່ເຕືອນໃຫ້ໃສ່ໃຈ

"
ພວກລູກໄປວຽນທຽນແລ້ວ        ກໍ່ຮີບຕ່າວກັບມາ
ຢ່າພາກັນກັບເດິກ                       ຊິຕື່ນສວາຍຍາມເຊົ້າ
ພວກເຈົ້າພາກັນໄປໄຫວ້             ຫໍເມືອງເຈົ້າປູ່ ນຳເດີ
ຮູ້ວ່າເດິກດື່ນແລ້ວ                      ຊຸມເຈົ້າກໍ່ຕ່າວມາ

ຫຼັງຈາກລາແມ່ແລ້ວ                   ກໍ່ພ້ອມພໍ່າກັນໄປ
ລົດຈັກໂມໂຕໄຊ                        ແລ່ນເຂົ້າໄປໃນເມືອງພຸ້ນ
ແນມເຫັນຝູງຄົນວຸ້ນ                   ໄປມາຍ້າຍຍ່າງ
ຕາມສາຍທາງລົດແລ່ນຍ້າຍ        ໜາແໜ້ນອັ່ງອໍ

ສຽງຈໍແຈຈາເວົ້າ                        ຕ່າງໆນາໆ
ຕາມອຸລາມີສຸກ                           ຊື່ນໃນໃຈຍິ້ມ
ຢູ່ຕມຮິມແຄມນ້ຳ                      ລຽນລອນລຳເຮືອຊ່ວງ
ບ່າວສາວຄງຄູ່ຍິ້ມ                     ຽງຂ້າງຄູ່ກັນ

ຕ່າງກໍ່ສຸກສັນຍິ້ມ                        ແມ້ງມ່ວນໃນອຸລາ
ພ້ອມພໍ່າພາກັນມາ                        ແຫ່ທຽນວຽນອ້ອມ
ກິ່ນຂີວ-ຫອມປີວກົ້ວ                   ຍາມວຽນທຽນຍ້າຍຍ່າງ
ບ່າວສາວຕ່າງກໍ່ຍິ້ມ                    ຍາມແນມໜ້າເບິ່ງກັນ

( ອ່ານຕໍ່ ຮັກແທ້ມີຢູ່ໃສ 4.5 )

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ສ.ຫ.. 17, 2010 | ມີ 0 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

 

ບົວສະບາ ຫັກຫ້າມກັ້ນ               ຫົດຫູ່ໃນຫົວໃຈ
ເຫດສັນໃດສັງມາເປັນ                ສິ່ງເລວຊາມຮ້າຍ
ຄວາມມຸ່ງໝາຍຂອງຂ້ອຍ           ຄົງເພພັງມ້າງເຈື່ອນ
ຄຳເວົ້າເຈົ້າເໝືອນບາດຄ້ອນ       ຕີຂ້ອຍໃຫ້ແຈບຈົມ

ຂ້ອຍຊື່ນຊົມຕົວເຈົ້າ                    ທີ່ເວົ້າຕໍ່ເຮົາດີ
ເຈົ້າເຄີຍມີແວວຕາຫວານ           ຫວ່ານສະເໜເຮົາໄວ້
ເຮັດໃຫ້ຫົວໃຈຂ້ອຍ                    ຫຼົງໄຫຼນາງຢ່າງແນ້ວແນ່
ຫວັງໄດ້ພົບຮັກແທ້                     ຈິງໃຈໝັ້ນຕໍ່ກັນ

ມື້ນີ້ ເຖິງວ່າຕົວເຈົ້ານັ້ນ                ບໍ່ຮັກພີ່ກໍ່ຕາມໃຈ
ແຕວ່າຮຽມຍັງພໍໄຫວ                  ຮັກໃນຕົວເຈົ້າ
ເຖິງວ່າໂສມສະເຫຼົາຫຼ້າ               ບໍ່ພໍໃຈກໍ່ຕາມຢ່າ
ອີກວັນໜຶ່ງໃນຕໍ່ໜ້າ                    ຕົວເຈົ້າຊິຮັກເອງ

ຂ້ອຍຈະຕ້ອງເລັ່ງໃຫ້                  ຄວາມຮັກຢູ່ໃນອົກ ເຈົ້ານັ້ນ
ຍົກມາເປັນຂອງຂວັນ                  ໃຫ້ແກ່ຮຽມຈົນໄດ້
ເມື່ອນັ້ນມາລາໃຈຫຼ້າ                  ຈະເອົາຫຍັງມາຄ້ຳຢູ່
ມື້ນັ້ນລະເຈົ້າຊິຮູ້                         ວ່າຕົວເຈົ້າຮັກສໍ່າໃດ

ມື້ນີ້ ປະຕິເສດຂ້ອຍໄດ້                ວ່າບໍ່ຮັກບໍ່ເປັນຫຍັງ
ເຖິງຫົວອົກຈະພັງ                      ແຕ່ກໍ່ພໍທົນໄດ້
ເຖິງຫົວໃຈຈະເສົ້າ                      ອັບເສົາຂໍທົນກ່ອນ
ເຮົາອົກຫັກກໍ່ຍ້ອນ                      ເຮົາເວົ້າບໍ່ຮິ່ນຕອງ

ຍ້ອນຂ້ອຍມອງວ່າເຈົ້າ                ຮັກພີ່ຢ່າງເຕັມໃຈ
ຂ້ອຍຈິ່ງໄຂວາຈາ                       ບອກວ່າໃຈເຮົານັ້ນ
ພວມສຸກສັນໝາຍໝັ້ນ                ຝັນຄະນິງທຸກເຊົ້າຄໍ່າ
ຍ້ອນຫົວໃຈພໍ່າເພີ້                      ລະເມີເຈົ້າຢ່າງຫ່ວງຫາ

ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງກ້າ                      ບອກເລົ່າຄວາມໃນໃຈ
ຫວັງເພື່ອພຽງຊາມໄວ                ໄດ້ຮູ້ໃຈຈິງນັ້ນ
ໃຫ້ຮູ້ຄວາມຝັນຂ້ອຍ                   ໃຈຄອຍນາງຈິ່ງເວົ້າຕໍ່
ຂ້ອຍຢ້ານເຈົ້າບໍ່ຮູ້                       ຈຶ່ງຈາເວົ້າຢ່າງຊື່ໃຈ

ບົວສະບາ ນັ້ນໄດ້                       ແນມເບິ່ງ ມາລາໃຈ
ເຂົາຮູ້ສຶກຫວັ່ນໄຫວ                    ຕໍ່ສິ່ງຕົນຫວັງໄວ້
ເຂົາຢ້ານ ນາງບໍ່ມີໃຈໃຫ້             ຫົວໃຈເຂົາຄົງມ້າງມຸ່ນ
ສິ່ງທີ່ເຂົາຄິດວຸ້ນ                         ຢ້ານນາງນັ້ນບໍ່ເຊື່ອເຂົາ

" ຄວາມຈິງຂ້ອຍຮັກເຈົ້າ             ເພື່ອໝາຍມຸ່ງການຮຽນ ນີ້ແລ້ວ
ຮ່ວມພາກພຽນສຶກສາ                 ພັດທະນາຄວາມຮູ້
ເຄີຍໄດ້ຍິນບໍຄູເວົ້າ                     ອາຈານເຮົາຈາວ່າ
ເວລາຮຽນກໍ່ຮັກໄດ້                     ຄືໃຈຕັ້ງຮັກຮຽນ

ເຈົ້າຍັງເຄີຍຂຽນໄວ້                    ໃຫ້ເຮົາອ່ານໃນວັນຫຼັງ
ເຈົ້າມຸ່ງຫວັງຢາກມີແຟນ             ທີ່ຮັກຮຽນຄືເຈົ້າ
ແລ້ວແນມເຮົາກັບຄວາມຊຶ້ງ        ເຮົາຈົນຊຶງສະທ້ານສັ່ນ
ຂ້ອຍຈຶ່ງຄິດວ່າເຈົ້ານັ້ນ                ໝາຍມຸ້ງຮັກເຮົາ "

ມາລາໃຈ ບໍ່ກ່າວເວົ້າ                  ພຽງແນມເບິ່ງ ບົວສະບາ
ນາງຢາກຈາຄວາມຈິງ                ວ່າຮັກເຂົາເໝືອນກັນນັ້ນ
ແຕ່ວ່ານາງບໍ່ທັນພ້ອມ                 ມີແຟນເພື່ອອ້າງໝູ່
ແລະກໍ່ກົວພໍ່ແມ່ຮູ້                       ເລື່ອງມີຊູ້ເຊື່ອມໃຈ

ຍິ່ງກວ່ານັ້ນ ລະບຽບກໍ່ບົ່ງໄວ້        ໃນເລື່ອງພົວພັນ
ຫ້າມນັກຮຽນເປັນແຟນກັນ          ວ່າລົມຊົມຊູ້
ຖ້າຫາກທາງໂຮງຮຽນຮູ້              ຕິດວິໄນຢ່າງແນ້ວແນ່
ເລື່ອງຮັກເຈົ້າຂ້ອຍຮັກແທ້           ແລະໝາຍມຸ້ງຢູ່ສະເໝີ

ຂໍ້ສະເໜີຂອງເຈົ້າ                       ເຮົາຍິ່ງພໍໃຈ
ບໍ່ມີຄວາມສຸກໃດ                        ເທົ່າເຈົ້າຈາສັນນີ້
ແຕ່ຂ້ອຍມີແນວຂ້ອງ                   ບໍ່ພໍໃຈບາງຢ່າງ
ຄືວ່າ ເຈົ້າວາງຕົວເວົ້າຕໍ່ຂ້ອຍ       ເໝືອນຈາແກ້ງເຮັດເອົາ

ເຈົ້ານັ້ນເປັນຄົນສູ້                       ໃນເລື່ອງການງານ
ເຈົ້າເກັ່ງການສຶກສາ                    ຮໍ່າຮຽນຄວາມຮູ້
ແຕ່ບໍ່ເຄີຍດູແລຂ້ອຍ                   ໃນຍາມທີ່ອິດເມື່ອຍ
ແຖມກັ່ນແກ້ງຂ້ອຍຢູ່ເລື້ອຍ          ຍາມຂ້ອຍເມື່ອຍວຽກງານ

ເປັນຫຍັງເຈົ້າໄປກ່າວຕ້ານ          ລົມຍິງອື່ນຢ່າງສຸກໃຈ
ໂດຍຢູ່ໃນສາຍຕາ                      ຂ້ອຍໄດ້ຍິນທຸກຄຳເວົ້າ
ນີ້ຫວະຕົວຂອງເຈົ້າ                    ປະສົງເຮົາໝາຍມຸ່ງ
ຍາມວຽກງານຂ້ອຍຫຍຸ້ງ             ຕົວເຈົ້າບໍ່ຫ່ວງຫາ

ໜ້າຈະມາຖາມເວົ້າ                    ວ່າອວນອຸ່ນເປັນແນວໃດ
ວຽກງານໄປເຖິງໃສ                    ສຳເລັດລົງແລ້ວບໍເຈົ້າ
ຄວນທີ່ຈະມາເວົ້າ                       ຖາມເຮົາແບບງ່າຍໆ
ຍັງວຽກຫຍັງເຮັດບໍ່ໄດ້                ພໍໃຫ້ຊ່ວຍຢູ່ບໍ

ບໍ່ແມ່ນຂ້ອຍອ່ອນງໍ້                     ໃນເລື່ອງການງານ ດອກນາ
ແຕ່ວ່າ ເຈົ້າມາຫວານຄຳຮັກ        ຕໍ່ຮຽມໃນວັນນີ້
ຢູ່ໃສຄວາມດີເຈົ້າ                       ໃຫ້ພໍໃຈຈັກຄັ້ງໜຶ່ງ
ທຳໃຫ້ຂ້ອຍຊາບຊຶ້ງ                    ສຸດປຶ້ມປ່ຽມໃຈ ເບິ່ງດູ

" ຂ້ອຍນີ້ເຄີຍກ່າວໄວ້                  ໃນເລື່ອງຮັກການຮຽນ
ບໍ່ແມ່ນພຽນຄວາມຮັກ                 ເພື່ອບ່າວສາວຄືເຈົ້າ
ມີແຕ່ຈາກັບເວົ້າ                         ການກະທຳມີຫຍັງແດ່
ເວົ້າແຕ່ວ່າຮັກຂ້ອຍແທ້               ຕົວຈິງນັ້ນເຮັດໃຫ້ເຫັນ ແດ່ແມ "

ພໍໄດ້ຍິນປະເດັນເວົ້າ                   ເຂົ້າທ່າ ບົວສະບາ
" ຢູ່ໃສຈາຄວາມຮັກ                    ວ່າບໍ່ມີໃຫ້ຮຽມໄດ້
ສຸດທ້າຍມາໄຂເວົ້າ                     ຕົວະເຮົາບໍ່ເຂົ້າທ່າ
ເບິ່ງເຈົ້າຄົງບໍ່ໜ້າ                       ມາຍາໄດ້ສິ່ງລວງ "

ບົວສະບາ ທັກທ້ວງ                    ຕາງຂູ່ນິດໆ
" ວ່າເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຄິດ                 ຮັກເຮົາພໍນ້ອຍ
ແຕ່ມາຈຳຕົວຂ້ອຍ                      ທຳຫຼັກຖານເພື່ອອ້າງອຸ່ນ
ສ້າງບຸນຄຸນເພື່ອເຈົ້າ                   ແລ້ວຈະເວົ້າວ່າຮັກຊາຍ ອ້າຍບໍ ? "

" ເຂົ້າເບິ່ງຂ້ອຍໃນແງ່ຮ້າຍ          ເກີນກວ່າຄວາມຈິງ ເສຍແລ້ວ
ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຄະນິງຄິດ                 ອ່ອນແອຄືເຈົ້າ
ເກັບຄືນໄປສາຄຳເວົ້າ                 ທີ່ຈິງໃຈໄຮ້ຄ່າ
ເຈົ້າຊິຫາວ່າຂ້ອຍ                       ອາໃສແຫ້ນໝູ່ກິນ ຊັ້ນບໍ

ຂ້ອຍບໍ່ຍິນດີດ້ວຍ                       ໃຫ້ຄົນອື່ນເອົາໃຈ
ໂດຍອາໃສຄວາມງາມ                ຫຼອກໃຜຫວັງໃຊ້
ໃຜກະທຳເພື່ອຫວັງໄດ້                ຕົວເຮົາເປັນຄ່າຕອບ ແທນນັ້ນ
ຂ້ອຍບໍ່ຊອບຂີ້ໜ້າ                      ຢ່າມາເວົ້າໃຫ້ຂ້ອຍເຫັນ

ເຈົ້າເປັນຊາຍທີ່ພ້ອມ                  ບາກບັ່ນການງານ
ປາກກໍ່ຫວານຄາລົມ                   ຮູບຫຼໍ່ງາມຈິງແທ້
ແຕ່ວ່າໃຈຂອງເຈົ້າ                     ເປັນມານຊ້ອນເງື່ອນ
ສ່ວນເລິກໃຈເຈົ້ານັ້ນ                   ຍັງຫວັງຄ້າຄ່າຜູ້ຍິງ

ເຈົ້າອາດຫຼິງລໍ່າໄດ້                     ທຸກໆຮ່າງຍິງສວຍ
ແຕ່ຄົງຊວຍເມື່ອມາພົບ               ກັບຂ້ອຍໃນວັນນີ້
ຄິດດີໆເສຍເຈົ້າ                                     ເມົາຫຼົງຕົວກໍ່ຮູ້ຕື່ນ ແດ່ແມ
ເຈົ້າຢ່າຝືນປາກເວົ້າ                    ແຕ່ໃຈເຈົ້າບໍ່ດັ່ງກັນ

ຫຼືຍັງເຫັນຂ້ອຍນັ້ນ                      ເປັນເຄື່ອງເຊີຍຊົມ
ເພື່ອອາລົມຄວາມຮັກ                 ຊົ່ວຄາວຂອງເຈົ້າ
ຂ້ອຍເບື່ອຊາຍເຫັນເຮົານີ້            ພຽງເຊີຍຊົມເປັນທາງຜ່ານ
ເວົ້າລົມກັບຊາຍໜ້າດ້ານ            ອາລົມຂ້ອຍບໍ່ຄ່ອຍດີ

ຢ່າມາຊູຊີເວົ້າ                            ອ້ອຍອິ່ນຄາລົມຫວານ
ເອົານ້ຳຕານມາລວງມົດ              ຍ່ອມລຸ່ມຫຼົງຄວາມຫວານໄດ້
ແຕເຈົ້າມາໄຂຄຳເວົ້າ                  ຫວານລວງໃຈຂ້ອຍຊື່ໆ
ກັບເມືອສາມື້ນີ້                           ຢ່າມາເວົ້າໃຫ້ຂ້ອຍເຫັນ ອີກເນີ "

ສະພາບການເຊັ່ນນີ້                    ມັນລົງທີ່ ບົວສະບາ ເສຍແລ້ວ
ຫວັງມາວອນຄວາມຮັກ              ພັດຖືກຫັກໃຈຊ້ຳ
ຫວັງຈະເອົາຍັງນ້ຳ                     ໃນໃຈຈິງທີ່ຫວານຊໍ່າ
ຫວັງນຳມາມອບສົ່ງໃຫ້               ຈາກໃຈແທ້ທ່ຽງຈິງ

ແຕ່ວ່າຍິງຄົນນັ້ນ                        ນາງກ່າວປໍລະປັກ
ເວົ້າວ່ານາງບໍ່ເຄີຍມັກ                 ຮັກເຂົາພໍດີ້
ແຕ່ວ່າຄວາມຈິງນັ້ນ                    ພໍໃຈເຂົາຢ່າງແນ້ວແນ່
ນາງຢາກຮູ້ຄວາມຮັກແທ້            ຈາກເຂົານັ້ນຊິສໍ່າໃດ

ດັ່ງນັ້ນນາງຈິ່ງໄດ້                       ເວົ້າຕ່າງຄວາມຈິງ
ເພື່ອກຽດສັກສີຍິງ                       ບໍ່ງ່າຍໃຈເໝືອນເຂົາເວົ້າ
ຜູ້ຍິງລາວເຮົານີ້                          ມີຈິດໃຈທີ່ໝັ້ນທ່ຽງ
ບໍ່ແມ່ນພຽງຊາຍກ່າວເວົ້າ            ເຮົາວາງໃຫ້ຢ່າງງ່າຍດາຍ

ບົວສະບາ ຈຳເປັນໄດ້                 ຖອຍຫ່າງຢ່າງເນັບຊາ
ເຂົານັ້ນມາທຳບຸນ                       ສ້າງທານເພື່ອຫວັງໄດ້
ຄ່າຕອບແທນຄົງໃຫ້                   ຄວາມສຸກໃຈຊ້ອຍຊື່ນ
ແຕ່ກ້ຳກືນໂສກເສົ້າ                    ມັນຈະຄຸ້ມຄ່າກັນ ບໍ່ນໍ.

( ຍັງມີຕໍ່ )

 

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ສ.ຫ.. 17, 2010 | ມີ 2 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

 

ພວກເຮົາເລີ່ມຢາດນ້ຳ                ໄຫຼຫຼັ່ງລົງດິນ
ພ້ອມຮັບສິນຟັງທຳ                     ເທດສະໜາຄູບາໃຫ້
ຫຼັງຈາກຕົວເຮົາໄດ້                     ຖວາຍທານມອບສົ່ງ
ເປັນຜົນບຸນກົ່ງນ້າວ                    ໃຫ້ເຮົາຂຶ້ນສູ່ສະຫວັນ

ຄວາມເປັນຈິງສໍ່າໃດນັ້ນ ໃຜບໍ່ຫ່ອນຫວນຈັກ
ເມື່ອໄດ້ຟັງຄືວ່າຄັກ                    ມ່ວນໃຈກໍ່ພໍແລ້ວ
ແນວວ່າຄົນເຮົາສ້າງ                   ປິດສະໜາຊ້ອນເງື່ອນ
ເຕືອນຜູ້ຄົນທົ່ວແຄວ້ນ                ໃຫ້ໝາຍໝັ້ນຮັກກັນ

ໃນເມື່ອຄົນເຮົານັ້ນ                     ຮັກຮໍ່ແພງກັນ
ມັນກໍ່ກາຍເປັນຍຸກ                      ສະຫວັນມາເຖິງແລ້ວ
ສ້າງຫໍໂຮງເຮືອນແກ້ວ                ດາວວະດິງດັ່ງເຂົາວ່າ
ເທວະດາທົ່ວດ້າວ                      ຄືຊາວເຊື້ອຊາດປະຊາ ນີ້ແລ້ວ


ບົວສະບາ ຍິ້ມນ້ອຍໆ                  ໃຫ້ແກ່ ມາລາໃຈ
ແລ້ວກໍ່ໄຂວາຈາ                         ຊື່ນຊົມນາງຫຼິ້ນ
"
ຂ້ອຍສະອອນຕີນສິ້ນ                ລາຍງາມໆທີ່ເຈົ້ານຸ່ງ
ມີຮູບປາແລະກຸ້ງ                        ລາຍຊ້າງຢູ່ຂ້າງຫຼັງ "

ຊ່າງຄົນລາວນີ້ຕັ້ງ                       ປານີດສີມືດີ ແທ້ນໍ
ທຳຫຼາກຫຼາຍສີສັນ                     ວາດຊົງຊວນໃຊ້
ບ້ານໃດເດນໍສ້າງ                        ຈົກລາຍຫູກກີ່
ຄວາມສາມາດເຊັ່ນນີ້                  ຄວນຍ້ອງແລະສົ່ງເສີມ

ໃບໜ້ານາງແດງເພີ້ມ                  ຂຶ້ນຕື່ມຍ້ອນຄວາມອາຍ
ເພາະວ່າຊາຍມາຈາ                   ຍ້ອງສິ້ນຕົນແນວນີ້
ຈະມີຍິງໃດແລ້ວ                        ບໍ່ເຂີນອາຍບໍ່ສ່າງວ່າ
ມາລາໃຈ ແນມເບິ່ງໜ້າ              ເຂົາແລ້ວກໍ່ເຫຼົ່າຫົວ

ບໍ່ແມ່ນຄຳເວົ້າລົ້ວ                       ຫຼືຊົ່ວສັນໃດ
ແຕ່ວ່າໃນໃຈນາງ                       ບໍ່ຖວິນທາງນີ້
ຖ້າຫາກມີຜູ້ຍິງເວົ້າ                     ມາຍໍຍ້ອງຕໍ່
ນາງກໍ່ຄົງຊິຍິ້ມ                           ຫົວໄດ້ຢ່າງຊື່ນໃຈ

ແຕ່ເຫດສັນໃດນີ້                        ເປັນໜຸ່ມຄົນຊາຍ
ໝາຍສາຍຕາມາແນມ                ຍິ່ງຕ່າງກັນຜັນປີ້ນ
ຜູ້ຊາຍແນມຕີນສິ້ນ                     ຄົນລາວວ່າຂອງຕໍ່າ
ບໍ່ນຶກທຳເຊັ່ນນັ້ນ                        ກໍ່ແຝງຊ້ອນເງື່ອນງຳ

ບົວສະບາ ບໍ່ຄິດຊ້ຳ                     ເຖິງເລື່ອງຄວາມເກີນ
ເຂົາຄິດພຽງສັນລະເສີນ               ຊ່າງທໍທີ່ດີລົ້ນ
ສີມືຄົນລາວນີ້                             ກໍ່ງາມດີລະອຽດອ່ອນ
ພາກພຽນປ່ອນເສັ້ນຝ້າຍ             ທັງດ້າຍແລະເສັ້ນໃໝ

ກວ່າທີ່ຈະສຳເລັດໄດ້                  ຕ້ອງສອດຕໍ່າຫຼາຍວັນ
ມານະຈິດຂະຫຍັນເຮັດ               ແຜ່ນແພທີ່ງາມລ້ຳ
ແຕ່ຫັນມາທາງກ້ຳ                      ຄົນຍິງຍິ່ງຄິດຕ່າງ
ຄິດວ່າເຂົາສ່າງຍ້ອງ                   ແຕ່ມອງຂ້າມສິ່ງທີ່ຈາ

ນີ້ລະຄຳວ່າເວົ້າ                          ຫຼາກຕ່າງຈິດຕັງ
ຫຼາຍຄົນຟັງຫຼາຍຄິດ                   ຕ່າງກັນຄົນເລື້ອງ
ແຕ່ຢ່າເປືອງສະໝອງຄົ້ນ            ອະນາຈານຄາວກິ່ນ
ຟັງເປັນສິນກໍ່ແລ້ວ                      ຢ່າຫາຫຍຸ້ງສິ່ງເສື່ອມຊາມ

ເຖິງນາງຊິຫັກຫ້າມ                     ຄວບຄຸມຕໍ່ອາລົມຈິດ
ຄວາມເຂີນອາຍຍັງມີລິດ             ໃຫ້ໜ້ານາງແດງໄດ້
ນາງຈິ່ງໄຂຄຳເວົ້າ                      ວາຈາຕອບຕໍ່
"
ຂ້ອຍຂໍຮ້ອງໃຫ້ເຈົ້າ                  ຍໍຍ້ອງສິ່ງອື່ນດີ ກວ່າໃດ "

ສະເພາະໃນມື້ນີ້                         ນາງນຸ່ງຊຸດສີຂຽວ
ຄັນເຮົາຫຼຽວແຕ່ໄກໆ                  ດັ່ງສີໃບຕອງກ້ວຍ
ເທິງຫົວມວຍຜົມເກົ້າ                  ເປັນເງົາຕົກແຕ່ງ
ສີແດງປັກປິ່ນເກົ້າ                       ຂັດໄວ້ໃຫ້ຢູ່ຊົງ

ສອງຂ້າງແກ້ມນາງຈົ່ງໄວ້            ໃຫ້ມັນຢ່ອນລົງມາ
ແລ້ວດັດພຽງຫາງຕາ                  ໃຫ້ຜົມງໍໂຄ້ງ
ເບິ່ງແລ້ວຜົມຊົງນີ້                       ບໍ່ມີໃຜແລ້ວຊິແຕ່ງ
ຄັນຫາກແຍງເບິ່ງແລ້ວ        ກໍ່ງາມເຂົ້າທ່າດີ

ໃຜໄດ້ເຫັນໃນມື້ນີ້                       ຕ້ອງບອກວ່າສຸດສວຍ
ຢາກຊ່ວຍເປັນກຳລັງໃຈ ຢູ່ຮຽງຄຽງໃກ້
ໃຜກໍ່ໝາຍຕາໄວ້                        ເປັນຂວັນໃຈຈັບຈ່ອງ
ບົວສະບາ ກໍ່ຮໍ່າຮ້ອງ                   ໝາຍປອງໝັ້ນຕໍ່ນາງ

ພວກເຂົາຄ່ອຍຍ່າງຍ້າຍ             ຄຽງຄູ່ກັນໄປ
ຜູ້ໃດເຫັນກໍ່ອິດສາ                      ຊ່າງວ່າງາມສົມກັນແທ້
ຍາມເມື່ອແລດູຈ້ອງ          ແນມເຂົາສອງຕ້ອງຍ້ອງວ່າ
ໜ໊າຕາຂອງຄູ່ນີ້                          ສົມກັນແທ້ອີ່ຫຼີ

ພວກເຂົາມີຮອຍຍິ້ມ                   ເສີມສົ່ງສະເໜຫາ
ມີວາຈາໄພເລາະ                        ຊ່າງຊວນເຊີນເວົ້າ
ພວກເຂົາມີໃຈໝັ້ນ                     ໃນການງານເອົາໃຈໃສ່
ໄທບ້ານເໜືອບ້ານໃຕ້                 ໃຜກໍ່ຍ້ອງວ່າດີ

ຕ່າງຢາກໃຫ້ຄູ່ນີ້                         ເປັນຄູ່ທີ່ສຸກສັນ
ນັ້ນເປັນຄຳວາຈາ                       ຜູ້ທີ່ເປັນຄອບຄົວແລ້ວ
ຜູ້ທີ່ມີແວວຕາກວ້າງ                   ບໍ່ອິດສາບັງບຽດໝູ່
ບົວສະບາ ດູເບິ່ງໜ້າ         ແລ້ວຈາເວົ້າຕໍ່ນາງ

"
ມື້ນີ້ ຕົວເຈົ້າອະທິຖານສ້າງ        ໝາຍມຸ່ງສັນໃດ
ຢາດນ້ຳໃສລົງໄປ                       ຢາກໄດ້ຫຍັງໃນໃຈເຈົ້າ
ສ່ວນໃນໃຈຂອງເຮົາເວົ້າ             ຄວນຄາງຄ່ອຍໆ
ວ່າມັນຄອຍຖ້າເຈົ້າ                     ມາໄວ້ຄູ່ກັນ "

"
ເຈົ້ານັ້ນມາຈາຫຼິ້ນ                    ໃຫ້ມັນເໝື່ອຍຫຍັງເດ
ດວງບຸບເພຄົນງາມ                    ເຈົ້າມີມາກມາຍແລ້ວ
ຕິມາແຊວມາປຶ້ມ                        ລວງເຮົາໃຫ້ຫຼົງທ່າ
ຂ້ອຍຢ້ານຍິງລໍຖ້າເຈົ້າ                ເຮົາຢ້ານນັບບໍ່ໄຫວ "

"
ໃຫ້ສາບານກໍ່ໄດ້                      ຂ້ອຍຍັງບໍ່ມີແຟນ
ຍັງຂາດຍິງຫວງແຫນ                 ຫ່ວງຄະນິງຕົວຂ້ອຍ
ໃຈຫວັງຄອຍພຽງເຈົ້າ                 ຍິງດຽວນີ້ລະອຸ່ນ
ຢ້ານແຕ່ບຸນຂ້ອຍສ້າງ                 ບໍ່ສົມເຈົ້າຜູ້ຮ່າງງາມ ນີ້ແລ້ວ "

"
ຂ້ອບຂໍຖາມຕົວເຈົ້າ                  ໄດ້ບໍ່ ບົວສະບາ
ຕ້ອງບອກມາຕາມຄວາມຈິງ        ເຈົ້າຄິດຫຍັງກັບຂ້ອຍ ? "
"
ຂ້ອຍຫວັງຄອຍຢາກມີເຈົ້າ        ເປັນແຟນເຮົາໄດ້ບໍ່
ຂ້ອຍພໍໃຈຕໍ່ເຈົ້າ                         ໃຈຝັນເຝົ້າໄຝ່ຈິງ "

ນາງຄ່ອຍຫຼິງລໍ່າໄວ້                    ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ກັບເຂົາ
ຫົວອົກຂອງເຮົາເອີຍ                  ຈົ່ງຄ່ອຍອົດເອົາຖ້ອນ
ນາງຄ່ອຍຖອນໃຈນິ້ງ                  ກົວຄວາມຈິງທີ່ເຄີຍກ່າວ
ຫຼືວ່າ ສຸມາລີ ບອກຂ່າວໃຫ້          ວ່າເຮົານັ້ນຮັກເຂົາ

ນອກນັ້ນ ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍກ່າວເວົ້າ     ບອກກ່າວກັບໃຜ
ວ່າຫົວໃຈຂອງເຮົາ                     ໄຝ່ພະວົງຕົວເຈົ້າ
ດວງໃຈເຮົາວັນນີ້                       ດີໃຈເດທີ່ເຈົ້າວ່າ
ເຈົ້າຫ່ວງຫາຮັກຂ້ອຍ                  ຢາກໝາຍມຸ້ງຮ່ວມຮຽງ

ໄດ້ຍິນສຽງເຈົ້າບອກເວົ້າ             ເຮົາຊຶ້ງຊ່ານສຸກໃຈ
ໃຫ້ເປັນຄວາມນິລັນດອນ            ທີ່ຢັ້ງຍືນຈິງຖ້ອນ
ຫົວໃຈເຮົາວອນໄຫວ້                  ຫົວໃຈເຂົາໃຫ້ແນ້ວແນ່
ໃຫ້ເປັນຮັກທີ່ທ່ຽງແທ້                  ຢ່າມີມື້ປ່ຽນແປງ

ນາງຄ່ອຍຈາຖະແຫຼງເວົ້າ            ເພື່ອເຂົ້າທ່າຕົວເອງ
ສະແດງຄວາມເກງໃຈ                ກ່າວໄຂຂານເວົ້າ
ເພື່ອໃຫ້ເຂົາໃຈຄ້ອຍ                   ຄອງຄອຍນາງຢ່າງໝັ້ນແກ່ນ
ກາຍເປັນແຟນທີ່ໜ່ຽວແໜ້ນ        ສິ່ງໃດກັ້ນບໍ່ປ່ຽນໃຈ

"
ຂ້ອຍບໍ່ຊ່າງຊິໃຫ້                      ຄວາມຮັກໃນໃຈ
ພວກເຮົາເດັກເກີນໄປ                 ເລື່ອງຄູ່ຄວງບໍ່ຄວນແທ້
ເຫັນແກ່ໃຈຂອງຂ້ອຍ                 ເປັນຈິງຈັກຄັ້ງໜຶ່ງ ສານໍ
ຂ້ອຍເສຍໃຈຄວາມຊາບຊຶ້ງ         ທີ່ຕົວເຈົ້າມອບໃຫ້ຮຽມ

ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍກຽມໄວ້                     ເລື່ອງຄົນຮັກໃນໃຈ
ສິ່ງຂ້ອຍກຽມຄືການໄປ                ຮໍ່າຮຽນຄວາມຮູ້
ຢ່າມາລົມເປັນຊູ້                         ກັບເຮົາເລີຍຈະດີກວ່າ
ເຮົາຮັກກັນກໍ່ໜ໊າ                        ຈະຮຽນຮູ້ຮ່ວມກັນ "

 

( ຍັງມີຕໍ່ )

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ກ.ລ.. 28, 2010 | ມີ 9 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ສອງສາວຢ່າງຄຽງຂ້າງ             ເປັນຄູ່ກັນໄປ
ຜູ້ໜຶ່ງຄືມາລາໃຈ                       ອີກຄົນບໍ່ເຄີຍຮູ້
ແນມດູທາງຫຼັງແລ້ວ                    ພໍໆກັນຖ້າທຽບຫຸ່ນ
ແຕ່ວ່າທາງໜ້າພຸ້ນ                     ໃຜນັ້ນຊິກວ່າໃຜ

ບ່າວເຮືອນເໜືອເຮືອນໃຕ້         ຕ້ອງຍ້ອງວ່າມາລາໃຈ
ເປັນສາວງາມໜ້າຫຼົງໄຫຼ          ໄຝ່ຝັນຢາກແຝງຊ້ອນ
ຍາມເຫັນຕອນນາງຍິ້ມ                ຫົວໃຈພໍມ້ອຍລະແມ່ງ
ຜູ້ບ່າວຕ່າງຖະແຫຼງວ່າເວົ້າ         ມົນຂັງຍິ້ມຍອດສະເໜ

ຍາມເມື່ອນາງແຕ່ງເອ້                 ແມ້ງເມື່ອງານບຸນ
ງາມປຽບປຸນປານນາງ                ເທບທິດາເນົາຟ້າ
ເໝືອນດັ່ງດາລາຍ້າຍ                  ສະແດງໜັງພຸ້ນລະໄປ່
ບ່າວໃນຂົງເຂດນີ້                        ຕ່າງແນມຈ້ອງບໍ່ພັບຕາ

ກິລິຍາທ່າເວົ້າ                            ວາດຄ່ອງສະໝອງໃສ
ມີຈິດໃຈຫອມຮັກ             ເລື່ອງການຮຽນຮູ້
ສອງຫູນາງຟັງໄວ້                       ສະໝອງໄວຄິກຖ້ວນຖີ່
ມີແນວຄິດກ້າວໜ້າ                     ບໍ່ຫຼັງຫຼ້າເພື່ອນຝູງ

ຮູບຮ່າງສູງເອິກກວ້າງ                ແອວກີ່ວຄໍກົມ
ໃບໜ້າມົນສະຫຼວຍ                       ໜ່ວຍຕາດຳປີ້
ສາວນາງມີຂົນຄີ້ວ                      ວົງເດືອນສ້ວຍກົ່ງ
ອົ່ງຕົ່ງສອງຝ່າຍແກ້ມ                  ແດງເຂັ້ມດັ່ງດອກຝາງ

ອີກຄົນຢູ່ຂອກຂ້າງ                      ຮູບຮ່າງສູງຂາວ
ຈົ່ງຜົມຍາວຄືກັນ             ແມ່ນໃຜຄົນນີ້
ສອນນາລີນາມເຈົ້າ                    ສາວນາງມາໃໝ່
ສາວຜູ້ໄທເຂດໃຕ້                        ລະຫານ້ຳບ້ານຢູ່ນາງ

ຖັດຂ້າງຫຼັງມານັ້ນ                      ມີຊາຍໜຸ່ມສາມຄົນ
ຜູ້ໜຶ່ງຄືບົວສະບາ                       ໝູ່ເຂົາສອງຄົນນັ້ນ
ພ້ອມພໍ່າກັນມາເຂົ້າ                     ອາຮາມໄກຖິ່ນ
ໃຈຖະຫວິນສາວແຖບນີ້                ຈິ່ງເດີນດັ້ນດຸ່ງມາ

ມື້ນີ້ເຂົາບ່ຽງຜ້າ                         ໃໝອ່ອນສີຄຳ
ນຸ່ງໂສ້ງດຳຂາຍາວ                    ຫົ່ມເສື້ອຂາວແຂນສັ້ນ
ຢູ່ໃນຂັນຂອງເຂົານັ້ນ                   ມີເຂົ້າໜົມຫຼາຍຫໍ່
ໂຄມເຂົ້າຕົ້ມຢູ່ມໍ່ໃກ້                      ລຽນໄວ້ລະອຽດດີ

ສອນນາລີຖືຂັນໄມ້                      ລະອຽດອ່ອນງາມຕາ
ເປັນສີມືແກະສະລັກ                      ຈາກຊ່າງລາວແຖວໃຕ້
ຜູ້ໃດເຫັນກໍ່ຊົມຍ້ອງ                     ວ່າລາຍງາມຜຸດຜ່ອງ
ບາງຄົນຍ້ອງແລ້ວເວົ້າ                ເຂົາທຳໄດ້ຈັ່ງໃດ

ມາລາໃຈຖືຂັນເຫຼື້ອມ                  ອົ່ງຕົ່ງແດງງາມ
ຕາມພາສາລາວເໜືອ                  ເອີ້ນວ່າທອງຄຳເນື້ອ
ບາດວ່າເມືອທາງໃຕ້                   ຈາກັນວ່າທອງນາກ
ນັ້ນຄືຄຳປາກເວົ້າ                       ຂອງຄົນເຖົ້າກ່າວມາ

ອອກພັນສາປີນີ້                           ທຸກທີ່ແດນລາວ
ແດນເຂົ້າຂາວສາວງາມ             ອ່ອນລະໄມດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ
ລາວບໍ່ເຄີຍປະຖິ້ມ                        ປະເພນີເກົ່າແກ່
ຕັ້ງແຕ່ປູ່ຍ່າເຖົ້າ                         ບູຮານເຈົ້າສືບຕໍ່ມາ

ລັດຖະບານວ່າເວົ້າ                     ລະບອບໃໝ່ສັງຄົມນິຍົມ
ປຸກລະດົມປະຊາຊົນ                     ໃຫ້ຮັກແພງເມືອງບ້ານ
ພ້ອມພໍ່າພາກັນຕ້ານ                    ງົມງວາຍໃຫ້ສິ້ນເສື່ອມ
ປະເທດລາວຈຶ່ງຊິເຫຼື້ອມ   ຍ້ອນລາວນັ້ນຮັກເລື່ອງຈິງ

ເພິ່ນໄດ້ຫຼິງລໍ່າຢ້ຽມ                     ຄວາມເຊື່ອທາງໃຈ
ເຮັດແນວໃດປະຊາຊົນ                ຊິເຊື່ອຖືການນຳໄດ້
ພັກລັດເຮົາໝູນໃຊ້                       ວິທີການອັນໃໝ່
ໃຜເຊື່ອຖືຫຍັງກໍ່ໄດ້                      ຄັນບໍ່ໄຮ້ເຫດຜົນ

ປະຊາຊົນທົ່ວດ້າວ                       ຊ້ອຍຊື່ນດີໃຈ
ພັກລັດໄຂວາລະ              ໂອກາດດີງາມແລ້ວ
ເພິ່ນມີແນວທາງຊີ້                       ສັງຄົມນິຍົມໝາຍມຸ່ງ
ປະເທດລາວຈະດຸ່ງກ້າວ   ໄປໜ້າບໍ່ຖອຍ

ປວງຊົນລາວໃຫຍ່ນ້ອຍ                ຮັກຮໍ່ສາມັກຄີ
ເພີ່ມທະວີຄວາມສຳພັນ                 ທົ່ວໂລກາກວ້າງ
ພ້ອມພໍ່າພາກັນສ້າງ                    ເມືອງລາວລະບອບໃໝ່
ລາວທັງເໜືອແລະໃຕ້                   ບໍ່ເສີຍລ້າຢູ່ດາຍ

ຄູບາຄ່ອຍເຄື່ອນຍ້າຍ                   ເດີນຍ່າງລົງມາ
ຫຼັງຈາກເທດສະໜາ                     ເລີ່ມພິທີກັນແລ້ວ
ຄົນລຽນແຖວລໍຖ້າ                      ຄູບາເພິ່ນຍ່າງຜ່ານ
ຮັບຜົນທານຈາກພີ່ນ້ອງ                ຊາວບ້ານຊິໃສ່ກັນ

ບາງຄົນນັ້ນໃສ່ເຂົ້າຕົ້ມ                 ພ້ອມພໍ່າສີດາ
ບາງຄົນມີສາລີ                           ສົ້ມໂອທັງກ້ວຍ
ສາວຄົນສວຍໃສ່ຮອຍຍິ້ມ ລະວັງເດີຟ້າຊິຜ່າ
ເຫັນຄູບາຫ້າມຍິ້ມ                       ຊຸມເຈົ້າໝູ່ຜູ້ຍິງ

ນີ້ເປັນສິ່ງຄວນຮູ້             ຊາວພຸດທັງຫຼາຍ
ເປັນກົດໝາຍຂອງວັດ                  ເລື່ອງພະທຳຄຳເຄົ້າ
ຄັນຢາກຈະຈາເວົ້າ                     ນຳຄູບາໄດ້ຢູ່
ປ່ອຍຮອຍຍິ້ມອອກສູ່ເຈົ້າ ຄູບານັ້ນຊິເສື່ອມສິນ

ຍິງກໍ່ມົນທິນດ້ວຍ             ຄວາມເສື່ອມທາງໃຈ
ສິ່ງໜຶ່ງໃນອາບັດ                        ພະສົງອົງເຈົ້າ
ແລ້ວຕົວນາງກໍ່ຈະເສົ້າ                 ເສຍສັດທາສິ້ນເສື່ອມ
ອະບາຍຍະມຸກເຫຼື່ອມເຂົ້າ ຕົວເຈົ້າຊິມືດມົນ

ດັ່ງນັ້ນເພື່ອໃຫ້ພົ້ນ                        ສັບພະສິ່ງມົນທິນ
ຄວນຢູ່ໃນສິນທຳ             ທີ່ເພິ່ນຈາສອນໄວ້
ໃຫ້ຈິດໃຈມີສິນຫ້າ                       ເມດຕາທຳຢ່າງຜຸດຜ່ອງ
ໃຫ້ຮັກແພງພີ່ນ້ອງ                       ພົງເຊື້ອມິດສະຫາຍ

ຢ່າໂກທາໂກດຮ້າຍ                     ຂ້າໝູ່ສັດສາ
ຢ່າຊອກຫາປຸ້ນລັກ                      ໂລບລວງຂອງເຂົ້າ
ຢ່າສູ່ເອົາຊົມຊ້ອນ                       ຜົວເມຍລູກເພິ່ນ
ຢ່ານິນທາລ່າຍເອີ້ນ                     ຕົວຕົ້ມສິ່ງບໍ່ດີ

ຢາເຫຼົ້າເບຍໝູ່ນີ້             ຢ່າເສບດື່ມມົວເມົາ
ຢ່າສູ່ເອົາມາຄິດ                         ໃສ່ໃນໃຈຖ້ອນ
ໃຫ້ຄ່ອຍນອນຫຼັບນິ້ງ                     ເອົາສິນທຳຈຳໃສ່ໃຈຖ້ອນ
ຫາກດັບສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ໄດ້                   ໃຈເຈົ້າຊິຜ່ອງໃສ

ຄວາມສຸກເຈົ້າກໍ່ຊິໄດ້                   ກັບເກີດມາເອງ
ໃຫ້ເກັ່ງທຳການງານ                   ຫາກຊິມີເງິນໃຊ້
ປະຕິບັດຕົນໃຫ້                            ເອົາຕົນເອງເປັນທີ່ເພິ່ງ
ຮັກຕົນເອງເລິກເຊິ່ງແລ້ວຄົນເຂົານັ້ນຈຶ່ງຮັກຕົນ

ສ້າງຕົນເອງໃຫ້ພົ້ນ                     ຄວາມໂງ່ທາງໃຈ
ຄວາມໂງ່ໃນມັນສະໝອງ ຖືກປ່ຽນແທນດ້ວຍຄວາມຮູ້
ຄູອາຈານຄືຄົນຊີ້             ໄຂວິຊາໃຫ້ພົ້ນໂງ່
ອົງພຸດໂທສອນສັ່ງໄວ້                   ໃຫ້ໃຈພົ້ນຄິດຊົ່ວຊາມ

( ຍັງມີຕໍ່ )

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ກ.ລ.. 16, 2010 | ມີ 3 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ຕອນທີ 3

# ນິມິດສະຫວັນ

ແມ້ງເມື່ອຝົນຫຼັ່ງຍ້ອຍ                 ລົງສູ່ຜືນດິນ
ໄດ້ຍິນສຽງຂອງກົບ                     ອົບໆດັງຢູ່ແຄມນ້ຳ
ຕາມບວກໜອງຫຼາຍກ້ຳ              ຍິນສຽງພວກອື່ງອ່າງ
ຕາມສາຍທາງມີບວກນ້ຳ             ຄາຄ້າງຢູ່ຂຸມ

ເຫັນຜູ້ຄົນເຄື່ອນຍ້າຍ                  ທ່ອງທ່ຽວໄປມາ
ວັນນີ້ ວັນທີໜຶ່ງມິຖຸນາ                 ທ້າຍລະດູຍາມແລ້ງ
ຝົນຕົກແຮງເມື່ອຄືນນີ້                 ເໝືອນການເຕືອນເພື່ອບອກວ່າ
ລະດູການບໍ່ຖ້າ                           ຝົນຟ້າຊິຫຼັ່ງລິນ

ໄດ້ຍິນສຽງປະກາດກ້ອງ ທໍລະໂຄ່ງດັງມາ
ປ່າວປະຊາຊາວສະຫວັນ            ຈົ່ງຮ່ວມກັນສຸມສ້າງ
ສ້ອມແປງທາງຖົມຂຸມນ້ຳ            ສາມັກຄີແລະຂັນແຂ່ງ
ວັນເສົາແດງມື້ນີ້                         ຄືວັນສ້າງພັດທະນາ

ຊາວສະຫວັນທຸກຖ້ວນໜ້າ          ຊ້ອຍຊື່ນດີໃຈ
ໃຜກໍ່ກຽມອຸປະກອນ                    ເຄື່ອງມືມີພ້ອມ
ຖົມບວກໜອງໃຫ້ໝົດສິ້ນ           ສາຍທາງຈະເດີນງ່າຍ
ໄປສະບາຍຢ່າງບໍ່ຢ້ານ                ຈະໂຕນຕວ້າມບວກໜອງ

ອີກພາກສ່ວນໜຶ່ງຕ້ອງ                ລົງສູ່ສະໜາມບຸກ
ປູກພືດພັນນາໆ                         ໝູ່ມວນແນວໄມ້
ພັກລັດມີແນວທາງໃຫ້                ຊາວລາວຢ່າຢູ່ຫວ່າງ
ສຸມກຳລັງກໍ່ສ້າງ                         ເມືອງບ້ານຊ່ວຍກັນ

ອອກແຮງງານມື້ນີ້ນັ້ນ                 ທຸກພາກສ່ວນກຽມຕົວ
ບໍ່ຫວັ່ນກົວສາຍຝົນ                     ຫຼືແດດເຜົາຜານໄໝ້
ຫຼັງຈາກທັງໝົດໄດ້                     ແຜນງານການຈັດແບ່ງ
ຕ່າງສະແດງທ່າພ້ອມ                 ໃຜຈະແລ້ວກ່ອນໃຜ

ກຸ່ມຕ່າງໆນັ້ນກໍ່ໄດ້                      ຈັດແບ່ງຈຸງານ
ຮ່ວມປະສານກັນເຮັດ                 ວຽກງານທີ່ຕົນໄດ້
ມາລາໃຈ ເປັນຫົວໜ້າ                ນຳພາຈຸທີໜຶ່ງ
ຈຸທີ່ຖືກມອບໃຫ້                          ຕຳດິນນັ້ນໃຫ້ແໜ້ນດີ

ສ່ວນວ່າຈຸທີສອງນີ້                     ນຳພາໝູ່ ບົວສະບາ
ເປັນຈຸພາກັນຂຸດ                        ກົ່ນດິນກອງໄວ້
ຈຸທີສາມພາກັນໃຊ້                      ແຮງງານຍູ້ແກ່
ເພັດສຸວັນ ທ່ຽງແທ້                     ພາເຂົານັ້ນເຮັດທຳ

ບາງພ່ອງຫີ້ວຄຸນ້ຳ                      ມາຫົດໃສ່ດິນຖົມ
ບາງພ່ອງພາກັນຕຳ                    ເພື່ອໃຫ້ດິນໜາແໜ້ນ
ບາງຄົນມີແຟນໃກ້                      ເອົາໃຈບໍ່ຮູ້ເໝື່ອຍ
ວຽກງານເຮັດໄປເລື້ອຍໆ            ໃຜບໍ່ເວົ້າຈົ່ມຫຍັງ

ເພາະທຸກຄົນຫວັງໄດ້                  ທາງເດີນໄຕ່ໄປມາ
ບໍ່ໃຫ້ເສຍເວລາ                          ເພາະລົດຄາຂຸມກວ້າງ
ເພື່ອໃຫ້ທາງທຽວໄດ້                   ໄປມາສະດວກງ່າຍ
ຖົມດິນຊາຍດິນດາກພ້ອມ           ຫີນນັ້ນກໍ່ມີ

ບ້ານເມືອງລາວເປັນເຊັ່ນນີ້          ຕ້ອງເຮືອງຮຸ່ງສີວິໄລ
ປະຊາຊົນເປັນໃຈ                       ສ້າງແປງເມືອງບ້ານ
ຊາວໜຸ່ມລາວບໍ່ເຄີຍຢ້ານ            ຂານອາສາທຸກໜ້າທີ່
ຕໍ່ໜ້າໄປເປັນເຊັ່ນນີ້                    ເມືອງລາວຕ້ອງພັດທະນາ

ຢາດເຫື່ອນອງທົ່ວໜ້າ                ປຽກຊຸ່ມຕົນຕົວ
ແຕ່ຍັງມີສຽງຫົວ                         ເວົ້າຈາສະໜຸກແມ້ງ
ສາວເສື້ອແດງຢູ່ທາງພຸ້ນ             ຫົວເຖິງໃຈເອົາແທ້ວ່າ
ຈົນນ້ຳຕາເພິ່ນຍ້ອຍ                    ຈັກເຂົາເວົ້າເລື່ອງຫຍັງ

ບາງຄັ້ງສຽງດັງກ້ອງ                    ໂຮສະນັ່ນມັນໃຈ
ກຸ່ມໃດມີພຽງສາວໆ                    ຍິ່ງມ່ວນໃຈໂຮຮ້ອງ
ແມ່ນພວກເຂົານິນທາຕ້ອງ          ຫົວໃຈຊາຍຄົນໃດນໍ່
ບາງຄັ້ງກໍ່ວ່າເວົ້າ                        ແລ້ວຫົວຂຶ້ນຢ່າງຊື່ນຊຳ

ບໍ່ມີໃຜຈຳໄດ້                              ວ່າຈັກເລື່ອງລົມມາ
ທັງເລື່ອງເປັນສາລະ                   ເລື່ອງຂອກແຄແຈຮົ້ວ
ໄດ້ຄາຍເຫງົາໄດ້ຫົວຫຼິ້ນ             ຍິນດີກັນໃຫ້ມັນມ່ວນ
ເວົ້າກວນກັນແດ່ເລັກໜ້ອຍ         ພໍມີເລື້ອງໄດ້ເອີ່ໂຮ

ມີຄົນໜຶ່ງເວົ້າໂມ້                        ເກີນກວ່າທຳມະດາ
ຫຼິ້ນສາຍຫູສາຍຕາ                      ໃສ່ໝູ່ຕົນຄຽງໃກ້
ເບິ່ງຜູ້ໃດກໍ່ຈາເວົ້າ                      ຖຽງເຂົາເອົາແທ້ວ່າ
ຕ່າງກໍ່ຫາສິ່ງອ້າງ                       ເຫດຜົນສ້າງໃສ່ກັນ

ຕ່າງສ້າງສັນສິ່ງເວົ້າ                    ອ້ອຍອິ່ນຄຳຫວານ
ຕື່ມອາຫານຫູຕາ                        ວ່າລົມບໍ່ວາງເວັ້ນ
ແນວຫົວໃຈຍັງເຕັ້ນ                    ເຫັນຂອງດີກໍ່ຕ້ອງເລົ່າ ກັນແລ້ວ
ຖ້າມີຫຍັງເຮົາຊື້ໄດ້                     ເອົາມາໄວ້ບໍ່ໃຫ້ເຫຼືອ

ແຕ່ມີສິ່ງເຊື່ອໄດ້                         ຄືຄ່າທາງໃຈ
ບໍ່ມີໃຜມາຈາ                              ຈ່າວຂາຍກັນໄດ້
ຂາຍຄ່າໃຈມີຄຳເວົ້າ                   ຍິນດີ ຫຼື ຮ້ອງຈົ່ມ
ມັນບໍ່ສົມລົບໄດ້                          ເອົາເງິນໃຊ້ດັ່ງເຄື່ອງຂອງ

ຕາມສາຍທາງຍັງກ້ອງ                ສຽງສະນັ່ນກັງວານ
ສຽງຊວ້ານຈົກດັງປະສານ      ກະຕໍ່າຕີດິນແໜ້ນ
ສວາຍໆມາມັນແສນຮ້ອນ           ດວງສຸລີເຜົາແຜ່ນ
ແທນຫ່າຜົນໃຫຍ່ເທັ້ງ                 ຄືນນີ້ຜ່ານມາ

ຍິງຊາຍທຸກທົ່ວໜ້າ                    ແມ້ງມ່ວນໃນອຸລາ
ສຽງໂຮເຮວເຮຮາ                      ບໍ່ຂາດສາຍດັງກ້ອງ
ບວກໜອງຕາມທາງກວ້າງ          ຖົມໄປທົ່ວທຸກບ່ອນ
ຍັງແຕ່ກະນໍ່າຄ້ອນ                      ໃຫ້ມັນແໜ້ນນໍ່າລົງ

ທິບພະວົງ ຕົວອ້ວນໆ                 ຕຳຢູ່ງຸບໆ
ນາງໃສ່ກຸບໃບຕອງ                     ຫົ່ມເສື້ອດຳແຂນສັ້ນ
ເນື້ອໄຂມັນເຈິຄວາມຮ້ອນ           ກາຍາປຽກເຫື່ອ
ຈົນວ່າເສື້ອທີ່ຫົ່ມນັ້ນ                   ມີນ້ຳປຽກທົ່ວຕົວ

ມາລາໃຈ ຫົວຍິ້ມ                       ລົມໝູ່ຢ່າງສຸກສັນ
ຄວາມຮ້ອນມັນເຜົາຜານ             ຢາດເຫື່ອເຕັມໃບໜ້າ
ບົວສະບາ ເດີນອ້ອມ                   ທາງຫຼັງນາງໄປໜ້ອຍໜຶ່ງ
ແລ້ວຈຶ່ງໃຈຕໍ່ຕັ້ງ                         ຕຳດິນແໜ້ນຊ່ວຍພວກເຂົາ.

( ຍັງມີຕໍ່ )

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 29, 2010 | ມີ 4 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກະວີ

ພາບສາຍຕາສົ່ງສ້າງ                   ແສນແນບນຽນອົກ
ບໍ່ອາດປົກສະເໜຫາ                   ແຫ່ງຕົວຂອງເຂົາໄດ້
ເຮັດໃຫ້ໃຈຂອງນາງເຕັ້ນ            ລຳເພັນໃນຢ່າງດູດດື່ມ
ພາບນັ້ນຊຶມຊັບເຂົ້າ                    ເນົາໄວ້ທີ່ໃຈ

ພວກໝູ່ທີ່ຢູ່ໃກ້                           ກໍ່ຊຶມຊາບໄປໝົດ
ຕົກຕະລຶງໃນສາຍຕາ                  ແຫ່ງພວກເຂົາທັງສອງນັ້ນ
ທິດາພອນ ກະສັນໂອ້                  ໃນສາຍຕາຜະຫວາທຽບ
ສາຍຕານຽນນຽບນ້ອມ                ຖະໜອມດ້ວຍສິ່ງຫວັງ

ເພາະແວວຕາດັ່ງກ່າວນັ້ນ           ຜິດແປກທຳມະດາ
ໃນແວວຕາແຝງຮັກ                   ບໍ່ຈືດຈາງວາງເວັ້ນ
ຄວາມຫວານໃນລະເພັນສ້າງ      ສຳພັນໃຈຈົດຈໍ່
ເຮັດໃຫ້ນາງອ່ອນງໍ້                     ພານພໍ້ເວດທະນາ

" ມາເຂົ້າມານັ່ງລ້ອມ                   ດອມໝູ່ຈັກນິດ
ຊ່ວຍປະດິດວາຈາ                      ຮ່ວມກັນໃຫ້ມັນແມ້ງ
ມາຮັກແພງກັນໄວ້                      ຍາມໄປມາພໍໄດ້ແວ່ "
ບົວສະບາ ກ່າວແກ້                     ຄວາມເຂີນເກີ້ແຫ່ງພວກເຂົາ

ທິດາພອນ ບໍ່ກ່າວເວົ້າ                 ພຽງແນມເບິ່ງ ບົວສະບາ
ແລ້ວແນມຫາຍິງສາວ                 ພວກເພື່ອນນາງຄຽງໃກ້
ໃບໜ້ານາງແດງດ້ວຍ                 ອາລົມໃຈທີ່ເອົ້າອຸ່ນ
ຄວາມເຂີນອາຍກໍ່ວຸ້ນ                  ຄວບຄຸມໄວ້ບໍ່ອາດທຳ ໄດ້ແລ້ວ

ສາວອ້ວນ ຍິ່ງກ່າວຊ້ຳ                 ເຕີມຕື່ມນາງເຂີນ
" ນີ້ເປັນຄວາມບັງເອີນ                ຫຼືຈາກໃຈກັນແທ້
ໝູ່ເບິ່ງແມສີໜ້າ                                     ທິດາພອນ ງາມບໍ່
ຍິນດີນະທີ່ພົບພໍ້              ຊາຍກ້າມພໍ່ສ່ຽວເຮົາ "

ອ້ວນ ລໍຟັງຄຳເວົ້າ                      ທີ່ຈະກ່າວຫວນກັບ
ທິດາພອນ ຍອມຮັບ                    ວ່ານາງເຂີນເກີ້
ແຕ່ເມື່ອຍາມນາງເຊີ້                   ເຜີໃຈໃຫ້ກຽດແນ່
ໝູ່ຄູ່ກັນທ່ຽງແທ້                         ຍັງແນເນັ້ນນ່ຽນກັນ ນໍອ້ວນນໍ

ສາຍຕານາງປະຊັນສ້າງ ແສງສົ່ງຊອນເສີມ
ນາງຕື່ມເຕີມຄຳຕຳນິ                   ບອກຜ່ານທາງສາຍຕາໄວ້
ນາງຕ້ອງການຫວັງໃຫ້               ໄມຕີແມ້ງມ່ວນ
ຈຶ່ງສັນຍານໃຫ້ອ້ວນ                   ຈາເວົ້າເລື່ອງອື່ນໄປ

ສາວອ້ວນ ຫວັງຊິໄດ້                  ເຍີ້ຍຕໍ່ເຕີມສຽງ
ອາດລຳອຽງເກີນໄປ                    ເມື່ອໝູ່ຕົນຂໍຮ້ອງ
ສາວທັງສອງແນມໜ້າ                ສົບຕາແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ ກັນແລ້ວ
ທັງໝົດກໍ່ເບິ່ງໜ້າ                       ແລ້ວຫົວຍິ້ມໃຫ້ແກ່ກັນ

" ອັນວ່າຕົວເຈົ້ານັ້ນ                    ມີຊື່ສັນໃດ
ຂ້ອຍເຕັມໃຈຈະຟັງ                    ຮັບຈອງຈຳໄວ້ "
ທິດາພອນ ໄຂຊີ້                         ເຊີນຊວນເວົ້າຕໍ່
ຊາຍຜູ້ຫາກໍ່ເຂົ້າ                         ມາເຕົ້າຮ່ວມວົງ

" ຂ້ອຍນີ້ຄົງຄ່ານ້ອຍ                   ຮຽນກໍ່ອ່ອນອາຍໃຈ
ຈະຮູ້ໄປເຮັດຫຍັງລະ                  ປະໂຫຍດຮຽມມີໜ້ອຍ
ໝົດໃນຕົວຂອງຂ້ອຍ                  ບໍ່ມີຫຍັງປະເສີດຄ່າ
ເຫັນວ່າເຈົ້າສະຫຼາດຮູ້                ດູແລ້ວບໍ່ໜ້າຖາມ "

ທິດາພອນ ບໍ່ຫ້າມກັ້ນ                 ອົດຢູ່ໃຫ້ໃຈນັກ
ຕ້ອງຮູ້ຈັກຄົນຄຸຍໂຕ                   ຊິເງື່ອມງຳຮອດໃສແທ້
ນາງຈຶ່ງແນຄຳເວົ້າ                      ເກົາຫົວໃຈໃຫ້ຮ້ອນຮຸ່ມ
ໃຫ້ມັນສຸມສິ່ງໃໝ້                       ໃນຕອນນັ້ນຊິຮູ້ເອງ

" ຂ້ອຍອາດຈະເກັ່ງໃຊ້                ໃນເລື່ອງການຮຽນ
ເລື່ອງຂີດຂຽນຄຳນວນ                ໝູ່ມວນວິຊານັ້ນ
ຊິທ່ວງທັນໄປຮູ້                          ນາມຕົວແຕ້ມແຕ່ງ ເຈົ້າບໍ
ເຈົ້າບໍ່ໜ້າກັ່ນແກ້ງ                      ຄວາມຫວັງຂ້ອຍເສື່ອມສະຫຼາຍ

ເຈົ້າເປັນຊາຍທີ່ພ້ອມ                  ພຽງເພື່ອຄວາມຫວັງ
ຄົງຮູ້ຍັງຈິດໃຈ                           ແຫ່ງຄົນຄອຍຈ້ອງ
ຄົນຫວັງປອງເສີມສ້າງ                ພູມປັນຍາໃຫ້ພົ້ນໂງ່
ຍ້ອນບໍ່ຮູ້ຈິ່ງອ່າວໂອ້                   ຕາມຕ້ອນຕື່ມຖາມ

ຄົນຮູບງາມດັ່ງເຈົ້າ                     ໃຈຊື່ມີສັດຈະ
ນ້ຳໃຈດີເໝືອນພະ                      ທ່ອງທຳນຳນ້ອມ
ຄຸນສົມບັດກໍ່ມີພ້ອມ                     ຖະໜອມແພງພວກໝູ່
ມື້ນີ້ເອງຂ້ອຍຈິ່ງຮູ້                       ວ່າຕົວເຈົ້າຂີ້ອົ່ງຄຸຍ "

ແມ້ງເມື່ອລົງລຸຍນ້ຳ                     ກໍ່ຕ້ອງຜ່ານວັງຫຼວງ
ແມ້ງເມື່ອລົງລອຍຕົມ                  ກໍ່ຕ້ອງລອຍໃຫ້ມັນມົ້ມ
ຄັນຊັ້ນຄົງຈົມປິ້ງ                        ຕາໄປປະໂຫຍດເປົ່າ
ຕົວເຂົາຈຶ່ງຕອບແກ້                    ພໍເປັນຂໍ້ຕໍ່ກອນ

" ຄົນງາມສວຍເຈົ້າຢ່າຮ້ອນ         ຟັງຂ້ອຍກ່ອນໃຈເຢັນໆ
ອາລົມເປັນຫຍັງນໍ                      ຈຶ່ງໜ້າງໍບານບຶ້ງ
ສົ່ງສາຍຕາຫວານຊຶ້ງ                  ຕຶງໃຈມາໃຫ້ແນ່
ຂ້ອຍພໍໃຈທ່ຽງແທ້                      ໃນຮອຍຍິ້ມເຈົ້າມອບມາ

ມື້ນີ້ຟ້າໃກ້ຄໍ່າແລ້ວ                      ອາທິດມໍ່ຈວນດັບ
ສຸລິຍາອາພັບ                             ຊິລັບລົງປາຍໄມ້
ເຈົ້າຄວນທຳຕົນໃຫ້                    ໃຈສົດໃສຊ້ອຍຊື່ນ ແດ່ແມ
ຢ່າໃຫ້ຄືນຄໍ່າເສົ້າ                       ເໝືອນເຈົ້າສົ່ງໃຈ ເທາະນາ "

ຊາຍຜູ້ນີ້ຊ່າງໄຮ້                         ຢາງແຫ່ງຄວາມອາຍ ຈິງໜໍ
ກ້າທ້າທາຍວາຈາ                       ຈີບຕົວກາງແຈ້ງ
ສົ່ງສາຍຕາມາແກ້ງ                     ແທງໃຈໃຫ້ຫຼົງທ່າ
ທຳມາດເປັນໜ້າດ້ານ                 ແຖມຊ້ຳຕື່ມດຳ

ຢ່າຫວັງໄດ້ຊົດນ້ຳ                      ກິນຕ່ອນທັນຕາ ເຖີດໜາ
ຮູ້ວ່າເຮົາເປັນໃຜ                        ຫາກຊິໜາວໃນເນື້ອ
ຄິດວ່າເປັນປະທຸມເຊື້ອ                ມາລາແລ້ງຄ່າ ຊັ້ນບໍ
ຈຶ່ງທຳທ່າເໝືອນດັ່ງເຜີ້ງ             ບິນຊົມໄດ້ດັ່ງໃຈ

ທິດາພອນ ບໍ່ຢາກໃຊ້                  ຄຳຕໍ່ເຕີມເຂົາ
ນາງເວົ້າພຽງເບົາໆ                     ເພື່ອເລີກລາຫາບ້ານ
" ມື້ໜ້າເຮົາມາຕ້ານ                    ດອມກັນຄັ້ງໃໝ່
ມື້ນີ້ ຕາເວັນໃກ້ຄໍ່າຄ້ອຍ               ສົມຄວນແລ້ວລະໝູ່ເຮົາ

ຈົ່ງໂຊກດີເຖີດພວກເຈົ້າ              ລາກ່ອນແລ້ວເຫັນກັນ
ໂອກາດວັນເວລາ                       ທີ່ດີຈຶ່ງດອມເວົ້າ
ພວກເຮົາມາລົມຫຼິ້ນ                    ນຳກັນອີກຄັ້ງໃໝ່ "
ແລ້ວພວກນາງກໍ່ໄດ້                    ເດີນຍ້າຍຍ່າງໄປ

ຫຼັງຈາກນາງໄດ້ກ່າວເວົ້າ            ພວກໝູ່ກໍ່ເຫັນດີ
ມີພຽງຊາຍມາທີຫຼັງ                    ບໍ່ຢາກຍິນດີດ້ວຍ
ພົບຄົນສວຍບໍ່ທັນເວົ້າ                 ລົມກັນໃຫ້ເຂົ້າເລື່ອງ
ພັດເຫຼົ່າມາເຊື່ອງສົ້ນ                   ຍ້ອນຄຳເວົ້າກ່າວລາ

ຕົວຂອງເຮົາບໍ່ໜ້າ           ມາກໍ່ກວນເຂົາ
ເພັດສຸວັນ ເຫງົາໃຈ                    ຕຳນິຕົນເອງໄວ້
ພວກນາງສາວໄປແລ້ວ               ບໍ່ຫັນຫຼັງມາສັ່ງ
ບົວສະບາ ຢືນຢູ່ຢັ້ງ                     ຍັງລໍຖ້າຍ່າງພ້ອມເຂົາ.

( ຈົບຕອນທີ 1, ອ່ານຕໍ່ຕອນຕໍ່ໄປ )

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 28, 2010 | ມີ 14 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

" ຕົກກະເທີນໄດ້ມາຫຼິ້ນ               ເຂົ້າຮ່ວມວົງກັນ
ຄວາມສຸກສັນຫັນສາ                   ໃຫ້ມ່ວນໃຈຄວນເວົ້າ
ຂ້ອຍພໍໃຈໃນຕົວເຈົ້າ                  ທີ່ເຕືອນເຮົາໃຫ້ຮູ້ວ່າ
ສະໝອງຍັງອ່ອນຫຼ້າ                  ປັນຍາປູ້ໂງ່ເຂົາ

ຂ້ອຍນີ້ຫວັງວ່າເຈົ້າ                    ຜູ້ຍິ້ມງ່າຍສາຍຕາຫວານ
ຈະປະທານຄວາມຈິງໃຈ             ດັ່ງໃຫ້ເຮົາໃນວັນນີ້
ຖ້າຫາກ ເຫັນຂ້ອຍມີຈຸດດ້ອຍ      ກະລຸນາເຕືອນຂ້ອນແນ່
ຂ້ອຍຈະ ໄດ້ແກ້ໄຂສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ     ໃຫ້ຫາຍງ້ວງໂງ່ຜະຫຍາ "

ມາລາໃຈ ຫຼຽວເບິ່ງໜ້າ               ແລ້ວຍິ້ມຕໍ່ຫວານໆ
"
ຂ້ອຍ​ບໍ່​ຫານ​ຈະ​ສິດສອນ           ຜູ້​ເກັ່ງ​ຮຽນ​ຄື​ເຈົ້ "
"
ແຕ່​ວ່າ​ຕົວ​ເຮົາ​ນີ້                       ພໍ​ໃຈ​ຄຳ​ເຈົ້າ​ວ່າ
ສິ່ງ​ເຈົ້າ​ຈາບ​ອກຂ້ອຍ                  ເຮົາຈະ​ໄດ້​ປ່ຽນ​ແປງ

ບໍ່​ແມ່ນ​ຮຽມ​ຖະ​ແຫຼ​ງ​ເວົ້າ       ແຕ່ຈາ​ກັ່ນ​ຈາກ​ໃຈ​ຈິງ
ເຈົ້າ​ເປັນ​ຍິງ​ມົນ​ສະ​ເໜ                ສະຫງ່າ​ງາມ​ໃນ​ຄຳ​ເວົ້າ
ຂ້ອຍພູມ​ໃຈໃນ​ຕົວ​ເຈົ້າ                ທີ່​ເຫັນ​ເຮົາ​ເປັນ​ເພື່ອນ
ບອກ​ເຕືອນ​ເຮົາ​ຢ່າງ​ແຈ່ມ​ແຈ້ງ     ກັບຄຳ​ເວົ້າ​ທີ່​ອ່ອນ​ຫວານ "

ສຸມາລີ ອົກ​ສະທ້ານ                     ນ້ອນໍ່າ​ໃນ​ໃຈ
ທີ່​ເຫັນ ບົວສະບາ ຈາ​ໄຂ             ປຶ້ມປ່ຽມ ມາລາ​ໃຈ ເວົ້າ
ຫົວ​ໃຈ​ນາງ​ເຫງົາ​ເສົ້າ              ກັບຄຳ​ເຂົາ​ເວົ້າ​ຕໍ່
ມີ​ແຕ່​ຍໍ​ຍົກຍ້ອງ                          ຫຼຽວມອງ​ໜ້າ​ສະຫງ່າ​ໃຈ

ເປັນ​ຫຍັງ​ເຈົ້າ​ຈຶ່ງ​ລືມ​ໄດ້              ບົດບາດ​ຕົນ​ເອງ
ເຈົ້າ​ເກັ່ງ​ການ​ສຶກສາ                    ພັດທະ​ນາ​ຕົວ​ຂ້ອຍ
ເປັນ​ຫຍັງ ກາຍ​ເປັນ​ຄົນ​ປັນຍາ​ດ້ອຍ ຄອຍທຳ​ຕາມ​ຄຳ​ສັ່ງ
ຄວາ​ມມຸ່ງ​ຫວັງ​ຕົນ​ຢາກ​ໄດ້          ກາຍ​ເປັນ​ໄຮ້​ເຫດຜົນ

ເຈົ້າ​ເປັນ​ຊາຍ​ທີ່​ຄິດ​ຄົ້ນ                ສະຫຼາດ​ກວ່າ​ເຮົາ​ຫຼາຍ
ບໍ່ວ່າ ຈະມາ​ຕາຍ​ເໝືອນ​ປາ         ທີ່ຂາດ​ແຄນ​ເຂີນ​ນ້ຳ
ພຽງ​ແຕ່ຄຳ​ຈາ​ເວົ້າ                      ປັດຈຸ​ບັນ​ເຈົ້າ​ກໍ່​ເຊື່ອ
ເຈົ້າບໍ່​ເຫຼືອ​ສິ່ງ​ຄິດ​ຄົ້ນ                  ຈຶ່ງຫຼົງ​ຫຼົ້ມ​ຢ່າງ​ງ່າຍ​ໃຈ

ຮູ້ບໍ່​ອົກ​ຂ້ອຍ​ໃຫ້             ເມື່ອ​ເຈົ້າ​ກ່າວ​ຄຳຫວາ​ນ
ເມື່ອ​ເຈົ້າ ສຸກສຳລານ​ກັບ​ວາຈາ    ທີ່ນາງ​ວອນ​ເວົ້າ
ຫົວ​ໃຈ​ເຮົາ​ມັນ​ເສົ້າ           ເຫງົາ​ໃນ​ເຈົ້າ​ຮູ້​ບໍ່
ຄັນຈະ​ເວົ້າ​ຕໍ່​ເຈົ້າ            ເຮົານັ້ນ​ຍິ່ງ​ຄິດ​ກົວ

ຄິດຢ້ານ​ຕົວ​ຂອງ​ເຈົ້າ                  ບໍ່​ເຂົ້າ​ທ່າ​ທາງ​ເຮົາ
ເມື່ອນັ້ນ ຂ້ອຍຍິ່ງ​ເຫງົາ​ໃນ​ອົກ   ແລະ​ລະອາຍ​ພວກ​ເຂົາ​ລ້າ
ເຈົ້າກໍ່​ຫັນ​ມາ​ດູ​ໜ້າ                     ສົບຕາ​ເຮົາ​ຈັກ​ໜ່ອຍ​ແນ່
ເປັນ​ຫຍັງ ເຈົ້າຈິ່ງ​ແລ​ລໍ່າ​ໜ້າ       ຂອງນາງ​ໄດ້​ບໍ່​ອ່ຽງອາຍ

ຫຼືວ່າ​ເຈົ້າ​ໜ່າຍ​ໜ້າ           ເກົ່າໆ​ຂອງ​ເຮົາ ແລ້ວບໍ
ຫຼື​ເຈົ້າ​ເຫັນ​ຈົນ​ຊິນ​ຕາ                  ຈິ່ງ​ເບື່ອ​ລະອາ​ຫຼື​ນີ້
ຍາມ​ເມື່ອ​ມີ​ໃບ​ໜ້າ                      ດວງຕາ​ຄົນ​ໃໝ່
ຈຶ່ງຊື່ນ​ໃຈ​ຢູ່​ບໍ່​ແລ້ວ                      ແວວຕາ​ຈ້ອງ​ສ່ອງ​ແຕ່​ນາງ

ແຖມວາງ​ຄໍາ​ອ່ອນ​ຊ້ອຍ               ສ້າງປ່ອງ​ແປງ​ທາງ
ເພື່ອ​ໃຫ້​ນາງ​ເດີນ​ມາ                   ສູ່ຫົວ​ໃຈ​ເຈົ້າ
ມາຮັບ​ເອົາ​ຄວາມສຸກ​ສ້າງ            ສະໜອງ​ໃຈ​ໃຫ້​ຫວານ​ຊໍ່າ
ສຸດທ້າຍ​ຜູ້​ບອບ​ຊ້ຳ                     ກໍ່​ເປັນ​ຂ້ອຍ​ຜູ້​ຫ່ວງ​ຫາ

ບົວສະບາ ອວ່າຍໜ້າ                  ມາ​ເບິ່ງ ສຸມາລີ
ເຫັນ​ນາງ​ມີ​ອາລົມ                       ບໍ່ຊື່ນ​ຊົມ​ປານ​ໃດ​ແລ້ວ
ເຂົາຈຶ່ງ​ຫາ​ແນວ​ເວົ້າ                   ໄຂບັນຫາໃຫ້​ຫຼີກ​ຫ່າງ
ຈຶ່ງ​ເບີກທາງ​ອື່ນ​ໃຊ້           ໃຫ້​ເປັນ​ກ້າວ​ດຸ່ງ​ເດີນ

ເຂົາຈຶ່ງ​ເຊີນຊວນ​ເວົ້າ                  ຖາມ​ອີກ​ໜຶ່ງ​ນາງ​ສາວ
"
ສອງ​ແກ້ມ​ຂາວ​ຕາ​ຄົມ               ຮ່ວມລົມ​ແດ່​ບໍ​ເຈົ້າ
ລອງຖະ​ແຫຼ​ງຄຳ​ເວົ້າ                  ດອມດາ​ຜະຫຍາ​ມ່ວນ ເບິ່ງ​ດູ
ຜີວຂາວນວນ​ດັ່ງ​ເຈົ້າ                  ນາມຊັ້ນ​ຊື່​ໃດ ? "

ນາງສາວຍິ້ມສົ່ງໃຫ້                    ໄວ້ກ່ອນນິດໆ
ເພື່ອເປັນຈິດໄມຕີ                       ຕໍ່ກັນຄາວນ້ອຍ
ພ້ອມທັງສອຍຄຳເວົ້າ                  ຫວານໃນຊຶ້ງຊ່າ
ຜະຫຍານາງກໍ່ບໍ່ດ້ອຍ                 ຖອຍແຕ້ມຕໍ່າໃຜ

"
ໃນເມື່ອ ບົວ ຫາກໄດ້              ໄກຫ່າງວັງຫຼວງ
ບໍ່ເຫັນທວງທາລາ                      ເຫດໃດຊິເນົາໄດ້
ໃນເມື່ອ ບົວ ໄກນ້ຳ                     ສາວນາງພຽງຮູ້ພີ່
ເຫດໃດແລ້ວຊິກ້າ                      ຈາຕ້ານກ່າວຂານ

ໃນໃຈ ພໍຢາກອອກປາກຕ້ານ       ຕັ້ງແຕ່ແລເຫັນ ພຸ້ນແລ້ວ
ຢາກລຳເພັນທາຍທັກ                  ທ່ອງທຳທຽມເຈົ້າ
ແຕ່ວ່າຕົວເຮົານີ້                         ໂສພາເນື້ອບໍ່ຜ່ອງ
ຢ້ານພີ່ຊາຍແຜດຮ້ອງ ຄົນຂີ້ຮ້າຍຢ່າງນ້ອງ ຍັງມາກ້າຕໍ່ຄວາມ ດອກນາ "

ຍາມນັ້ນສາວກີດຮ້ອງ                 ໂຮຮໍ່າເຕັມຈິດ
ສ່ວນວ່າ ບົວສະບາ ມິດ               ເຫຼືອດຕາແນມຈ້ອງ
"
ຂ້ອຍບໍ່ເຄີຍຄໍ່າຄວນຮ້ອງ          ຕິຊົມຮູບຮ່າງ ໃຜນາ "
ບົວສະບາ ກ່າວອ້າງ                   ສະແດງສ້າງສິ່ງດີ

"
ຂ້ອຍນີ້ ທິດາພອນ ແມ່ນຊີ້         ບອກບົ່ງນາມຮຽມ ຈິງແລ້ວ
ອັນຊື່ ພອນ ຄືນາມທຽມ               ພໍ່ແມ່ຮຽມຫວນເອີ້ນ
ຄັນຫາກເດີນໄປຫ້ອງ                 ຫົວເມືອງ ບ້ານອຸ່ນ ພາຍພຸ້ນ
ໄປທ່ຽວບຸນບ້ານຂ້ອຍ                 ເຊີນເຈົ້າແວ່ຢາມ ໄດ້ນາ "

ບົວສະບາ ຫົວຍ້າມໆ                  ທັງຄິດໃນຈິດ
"
ຄັນຂ້ອຍໄປທຸກອາທິດ            ໄດ້ບໍ່ເດຕົນເຈົ້າ
ຢ້ານແຕ່ຫັນຈາເວົ້າ                    ເຊົາໆຢ່າໄປແວ່ "
"
ເອີ່ຄັນຊິໄປຢ່າງນັ້ນແທ້        ກໍ່ຍິນດ້ວຍບໍ່ຂີນ ດອກນາ "

ພໍທຸກຄົນໄດ້ຍິນແລ້ວ                  ໂຮສະນັ່ນສຸກສັນ
ສຽງເນືອງນັນຜາສຸກ                   ມອບພະລັງໃຈໄວ້
ຄວາມເວົ້ານາງວອນໃຊ້              ຄວາມຈິງໃຈໃຫ້ທ່າ
ບົວສະບາ ໄດ້ແຕ່ຍິ້ມ                  ຍ້ອນຄຳເວົ້ານັ້ນຖືກໃຈ

ພໍດີໃນຂະນະນັ້ນ                        ມີຊາຍໜຶ່ງເດີນເຖິງ
ເຂົາເພິ່ງພວມຕາມຫາ                 ເພື່ອນຊາຍໃນນັ້ນ
"
ເປັນແນວໃດວັນນີ້                    ອາລົມດີແທ້ນໍໝູ່
ເຮົາຫາໂຕຢູ່ພຸ້ນ                         ບໍ່ເຫັນເຈົ້າຈຶ່ງຍ່າງມາ ພີ້ນາ "

"
ມີບັນຫາໃດແລ້ວ                     ຈິ່ງຮີບດ່ວນມາຫາ ? "
"
ພຽງຢາກຈາດອມໂຕ                ໃຫ້ສວ່າງເຫງົາໃນວັນນີ້ "
ສະບາຍດີທຸກຄົນແລ້ວ                ຕາຫວານໆວາດໃສ່
ໃຜຜູ້ໜຶ່ງທີ່ນັ່ງລ້ອມ                     ດອມດ້ວຍເດັ່ນພະວົງ

( ຍັງມີຕໍ່ )

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 28, 2010 | ມີ 6 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

" ຮູບ​ຮ່າງ​ບໍ່​ຂີ້ຮ້າຍ            ເວົ້າກໍ່​ມ່ວນ​ນວນ​ຫູ
ຮຽມຢາກ​ດູ​ທາງ​ໃນ           ເບິ່ງ​ເດຫົວ​ໃຈ​ເຈົ້າ
ຢ້ານຫວານ​ພຽງ​ຄຳ​ເວົ້າ               ສະ​ເໜຫາ​ພາຍ​ນອກ
ສ່ວນທາງ​ໃນ​ບອກ​ບໍ່​ໄດ້               ຢ້ານ​ໃຈ​ສົ້ມ​ກວ່າ​ໝາກ​ນາວ ພຸ້ນນາ "

ສຽງ​ຈາກ​ສາວ​ຜູ້​ອ່າວ​ອ້ວນ      ກວ່າ​ໝູ່​ໃນ​ວົງ
ແລ້ວພວກ​ນາງ​ພາກັນ​ໂຮ            ຊວ່າ​ແຊວ​ດ້ວຍ​ຄວາມ​ປຶ້ມ
"
ໂອ​ຂ້ອຍ​ລືມ​ໄຂ​ຂໍ້           ແນວນາມ​ຊັ້ນ​ຊື່
ມັນນັ້ນ​ຄື​ດັ່ງ​ຂ້ອຍ                        ບໍ່ລອຍ​ລ້ອງ​ຫ່າງ​ເຫີ​ນ ດອກນາ

ຊື່ຂ້ອຍ​ຕາມ​ໝູ່​ເອີ້ນ                     ອ້ວນ ອຸ່ນ​ນວນ​ນົງ
ທິບພະ​ວົງ ຄື​ນາມ            ແຫ່ງຮຽມ​ເປັນ​ເຄົ້າ "
"
ໂອ​ໂຫນາມ​ມະກອນ​ເຈົ້າ           ສົມຕົວ​ຕາມ​ແຕ່ງ
ທິບພະ​ວົງ ກໍ່​ແມ້ງ                       ຟັງ​ໄດ້​ມ່ວນ​ດີ "

"
ຂ້ອຍ​ບໍ່​ບອກ​ກໍ່​ໄດ້​ຕີ້          ເພາະທຸກ​ທີ່​ຫວນ​ເຫັນ
ພວກ​ເຮົາ ເປັນ​ເພື່ອນ​ຮຽນ​ໃນ​ຄາວ​ຫຼັງ ຮ່ວມກັນ​ແຕ່​ຍັງ​ນ້ອຍ
ສຸມາລີ​ ສອຍ​ຂຶ້ນ                         ສະ​ແດງ​ຕົນ​ຕາມ​ຕ່າ​ວ
ບົ່ງບອກ​ຂ່າວ​ໃຫ້​ໝູ່​ຮູ້                  ວ່າຕົນ​ລື້​ງຕັ້ງ​ແຕ່​ເຫິງ

"
ເຮົາ​ໂລດ​ຫາ​ກໍ່​ເພິ່ງ​ຮູ້                 ເປັນ​ແຟນ​ເກົ່າ​ກັນ​ເບາະ ? "
ສາວອ້ວນ ສອຍ​ເອາະ​ເຊາະ     ເພື່ອ​ເກາະ​ເອົາ​ຄໍາ​ເວົ້າ
ສຸມາລີ​ງົມ​ເກົ້າ               ແປງ​ຜົມ​ໜ້ອຍ​ໜຶ່ງ
ແລ້ວຈຶ່ງ​ຂານ​ຕອນ​ຕ້ານ               ສາວອ້ວນ​ຜູ້​ວ່າ​ນາງ

"
ແນ່ນ​ອນ ຂ້ອຍບໍ່​ຂີນ​ຄັດຄ້ານ     ຖ້າພວກ​ໝູ່​ເຫັນ​ດີ
ມາພີ້​ຕີ ບົວ​ສະບາ                       ມານັ່ງ​ຮຽງ​ຮຽມ​ພີ້ "
ພ້ອມທັງ​ມີ​ສາຍຕາ​ອ້ອນ              ວອນ​ເຂົາ​ເຂົ້າ​ມາສູ່
ຖ້າອົດ​ໃຈ​ຢູ່​ໄດ້                           ຄົນນັ້ນ​ບໍ່​ແມ່ນ​ຊາຍ

ບົວສະບາ ເຄື່ອນ​ຍ້າຍ                 ລຸກຍ່າງ​ເດີນ​ໄປ
ສຸມາລີ ຕາ​ໃສ               ໃສ່​ເຂົາ​ຄາວ​ນ້ອຍ
ທັງໝົດ​ຄອຍ​ແນມ​ໜ້າ         ໃນສາຍຕາ​ທີ່​ຈົດ​ຈໍ່
ທຸກຄົນ​ເຜີຍ​ຜໍ່​ໜ້າ                       ແລ້ວຫົວ​ຍິ້ມ​ຕໍ່​ກັນ

ສ່ວນສາວ​ ມາລາ​ໃຈ​ ນັ້ນ             ແນບ​ເນັ່ງ​ແນ​ຈິດ
ໃຊ້ສາຍຕາ​ເປັນ​ແນວ​ຄິດ             ລິດທິການ​ແທນ​ຄຳ​ເວົ້າ
ສຸມ​ໃສ່​ເຂົາ​ເປັນ​ຄື້ນ                     ຫວງ​ເຂົາ​ຢ່າງ​ດູດ​ດື່ມ
ແລ້ວຕື່ມ​ເຕີມ​ຕໍ່​ທ້າຍ                   ດ້ວຍຄຳ​ເວົ້າ​ທີ່​ສຽບ​ໃຈ

"
ຄົນຫຼໍ່ສົດຊື່ນໃຊ້                       ຄວາມຫຼໍ່ໃຫ້ເປັນຜົນ
ຄ່າຂອງຄົນຄົງສູງ                       ຈຶ່ງອວດຕົວເອງໄດ້
ລົມປາກສາວໄຂເວົ້າ                   ຄຳດຽວກໍ່ໃຈງ່າຍ
ບໍ່ໜ້າເລີຍຊາຍດັ່ງເຈົ້າ                ຫູເບົາໃບ້ບອດສະໝອງ "

ບົວສະບາ ຈຳຕ້ອງ                     ໂຍບນັ່ງເບົາໆ
ແວວຕາເຂົາເປັນປະກາຍ            ກຽດນາງໃນຄຳເວົ້າ
ນາງກັບເຂົາເປັນໃຜແທ້              ທຳວາທີທ້າທ່າ
ໃບໜ້າງາມອ່ອນນ້ອມ                ແຕ່ຄຳເວົ້າບໍ່ຮິ່ນຕອງ

ສຸມາລີ ປະຄອງຂ້າງ                   ແລ້ວເວົ້າຕໍ່ ບົວສະບາ
"
ມາໃກ້ເຮົາດີແລ້ວລະ                ຊິເບິ່ງແຍງດູແລເຈົ້າ "
ພໍໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າ                         ມາລາໃຈ ສີໜ້າຫຼ່າ
ນາງຄິດຫາສິ່ງແກ້                      ກັບຄຳເວົ້າທີ່ສຸຂຸມ

"
ຄຳເວົ້າຂ້ອຍ ອາດບໍ່ນຸ້ມດັ່ງຝ້າຍ             ຫຼືແຫຼມດັ່ງປາຍເຂັມ
ແລະບໍ່ ເຜັດ ເຄັມ ຫວານ            ດັ່ງ ພິກ ເກືອ ລຳອ້ອຍ
ຕົວຂອງຮຽມຍັງດ້ອຍ                  ຜະຫຍາຮຽມບໍ່ທັນຄ່ອງ
ສະໝອງຍັງບໍ່ຮອບຮູ້                  ຈຶ່ງຫຼົງເວົ້າໃຫ້ເພິ່ນຊັງ "

ມາລາໃຈ ກ່າວຢັ້ງ                      ສະເໜີເພດເຍົາໄວ
ຄິດເສຍໃຈໃນຕົນເອງ                 ທີ່ກ່າວຈາສັນນັ້ນ
ມັນບໍ່ສົມຄວນແທ້                       ຈະແນຄຳແຄ້ນຄ່າ
ຫຼົງຮັກເຂົາເຮົາບໍ່ໜ້າ                  ວາຈາເວົ້າລົບລູ່ໃຈ

"
ຂໍອະໄພໂທດດ້ວຍ                   ທີ່ຂ້ອຍກ່າວບໍ່ເໝາະສົມ
ກ່າວທະນົງແນວຄິດ                   ບໍ່ໄຄ່ຄວນຄຳເວົ້າ
ຫວັງວ່າ ບົວສະບາ ເຈົ້າ              ອະໄພເຮົາມາດມຸ່ງ "
ໄມຕີປຸງແຕ່ງຕ້ອນ                      ເສີມຊ້ອນສົ່ງຈາກນາງ

ໃນແວວຕາອ້າງວ້າງ                   ລອຍເລື່ອນເໝືອນຕຳນິ
ນາງຕໍ່ຕິຕົວນາງ                         ທີ່ກ່າວຄຳບໍ່ຄວນໃຊ້
ແວວຕານາງທຳໃຫ້                    ບົວສະບາ ຄິດງໍ້ງ່ຽງ
ຈິດໃຈເຄີຍທ່ຽງໝັ້ນ                    ສະເທືອນທໍ້ຜໍ່ຜະຫຍອງ

ສາຍຕານາງສົ່ງຟ້ອງ                  ຊີ້ປ່ອງໃຈປະສົງ
ບອກບົ່ງໃນຄວາມຫວັງ               ທີ່ນາງປອງໄວ້
ເຮັດໃຫ້ ຫົວໃຈ ບົວສະຍາ ເຕັ້ນ   ເປັນທຳນອງທີ່ແຕກຕ່າງ
ວັນນີ້ເຂົາສ່າງພໍ້                          ສາຍຕາຊຶ້ງແຫ່ງໃຈ

"
ຕົວຂ້ອຍນີ້ບໍ່ໄດ້                        ແຄ້ນຄັ່ງໃນໃຈ
ຂ້ອຍໄດ້ຟັງສຳນຽງ                     ຈາກສຽງຂອງເຈົ້າ
ທຳໃຫ້ຫາຍຄວາມເສົ້າ               ບັນເທົາຄວາມວ້າງເວ່
ເປັນບຸບເພດອກໄມ້                     ຫອມຊຶ້ງຊື່ນໃຈ

ເຈົ້າຊ່າງສະຫຼາດໃຊ້                   ວາທະສາດຄົມແຫຼມ
ສ່າງແຖມຄຳຄົມຫວານ               ຫວ່ານອອຍຄອຍໃຊ້
ຢາກເຫັນເດຫົວໃຈເຈົ້າ              ເອົາຫຍັງນໍມາປັ້ນແຕ່ງ
ຈຶ່ງສ່າງແປງປາກເວົ້າ                 ຫວານສົ້ມຂື່ນເຄັມ ໄດ້ນໍ "

ບົວສະບາ ເຕັມໃຈເວົ້າ                ໂຕ້ຕອບນິດໆ
ເພາະຄິດເຖິງໄມຕີ                      ຊິເສື່ອມໂຊມເຊົາຊຶ້ງ
ເຂົາຈຶ່ງຫາຄຳເວົ້າ                      ວອນຖະໜອມນ້ອມສົ່ງ
ຈຸດປະສົງເພື່ອສ້າງ                     ງໄວ້ເພື່ອງ່າຍເດີນ

( ຍັງມີຕໍ່ )

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 25, 2010 | ມີ 4 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ສຸມາລີ ອວ່າ​ໜ້າ                      ມາ​ເບິ່ງ ມາລາ​ໃຈ
ນາງຢາກ​ໄຂ​ຄວາມ​ໃນ                ອອກມາ​ໃຫ້​ຫວນ​ຮູ້
ວ່າ​ເຂົາ​ເປັນ​ຊາຍ​ຊູ້           ໃນ​ໃຈ​ນາງ​ຢ່າງ​ແນ້ວ​ແນ່
ຢາກດູ​ແລ​ຢູ່​ໃກ້                           ຄຽງຂ້າງ​ຄູ່​ສູ່​ວັນ

ນາງຢາກ​ບອກ​ສິ່ງ​ເຫຼົ່າ​ນັ້ນ           ອອກມາສູ່ ມາລາ​ໃຈ
ບອກຄວາມ​ໃນ​ຂອງ​ອົກ               ວ່າຮັກ​ຊາຍຄົນ​ນີ້
ນາງຢາກ​ມີ​ຄຳ​ເວົ້າ                      ກັບ ມາລາ​​ໃຈ ໃຫ້​ຮູ້​ວ່າ
ດວງອຸລາ​ນາງ​ຈ່ອງ​ແລ້ວ             ບໍ່ວາງ​ໃຫ້​ຜູ້​ອື່ນ​ໄປ

ດ້ວຍຫົວ​ໃຈ​ນາງ​ແລ້ວ                 ນາງຢາກ​ກ່າວ​ໃຫ້​ມັນ​ນັກ
ກ່າວອອກ​ມາ​ເຖິງ​ຄວາມ​ຮັກ         ທີ່ມີ​ຢ່າງ​ນອງ​ລົ້ນ
ກ່າວ​ໃຫ້​ຄົນ​ເຂົາ​ຮູ້                       ຫົວ​ໃຈ​ນາງ​ໄດ້​ຈັບ​ຈ່ອງ
ໃຈນາງ​ປອງ​ໜ່ຽວໝັ້ນ                ກັບ​ເຂົາ​ນັ້ນ​ຢ່າງ​ແນ່​​ໃຈ

ແຕ່​ແລ້ວ ນາງ​ໄດ້​ພຽງ​ຄິດ​ໄວ້        ຊ້ອນ​ເຊື່ອງ​ໃນ​ດວງ​ໃຈ
ນາງຈຶ່ງ​ເກັບ​ຄວາມ​ໃນ         ໃສ່ຊວງ​ຕົນ​ໄວ້
ບໍ່​ໃຫ້​ ມາລາ​ໃຈ ຮູ້                       ວ່າ​ໃຈ​ນາງ​ຮັກ​ເຂົາ​ແນ່
ເພື່ອພິສູດ​ຮັກ​ແທ້                        ນາງນັ້ນ​ຄິດ​ຢາກ​ລອງ

"
ຕົວ​ຂ້ອຍ ບໍ່ມີ​ຫຍັງ​ຂັດຂ້ອງ        ຕາມ​ແຕ່​ຕົວ​ເຂົາ
ພວກ​ເຮົາ ເປັນ​ຜູ້ຍິງ​ຄື​ກັນ             ບໍ່ຮູ້​ໃຈ​ເຂົາ​ໄດ້
ເຂົາພໍ​​ໃຈ​ໃຜ​ນັ້ນ             ເປັນ​ຈຸດ​ສໍາຄັນ​ກວ່າ
ຖ້າວ່າ​ເຂົາ​ຮັກ​ຂ້ອຍ​ແລ້ວ             ຕົວ​ເຈົ້າ​ຕ້ອງ​ປ່ຽນ​ໃຈ "

"
ມັນ​ກໍ່​ຍັງ​ບໍ່​ແນ່​ໄດ້                      ທີ່ຈະ​ກ່າວ​ສະຫຼູ​ບຜົນ
ແນວຄິດ​ຂອງ​ຄົນ​ເຮົາ                  ທຸກໆ​ວັນ​ປ່ຽນ​ແປງ​ໄດ້ "
"
ໜ້າສົນ​ໃຈ​ຄຳ​ເຫັນ​ເຈົ້             ເປັນ​ຄວາມ​ຈິງ​ທີ່​ກະຈ່າງ
ທຸກຢ່າງ​ໃນ​ໂລກ​ນີ້                      ລ້ວນ​ເປັນ​ເລື້ອງ​ບໍ່​ແນ່ນອນ "

"
ດັ່ງ​ບົດ​ສອນ​ກ່າວ​ໄວ້                 ທຸກສິ່ງ​ອະ​ນິຈັງ
ຄວາ​ມທ່ຽງ​ແທ້​ຍັງ​ບໍ່​ມີ         ໃຫ້ອໍາ​ມະຕະ​ໄດ້ "
ມາລາ​ໃຈ ຈາ​ເວົ້າ            ເອົາທໍາ​ເຂົາ​ມາ​ວ່າ
ສິ່ງທໍາ​ມະ​ສອນ​ສັ່ງ​ໄວ້         ເ​ປັນ​ເລື້ອງ​ໜ້າ​ຮິ່ນຕອງ

ແລ້ວສອງ​ສາວ​ກໍ່​ຍິ້ມ                   ຮັບວ່າ​ກັບ​ຄຳ​ສອນ
ສິ່ງ​ແນ່ນອນ ຄືຄວາມ​ບໍ່​ແນ່ນອນ   ຊ່າງອະນິຈັງ​ແທ້
ແມ່ນ​ແຕ່​ແປວ​ກະ​ແສ​ນໍ້າ       ໄຫຼ​ແຮງ​ຍັງ​ຕັນ​ຢູ່
ນັກປາດ​ແສນ​ຮໍ່າ​ຮູ້                      ຍັງຜິດ​ໄດ້​ດັ່ງ​ກັນ

ສຸມາລີ ຫັນໜ້າ                          ມາເວົ້າຕໍ່ ມາລາໃຈ
"
ເຈົ້າຮູ້ເຂົາດົນປານໃດ               ຈິ່ງຢາກເປັນແຟນນີ້ "
ມາລາໃຈ ມີຮອຍຍິ້ມ                   ສາຍຕາຫວານແລ້ວຕອບວ່າ
"
ຂ້ອຍນີ້ຫາກໍ່ຮູ້                          ສອງສາມມື້ທີ່ພົບກັນ

ແຕ່ຂ້ອຍເຫັນເຂົານັ້ນ                  ມີຫຼາຍຢ່າງຕິດໃຈເຮົາ
ເລີຍຄິດ ຢາກໄດ້ເຂົາມາເປັນແຟນ ເຫດຜົນມີພຽງນີ້ "
ສຸມາລີ ແນມໜ້າ                        ໃນໃຈກໍ່ຄິດວ່າ
'
ໜ້າຕາງາມທ່ຽງແທ້                  ແຕ່ໃຈນັ້ນງ່າຍໄປ '

ພິທີກອນນັ້ນໄດ້              ປະກາດກ່າວປິດພິທີ
ສຸມາລີ ຈາຊວນ                          ໝູ່ຄູ່ນາງຄຽງໃກ້
ມາລາໃຈ ຫົວຍິ້ມ                       " ຂໍໄປນຳໄດ້ບໍ່ ? "
"
ຂ້ອຍກໍ່ພວມຊິເວົ້າ                    ຊວນເຈົ້າຢູ່ນີ້ໜາ "

ສຸມາລີ ຫົວຍິ້ມ                           ພ້ອມພໍ່າ ມາລາໃຈ
"
ເຮົາພາກັນໄປເທາະ                 ໝູ່ຊິໄປໝົດແລ້ວ "
ສຽງ​ແຊວໆ​ຍັງ​ກ້ອງ                    ລົມກັນ​ດັງ​ສະ​ນັ່ນ
ເວົ້າ​ເລື່ອງ​ນີ້​ເລື່ອງ​ນັ້ນ                  ພໍ​ໄດ້​ຮັບ​ຟັງ

ພວກນາງ​ມາ​ນັ່ງ​ຫຼິ້ນ          ແຖວຮົ່ມ​ຝາງ​ແດງ
ດອກ​ເບັ່ງ​ບານ​ແຊມ​ກົກ               ເຮື່ອ​ເຮືອງ​ເຕັມ​ຕົ້ນ
ປະປົນ​ກັບ​ໃບ​ໄມ້                        ພວມຂຽວງາມ​ອຸ່ມ​ທຸ່ມ
ໃຕ້ຮົ່ມ​ສາວ​ນັ່ງ​ຈຸ້ມ           ຈາຫຼິ້ນ​ມ່ວນ​ຫົວ

ສຽງ​ເນືອງ​ນົວ​ນາດ​ນ້ອມ              ປາກຄ່​ອງສຽງ​ໃສ
ເວົ້າ​ເລື່ອງ​ຊາຍ​ຄົນ​ໃດ​ນໍ               ຈິ່ງມ່ວນ​ໃຈ​ປານ​ນີ້
ບາງຄັ້ງ​ມີ​ຮອຍ​ຍິ້ມ                      ສຽງ​ໂຮ​ນຳ​ດັງ​ສະ​ນັ່ນ
ເລົ່າ​ເລື່ອງ​ນີ້​ເລື່ອງ​ນັ້ນ                  ປະສົມ​ເຂົ້າ​ໃສ່​ກັນ

ມີຊາຍ​ຄົນ​ໜຶ່ງ​ນັ້ນ                       ພວມຍ່າງ​ເດີນ​ມາ
ສາຍຕາ​ຂອງ​ສາວໆ                    ຕ່າງກໍ່​ແຍງ​ຊົມ​ຍ້ອງ
ສາວອ້ວນ​ມອງ​ເຫັນ​ແລ້ວ            ຕີງຫາງ​ຕາ​ໃສ່​ພວກ​ໝູ່
"
ມີ​ໃຜ​ຮູ້​ບໍ່​ນີ້                               ຊາຍ​ຄົນ​ນັ້ນ​ຊື່​ຫຍັງ ? "

ທຸກຄົນ​ໄດ້​ຟັງ​ແລ້ວ                     ກໍ່ຍິ້ມ​ຕໍ່​ຢ່າງ​ຈິງ​ໃຈ
"
ເຈົ້າ​ໄປ​ນອນ​ຢູ່​ໃສ​ລະ                ຈິ່ງ​ເລົ່າ​ຖາມ​ຊຸ​ມຂ້ອຍ "
ມາລາ​ໃຈ ປ່ອຍ​ຮອຍ​ຍິ້ມ ຈິງ​ໃຈ​ບອກ​ບົ່ງ
ທິບພະ​ວົງ ຕົວ​ອ້ວນໆ                 ກໍ່​ເລີຍ​ຍິ້ມ​ເພື່ອ​ລຶບ​ອາຍ

ສະບາຍ​ດີ ! ສຽງ​ກ່າວ​ຂຶ້ນ ຈາກຊາຍ​ທີ່​ພວມ​ມາ​ເຖິງ
ເຂົາ​ເບິ່ງສາວ​ໃນ​ວົງ           ແລ້ວປ່ອຍ​ໃຈ​ໄຂ​ແຍ້ມ
ມາລາ​ໃຈ ແນມ​ໜ້າ                    " ກະລຸນາ​ເຊີນ​ນັ່ງ
ມັກບ່ອນ​ໃດ​ຕາມ​ແຕ່​ເຈົ້າ             ພວ​ກ​ເຮົາ​ນັ້ນ​ບໍ່​ຂີນ "

ພໍ​ເມື່ອ​ເຂົາ​ໄດ້​ຍິນ​ແລ້ວ                ນັ່ງຂ້າງ​ບ່ອນ​ ມາລາ​ໃຈ
ພ້ອມທັງ​ໄຂ​ວາຈາ                      ຕໍ່​ພວກ​ນາງ​ນິດ​ໜ້ອຍ
"
ນາມ​ມະກອນ​ຂອງ​ຂ້ອຍ            ບົວສະບາ ເປັນ​ຊື່
ພວກ​ເພື່ອນ​ຄື​ຊິ​ຮູ້                        ໝົດ​ແລ້ວ​ທຸກໆ​ຄົນ ຕິບໍ ? "

ມາລາ​ໃຈ ຮອຍ​ຍິ້ມ​ພົ້ນ         ໃຫ້​ແກ່ ບົວ​ສະບາ
"
ຂໍ​ສະ​ແດງ​ຄວາມ​ຍິນ​ດີ               ທີ່ຮູ້​ກັນ​ກັບ​ເຈົ້າ "
ມາລາ​ໃຈ ຈາ​ເວົ້າ            ໄຂ​ໄມຕີ​ໄວ້​ກ່ອນ
ບົວສະບາ ຈຶ່ງ​ກ່າວ​ຕ້ອນ              ວອນ​ເວົ້າ​ລ່ອງ​ຄໍ

"
ເຮົາ​ກໍ່​ຍິນ​ດີ​ດ້ວຍ                      ດອມໝູ່​ສາວ​ສວຍ
ທີ່ຊ່ວຍ​ຊວນ​ຕົວ​ເຮົາ                   ຮ່ວມວົງ​ວາຈາ​ເວົ້າ
ຮ່ວມສາວໆ​ມີ​ຮອຍ​ຍິ້ມ        ໄຍສະ​ເໜສວຍ​ສະຫງ່າ
ພຽງຂ້ອຍ​ມາ​ພົບ​ຍິ້ມ                    ຍັງຫວານ​ຊຶ້ງຊໍ່າ​ໃຈ "

( ຍັງມີຕໍ່ )

ຂຽນເມື່ອ ຂຽນເມື່ອ: ມິ.ຖ.. 25, 2010 | ມີ 3 ຄຳເຫັນ ແລະ 0 trackback(s)
ໜວດໝູ່: ກາບກອນ

ມາລາໃຈ ຮອຍຍິ້ມພົ້ນ                ເມື່ອມາມໍ່ ສຸມາລີ
"
ຂ້ອຍຍິນດີຢາກມາລົມ              ເພື່ອຮູ້ກັນກັບເຈົ້າ "
ມາລາໃຈ ຈາເວົ້າ                       ໄຂຄຳຂຶ້ນກ່ອນ
"
ກະລຸນານັ່ງບ່ອນນີ້ "                 ພວກນາງຍິ້ມຕໍ່ກັນ

"
ເຈົ້ານັ້ນຮຽນເກັ່ງນີ້                    ຄິດອ່ານສະໝອງໄວ "
ສຸມາລີ ຈາໄຂ                             ຍ້ອງນາງໃນຕອນຕົ້ນ
"
ຜູ້ສົນໃຈສະແຫວງຮູ້                 ໝົດທຸກຄົນສາມາດເກັ່ງ
ບໍ່ແມ່ນ ຮອດມື້ເສັງຈຶ່ງຄົ້ນຄວ້າ     ຫຼືລໍຖ້າກ່າຍເອົາ

ຂໍອະໄພຖ້າຂ້ອຍເວົ້າ                  ຫາກຖືກບ່ອນໃຈດຳ
ເຮົາຄ່ອຍຈຳຫວນຄິດ                 ແຕ່ລະວັນນິດໜ້ອຍ
ຄ່ອຍໆຮຽນໄປເລື້ອຍ                  ຫຼາຍວັນຫາກຊິເກັ່ງ
ຮອດມື້ເສັງ​ເພີ່​ມຄົ້ນຄວ້າ ເສັງໄດ້ຜ່ານສະບາຍ

ບໍ່ແມ່ນເຮົາໃສ່ຮ້າຍ                     ໃດໝູ່ ນີ້ຄວາມຈິງ
ເຖິງວ່າເຮົາເປັນຍິງ                     ກໍ່ເກັ່ງທຽມຜູ້ຊາຍໄດ້
ພຽງແຕ່ໃຈເຮົາຕັ້ງ                      ຍາມຮຽນຕ້ອງຈົດຈໍ່
ພໍຍາມຫວ່າງຢູ່ບ້ານ                    ເຮົານັ້ນກໍ່ອ່ານຄືນ

ພະຍາຍາມອ່າລຶ້ມ                    ຫາກຄ່ອຍຈື່ໄປເອງ
ຮັບຮອງໃນວັນເສັງ                     ຜ່ານສະບາຍຫາຍຮ້ອນ
ບໍ່ແມ່ນຈາສອນເຈົ້າ                    ເຮົາທຳຢ່າງທີ່ວ່າ