ທີ່ຈິງແລ້ວ ຜຂ ມັກຂຽນໃນ ກຸ່ມ ທີ່ຕັ້ງຂື້ນມາ ມີຊື່ວ່າ ``ກະວີ``,

ແຕ່ ວວ ຊວນໃຫ້ເອົາມາໃສ່ໃນໄດອະຣິ, ເລີຍເຮັດໄປນຳຄຳບອກນັ້ນ..

``ຢູ່ເຂດແຄວ້ນ................ແດນດິນຖິ່ນພູຜາ
ແຄມທາຣານອງໄຫຼ.......ທຸກຍາມແມ້ຍາມແລ້ງ
ແສງເດືອນນວນໃສແຈ້ງ..ຄ່ຳຄືນເພງແຄມທ່າ
ຂ້ອຍເຄີຍພານາດນ້ອງ....ຮຽມຂ້ອຍນັ່ງຊົມ.

ນາງນັ້ນປັກດອກໄມ້.......ແຊມຜົມຫອມຍິ່ງ
ຈຳປາແດງດອກຊ້ອຍ.....ເກາະຫ້ອຍຫວ່າງຜົມ...ນາງເດ.

ຢູ່ແຈທາງເແຄມຮົ້ວ.......ດອກຄູນເຮຶອງເຫຼືອງຫຼາກ
ຍອຍດັ່ງພວງມະໄລ.......ມ່ອມອວນເຄີຍຮ້ອຍ
ເປັນຂອງຂວັນໃຫ້........ແທນໃຈຫນ່ຳໆ
ໃຫ້ຄິດນຳນາດນ້ອງ.....ຍາມໄດ້ຫ່າງກັນ.

ເຮົາພາກັນພວນສ້າງ....ດິນຄູນຮາກດອກ
ອິນທະຫວາຫອມຫວນ..ເມື່ອຍາມລົມຕ້ອງ
ພາກັນພຽນໆຕູ້ມ......ຮັກສາເຄືອດອກສມັ່ງ
ທີ່ທາວໄປບໍ່ຈັ້ງ..........ແຄມທ້າງຝັ່ງຂອງ.

ໃນແຈໃດຍັງເຫັນໄດ້...ຍອຍໄຮທີ່ນ້າວຈ່ອງ
ຫວັງຢາກແຕະຫນ້າພື້ນ..ດິນໄວ້ໃຫ້ຊື່ນໃຈ.

ດອກໃຫມ່ບານແດງເຂັ້ມ...ທານລົມອວດຫມູ່
ແມງຜູ່ທັງຫມູ່ເຜີ້ງ...........ກະບິນຜ້າຍທ່ຽວຕອມ ເຈົ້າເອີຍ.``

ຝາກໃຫ້ໃຜທີ່ມັກອ່ານຈັ່ງຊີ້.

ເປັນການສືບຕໍ່ຈາກບົດຂຽນກ່ຽວກັບນັກສຶກສາລາວຜູ່ທີ່ຕ້ອງປະຖີ້ມປື້ມສໍ ກ່ອນສຳເຣັດການ...

``ຮູ້ ດີ ວ່າ ນ້ຳ ຕາ ທີ່ ໃຫຼ

ສຽງ ຮ້ອງ ໄຫ້ ທີ່ ກ້ອງ ດັງ ກັງ ວານ

ບໍ່ ອາຈ ນຳ ເອົາ ຊີ ວີດ ລູກ ຄືນ ກັບ ຫັນ

ແຕ່ ກໍ ອົດ ກັ້ນ ນ້ຳ ຕາໄວ້ ບໍ່ ໃຫວ.

ຈຶ່ງ ຈູດ ທູບ ທຽນ ທັງ ດອກ ໄມ້ ໃຫວ້ ວອນ

ອົງ ເທ ວາ ມາໃຫ້ ພອນ ແກ່ ບັງ ອອນ ແກ່ນ ໃຈ

ຈົ່ງ ຢ່າ ຄິດ ຫ່ວງ ຫນ້າ ຫ່ວງ ຫຼັງ ຈົ່ງ ຮີບ ໄປ

ເຖິງ ຈັ່ງ ໃດ ລູກ ກໍ ຢູ່ ກາງ ແກ່ນ ໃຈ ແມ່  ນີ້ ສະ ເມິ.``

ຫວັງ,ຫວັງ ທີ່ເປັນພຽງຫວັງເພຶ່ອຢັ່ງໃຈ

ຢາກໃຫ້ເປັນຢາກເຫັນຄວາມຢູ່ດີມີໄຊ

ແຕ່ຄວາມຫວັງຫວັງພຽງໄດ້

ພົບຄວາມສຸຂໃນໃຈກໍພໍ.

ຈຸດມຸ່ງຫວັງອັນສຳຄັນຂອງກະທູ້ນີ້ ຄືການຢາກຮິບໂຮມ ເກັບກຳເອົາ

ບົດທ່ອງຂື້ນໃຈທີ່ ທຸກຄົນເຄີຍໄດ້ທ່ອງແຕ່ຄາວຍັງນ້ອຍ ບໍ່ເລຶອກ ວ່າຈະມາຈາກກາລໃດໆກໍຕາມ.

ເຊຶ່ອແນ່ວ່າ ທຸກຄົນທີ່ໄດ້ຮຽນມາໃນໂຮງຮຽນປະຖົມ ນັ້ນແນ່ນອນຕ້ອງໄດ້ ຈົ່ມເປັນບົດທ່ອງຂື້ນໃຈມາ ຢ່າງນ້ອຍກະຫນຶ່ງບົດ....

ດ້ວຍເຫັດນີ້ ໃນນາມ ຜູ່ຕັ້ງກະທູ້ຈຶ່ງຢາກວິ່ງວອນນຳທຸກຄົນສະມາຊິກພັນລາວໃຫ້ ມາມີປາກສຽງນຳກັນ ເພຶ່ອ ພັນລາວ

ໄດ້ຮູ້ຈັກແລະທົບທວນ ຫວນຫາວັນທີ່ຜ່ານກາຍມາແລ້ວໃນຊີວີດ.

ເພຶ່ອວ່າ ໃຫ້ເປັນແຮງໃຈຊຸກຍູ້ໃຫ້ເພຶ່ອນຮັກທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນ ຂໍນຳເອົາ ບົດນີ້ມາຕ້ານຕໍ່ກ່ອນ:

``ປະເທດຂ້ອຍນັ້ນຊື່ເມຶອງລາວ

ລວງກວ້າງຍາວສຸດຕາເຫຼຶອອ່ານ

ນ້ຳຂອງຜ່ານໄຫຼຜ່າທາງກາງ

ມີຫົນທາງຖນົນສະອາດ

ປະເທດຊາດລາວໃຫຍ່ໄພສານ

ເຮົາລູກຫຼານເກິດມາພາຍຊ້ອຍ

ຄວນຊູຊ່ອຍສ້າງບ້ານເມຶອງລາວ

ໃຫ້ຍຶນຍາວຕໍ່ໄປພາຍຫນ້າ

ຢ່າໃຫ້ຫຼ້າເຂົາແທ້ຫມູ່ລາວ.``

ເປັນໃດ ກະພໍພາໃຫ້ໃຈຊຶ່ນແນ່ບໍ?

ຕ້ອງຂໍຄາຣະວະນຳຜູ່ແຕ່ງທີ່ເອົາມາເຜິຍແຜ່(ບໍ່ແມ່ນເພຶ່ອຫາຜົນປະໂຫຍດສ່ວນຕົວ).

ທີ່ຮ້າຍໄປກວ່ານັ້ນ ກະ ຄືວ່າ ບໍ່ຮູ້ນາມຜູ່ແຕ່ງຊ້ຳ.

ເພຶ່ອເປັນທີ່ຣະນຶກເຖິງ``ຫຼານ`` ອະດີດນັກສຶກສາລາວຜູ້ຫນຶ່ງທີ່ວາສນາບໍ່ພາ

ໄປໃຫ້ເຖິງຈຸດຫມາຍປາຍທາງແຫ່ງຊີວີດ.ວິລະພົງ ສຸກແສນສຳລານ ເປັນນັກຮຽນປີສຸດທ້າຍ

ຂອງມະຫາວິທຍາລັຍສັພວິຊາຂອງເມຶອງ``ໂວຣດສວບ``ທີ່ປະເທດໂປແລນ.

ເພາະໄດ້ເຈັບເປັນ: ທຳອິດກໍຖຶກຜ່າຕັດເອົາຫມາກໄຊ່ຫຼັງອອກ ຕໍ່ມາຊ້ຳມີພຍາດມະເຮັງໃນເລຶອດ

ທີ່ທຳລາຍຣະບົບເລຶອດທັງເຊຶ່ອມໂຍງໄປເຖິງກະດູກຈົນວ່າພາໃຫ້ກະດູກສັນຫຼັງອ່ອນແອ

ແລະເຖິງຂັ້ນວ່າຍ່າງບໍ່ໄດ້ເພາະຢ້ານກະດູກແຕກຫຼຶຫັກ. ກ່ອນອຶ່ນໃດ ວິລະພົງໄດ້ນອນຢູ່ໂຮງຫມໍນານສົມຄວນ

ໄດ້ປຶກສາຫາລຶກັບຫມູ່ເພຶ່ອນທັງລາວ,ໂປແລນ ແລະຊາວຕ່າງປະເທດທີ່ຮຽນໃນເມຶອງນັ້ນວ່າຢາກກັບເມຶອເມຶອງລາວ.

ເພື້ອນຝູງທັງຫຼາຍໄດ້ຈັດການຫາເງິນຊ່ວຍເຫຼຶອໂດຍການແຜ່ຈາກຊາວເມຶອງທົ່ວປະເທດໂປແລນ ໂດຍຜ່ານ

ອິນເຕິເນດແລະທັງທາງຫນັງສຶພິມທ້ອງຖິ່ນຂອງເມຶອງນັ້ນ.ພາຍໃນເວລາສາມວັນກະທ້ອນໂຮມເງິນຄ່າເດິນທາງກັບລາວ

ໄດ້ທັງຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃຫ້ຫມໍກັບຫມູ່ຜູ້ຫນຶ່ງຕິດຕາມມາວຽງຈັນ.

ເປັນອັນວ່າມິຕພາບແລະຄວາມມີນ້ຳໃຈຂອງຊາວໂປແລນທີ່ໄດ້ສົ່ງເງິນຜ່ານອິນເຕິເນດໃຫ້ໂດຍບໍ່

ຄິດຄ່າຕອບສະຫນອງໃດໆທັງບໍ່ທວງຖາມວ່າຈະຊ່ອຍເຫຼຶອໃຜ.ໃນນ້ຳໃຈອັນແສນປະເສິດນີ້ ທຸກມື້ໃດ

ຜຂ ຄິດມາຍາມໃດເພາະຄວາມປຶ້ມປິຕິໃນນ້ຳໃຈນັ້ນພາໃຫ້ນ້ຳຕາໃຫຼອໍເບົ້າຕາທຸກຄັ້ງ.

ຫຼານວິລະພົງໄດ້ກັບມາວຽງຈັນ ທຳອິດກໍວ່າໄຄຂຶ້ນແຕ່ວ່າ ເດຶອນກວ່າຜ່ານໄປກໍໄດ້ຈາກຫມູ່ເພຶ້ອນພໍ່ແມ່ຜູ້ແສນຮັກໄປ.

ຫຼັງຈາກໄດ້ຮູ້ຂ່າວອັນເສົ້າສລົດໃຈນັ້ນ ຜຂ ໄດ້ຈາຣຶກບົດຂຽນນີ້ຂຶ້ນມາເພຶ່ອ``ຫຼານ``ວິລະພົງ.ໃຫ້ຊຶ່ວ່າ

ບົດສົນທະນາກ່ອນຈາກ

``ໄດ້ເອີ່ຍປາກ...........ຝາກຄວາມຫວັງສັ່ງລາ

ໃນເບົ້າຕາ................ນ້ຳໃສໆໃຫຼອາບແກ້ມ

ແນ່ລະອາວ...............ຫຼານຈະກັບມາຊິງແຊມ

ເພຶ່ອຕີແຕ້ມ..............ໃຫ້ສົມຊື່ວິລະພົງ

ຫຼານຈະກັບໄປ..........ຢູ່ໃກ້ບິດອນມານດາ

ທີ່ຢູຜ້າ....................ອ້າແຂນຮັບພ້ອມໃຈຈົງ

ແມ່ນຊາດນີ້.............ຫຼານບໍ່ໄດ້ດັ່ງໃຈປະສົງ

ເພິ່ນກໍຍັງຄົງ.............ຮັກຫຼານປານແກ້ວຕາ......``

-------------

ຂ່າວສຸດທ້າຍ ມີຢູ່ວ່າທາງວິທຍາລັຍສັພສຶກສາຂອງເມຶອງໂວຣດສວບໄດ້ອອກໃບປະກາດສຳເຣັດການສຶກສາ

ໃຫ້ແກ່ຫຼານວິລະພົງ ຢ່າງດຽວກັບເພຶ້ອນຝູງຜູ້ອຶ່ນໆທີ່ຮຽນຈົບ(ເພາະວິລະພົງກະຍັງພຽງແຕ່ການປ້ອງກັນ

Memoiresເທົ້ານັ້ນ)ໃນ ຂັ້ນ  Master.

ເປັນບົດຂຽນທີ່ຍາວສົມຄວນຈຶ່ງນຳມາໃຫ້ຮູ້ພຽງສອງບາດ ຫາກວ່າມີໂອກາດກໍຈະນຳມາຂຽນຕໍ່.

ແຈ້ງການ:

ບົດຂຽນບົດນີ້ ໄດ້ນຳມາ ໃຫ້ທຸກຄົນໄດ້ອ່ານ ຈາກກຸ່ມ ``ກະວີ`` ທີ່ ຜຂ ເປັນຫົວຫນ້າກຸ່ມ

ແລະກະໄດ້ຂຽນຂຶ້ນໄວ້ໃນເວທີນັ້ນ.ພ້ອມດຽວກັນໃນ ກຸ່ມນັ້ນກະມີຫຼາຍໆນັກຂຽນທີ່ເຂົ້າໄປຊຸມນຸມນຳກັນ,

ມີທັງ ຜູ້ໃຊ້ນາມແຝງ``ຈິຫຼໍ່`` ``ວວ`` ທັງ ``ຄົນໆຫນຶ່ງຫນ້າຕາດີ``

ແລະກະມີຫຼານ ``ວັດ`ເຂົ້າມານຳແຕ່ກະພຍາຍາມຂຽນຢ່າງຣະມັດຣະວັງ

ເພາະ ``ອ້າງ``ຕົນເອັງວ່າ ຍັງອ່ອນໃນທາງນີ້!! ແຕ່ໃນບົດຂຽນທີ່ມີມາ ກະເຫັນວ່າ ບໍ່ນ້ອຍຫນ້າໃຜ.

ສຳຫຼັບ ຈິຫຼໍ່,ຄົນໆຫນຶ່ງຫນ້າຕາດີຫຼຶ ວວ ແລ້ວ ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງອ້າງອິງຄຳໃດໆມາແນະນຳ ກະ ຄິດວ່າທຸກຄົນໄດ້ເຫັນຜົນງານຂອງທ່ານທັງສາມໃນຫຼາຍໆໂອກາດມາແລ້ວ.

ຫາກວ່າໃນຈິດໃຈເຈົ້ານັ້ນ.......ຍັງຫວ່າງພໍໃຫ້ຂ້ອຍຊົ້ນຢູ່ນຳ
ຈະພິກແຜ່ນດິນຂ້າມນ້ຳ........ນຳຫາໃຫ້ຈົນໄດ້
ແມ່ນກຳແພງຈະສູງ..............ສຸດຂອບຟ້າພຽງໃດ
ກໍຈະດັ້ນດຸ່ງໄປ......................ເພຶ່ອຢູ່ໃກ້ຄຽງນາງ.

ຫາກນ້ຳຕາຂອງນາງເຈົ້ານັ້ນ....ຍັງນອງຫຼັ່ງຫຼິນໄຫຼ
ຂໍໃຫ້ຊາຍຊ່ອຍຊັບ..................ຢູ່ດອມຮຽງຂ້າງ
ຂໍເປັນແພຜຶນຕູ້ມ.....................ຄູມກາຍເນຶ້ອອຸ່ນບໍ່ວາງ
ບໍ່ຫາຍຈາງຈາກນ້ອງ...............ອວນແກ້ວຄ່າແພງ ຮຽມເດ.

ຫາກໃນຝັນເມຶ່ອຂ້ອຍຝັນເຫັນເຈົ້າ

ເປັນເຫມຶອນເງົາເມຶ່ອສີ ້ນແສງເງົາກໍຫາຍ

ຢູ່ໃນຝັນເຈົ້າຍັງຍິ້ມຫວ່ານໃຫ້

ແຕ່ເຈົ້າເດິນຈາກໄປກ່ອນໃກ້ຈະຕຶ່ນ.

ຢາກກັບໄປຫາຝັນທີ່ເຈົ້ານັ້ນຢຶນຢູ່ໃກ້

ສອດແຂນເດິນຄູ່ໄປຫົວໃຈແສນຊຶ່ນ

ເບິ່ງດວງເດຶອນນວນຂາວໃສແວວວາວທັງຄຶນ

ໃຈເຮົາສອງຣາບຣຶ້ນຄືນນັ້ນມີຄວາມຫມາຍ.

ແມ່ນເປັນພຽງໃນຝັນ

ຫົວໃຈນັ້ນຍັງສັ່ນສາຍ

ກະຍັງດີທີ່ມີເຈົ້າເດິນຄູ່ຢູ່ໃກ້

ພຽງຝັນຫມັ້ນຫມາຍເປັນຄວາມຮັກທີ່ຫນ່າຍບໍ່ເປັນ.

ເພາະຮັກນັ້ນເຈ້າບໍ່ຮູ້

ຂ້ອຍພຽງຝັນຢູ່ດຽວດາຍ

ເຈົ້າບໍ່ຝັນຫມັ້ນຫມາຍຈະມາໃຫ້ເຫັນ

ຂ້ອຍຫງ່ວມເຫງົາເສົ້າໂສກ

ເຈົ້າບໍ່ລຳບາກຍາກເຢັນ

ເພາະມັນເປັນພຽງຄວາມຝັນທີ່ຂ້ອຍຝັນຮັກ ດຽວດາຍ.

"ຝັ່ງຂອງ                     ເຮົາເຄີຍນັ່ງ

ແກ້ງເກີ່ງກາງ               ຫາດເຄີ່ງທາຣາ

ນ້ຳຂອງໃຫຼຫຼັ່ງ            ຊົ່ວຟ້າ

ເຫມືອນນ້ຳຕາ               ຂອງຂ້າທີ່ຕົກໃນ.

ນ້ຳຂອງ                       ໃຫຼທຸກເມື່ອ

ຍັງຄົງເຫຼືອ                   ເຫຼືອພຽງຄວາມຫມາຍ

ນ້ຳຂອງ                        ເຊາະຜ່ານດວງໃຈ

ໃຫຼກາຍ                          ບໍ່ວາຍອາວອນ.

ຈາກໄກກັນສຸດຂອບຟ້າ

ຢາກກັບຄືນຫາບ້ານເກີດເມືອງນອນ

ແຄມຝັ່ງນ້ຳທີວທັດດົງດອນ

ເຫມືອນຄອນນົກທີ່ຈາກລາ.

ນ້ຳຂອງ                      ໃຫຼທຸກເມື່ອ

ຍັງຄົງເຫຼືອ                  ເຫຼືອພຽງຄວາມຫຼັງ

ນ້ຳຂອງ                      ໃຫຼບໍ່ຢຸດຢັ້ງ

ເຫຼືອຝັ່ງ                        ທີ່ພັງທະລາຍ."

"ຈະຫວນຫາກັບມາອີກເທື່ອຫນື່ງ

ຫຼັງບຸນຂີ້ເຜີ້ງບຸນກະຖີນທຸກຖີ່ນຖານ

ກໍຈະມີວັນດີຖີປີໃຫມ່ຫຼືສົງການ

ທຸກເຂດທຸກບ້ານມາພາກັນສະຫຼອງ.

ບໍ່ມີແຫ່ຄ້ອງແຫ່ກອງນອງນັນ

ແຕ່ເຮົາເຄີຍພາກັນແຫ່ສັງຂານນໍພີ່ນ້ອງ

ທັງແຫ່ໄປນຳດອກໄມ້ໃນວຽງທອງ

ເຮົາເຫີ່ຮ້ອງກ້ອງທົ່ວພົງພັຍ.

ບໍ່ມີສີ່ງອື່ນໃດຈະຝາກໃຫ້ໃນປີນີ້

ພຽງພອນມີຂໍສົ່ງມາແທນຜ້າສບ່ຽງຜ້າໃບ

ເປັນຂອງຂວັນຂອງວັນນີ້ຂອງປີໃຫມ່

ສົ່ງມາໃຫ້ໄທເຈົ້າຈົ່ງຢູ່ດີ.

ທັງອາຍຸວັນນັງສຸຂຂັງເຖີ້ນ

ອີກພລັງທັງກາຍໃຈກໍຢ່າເຂີນເກີນປີ-

ກ່ອນ,ອີກໂຊກລາບດັ່ງພອນຝາກມານີ້

ໃຫ້ທຸກຄົນຈົ່ງສຸຂຂີສຸຂຂີຕຼອດກາລ.

ຫາກສີ່ງໃດໄດ້ພາດພັ້ງປາງຫຼັງເກົ່າ

ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຈົ່ງປ່ອຍໄປຕາມສັງຂານ

ຕົກປີນີ້ຈົ່ງໃຫ້ມີພຽງຄວາມຫມານໆ

ຈົ່ງພົບພານພຽງຄວາມຫວານຂອງຫົວໃຈ."

ອ່ວຍພອນມາດ້ວຍສັດທາຈາກຫ້ວງຫົວໃຈ.

ພາຍຫຼັງທີ່ໄດ້ໄປຢາມຊຽງຂວາງແລະທົ່ງໄຫຫີນມາ.

``ບ້ານເກີດຂ້ອຍຍັງເຫຼືອຮອຍສົງຄາມຢູ່

ຣະເບີດທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ກູ້ແຕກໄດ້ທຸກເວລາ

ບໍ່ເລືອກຊາດເຊື້ອສີສັນວັນນະ

ຜູ້ທີ່ເຂົາຖີ້ມປະບໍ່ຄ່ອຍຫົວຊານຳເລີຍ.

ຢູ່ບ້ານຂ້ອຍຍັງເຫຼືອຮອຍຄວາມດີງາມ

ຮີດຄ່ອງຄອງທັມເຮົາກໍພ່ຳເພັນດັ່ງເຄີຍ

......``